1. REIS KAVAZOVIC - KONTINUITET IZDAJE ?
Pise: Dr. Vahid Sendijarevic
Kako prenosi Deutsche Welle (DW) u prilogu Samira Huseinovica i odgovornog urednika Mehmeda Smajica od 24. Septembra 2012, “profesor sarajevskog Fakulteta islamskih nauka Ahmet Alibasic vjeruje da ce Husein Kavazovic biti reis kontinuiteta jer priroda IZ u BiH ne dopusta znacajnije mijenjanje kursa” (
http://www.dw.de/dw/article/0,,16257721,00.html). A sta je to kurs IZ u BiH? Odgovor je kratak – vjerna sluzba svakoj vlasti od Otomanske (“Turske”) okupacije, Austro-ugarske okupacije, okupacije Kraljevine Jugoslavije, SFR Jugoslavije do genocidne daytonske BiH, bez obzira na vjeru, etnicitet, politicki poredak ili ideologiju vlastodrazaca i porobljivaca i bez obzira na nivo zlocina izvrsenog nad Bosnjacima, ukljucujuci i zlocin genocida. Kontinuitet kursa IZ u BiH je relativno lako dokazati kada se usporedi “zastupnicka” uloga sluzbenika IZ u BiH za vrijeme SFR Jugoslavije i “zastupnicka” uloga Reisa Cerica kao izvrsnog predstavnika svih vjerskih sluzbenika IZ u BiH u ucvrscivanju genocidne podjele Republike BiH sa kursom koji je opisan u “Memorandumu Caru Francu Josipu I” od 10. Juna 1901, kojeg su uputili “zastupnici muslimanskog naroda Bosne i Hercegovine” (Izdavac; Humanitarna Zajednica “Janja i Bijeljina”, Frankfurt/Main, 1995). U navedenom Memorandumu, kao i danas nakon genocida, sluzbenici IZ u BiH sa ulogom “zastupnika” muslimana BiH svode Bosnjake na vjersku skupinu cineci sve sto je u njihovoj moci da se ugusi drzavotvorna svijest Bosnjaka. Na osnovu onoga sto “zastupnici muslimana Bosne i Hercegovine” kazu u Memorandumu Francy Josipu I, u BiH ne zive Bosnjaci nego nekakav “islamski narod” (strana 5) ili nekakvi “sunnitski muslimani” (strana 10), itd. Kada se posjeti Memorijalni centar zrtvama genocida u Srebrenici u Potocarima, ne moze se vidjeti nikakvo etnicko niti drzavotvorno obiljezje zrtava genocida. Komemoracije godisnjica genocida su apsolutno dominirane vjerskim obredima i obiljezjima sa tendencijom da se obiljezavanje godisnjica svede iskljucivo na vjerski obred. Sjetimo se poruke Vuka Draskovica Bosnjacima; "Nemojte ici na referendum o nezavisnosti mi cemo vam graditi dzamije, ali drzava je nesto drugo." Nakon genocida, ono sto nije mogao uciniti Vuk Draskovic na unistenju drzavotvornosti Bosnjaka, ucinili su Ceric i Kavazovic pretvarajuci Memorijalni centar o genocidu u “tursko” groblje. Samo da podsjetimo, Kavazovic je bio clan Savjetodavne radne grupe za izgradnju Memorijalnog centra od dana donosenja odluke o izgradnji i bio je clan organizacionog odbora za obiljezavanje godisnjice genocida sve do izbora za reis-a. Imao je potpunu kontrolu u odlucivanju i Savjetodavne radne grupe i Organizacionog odbora. Na sastanku Organizacionog odbora za obiljezavanje godisnjice genocida u Julu 2007-e predstavnici nekoliko udruzenja prezivjelih zrtava genocida su prigovorili sto na Memorijalnom centru nema niti jedne jedine rijeci kojom se obiljazava da je to memorijalni centar zrtvama agresije i genocida i sto nema nikakvog etnickog niti drzavotvornog obiljezja zrtava agresije i genocida. Kavazovic se slozio da bi to sigurno bilo ispravno i dobro, ali je prijedlog odbacio rijecima "za to nije vrijeme". Po Kavazovicu i Cericu nije vrijeme da se govori o pravdi, presudi Internacionalnog suda pravde o genocidu, i da pravde nema bez povrata na ono sto je oduzeto agresijom i genocidom. Po Kavazovicu je prihvatljivo da muslimani zive pod tiranijom institucija koje su oznacene kao izvrsioci genocida u Srebrenici. On nema problema sa Cericevom hudbom na dzenazi u Potocarima u kojoj Ceric rece da je u “Srebrenici brat ubio brata” i da je tu “vojnik izgubio vojnicku cast”, cime je agresiju pretvorio u gradjanski rat, a zlocine genocida koje izvrsise vojska i policija Republike Srpske je opisao kao ispad nekoliko “vojnika.” Naravno da takva podanicka pozicija nije samo podla i izdajnicka, ona je apsolutno kontradiktorna Kur’anskim odredbama. Kavazovic ce ici i korak dalje od onoga sto je do sada uspio da uradi Ceric na legalizaciji genocidne Daytonske podjele. Profesor Ahmet Alibasic, kako ga citira Samir Huseinovic u prilogu objavljenom u DW “ne ocekuje znacajnija odstupanja kada je u pitanju medjureligijski angazman IZ BiH i njen rad na pomirenju”. Drugim rijecims, IZ gleda na zlocine pocinjene u BiH ne kao na resultat agresije nego kao na civilni i vjerski rat. A znamo da je na desetine hiljada muslimana zivjelo u Beogradu tokom agresije na RBiH i nikome nije falilia niti dlaka na glavi, jer Srbija nije ubijala svoje drzavljane nego ih je stitila. Ambasador Srbije u Juznoj Africi tokom rata bio je musliman. Isto tako znamo, da nije srusena dzamija u malom Zvorniku niti su poubijani muslimani iz Malog Zvornika, ali jesu srusene sve dzamije u Zvornika i nad muslimanima Zvornika je izvrsen genocid. Profesor Alibasic nam otkriva primarni zadatak koji ceka Kavazovica kao reisa, a to je da dokaze da su Bosnjaci ubijani zato sto su muslimani, a ne zato sto su bili drzavotvorni narod Republike BiH. Ovaj prilog cemo zavrsiti sa jos jednom paralelom izmedju Memoranduma Francu Josipu i onoga sto Kavazovic ima kao projekat za zrtve genocida. I “zastupnici islamskog naroda Bosne i Hercegovine” u Memorandumu kao i Kavazovic vjeruju da je prihvatanje okupacije i tiranije sa strpljenjem “u dusu muslimana usadila sveta vjera islamska”. A po odredbama Kur’ana, zivjeti pod tiranijom je siguran put u dzehenem (pakao). Slijedi opis “idealnog” muslimanskog naroda prema Memorandumu “zastupnika muslimanskog naroda okupiranih zemalja predatog caru Francu Josipu I 1901-e godine u Becu i ministru Kallay-u 1900-te godine u Sarajevu”: ”Strpljenje i nada, sto ih je u dusu muslimana usadila sveta vjera islamska, ucinili su, da se islamski narod nije zalio iako ga je sta tistilo, da se nije tuzio iako ga je sta boljelo. Naprotiv, cvrstom vjerom uzdao se islamski narod u okupacionu vladu, svojom odanoscu i predanoscu stavio se je u sluzbu njenu. Kakvu god je sluzbu okupaciona vlada od islamskog naroda zahtjevala, islamski ju je naroda tokom 20 godina mirno i slijepo izvrsavao, a da za to nije zahtijevao nikakve nagrade, nikakva priznanja”. Poruka caru Franji Josipu je zapravo da su “zastupnici” muslimanskog naroda tokom 20 godina okupacije sve ucinili u korist okupatora bez ikakve nagrade. Sa Memorandumom su ispostavili svoje zahtjeve od kojih je jedan da hodze budu na platnom spisku carevine i da se na kraju hudbe petkom izrekne dova za zdravlje bivseg okupatora, Otomanskog sultana u Carigradu. Prvi zahtjev im je ispunjen i tako su se hodze nasle na platnom spiku austrougarske mornarhije kojoj su vejrno sluzili, a tu praksu su nastavili i sa svim kasnijim okupatorima Bosne i Hercegovine.
.
