Desavanja u Crnoj Gori

[¤ jelena ¤]

Hm...ovo definitivno nije scenario svojstven Beštijama.

[zavrzlama]

REGION
21
"Milu je istekao rok kao konzervi iz ratnih rezervi"
Crne Gore neće biti ukoliko Srbi ne budu imali sva svoja prava u Crnoj Gori, kaže predsednik Atlas Grupe Duško Knežević.



Sta bi sa crkvama i imovinom ...

sto mi ove prijetnje nesto poznate...

a crnogorski narod u nestanak...ups.

[trocadero]

REGION
21
"Milu je istekao rok kao konzervi iz ratnih rezervi"
Crne Gore neće biti ukoliko Srbi ne budu imali sva svoja prava u Crnoj Gori, kaže predsednik Atlas Grupe Duško Knežević.



Sta bi sa crkvama i imovinom ...

sto mi ove prijetnje nesto poznate...

a crnogorski narod u nestanak...ups.

E što ti razumiješ situaciju u CG
Čuj kae Duško Knežević

[zavrzlama]

REGION
21
"Milu je istekao rok kao konzervi iz ratnih rezervi"
Crne Gore neće biti ukoliko Srbi ne budu imali sva svoja prava u Crnoj Gori, kaže predsednik Atlas Grupe Duško Knežević.



Sta bi sa crkvama i imovinom ...

sto mi ove prijetnje nesto poznate...

a crnogorski narod u nestanak...ups.

E što ti razumiješ situaciju u CG
Čuj kae Duško Knežević

morat cu pitat irineja,valjda on zna stagod.. ovaj Dusko haman nema certifikat

[trocadero]

Pitaj Mila ima li certifikat na njegovu ženu?

[zavrzlama]

Pitaj Mila ima li certifikat na njegovu ženu?

ma jebes ljubavne trokutice,nego jel litaju radi crkvene imovine ili rusenja CG ..

[trocadero]

Pitaj Duška Milovog glavnog finansijera svih izbora do prije dvije godine.
I sledeći put nešto pametno napiši, ne provaljuj se.

[zavrzlama]

Pitaj Duška Milovog glavnog finansijera svih izbora do prije dvije godine.
I sledeći put nešto pametno napiši, ne provaljuj se.

sta se podrazumijeva pod pametno. nesto sto godi velikosrpskim usima

evo jedna pametna..

dabogda mantijasi spc u CG,aminovali i osvescavali vuciceve tenkove prije borbe sa Nato avijacijom...valjal ova.

[trocadero]

E to je već nešto, napreduješ.
Vidiš kako znaš poslušati kad se potrudiš.

A za ocjenu pitaj sve ove profesore sa Univerziteta Crne Gore.

[zilog]

200.000 profesora

[zavrzlama]

E to je već nešto, napreduješ.
Vidiš kako znaš poslušati kad se potrudiš.

A za ocjenu pitaj sve ove profesore sa Univerziteta Crne Gore.

znam vec... profesori,akademici i doktori su kreatori etnickog ciscenja,zlocina i genocida ,tako da ne sumnjam u skrenost i casnost ideja koje podrzavaju u CG.

[General War]

E to je već nešto, napreduješ.
Vidiš kako znaš poslušati kad se potrudiš.

A za ocjenu pitaj sve ove profesore sa Univerziteta Crne Gore.

znam vec... profesori,akademici i doktori su kreatori etnickog ciscenja,zlocina i genocida ,tako da ne sumnjam u skrenost i casnost ideja koje podrzavaju u CG.

takoE, ovaj je znao sa takvima


Prvo si sve crkvene sluzbenike proglasio kreatorima, a evo sada ides na sve profesore...qurce palce...samo je li se neko za nesto oglasio
rekoh ja da si se ti zaobado...

[zilog]

Prvo si sve crkvene sluzbenike proglasio kreatorima, a evo sada ides na sve profesore...qurce palce...samo je li se neko za nesto oglasio

Jesu li oni sto su Muslimane/Bosnjake nazivali Turcima kreatori etnickog ciscenja, zlocina i genocida?
Jesu! Pa i sam Mladic je rekao da se osvetio Turcima!

Ne znam da su nas svi crkveni sluzbenici tako nazivali, ali znam da jesu: Pavle, Irinej, Amfilohije, Kacavenda...

Isto tako ne znam da su svi akademici kreatori, ali jeste Cosic.

Ne znam da su svi profesori kreatori, ali jestu Plavsicka i Seselj.

Ne znam da su svi doktori kreatori, ali jeste Karadzic.

Nisi ni ti pokazao sliku svih profesora Univerziteta Crne Gore, ali si poletio da trolas da je @zavrzlama sve profesore proglasio kreatorima.

[General War]

Prvo si sve crkvene sluzbenike proglasio kreatorima, a evo sada ides na sve profesore...qurce palce...samo je li se neko za nesto oglasio

Jesu li oni sto su Muslimane/Bosnjake nazivali Turcima kreatori etnickog ciscenja, zlocina i genocida?
Jesu! Pa i sam Mladic je rekao da se osvetio Turcima!

Ne znam da su nas svi crkveni sluzbenici tako nazivali, ali znam da jesu: Pavle, Irinej, Amfilohije, Kacavenda...

Isto tako ne znam da su svi akademici kreatori, ali jeste Cosic.

Ne znam da su svi profesori kreatori, ali jestu Plavsicka i Seselj.

Ne znam da su svi doktori kreatori, ali jeste Karadzic.

Nisi ni ti pokazao sliku svih profesora Univerziteta Crne Gore, ali si poletio da trolas da je @zavrzlama sve profesore proglasio kreatorima.

Vidis, "Ne znas"...a zavrzlama sa upisima zna...ako cemo da tako generaliziramo...pa cak i nije ni vezano ni posredno ni neposredno za Bosnu...nije problem...opet ponavljam nije istorija pocela se pisati od '92 ( a ni ta nije sjajna).
Nemam nista protiv prozivanja za one koje "znas", ali generalizacija od pripadnika naraoda koji je generalizovan...stvarno onda cemu se nadas i ti i onaj antisrpski politicki smor od forumasa.
da mi vas je i jedne i druge izvest na stadion pa da se mlatite medju sobom.

[Medjedja]

DOKUMENTA: Uloga Srpske pravoslavne crkve u procesu holokausta
Otvorena podrška nacističkim snagama
Potkraj oktobra mjeseca te iste 1941. godine na jednom veoma poznatom sastanku predsjednika Srbije Milana Nedića i predstavnika Svetog arhijerejskog sinoda, vršilac dužnosti poglavara Srpske pravoslavne crkve, mitropolit Josif, obećao je državnom poglavaru Nediću punu lojalnost i potporu Srpske pravoslavne crkve

Nikolaj Velimirovic sa njemackim vojnikom.jpg
Nikolaj Velimirović sa njemačkim vojnikom
Redakcija Pobjede
Autor:
Redakcija Pobjede
Objavljeno: 11.03.2020. 06:50
Dodaj komentar
Piše: Akademik Milorad Nikčević

U središtu najnovije velikosrpske histerije u Crnoj Gori, koju čine masovna pseudoreligiozna litijska okupljanja u epicentru svih zbivanja nalazi se Srpska pravoslavna crkva, odnosno Crnogorsko-primorska mitropolija na čelu sa Amfilohijem Radovićem. Stoga je potrebno da vidimo kakva je bila nekada uloga Srpske pravoslavne crkve i kako se odnosila prema jednom izuzetno malignom istorijskom fenomenu - holokaustu.

U svakom vijeku, pa i u 21, Srbi su ispoljili snažni agresivni naboj prema nepravoslavnom življu, osobito u Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj, Kosovu i Metohiji, pa evo ovaj put ta je eksplozija prokuljala i prema Crnoj Gori, Crnogorcima i njezinim manjinskim narodima. Nije tako davno bilo, kad su Srbi na kraju 20. vijeka na Balkanu ponovo pokrenuli okrutni rat. Dijelom su ga pokrenule nacionalističke i militantne skupine u Srbiji sa željom da stvore homogenu „veliku Srbiju“ i okupe sve Srbe u jednu državotvornu konstituciju. Ponovno je oživljen okvir njihova glavnog nacionalnog ideologa iz 1844. godine „Načertanija“ Ilije Garašanina što ga je projektovao s ciljem stvaranja „velike“ i nacionalno čiste Srbije. Težnja je Srbije za ekspanzijom i posvajanjem tuđih teritorija vidljiva još 1878. godine, kad je Srbija stekla formalnu nezavisnost od Turaka. No, ovđe se otvara i jedno aktuelno i bolno pitanje: kakvu je ulogu imala Srpska pravoslavna crkva i njena ratna vlada u holokaustu?

Knjiga
O tome je neskriveno i otvoreno pisao Philip J. Cohen u sumornoj knjizi „Tajni rat Srbije“ - Propaganda i manipuliranje poviješeću (prevela s engleskog Ana Rudeljić, Ceres, Zagreb, 1977). Knjiga jevrejskog naučnika, specijaliste društvenih i psiholoških nauka, te poznatog američkog ljekara Cohena (1953) pouzdano, kritički i istorijski utemeljeno razotkriva aktuelne slojeve i mitove povijesti Srbije u Drugom svjetskom ratu.

„Razmatrajući podrobno srpski nacionalizam i antisemitizam iz prošlosti, on nam (Cohen – M. N.) omogućuje da lakše shvatimo kako vladajući mentalitet u Beogradu, tako i korijene današnje tragedije u (bivšoj) Jugoslaviji“ (Margaret Thatcher na ovitku istoimene knjige).


I odmah da kažem da te istaknute osobe, u hijerarhiji vlasti i hijerarhiji pravoslavne Srpske crkve, prema autoru Cohenu, snose ogromnu odgovornost za holokaust u ondašnjoj ratnoj i poratnoj Srbiji. Oni su svojim otvorenim djelima i ideološko-šovinističkim radnjama direktno pomagali nacističkim snagama i Hitlerovim projektima u progonu Židova, a sve su to opravdavali „višim teološkim razlozima“. Na svega nekoliko mjeseci od njemačke okupacije Srbije, na dan partizanskog ustanka 7. jula 1941. godine, Sveti arhijerejski Sinod Srpske pravoslavne crkve decidirano izjajavljuje da će „lojalno izvršiti zakone i naredbe okupatorskih i zemaljskih vlasti, i uticaće preko svojih organa na potpuno održavanje reda, mira i pokornosti“ (Cohen, 129). A potkraj oktobra mjeseca te iste 1941. godine na jednom veoma poznatom sastanku predsjednika Srbije Milana Nedića i predstavnika Svetog arhijerejskog sinoda, vršilac dužnosti poglavara Srpske pravoslavne crkve, mitropolit Josif, obećao je državnom poglavaru Nediću punu lojalnost i potporu Srpske pravoslavne crkve. A u oktobru 1941. godine srpski je prota Dušan Popović s beogradske propovijedaonice izrekao najljuće invektive i osudu Židova: „Avaj, mi smo bili izdani i prodani!“, pa nastavlja: „Crv izdajstva i korupcije, u vidu jevrejstva i masonstva, odavno je ušao u srž Jugoslavije i ona je bila sva iznutra razgrižena“ (Cohen, 129). A u istom periodu u časopisu „Obnova“ štampan je članak koji ističe da „kolikogod se jedan Jevrejin pretvara, da se stopio sa narodom u čijoj sredini živi, pa čak i onda ostaje samo Jevrejin!“ (Isto, 129). A samo nekoliko mjeseci od toga, 30. januara 1942. godine mitropolit Josif službeno zabranjuje Jevrejima da prelaze na srpsku vjeru kako bi spriječio mogući način njihova opstanka i utočišta u krilu srpskog svetosavlja (Isto, 129).

Osam mjeseci, koliko je trajala, ne tako surova, njemačka okupacija u Srbiji, Jevreji su masovno likvidirani, masakrirani, zvjerski ubijani i protjerivani, a ministar srpske privrede Mihailo Olćan u tom trenutku izjavljuje da je Židove, to jest „Jevreje postigla sudbina koju su istorijski zaslužili“, a samo nekoliko trenutaka ranije on je blagoslovio svoga vladiku Nikolaja Velimirovića koji ga je „ohrabrio da javno iskaže svoje stavove i misli o Jevrejima“. A u tom kontekstu treba reći i ovo: „Olćan je tada ukazao na 'sveto jevrejstvo' kao na glavnog neprijatelja Srbije te pohvalio Nijemce što su savladali 'bolest' prevlasti židova“ i nadalje nastavlja s izrazima svoje zahvalnosti što moćni „njemački malj nije pao na glavu srpskoga naroda, nego na glavu židova u Srbiji“ (isto, 130).

Poglavari
A kakva je bila uloga njihovih poglavara, glavnog episkopa i vladike Nikolaja Velimirovića, te tadašnjeg srpskog predśednika Vlade narodnoga spasa Nedića?

Iz istorijskih izvora poznato je da se Milan Nedić u to vrijeme sreo sa nacističkim poglavarom Adolfom Hitlerom, još 18. septembra 1943. godine. Fotografija koju je prinio Cohen, a donosi se i u ovom članku, potiče iz novembra 1943. koja je prvo objavljena u španskom izdanju časopisa „Singnal“.

Već 2. septembra 1941. predśednik Vlade Srbije javno obećava da će „smesta najoštrije postupiti protiv Jevreja, kao i što je moguće pre protiv slobodnih zidara, koji treba da budu uklonjeni iz svih javnih službi i sakupljeni u koncentracione logore“ (isto, 128). Detaljniji Nedićev stav prema Židovima eksplicite je vidljiv i iz njegovih ličnih dopisa njemačkom zapovjedniku koji je bio zadužen za Srbiju. Tako, u pismu od 21. februara 1942. godine on zahtijeva da njemačke vlasti izdaju nalog „da se Jevreji i levičari komunisti izdvoje iz opšteg logora i udalje od oficira nacionalno zdravih u Osnabrucku“ (Isto, 128). A u pismu koje je slijedilo iza toga on piše: „da Jevreji – komunisti u logorima predstavljaju najveću opasnost jer mogu pokvariti srpske suzatvorenike ...“ , pa dodaje: „da oni (Jevreji i komunisti - M. N) „sprovode bezobzirno svoju razornu akciju po sobama, barakama, i blokovima, a zatim i po celom logoru. (...)“. Iznoseći ovu činjenicu, želio je skrenuti pažnju „da bi bilo vrlo poželjno da se Jevreji i levičari komunisti izdvoje iz opšteg logora i udalje od oficira nacionalno zdravih. Srpska vlada, zabrinuta ovom akcijom, bila bi vrlo zahvalna, ako bi se od vlasti Njemačkog Rajha poduzele efikasne mere za što brže izdvajanje“ (Isto, 128)

Uprava grada Beograda imala je i „Odsek za jevrejska pitanja“, a odgovorni ljudi su bili za provedbu protivžidovskih uredaba njemačkog Gestapoa. Pomoć je Gestapou pružan i kroz razgranatu mrežu srpskih građanskih dužnosnika, srpske žandarmerije, nedićevaca, ljotićevaca i raznih četničkih postrojbi koje su lovile i hvatale Jevreje, Rome i „partizanske bandite“, često uz debelu novčanu naknadu. A što je još tragičnije: Nedić proglašava jevrejsku imovinu vlasništvom srpske države i prema njemačkim procjenama, konficirali su preko milijardu srpskih dinara, od čega je 60% korišteno za pokrivanje njemačkih vojnih oštećenja (vidi: Cohen, 129).

No da vidimo sada kakvu je ulogu u procesu holokausta imala Srpska pravoslavna crkva i njezin istaknuti episkop Nikolaj Velimirović.

Vladika
Cijela strana literatura i povijesni diskurs te crkve ističe da je ona glavni krivac i da ona snosi glavnu odgovornost za jevrejsko pitanje u Srbiji, pa i na širim prostorima Mediterana. Poznato je da je Srbija zdušno pomagala svojim otvorenim postupcima nacistima i osvajačkoj politici Hitlera. Slučaj episkopa Velimirovića „upečatljiv je primjer antisemitizma i povijesnog revizionizma Srpske pravoslavne crkve. Srbi su Velimirovića proglasili 'istinskim prorokom' i doživljavaju ga kao najuticajnijeg crkvenog vođu i teologa nakon Svetoga Save, osnivača Srpske pravoslavne crkve u 13 stoljeću“ (Cohen, 130). No za onu i sadašnju militantnu Srbiju, vladika Velimirović je i danas heroj i mučenik jer je „preživio koncentracioni logor u Dachau“. Doista, krajem 1944. godine Nijemci su ga zasigurno odveli u Dachau, gdje je izdržavao zatočeništvo sa mnogim drugim istaknutim evropskim crkvenim dužnosnicima i velikodostojnicima! U njemačkim kazamatima, vladika Velimirović proveo je ukupno oko dva mjeseca, ali on je bio specijalni zatvorenik Ehrenhaufiling (počasni zatvorenik) jer mu nacisti nijesu mogli zaboraviti njegovu naklonost, podložnost i servilnost koju je iskazao naročito prema hrvatskoj Endehaziji i presvijetlom ocu Alojzu Stepincu koji je tada čamio u zagrebačkim kazamatima. Nacisti su imali prema njemu naklonost: živio je u posebnom odjelu, s privatnim odajama, pio i jeo istu hranu kao i njemački zločinci te šetao njemačkim prostorom uz posebnu pratnju. Kolike je „zasluge“ imao srpski vladika Velimirović, govori nam i podatak, da je on, nakon Ljotićeve intervencije, pušten na slobodu, ali je prvo smješten u turističkom odmaralištu, a potom u jednom otmenom hotelu u Beču đe mu je pružena i sva ljekarska njega i pomoć. Zasigurno se u literaturi ne nalazi nijedan dokaz da je Velimirović, kao što to tvrde srpske crkvene vlasti, mučen i zlostavljan za vrijeme svog ugodnog zatočeništva.

Premda je Velimirović morao biti svjestan ogromnih židovskih patnji, njegovi lični zapisi i intimni dnevnici iz logora pokazuju osebujni prezir prema Jevrejima. On piše: „A kad je Gospod u subotu lečio bolesnike, starešine jevrejske, daleko gluplji od samog naroda jevrejskog, vikali su na nj zašto ne leči bolesnike u drugih šest dana nego baš u subotu“ (Cohen, 130). Evo i jednog citata koji nam otkriva Velimirovićev odnos prema holokaustu:

„(Evropa) je danas glavno bojište židova i oca židovskog đavola protiv oca Nebeskog i protiv Sina Njegovog Jedinorodnog ... Židovi hoće i žele... prvo da se izjednače zakonski sa hrišćantvom, da bi posle potisli hrišćanstvo, i učinili hrišćane bezvernim, i stali im petom za vrat. Sva moderna gesla evropska sastavili su Židove, koji su Hrista raspeli i demokratiju, i štrajkove, i socijalizam, i ateizam, i toleranciju svih vera. I to je sve u nameri da Hrista ponize, da Hrista ponište... O tome treba da mislite, braćo Srbi, i u vezi s tim da ispravljate svoj put pre svojih misli, želja i dela“ (Cohen, 131) .

I na intervenciju Dimitrija Ljotića, koji je imao znatan uticaj u Beču i Berlinu kod njemačkih nacista, Velimirović i patrijarh Gavrilo Dožić, oslobođeni su iz Dachaua, početkom decembra 1944. godine. Naravno i to je imalo svoju cijenu: Nijemci su patrijarhu prethodno ponudili da će ga osloboditi, ako dadne pismenu izjavu da je odan okupatorskim vlastima u Srbiji.

I na kraju Philip J. Cohen sumira: u Nedićevoj Srbiji ubijeno je 15.000 Jevreja, što je 94% jevrejskog stanovništva na teritoriji koju je obuhvatala uža Srbija. I za kraj: većina tih Jevreja bila je pobijena, a 455 Jevreja koji su se skrivali, uhvaćeni su i odvedeni u logor na Banjicu blizu Beograda i tamo odreda pobijeni. Prema tome, iz ovog sumornog prikaza vidljivo je da je doprinos većine Srba njemačkoj okupaciji bio veliki, a u skladu s tim efikasno istrebljenje Židova u Srbiji nije bilo djelo samo nacista već i onih zločinaca koji su na Balkanu bili kolaboracionisti njemačkih nacista i italijanskih fašista.

MILORAD NIKČEVIĆ

[detroit-mercy]

...Ma ok to, nego Ramizu Salkicu prvog u Bosnjaka u PC propade lova, sto se zamucio da srusi u sto skorijem vremenu nelegalan objekt...e jedino nisam cuo da se i on zamonasio pa presao hanam onim
E moj, onaj ti...

https://www.klix.ba/vijesti/bih/nana-fa ... /180121021

Matori, opet razvodnjujes pricu sa Salkicem, koga nabijem na kurac i njega i sve zelene termite kolektivno. Ja ti ovdje govorim o organizaciji koja kaze da sluzi bogu i/ili da je medium izmedju plebsa i boga.
Ta ista organizacija je da je imala imalo obraza/stida/straha od boga taj problem mogla davno rijesiti a ne jos postaviti svog cinovnika da tu sluzbuje, cime su opravdali taj akt. Tu nema sta da se vise prica, da je episkop/vladika bilo ko izdao to naredjenje "vjernici" bi poslusali. Ovako aminovali su otimacinu sto ih stavlja u istu ravan sa onima koji su otimali/krali/pljackali imovinu svojih komsija.
Haj sad nastavi sa razvodnjavanjem kako je tu prije 700 godina bila crkava, kako je Bake klepio lovu negdje, kako SDA sjedi u srpskoj kuci i sl.

Nemam ja sta razvodnjavati...ako ko kakve glupsti pise to je ovaj tvoj A team....a mnoge stvari bi drugacije bile postavljene da i bosnjackim politicarima (koji dobise glasove jel te cisto posteno) nije u interesu da loze svijet...oni na jednoj strani ti na forumu...jbt, ja razvodnjavam temu a ti uhvatio kucu nane iz srebrenice sa "temom" o crnoj gori, i jos podvlacis neke paralele...nidje veze.

Tema Crna Gora se je svela na temu SPC i njena uloga u istoj. Znajuci od ranije kakva je uloga SPC bila na ovim prostorima uprkos vasim nastojanjima da probudite empatiju puka prema zloj sudbi koja je snasla SPC u CG, kao da se radi o Salvation Army a ne o organizaciji koja se vise bavi politikom nego religijom, iluzorno je ocekivati da ces nekome dokazati nevinost SPC i masa koje je slijede. Znamo na kraju kako se je postavila SPC prema ratu u bivsoj drzavi, kako se je postavila prema zlocincima pa i tudjoj imovini. Tako da kada pricamo o ugrozenosti itekako mozemo povlaciti paralele jer znamo kako se je ta ugrozenost manifestovala na prostorima zajednicke drzave.
I opet, ta ista crkva brani kao svoju imovinu a posezala je za tudjom gdje god je bilo prilike, i ti hoces da ti neko da rame za plakanje .

[Bloo]

Idemo od početka.

[Medjedja]

Velikosrpski vitezovi: Malo rušimo džamije, malo branimo svetinje
Radila je Vojska Republike Srpske udarnički, prekovremeno, postavljali su eksploziv, minirali sakralne objekte, dizali ih u vazduh...

Piše:
Tomislav Marković

U BiH srušeno 534, na Kosovu 255 džamijaReuters
Odbrana svetinja u Crnoj Gori ne posustaje već mesecima, na radost patrijarha, mitropolita, episkopa i ostalih jereja Srpske pravoslavne crkve. Pod komandom mitropolita Amfilohija litije se redovno održavaju, pravoslavno sveštenstvo ne zazire čak ni od korone, ništa ih ne može zaustaviti u odbrani onoga što im je najsvetije. Koliko su jereji srčani u borbi za svetinje, neupućeni posmatrač sa strane bi pomislio da je neka varvarska vojska upala na teritoriju Crne Gore i krenula da postavlja dinamit u pravoslavne hramove ne bi li ih sravnila sa zemljom. Kad mitropolit Amfilohije kaže da mogu i da ga ubiju, da će mu biti čast i radost da postrada braneći svetinje, fiktivni posmatrač bi teško mogao da pomisli da je kamen spoticanja tek neki zakon koji treba da utvrdi šta je u čijem vlasništvu.

Nema boljeg trenutka za malo podsećanje na to kako su tokom rata u BiH srpske snage uspešno branile svetinje - od postojanja. Toliko im je dobro išla odbrana svetinja tih olovnih godina da su uspeli da sruše čak 534 džamije u rekordnom roku. Samo u Banjaluci su za tri meseca uništili skoro sve džamije, među njima i Ferhadiju, Arnaudiju i Ferhat-pašinu džamiju koje su sagrađene u XVI veku i nalazile su se na listi spomenika svetske baštine pri UNESCO-u. Srušene su i Atik-džamija u Bijeljini, Hamza-begova džamija u Sanskom Mostu, Aladža džamija u Foči, sve tri takođe iz XVI veka. U Bosanskoj Gradiški je u jednom jedinom danu, 28. marta 1993. godine, porušeno pet džamija: Azizija, Čikulska, Dubravačka II, Haluška i Jusufagina džamija. I tako je bilo u svakom bosanskom mestu gde bi upale Mladićeve junačine.

Sistematsko uništavanje bošnjačke kulture
Radila je Vojska Republike Srpske udarnički, prekovremeno, postavljali su eksploziv, minirali sakralne objekte, dizali ih u vazduh, a potom su ostatke odvozili van gradova, uglavnom na deponije, kako ne bi ostalo ni traga od islamske kulturne i verske baštine. Uništavanje islamskih verskih objekata nije bilo ni stihijsko ni slučajno, već je sprovođeno sistematski, kao deo genocidne prakse koja je imala za cilj zatiranje Bošnjaka i njihove kulture. Genocid, etnička čišćenja, proterivanje nesrpskog stanovništva, spaljivanje kuća, otimanje materijalne imovine, masovna silovanja, rušenje džamija i drugih sakralnih objekata – to su sve delovi jednog istog projekta, stvaranja etnički čiste srpske teritorije. Bosanski recept primenjen je i na Kosovu, gde je od marta do juna 1999. godine srušeno 255 džamija. Malo proteruješ Albance, malo ih ubijaš i trpaš u hladnjače i masovne grobnice, malo im rušiš sakralne objekte – tako je izgledalo sveto trojstvo srpskih vojnih i policijskih snaga. Kulturocid je integralni deo udruženog zločinačkog poduhvata, njegova – da se poslužim izrazom koji je drag mitropolitu Amfilohiju – „kičmena moždina“.

Kakve to veze ima sa Srpskom pravoslavnom crkvom? Velike i sudbinske. Velikodostojnici Srpske pravoslavne crkve podržavali su svim srcem i svom dušom ratno rukovodstvo Republike Srpske pod čijom su komandom rušene džamije. Za njih su Pale postale novi Jerusalim, a Radovan Karadžić, Momčilo Krajišnik, Biljana Plavšić, Ratko Mladić i ostali zločinci – hrišćanski vitezovi u svetom ratu za krst časni i slobodu od mrskog prisustva sakralnih objekata druge vere i onih koji se u njima klanjaju Bogu.

Vezu između SPC i paljanske družine jezgrovito je opisao Milorad Tomanić u studiji „Srpska crkva u ratu i ratovi u njoj“: “Poznato je da su velikodostojnici Srpske pravoslavne crkve, poput nekakvih supervizora, bili prisutni na skoro svim zasedanjima Skupštine Republike Srpske. Episkopi SPC, ali i političari i generali iz rukovodstva bosanskih Srba, isticali su izuzetno dobru međusobnu saradnju. Krajem aprila 1993. godine, mitropolit dabrobosanski Nikolaj Mrđa dao je intervju u kojem je izjavio da general Mladić prihvata sve njegove predloge. Predsednik Republike Srpske dr Radovan Karadžić, početkom 1994. ocenio je odnose između Crkve i države kao izvanredne. ‘Naše sveštenstvo je prisutno u svim našim razmišljanjima i odlukama, a glas Crkve se sluša kao glas najvišeg autoriteta’, rekao je Radovan Karadžić."

Ujedinjenje srpskih zemalja s blagoslovom SPC
Reklo bi da se su Mladićeve i Karadžićeve ubilačke horde imale crkveni blagoslov za svoja bogougodna nedela. Nije slučajno Srpska demokratska stranka izašla na izbore uz duhovnu podršku SPC. Ta podrška je bila sasvim logična, budući da je SDS u svoj program kao jedan od ciljeva stavila i “reanimiranje sveštenstva koje je bilo uklonjeno iz političkog života”. Reanimacija je uspela u potpunosti, mrtvac je oživeo i vratio se u obliku zombija, gladan ljudskog mesa i žedan ljudske krvi. Ratne zločince i crkvene poglavare spojio je zajednički cilj – ujedinjenje srpskih zemalja. O tome je mitropolit Amfilohije govorio za “Dugu” još u aprilu 1992. godine: „Kičmena moždina tih Ujedinjenih zemalja već se zna i ona se - i pored svih tegoba - ponovo oblikuje, a to je Srbija i Crna Gora. Zatim tu spada istočna Hercegovina, jedan dobar dio Bosanske Krajine, Srpska Krajina... Konture tih srpskih zemalja već su se nazrele tako jasno u svim ovim zbivanjima i samo je velika nesreća što na vapaj i krik Srpske Krajine nije uslišeno u pravom trenutku”.

Amfilohije nije bio usamljeni glas u crkvi, već je stajao na zvaničnoj liniji SPC. Recimo, u saopštenju Sabora SPC iz januara iste godine kaže se sledeće: “Srpski narod je već pola veka politički razdrobljen i izdeljen neprirodnim granicama koje rasecaju njegov živi organizam... Njih je isplanirala komunistička Internacionala, ostvarila neofašistička i ustaška okupacija, a utvrdila i produžila - protiv volje srpskog naroda - Titova komunistička diktatura preko svog izrazito antisrpskog AVNOJ-a ... Zbog toga, ni Srpska pravoslavna crkva, ni srpski narod nikada nisu priznali veštačke i nelegitimne 'avnojevske' unutrašnje granice”.

Zvanični stav SPC je bio jasan: ne priznajemo AVNOJ-evske granice i podržavamo političare i ratnike koji će ostvariti san o rušenju tih međa i ujedinjenju srpskog naroda u jednu oveću Srbiju. U početku su crkveni glavari verovali da je Slobodan Milošević mesija koji će ostvariti njihov san, ali su se brzo razočarali u srpskog vožda i priklonili se paljanskom krilu ubilačkog projekta. Toliko su episkopi bili oduševljeni ratnim zločincima da su im besede o zlikovcima više ličile na žitija svetaca, nego na govore o ovozemaljskim grešnim ljudima.

Kad je početkom 1993. godine rukovodstvo Republike Srpske odbilo Vens-Ovenov plan za okončanje rata u Bosni, Amfilohije je oduševljeno pozdravio ovaj čin: “U ovom trenutku našu dušu, kao što je naš jezik čuvao Vuk Karadžić, jedan njegov prezimenjak, sa Plavšićkom, novom Kosovkom djevojkom, sa Krajišnikom – čuvaju nas i našu dušu, jer su ove noći krenuli svetolazarevskim putem. Opredijelili su se kao i car Lazar za carstvo nebesko”. To je ona ista Biljana Plavšić koja je govorila: “Srba ima 12 miliona, neka ih šest miliona pogine. Opet će ona druga polovica uživati u plodovima rada i borbe”. Baš liči na kosovku devojku, pogotovo iz genocidnog profila.

Etničko čišćenje uz Božju pomoć
Crkva je, naravno, bila protiv Vens-Ovenovog plana, otuda ove tople Amfilohijeve reči o onima koji su želeli nastavak rata. Većina vladika je bila protiv bilo kakvog mirovnog plana, na primer onog koji je Kontakt grupa pripremila u julu 1994. godine. Tada je episkop Atanasije Jevtić došao na Skupštinu Republike Srpske i rekao da SPC ne pristaje na “desetkovanje srpskog naroda” i zato ne treba prihvatiti plan, a mitropolit Amfilohije je poslao telegram podrške. Sa episkopske konferencije SPC upućen je „Apel srpskom narodu i svetskoj javnosti” u kojem se poziva “sav srpski narod stane u odbranu vekovnih prava i sloboda” (među kojima posebno treba izdvojiti pravo na zatiranje Bošnjaka i rušenje džamija).

U “Apelu” se objašnjava zašto treba nastaviti sa ratom i ubijanjem: “Mi danas ne možemo pristati, niti možemo nametnute nam u Ženevi odluke o procentima i mapama prihvatiti, te da ostanemo bez svojih: Žitomislića na Neretvi ili Saborne crkve u Mostaru ili crkve Sopotnice na Drini, Manastira Krke ili Krupe u Dalmaciji, Ozrena i Vozuće u Bosni, Prebilovaca u Hercegovini ili Jasenovca u Slavoniji”. Ili, što bi se danas reklo: Ne damo svetinje!

Poziv duhovnika nije imao većeg odjeka u vaskolikom srpstvu, što je iznerviralo Amfilohija koji se u avgustu okomio na srpske turiste koji se baškare na plažama i banjaju po banjama, pa primorje i banje “odjekuju od našeg lakoumlja i bezumnih naših zabava". Nedostojnim Srbima kojima je više stalo do letovanja nego do ujedinjenja svih srpskih zemalja, Amfilohije je poručio da "narod i Skupština Republike Srpske danas čuvaju i obraz i dušu srpskoga naroda pravoslavnog”, da se danas u BiH “bije bitka za slobodu zlatnu i obraz časni čitavog Pravoslavlja, za pravdu i dušu čitavog svijeta, za svetinju bogolikog ljudskog dostojanstva”, te je zamolio Boga da braći u BiH pruži “svaku pomoć u dobru i snagu da odole pritiscima svijeta, koji je naš Gospod Isus Hristos već pobijedio”.

Džamije su u to vreme uglavnom bile srušene, pa pretpostavljam da mitropolit nije mislio na Božju pomoć u dinamitu i eksplozivu. Poređenje sa Hristom je sasvim logično, pošto je opštepoznato da je Sin Božji stajao na čelu vojske koja je zatirala čitave narode, ubijala žene i decu, te da je s gnušanjem odbijao sve mirovne planove koji su dolazili od predstavnika Rimskog carstva. Teško je zamisliti nešto bogohulnije od Amfilohijevog pozivanja na Hrista zarad odbrane genocidnog projekta. Doduše, lako je mitropolitu da priziva Hristov primer kad u njega ne veruje, njemu je bogohuljenje jedini način da nešto kaže o Bogu.

Ljudi kojima ništa nije sveto
Moglo bi se ovako navoditi do sutra, tih ratnih godina crkveni velikodostojnici su otvoreno, bez ikakve zadrške, podržavali masovne ubice koje su stajale na čelu udruženog zločinačkog poduhvata, nudeći im duhovno okrepljenje za najstrašnije ratne zločine. Prisetimo se samo još Vasilija Kačavende i njegovog pozdravnog govora Ratku Mladiću prilikom ulaska u Srebrenicu, u kom je praktično blagoslovio genocid koji je potom usledio: “Krv vapije za osvetom. Sveteći se, srpski narod rušio je najmoćnije srpske imperije. I, evo, dočekujemo radosne dane, polako se približavajući onom trenutku kada će se ponovo poslije Kosovske bitke ujediniti i vaspostaviti srpska država”.

Kasnije je Kačavenda služio liturgiju u crkvi i održao propoved u kojoj je rekao da je “čudo božje” što su “hrabri srpski borci” oslobodili “srpsku zemlju okupiranu od Osmanlija, da tamo gdje je časni krst sijao postavili su ruglo od polumjeseca”. Nešto slično je istog dana govorio i Ratko Mladić: „Evo nas 11. jula u srpskoj Srebrenici, uoči još jednog verskoga praznika srpskoga poklanjamo srpskome narodu ovaj grad. I napokon, došao je trenutak da se posle bune protiv dahija Turcima osvetimo na ovom prostoru.“ Reklo bi se da su Kačavenda i Mladić jedna koljačka duša, a dva tela. Svako na svom zadatku: general je tu da strelja, a vladika da pruži duhovnu podršku za genocid.

Posle svih počinjenih strahota, posle genocida u Srebrenici, posle najstravičnijih zločina koji se mogu zamisliti – vrh SPC nije promenio odnos prema zločincima. Haški optuženici su pre odlaska na suđenje redovno svraćali kod patrijarha Pavla, na patriotsko-duhovne konsultacije, a mitropolit Amfilohije je nudio utočište Radovanu Karadžiću, govorio kako njega i Mladića “čuva u svojim njedrima”, odlikovao Vojislava Šešelja za borbu protiv Haškog tribunala… A danas isti mitropolit, koji i dalje stoji na istim pozicijama, brani svetinje u ime iste ideologije koja je svetinje uništavala. Amfilohijeva duhovna čeda rušila su tuđe svetinje i poništila svetinju ljudskog života. Mitropolitu to nije smetalo, već je miniranje džamija i masovna ubijanja civila unapredio u borbu za “svetinju bogolikog ljudskog dostojanstva”. Zato je njegova današnja borba za odbranu svetinja puki privid. Ne mogu se za svetinje boriti oni kojima ništa nije sveto: ni Bog, ni njegova tvorevina, ni čudo života, ni čovek kao ikona Božja, niti bilo šta drugo na ovom ili na onom svetu.

Stavovi izraženi u ovom tekstu autorovi su i ne odražavaju nužno uredničku politiku Al Jazeere.

Izvor: Al Jazeera

[zavrzlama]

glavni posao spc zadnjih 200 godina je drzanje srpskog nroda u zombi stanju,ne bi li stvorili teritorijalno veliku pravoslavnu drzavu ....

[¤ jelena ¤]

O, Aleluja!


Elem, MCP zvanično izdala obavještenje da poštuje odluku države o mjerama preduzetim povodom vanredne situacije izazvane epidemijom Korona virusa i litija na ulicama neće biti...

Toliko o nepoštovanju države Crne Gore i njenih odluka i zakona od strane nerazumnih vođa litijaša tojest zločinaca.

Msm...šta je za jednog zločinca oglušiti se od odredbe o zabrani masovnih okupljanja kad je ugrožen, a kamoli za hiljade njih. Vala, ništa.



Śedi doma i ne manitaj okolo...

[General War]

glavni posao spc zadnjih 200 godina je drzanje srpskog nroda u zombi stanju,ne bi li stvorili teritorijalno veliku pravoslavnu drzavu ....

...a ovi drugi su zlatni

[zilog]

Elem, MCP zvanično izdala obavještenje da poštuje odluku države o mjerama preduzetim povodom vanredne situacije izazvane epidemijom Korona virusa i litija na ulicama neće biti...

Toliko o nepoštovanju države Crne Gore i njenih odluka i zakona od strane nerazumnih vođa litijaša tojest zločinaca.

Msm...šta je za jednog zločinca oglušiti se od odredbe o zabrani masovnih okupljanja kad je ugrožen, a kamoli za hiljade njih. Vala, ništa.

Opet provociras...
Evo da ostane trag.

Mjere su postojale i prosle sedmice, kada se kmecalo da ce i uprkos njima - litija biti. Litije su u cetvrtak skupile cca 25.000 zarazi podloznih organizama i dovoljno da je 2-3 bilo zaraznih medju njima i eto belaja u narednih mjesec dana.

Sto ih tada nisu zaustavili?

Posto nista vise nema od stotina hiljada, sada ce, kao, postovati zakon. Sada, kada je steta mozda vec ucinjena.

[¤ jelena ¤]

Haj, na stranu to što laskaš sebi da neko ovdje iznosi svoj stav kako bi tebe isprovocirao,

ali zašto dozvoljavaš sebi da budeš isprovociran od strane nekog ko podržava zle litijaše na ulicama Crne Gore - to mi je neviđena misterija...

Malo ličnog dostojanstva i samokontrole, u obliku ignorisanja provokatora, stvarno ponekad nije na odmet.

[zilog]

Haj, na stranu to što laskaš sebi da neko ovdje iznosi svoj stav kako bi tebe isprovocirao,

ali zašto dozvoljavaš sebi da budeš isprovociran od strane nekog ko podržava zle litijaše na ulicama Crne Gore - to mi je neviđena misterija...

Malo ličnog dostojanstva i samokontrole, u obliku ignorisanja provokatora, stvarno ponekad nije na odmet.

Mene? Uopste...

Nego moderaciju, koja ce opet zakljucati temu
Zato sam i napisao "Evo da ostane trag".

Haj, da preskocis sva tri reda i da napises nesto smisleno...

[¤ jelena ¤]

http://www.rtcg.me/vijesti/drustvo/2722 ... janja.html

Nacionalno koordinaciono tijelo za zarazne bolesti donijelo je odluku da se od 16. marta, na najmanje 15 dana, prekine rad u vaspitno-obrazovnim ustanovama, zabranilo je sva javna okupljanja u Crnoj Gori, posjete u bolnicama i zatvorima, i uplovljavanje svih kruzera i jahti.

Litije obustavljene, kao što već napisah;

Bogoslovija obustavila rad... https://mitropolija.com/2020/03/14/bogo ... avila-rad/

Dakle, nerazumni nisu, postupaju odgovorno i potpuno u skladu sa odlukama Vlade države u kojoj žive i djeluju.