Alexander Lohr
Čovjek o kojem smo učili iz istorijskih čitanki (gdje je gotovo redovno pogrešno navođen kao von Lohr) kao o monstrumu koji je razorio Beograd i u Petoj ofanzivi ubijao partizanske ranjenike.
Alexander Lohr rođen je 20. maja 1885. u Turnu Severinu, u Rumuniji. Majka mu je bila Ruskinja, a otac Austrijanac. Uoči početka WW1 završio je Vojnu akademiju u Beču i odmah po izbijanju rata angažovan je u borbenim dejstvima u austro-ugarskoj vojsci. Za vrijeme rata obavljao je razne komandne i štabske dužnosti, a jedno vrijeme je sa svojom jedinicom bio stacioniran u Višegradu.
Nakon rata ostao je u vojsci, gdje je brzo napredovao, radeći kao vrijedan i ambiciozan oficir u ministarstvo odbrane Austrije. Već za vrijeme rata radio je u Odjelu za avijaciju ministarstva odbrane, i za vazduhoplovstvo vezaće svoju dalju karijeru. Tako 1934. (u činu general-majora) postaje komandant protivvazdušne odbrane Austrije, a već slijedeće godine je vrhovni komandant austrijskog vazduhoplovstva. Na toj dužnosti ostaće do anšlusa, u martu 1938. Nakon pripajanja Austrije Trećem Rajhu postaje komandant Luftwaffe za pokrajinu Ostmark (bivša Austrija), a 1939. je komandant 4. flote Luftwaffe (u činu generala avijacije). Upravo će na ovoj dužnosti pokazati svoje komandne sposobnosti i prvi put se "proslaviti", najprije bombardovanjem Varšave, u septembru 1939, a zatim i Beograda, za vrijeme invazije na Jugoslaviju u aprilu 1941. U bombardovanju jugoslovenskog glavnog grada, koji je izvela Lohrova 4. flota, poginulo je oko 4000 Beograđana.
U julu 1942. Lohr (sad već general-pukovnik) je naslijedio feldmaršala Lista na položaju komandanta 12. armije, koja je imala komandu nad njemačkim snagama u Jugoslaviji i Grčkoj. 1. januara 1943. ova armija je preimenovana u Grupu armija "E", čiji će Lohr komandant ostati do kraja rata. Istog dana Lohr dobija položaj njemačkog komandanta Jugoistoka (tj.Grčke i Jugoslavije), koji će zadržati do avgusta iste godine. U tom svojstvu, postaje glavni organizator združenih njemačko-italijanskih operacija (uz pomoć ustaško-domobranskih, četničkih i bugarskih jedinica) "Weiss" i "Schwarz" (u jugoslovenskoj istoriografiji poznate kao Četvrta i Peta ofanziva).
Za vrijeme ovih operacija su, po Lohrovom naređenju i odobrenju, izvršene masovne likvidacije civilnog stanovništva i partizanskih ranjenika, razaranja i zatiranje čitavih sela. Tako su Nijemci pokušali, masovnim zločinima nad narodom, zatrijeti bazu ustanika.
Nakon što je u avgustu 1943. izgubio položaj komandanta Jugoistoka, Lohr ostaje zadužen samo za područje Grčke. Nakon teških borbi sa Saveznicima u Grčkoj, Lohrova grupa armija "E" se povlači preko Jugoslavije u jesen 1944. Nakon neuspjeha da zadrže nadiranje partizana na Sremskom frontu u proljeće 1945, njemačke snage ( jačine oko 200 000 ljudi) našli su se blizu jugoslovensko-austrijske granice, u namjeri da se predaju Englezima i Amerikancima. Nakon što je Njemačka 9. maja kapitulirala na svim frontovima, Lohr je bio prinuđen da pred partizanskim predstavnicima u Sloveniji potpiše kapitulaciju svojih trupa. General je odveden u zarobljeništvo, u jednu vilu, iz koje je isti dan pobjegao i sa pratnjom prešao u Austriju, gdje su ga prihvatili Englezi. Nakon što su partizani saznali da se on nalazi kod Engleza, energično su tražili njegovo izručenje, na šta su Englezi na kraju pristali. Tako se Lohr 14. maja 1945. našao definitivno u rukama partizana, koje je tokom rata nemilosrdno uništavao.
Suđeno mu je u Beogradu u februaru 1947. za ratne zločine (bombardovanje Beograda i masakri zarobljenika, ranjenika i civilnog stanovništva u Četvrtoj i Petoj ofanzivi). Osuđen je na smrt i strijeljan 26. februara 1947.
Interesantno je da je Lohr, zbog svog izvanrednog vojnog umijeća, bio jedan od rijetkih oficira Wehrmachta koji je uživao Hitlerovo poštovanje. Vojnik do kraja i vjeran svom fireru, nije prezao ni od najstrašnijih zločina. Na suđenju je sve priznao, držao se hrabro i nije izražavao kajanje.
Inače, Lohr je bio vrlo sitan čovjek, nizak i mršav, što se najbolje vidi na donjoj slici (Lohr je treći slijeva):
Podaci o Lohru preuzeti su sa njegove jedinice na Wikipediji i sa Axis Biographical Research, zatim Jozo Tomasevich "Occupation and Collaboration", Milan Basta "Agonija i slom Nezavisne Države Hrvatske", Aleksandar Vojnović "Zločin je bježao na zapad" i Bogdan Krizman "NDH između Hitlera i Mussolinija" i "Pavelić u bjekstvu".