CRNA GORA

[JoseMujica]

ne kontaš ti uporno....bolan nije ovo crkveno već pravno pitanje, odnosno pitanje vlasništva

Ukaz regenta Aleksandra Karađorđevića
o ukidanju Crnogorske crkve


Prije nego što je 17. juna 1920. godine regent Aleksandar donio riješenje i proglas o ujedinjenju ‘’svih pravoslavnih crkvenih oblasti’’ u Kraljevstvu SHS, što je praktično značilo i ukidanje Crnogorske pravoslavne crkve, dakako potpuno nelegalno i nelegitimno, tj. protivno pozitivnom pravu suverene i međunarodno priznate crnogorske države, održan je 13/26 maja 1919. godine ‘’zbor svih srpskih pravoslavnih arhijereja iz Kraljevstva SHS’’. Tom prilikom donijeta je odluka o jedinstvu ‘’svih Srpskih pravoslavnih crkvenih oblasti’’. U svome dekretu regent Aleksandar se poziva, između ostalog, i na ovu ‘’Odluku Druge Konferencije Arhijereja Ujedinjene Srpske pravoslavne crkve od 13/26. maja 1919. godine, u predmetu ujedinjenja Srpske pravoslavne crkve: Izriče se duhovno, moralno, i administrativno jedinstvo svih Srpskih pravoslavnih crkvenih oblasti, koje će se jedinstvo definisati i urediti svojim putem kada se ceo Arhijerejski Sabor Ujedinjene Srpske Crkve kao jedno nezavisno (autokefalno) telo sastane pod predsedništvom svoga patrijarha. Dotle se ovo ujedinjenje ima izraziti u jednom privremenom odboru episkopa, izabranom od ove episkopske konferencije…’’ Vidi se da ova odluka ujedinjuje ‘’sve Srpske pravoslavne crkvene oblasti’’, a Crnogorska pravoslavna crkva nije bila neka, tj. jedna od više pravoslavnih crkvenih oblasti u sastavu Srpske pravoslavne crkve, već je bila nezavisna, samostalna, autokefalna pravoslavna crkva, koja je imala na teritoriji suverene države Crne Gore svoje sopstvene dvije pravoslavne crkvene oblasti (Cetinjsku arhiepiskopiju i Zahumsko-Rasijsku eparhiju, a od 1913. godine i treću – Pećku eparhiju, jer je Metohiju od turske okupacije 1913. oslobodila Vojska Kraljevine Crne Gore, pa je ta oblast Londonskim ugovom iz 1913. priznata kao integralni dio crnogorske Kraljevine!); imala je svoje organe na čelu sa Svetim Sinodom i odgovarajuća zakonska akta, među kojima i Ustav Sv. Sinoda i Ustav Pravoslavnih konsistorija u Knjaževini Crnoj Gori. Crnogorska crkva je 1909. godine donijela samostalno i Zakon o parohijskom sveštenstvu u Knjaževini Crnoj Gori. Prema tome, ova odluka ’’zbora svih srpskih pravoslavnih arhijereja iz Kraljevstva SHS’’ je, takođe, bila nelegalna i nelegitimna – što se tiče autokefalne Crnogorske crkve. Ona se naprosto ni po čemu nije mogla odnositi na Crnogorsku crkvu, tako da je sa pravnog (njenog) gledišta ova odluka nepostojeća, inexistent, pa kao takva ne može ni proizvoditi bilo kakve posljedice po Crnogorsku pravoslavnu crkvu.

Isti je slučaj i sa aktom regenta Aleksandra kojim se praktično ‘’ukida’’ Crnogorska crkva.

U “Glasniku”, službenom listu Ujedinjene Srpske pravoslavne crkve od 14. jula 1920. godine, objavljena je odluka Aleksandra Karađorđevića, donešena 17. juna 1920. godine, o “Ujedinjenju svih pravoslavnih crkvenih oblasti u Kraljevstvu SHS”. Odluka glasi:

“U ime Njegovog Veličanstva Petra i po milosti Božjoj i volji Narodnoj Kralja Srba, Hrvata i Slovenaca Mi Aleksandar Naslednik Prestola – Na predlog Zastupnika Našeg Ministra Vera, Našeg Ministra Prosvete, a po saslušanju Ministarskog Saveta i saglasno sa odlukom zbora svih srpskih pravoslavnih arhireja iz Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca od 13/26. Maja 1919. godine, rešili smo i proglašujemo: Ujedinjenje svih pravoslavnih crkvenih oblasti u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca, a naime: Arhiepiskopije beogradske i Mitropolije Srbije, Arhiepiskopije Karlovačke i Mitropolije srpske sa dalmatinskim episkopijama dalamtinsko-istrijskom i bokokotorskom, Arhiepiskopije Cetinjske i Mitropolije Crne Gore, Brda i Primorja, Mitropolija Skopske, Raško-prizrenske, Veleško-debarske, Pelagonijske, Prespansko-ohridske, Strumičke, jednoga dela Mitropolije Vodenske, Episkopije Poleanske, Mitropolija Bosne i Hercegovine-Dabro-bosanske, Hercegovačko-zahumske, Zvorničko-tuzlanske, Banjalučko-Bihaćske, – u jednu Avtokefalnu Ujedinjenu srpsku pravoslavnu crkvu Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca. Zastupnik Našeg Ministra Vera, Naš Ministar Prosvete, neka izvrši ovaj Ukaz.

Aleksandar, s. r.”

Odlukom Svetog Arhijerejskog Sinoda Vaseljenske patrijaršije br. 2056 od 19. marta 1920. g. se ‘’priznaje proglašeno ujedinjenje Crkava Srpske, Crnogorske i Karlovačke, kao i dviju dalmatinskih eparhija.’’ O tome se zvanično nalazi podatak u Glasniku Srpske pravoslavne crkve od 14. oktobra 1920. g., đe piše da Carigradska patrijaršija ‘’priznaje proglašeno ujedinjenje autokefalnih Crkava Srpske, Crnogorske i Karlovačke, kao i dviju dalmatinskih eparhija’’. (podv. G. S.) Srpska pravoslavna crkva je od Carigradske patrijaršije dva puta anatemisana, jer je njena ‘’autokefalnost nekanonski ustanovljena’’(Novak Kilibarda: 2010). Formalno je priznata 1879. g. (kao Mitropolija). Dakle, tek nakon proglašenja samostalne i nezavisne srpske države na Berlinskom kongresu 1878. g., što je još jedna potvrda pravoslavnog principa o poklapanju nezavisne države i samostalne, nacionalne autokefalne crkve u okviru njenih granica.

Povodom proglašenja tadašnjeg mitropolita Srbije Dimitrija Pavlovića patrijarhom Srpske patrijaršije, u ‘’Glasniku’’, Službenom listu Srpske pravoslavne patrijaršije br. 1., g. I, od 1/14. oktobra 1920. g. na strani 102 piše: ‘’Slično tome postupalo se i kod osnivanja nacionalnih autokefalnih oblasti u svima pravoslavnim državama. Tako su uzdignute katedre na stupanj autokefalne arhiepiskopije u prestonim Srbiji, na Cetinju za crkvu u Crnoj Gori, u Bukureštu za Rumuniju, u Sofiji za Bugarsku, a u Rusiji dignut je arhijerejski presto druge prestonice u Moskvi na stupanj patrijaršije.’’ Iz ovog zvaničnog istorijskog dokumenta Srpske crkve vidi se da nema nikakvu činjeničnu osnovu njeno sadašnje, dakle, aktuelno zalaganje i tvrdnja, izrečena povodom nedavne pośete ukrajinskog patrijarha Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, da ne postoje nacionalne pravoslavne crkve, već samo jedna jedina, apostolska pravoslavna crkva. U zvaničnom biltenu Srpske pravoslavne crkve, kao što smo vidjeli, apodiktički se ističu ‘’nacionalne autokefalne oblasti u svima pravoslavnim državama’’, pa se poimenice nabrajaju grčka, srpska, crnogorska, rumunska, bugarska i ruska pravoslavna nacionalna crkva. I ovo je još jedan insajderski dokaz i priznanje (autogol!) same Srpske crkve da je 1918., odnosno 1920. godine, od strane srpske države (Kraljevine Srbije-Kraljevine SHS) i tada novouspostavljene srpske patrijaršije, nasilno i nezakonito ukinuta autokefalna, legalna i legitimna, nacionalna Crnogorska pravoslavna crkva, u to vrijeme priznata od svih nacionalnih, autokefalnih, pomjesnih pravoslavnih crkava (pa čak i od strane same dotadašnje Srpske mitropolije u Beogradu). Srpska crkva ovim dokumentom zapravo kaže: jeste, postojala je nacionalna Crnogorska crkva, jer je postojala nezavisna i međunarodno priznata crnogorska država, kao što postoje i dalje sve nacionalne pravoslavne autokefalne crkve u svim i dalje postojećim nezavisnim državama, ali sada više Crnogorske crkve nema budući da više nema ni države Crne Gore! Vrlo jednostavno. Dokaz više, odnosno još jedan dokaz-prilog u moru-mozaiku dokaza, da nakon uspostavljenja i obnove suverene i međunarodno priznate crnogorske države, postoje svi legalni i legitimni istorijski, pravni, državni, crkveni i kanonski preduslovi da se uspostavi i obnovi pređašnje stanje i u pogledu statusa autokefalne nacionalne pravoslavne Crnogorske crkve u državi Crnoj Gori.

Kao što odluke tzv. Podgoričke Skupštine i Sv. Sinoda Crnogorske pravoslavne crkve iz 1918. godine potpadaju pod pravni akt inexistant (akt koji ne postoji), isti je slučaj i sa aktom regenta Aleksandra Karađorđevića o ukinuću autokefalne Crnogorske pravoslavne crkve i njenom ’’ujedinjenju’’ u autokefalnu Srpsku pravoslavnu crkvu. Zato i ovaj akt regenta Aleksandra treba da se poništi i ’’odbaci i negira kao nešto što nije ni bilo, i, radeći tako, ne vrši se nikakvo nasilje ni prema kome… To je dužnost svih onih u čijim rukama se nalazi zaštita prava i zakonitosti.’’

[Capljina74]

Pravno pitanje kontinuitet SPC?

Ovoliko lupanja i poluistina nigdje ne procitah.

Pises o Lesandri, a do njega nije postojala?

Veze nemas o fanariotskom periodu i sultanovim ukidanju Pecke patrijarsije kao i Trnovske i svih zbog teznje da mu se Pravoslavni potcine.
Sultan postavlja grcke arhijereje na mjesta srpskih koje tamnici, poslije ukida Patrijarsiju na konto duga za porez koji grci koje je on postavio nisu placali..

Ti covjece drzis slovo, a veze ni sa ustrojstvom Pravoslavne crkve ni sa istorijom Pravoslavnih pod Otomanskom imperijom nemas.

[LBVIEW]

Oooo, hipnotisana gomilo, dokle više?

Ima li, hljeba vam, većih zvijezda i sveprisutnih velikana u ovom šupku svijeta

od Dodika, Vučića, njihovih kolega iz susjedstva i onih u njihovom društvu?

I šta se to na toj slici vidi, a da dosad bezbroj puta nije viđeno?

Ako je ko hipnotisana gomila, to je pastva ovih "oceva nacije" gore.

[LBVIEW]

Ma jok do capljine, jesi zagrzio ko da ti je amfilohije tata

Nije Risto, vec Kacavenda.

[JoseMujica]

Pravno pitanje kontinuitet SPC?

ne.... pravno je pitanje vlasništvo nad objektima i zemljom nad kojim je gospodarila CPC do ukinuća, odnosno država CG jer je CPC državna crkva, što možeš pročitati u Ustavu iz 1905-te. Ako je SPC vlasnik, onda je kao takva upisana u grunt i nema dalje priče o tome. Popove SPC sada žulja što ga puše, gube milione godišnjih prihoda jer će se CPC, odnosno državi CG, vratiti imovina

Novi Zakon o vjerskoj slobodi i pravnom položaju vjerskih zajednica u Crnoj Gori koji je izglasan u Skupštini Crne Gore, bavi se i imovinom vjerskih zajednica.
Taj zakon predviđa da imovina za koju se ne dokaže da je konkretnoj vjerskoj zajednici pripadala prije 1918. godine može na kraju uzeti država. U to vrijeme Crna Gora je izgubila nezavisnost i pridružena je Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca – piše grčki portal „Pentapostagma”.

- Najveći problemi u sprovođenju ovog zakona imaće Srpska pravoslavna crkva (SPC), čija je nadležnost poslije 1918. godine, sa principom automatizma, obuhvatila svu imovinu, hramove i manastire ukinute Crnogorske pravoslavne crkve. Međutim, SPC nema validne imovinske akte – pišu grčki mediji.

Procjenjuje se, piše „Pentapostagma”„da zemljište trenutno u vlasništvu SPC prema novom zakonu može da ospori vlasnički status od 12.000 ari. I nadležnost SPC nad stotinama hramova i manastira sagrađenih prije 1918. na javnom zemljištu može se osporiti, prenosi Avaz.ba.

I njemački mediji izvještavaju o događajima u Crnoj Gori - tako „Spigel online” piše:

- Skupština Crne Gore usvojila je kontraverzni crkveni zakon nakon haotičnih scena glasovima vladine većine. Prije glasanja, zastupnici prosrpske opozicije u plenarnoj sali pokušavali su da ispale dimnu granatu ili vatromet i uništite mikrofone. Službe bezbjednosti su ih uklonile iz sale. Prije toga su nekoliko stotina pristalica opozicije protestovale protiv zakona blokadama puteva – kaže ovaj njemački portal.

Crna Gora je do 1918. bila samostalno kraljevstvo sa vlastitom Pravoslavnom crkvom”, navodi „Spigel online”. „Nakon što je država ugrađena u novostvorenu Jugoslaviju, kojom je vladao srpski kralj, Crnogorska crkva je kraljevskim dekretom 1920. godine izgubila svoj autokefalni – nezavisni status, a zajedno sa svojim posjedima postala dio SPC”.

Mediji u Bugarskoj takođe prate zbivanja u Crnoj Gori, a njihov „Kanal 3” piše:

- Zakon će u stvari lišiti uticaj SPC u Crnoj Gori, koju je predsjednik Milo Đukanović identifikovao kao najvažniji instrument velikosrpskog hegemonizma u ovoj balkanskoj državi – navodi ovaj medij.

[Capljina74]

Ma jok do capljine, jesi zagrzio ko da ti je amfilohije tata

Nije Risto, vec Kacavenda.

Tebi u kuci.

[Capljina74]

Pravno pitanje kontinuitet SPC?

ne.... pravno je pitanje vlasništvo nad objektima i zemljom nad kojim je gospodarila CPC do ukinuća, odnosno država CG jer je CPC državna crkva, što možeš pročitati u Ustavu iz 1905-te. Ako je SPC vlasnik, onda je kao takva upisana u grunt i nema dalje priče o tome. Popove SPC sada žulja što ga puše, gube milione godišnjih prihoda jer će se CPC, odnosno državi CG, vratiti imovina

Novi Zakon o vjerskoj slobodi i pravnom položaju vjerskih zajednica u Crnoj Gori koji je izglasan u Skupštini Crne Gore, bavi se i imovinom vjerskih zajednica.
Taj zakon predviđa da imovina za koju se ne dokaže da je konkretnoj vjerskoj zajednici pripadala prije 1918. godine može na kraju uzeti država. U to vrijeme Crna Gora je izgubila nezavisnost i pridružena je Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca – piše grčki portal „Pentapostagma”.

- Najveći problemi u sprovođenju ovog zakona imaće Srpska pravoslavna crkva (SPC), čija je nadležnost poslije 1918. godine, sa principom automatizma, obuhvatila svu imovinu, hramove i manastire ukinute Crnogorske pravoslavne crkve. Međutim, SPC nema validne imovinske akte – pišu grčki mediji.

Procjenjuje se, piše „Pentapostagma”„da zemljište trenutno u vlasništvu SPC prema novom zakonu može da ospori vlasnički status od 12.000 ari. I nadležnost SPC nad stotinama hramova i manastira sagrađenih prije 1918. na javnom zemljištu može se osporiti, prenosi Avaz.ba.

I njemački mediji izvještavaju o događajima u Crnoj Gori - tako „Spigel online” piše:

- Skupština Crne Gore usvojila je kontraverzni crkveni zakon nakon haotičnih scena glasovima vladine većine. Prije glasanja, zastupnici prosrpske opozicije u plenarnoj sali pokušavali su da ispale dimnu granatu ili vatromet i uništite mikrofone. Službe bezbjednosti su ih uklonile iz sale. Prije toga su nekoliko stotina pristalica opozicije protestovale protiv zakona blokadama puteva – kaže ovaj njemački portal.

Crna Gora je do 1918. bila samostalno kraljevstvo sa vlastitom Pravoslavnom crkvom”, navodi „Spigel online”. „Nakon što je država ugrađena u novostvorenu Jugoslaviju, kojom je vladao srpski kralj, Crnogorska crkva je kraljevskim dekretom 1920. godine izgubila svoj autokefalni – nezavisni status, a zajedno sa svojim posjedima postala dio SPC”.

Mediji u Bugarskoj takođe prate zbivanja u Crnoj Gori, a njihov „Kanal 3” piše:

- Zakon će u stvari lišiti uticaj SPC u Crnoj Gori, koju je predsjednik Milo Đukanović identifikovao kao najvažniji instrument velikosrpskog hegemonizma u ovoj balkanskoj državi – navodi ovaj medij.

Gdje je u diptihu?

Da li shvatas da autokefalnoscu pomjesne crkva se upisuje u diptih i to je gornji dokument za Pravoslavne. Dalje nema.
Ne moze bila je pa je izbrisana...

[LBVIEW]

jedna crkva, jedan narod, a više država - nema logike, jel. rudimentarno, ali je tako. nikad ta crkva nije bila, niti može zaista na djelima biti propagator mira, suživota, progresa.

Jedna IZ, jedan narod...

Svakako - gdje su bosnjacki mezari tu je i bosnjacka drzava.
Nego, da se ti kanes ovog, ne ide ti.

[LBVIEW]

o kakvom principu pričaš? postoji pravo i grunt

o veležovom stadionu ne mogu raspravljati jer ne znam ko je vlasnik, a pretpostavljam da je stadion gradski, a ne veležov jer bi ga do sada utužili ako su imalo pismeni...isto ti je i sa ovim u crnoj gori...niko spc-u nemre oduzeti što je njihovo i đe su upisani u gruntu, a sad je druga stvar što bi oni rado zadržali što su zaposjeli, a što nije njihovo

Sta su zaposeli?
Nigdje cinjenica... Nisi cak ni dokazao tu fantomsku organizaciju...
Pokazujes koje su mitropolije i to ti je dokaz...
Hoces da kazes da Njegos nije bio Srbin?

Sta je Njegos po tebi?

eno se vrati na post imaš uđbenik spc...nadži ga i otvori str. 199

šta je Njegoš je nebitno...kad izvlačiš iz konteksta i tumačiš iz ovog vremena možeš od Njegoša napraviti šta hoćeš....danas je jedino bitno šta je Milo i da postoji nezavisna Crna Gora koja je članica NATO-a koja je obnovila svoju državnu pravoslavnu crkvu, a koja je postojala kao takva do 1919. godine.

I druga veoma bitna stvar je da nema više ni JNA ni i punih magacina svega i svaćega da se kurćite preko tudžih ledža

znaći, što se pišalo u tudžoj avliji pišalo se i možete sada samo da im ga lagano poglabate i sa mitinzima i sa tim ćobanskim kmećanjem jer nemate ni muda a ni sredstava ni do balvana da dobacite...uporne svakako traktori ćekaju

[LBVIEW]

Ma jok do capljine, jesi zagrzio ko da ti je amfilohije tata

Nije Risto, vec Kacavenda.

Tebi u kuci.

Sta je djiki, sto si frustriran, kara vas Milo u bulju?
Ako, ako, valja vam se navikavati - nema vise tenkova JNA, ostali samo mantijasi.

[zemomak]

još kažu obljetnica 800 godina SPC-a.... a svetog savu rašćinile pomjesne crkve kao nekog klošara otpadnika

[Chmoljo]

Nije Risto, vec Kacavenda.

Tebi u kuci.

Sta je djiki, sto si frustriran, kara vas Milo u bulju?
Ako, ako, valja vam se navikavati - nema vise tenkova JNA, ostali samo mantijasi.

ne bih da kvarim opće veselje i šenlučenje, ali i pored mog ličnog animoziteta spram srpske pravoslavne srkve kao institucije, red je reći i da je isti taj Milo jahao na tim istim tenkovima JNA.

eto, pa vi nastavite, ne obazirite se na mene, obično zlopamtilo.

[LBVIEW]

Tebi u kuci.

Sta je djiki, sto si frustriran, kara vas Milo u bulju?
Ako, ako, valja vam se navikavati - nema vise tenkova JNA, ostali samo mantijasi.

ne bih da kvarim opće veselje i šenlučenje, ali i pored mog ličnog animoziteta spram srpske pravoslavne srkve kao institucije, red je reći i da je isti taj Milo jahao na tim istim tenkovima JNA.

eto, pa vi nastavite, ne obazirite se na mene, obično zlopamtilo.

Cekaj, je li ti mislis da je Milo nekom drag?
Da se Hitler himself digne iz groba i krene ih lupati po njuskama podrzao bih ga - od ovih popova je svo zlo i krenulo.

[Medjedja]

Nego kakvi ste sa biologijom . četnici, litijaši wtf

Borov četnik (Thaumatopoea pityocampa)
BOROV ČETNIK (Thaumatopoea pityocampa) je leptir iz familije Thaumatopoeidae (četnici, litijaši).
Šta me je motivisalo da pišem o njemu? Tokom našeg obilaska Grčke, na vrhovima grana borova, viđali smo bele paučinaste tvorevine. Bilo ih je mnogo, i to nas je odmah zainteresovalo da istražimo o kakvoj je štetočini reč. Naše malo istraživanje dovelo nas je do ovog insekta neobičnog imena, a zatim i jako zanimljivog saznanja – kako je borov četnik dobio narodno ime?

Ime je dobio po specifičnom ponašanju gusenica. One preko dana miruju u gnezdima, a tokom noći u potrazi za hranom napuštaju gnezdo, uvek postrojene u redove, poput čete vojnika. Ujutru se u istom poretku vraćaju u gnezdo.

Kao što i samo ime kaže, borov četnik je ozbiljna štetočina borova, a najviše preferira alepski bor (Pinus halepensis). Rasprostranjen je samo na području Mediterana i delom Submediterana. U našim krajevima je veoma čest na Kosovu i Metohiji, a severna granica mu je Peć.
Masovnije se javlja u nižim predelima 500-600 m.n.v. dok se na višim nadmorskim visinama nalaze samo pojedinačna stabla koja su posebno ugožena i mogu cela biti prekrivena gnezdima. Najviše stradaju čiste borove sastojine sa retkim sklopom i jako osvetljene.
Kad se ispile iz jaja, gusenice nastavljaju da žive familijarno u prljavobeličastim gnezdima koja gusto ispredaju od lepljivih čvrstih niti. U početnim gnezdima nalaze se gusenice iz jednog legla i sadrže 100-200 mladih gusenica, a u stalnim gnezdima se legla udružuju tako da u jednom gnezdu može biti i do 800 gusenica.

Gusenice su direktno štetne za čoveka. Telo gusenice prekriveno je dugim žarnim dlačicama koje kod ljudi izazivaju ozbiljne iritacije. Na koži se javljaju otekline i bolni svrab. Naročito je opasno ako dlačice dospeju na sluzokožu očiju, nosa i usta, posebno kod osoba sklonih alergijama.

Dlačice se vrlo lako kidaju sa tela gusenice a ima ih mnogo i u gnezdima u kojima gusenice žive. Vetar ih lako raznosi, te na taj način dospevaju do ljudi i izazivaju pomenute tegobe. Zato je jako opasno skidati gnezda sa grana. Ipak, kao jedna od mehaničkih mera suzbijanja, preporučuje se odsecanje i spaljivanje gnezda. Ali važno je da se to radi dok su gnezda mala i brojnost niska, jer tada nema veće opasnosti od žarnih dlačica.

Korišćena literatura (Mihajlović, Lj. 2008)

Uprava za inspekcijske poslove - Inspekcija za šumarstvo, lovstvo i zaštitu bilja je donijela rješenja za uklanjanje gnijezda gusjenica borovog četnika na području Podgorice, Cetinja (Njeguši), Bara, Budve i Nikšića (Trebjesa). Rješenjima koja su naložena Upravi za šume i JP Zelenilo, neophodno je u roku od mjesec dana ukloniti gnijezda borovog četnika

http://www.fito.gov.me/vijesti/145201/T ... etnik.html

"Četnici" se sa borova spustili na parkovski mobilijar: Opasno po ljude i životinje

https://www.google.com/amp/s/www.vijest ... inje%3famp

PODGORICA: Četnici napali PARKOVE, čuvajte se, veoma su OPASNI
https://volimpodgoricu.me/2016/03/21/po ... su-opasni/

Evo i srpske sume napadaju
https://youtu.be/vGdGwtlMwpA

[¤ jelena ¤]

1905. godina

Srž problema i jeste u Cetinjskoj iliti Crnogorsko-primorskoj mitropoliji sa sjedištem na Cetinju, koja se od strane 4-5% stanovništva u CG - iz neznanja, ideološke zaslijepljenosti ili ko zna čega - a, koliko vidim, i ovdje na forumu, danas tretira kao autokefalna Crnogorska pravoslavna crkva, koja je potpuno nezavisna od SPC, a zapravo je riječ o pomjesnoj crkvi SPC, mitropoliji, koja zaista ima neprikosnoven kontinuitet nezavisnosti, status državotvornosti u istoriji CG prije Milove 1920. i zahvaljujući tome uživa autoritet koji se ne može mjeriti sa ovim svjetovnim autoritetima na vlasti....bio to Milo ili Medojević ili neki treći - sasvim svejedno....ali pomjesne crkve, ili u ovom slučaju Karlovačka i Crnogorsko-primorska mitropolija, bez obzira na to što mogu biti zavedene kao i biti autokefalne ili autonomne, one su u oba slučaja kontinuirano pod okriljem SPC ili...kako se to kaže...pod jurisdikcijom SPC.

kojom jurisdikcijom? evo ja sam stavio dokumente...daj jedan koji potvrdžuje tu jurisdikciju

pa da ima bilo kakav pravni temelj za to o ćemu prićaš ne bi danas popovi mitingovali več bi stvar iščerali na sudu...grunt je neprikosnoven glede vlasništva i u Sjevernoj Koreji

Šečeru, to o pravnim temeljima vidi s pravnim stručnjacima i to onima koji poznaju crkveno pravo - kad već govoriš o unutrašnjem ustrojstvu crkve.

Ja objašnjavam samo elementarne stvari u kojima se ovdje uporno griješi. I, kao što rekoh, neki griješe iz neznanja, a neki iz ideološke zaslijepljenosti i uvjerenja da narodu mogu prodavati muda pod bubrege.

Mene popovi u Crnoj Gori ne zanimaju i nema potrebe da se uopšte obazirem na njih zato što znam da njima nikakva podrška ne treba, niti im je potrebno da bilo šta dokazuju izlaskom na ulicu, jer neke od njih pamtim još od djetinjstva i odgovorno tvrdim da je njihov višedecenijski autoritet u narodu (a narod '= crkva) neuporedivo jači i od Milovog i Medojevićevog, sa sve Vučićem i Dodikom u magli - zajedno. Ovom nizu slobodno dodaj i čika Mihajla aka Djeda Mraza sa svim njegovim nevidljivim sveštenicima.

Mene zanima narod i njihova poruka, a ona jasno kaže da narod u Crnoj Gori nema povjerenja u državu, vladajuću elitu i njihove zakone.
Narod sasvim jasno poručuje da ne da svetinje državi. Svakom iole normalnom čovjeku to bi trebalo biti jasno i od primarne važnosti kada govore o crkvi bilo gdje u svijetu, a pogotovo u Crnoj Gori. Isto važi i za ostale vjerske zajednice.

A što se tiče tih dokumenata koje si postavio, pritom mislim na te odluke koje se tiču ustrojstva pravoslavne crkve...suština je u tome da se svi ti dokumenti, gdje god se eksplicitno spominje autokefalna Crnogorska crkva, tiču i odnose na mitropolije i eparhije SPC. Sve su to, svidjelo se to onima koji dokument čitaju ili ne, crkvene oblasti SPC sa različitim stepenom autonomije. Autokefalna ima najviši stepen autonomije, ali je to i dalje mitropolija one crkve koju vjernici danas vide kao SPC. Ponavljam - svidjelo se to nekom ili ne.

A...evo...čak i da sve to u tim dokumentima i nije tako i da sam ja ta koja te sadržaje pogrešno tumači....pri kraju tog teksta o Ukazu regenta Aleksandra Karađorđevića o ukidanju Crnogorske crkve na koji se pozivaš, lijepo ti piše da su sve te nake odluke o ujedinjenju.... zapravo....kako ono bi... pravni akt inexistant *iliti dokumenti koje danas treba tretirati kao nešto što nikad nije bilo - a to su jedini dokumenti u kojima se Crnogorska pravoslavna crkva uopšte spominje kao autokefalna.
DakleM, kad se svi ovi papirusi o ujedinjenju crkve, u funkciji dokumenta, i njihovi sadržaji ukinu, kao nešto što nikad nije postojalo - briše se jedini vidni i pouzdani trag o toj navodnoj autokefalnoj CPC, kao potpuno nezavisnoj od SPC, i na teritoriji Crne Gore ti ostaje jedino Mitropolija crnogorsko-primorska, sa sjedištem na Cetinju, kao jedini pravoslavni kontinuitet još od Pećke patrijaršije, peko dinastije Petrovića pa sve do danas, na čelu sa njenim sadašnjim mitropolitom Amfilohijem.

I to je...opet ti kažem...svidjelo se to nama ili ne....nešto što je potpuno u skladu sa voljom naroda koji već mjesecima masovno protestuje na ulicama svojih gradova širom Crne Gore, zajedno sa svojim sveštenicima.

________________________________________

*

Ukaz regenta Aleksandra Karađorđevića
o ukidanju Crnogorske crkve


Prije nego što je 17. juna 1920. godine regent Aleksandar donio riješenje i proglas o ujedinjenju ‘’svih pravoslavnih crkvenih oblasti’’ u Kraljevstvu SHS, što je praktično značilo i ukidanje Crnogorske pravoslavne crkve, dakako potpuno nelegalno i nelegitimno, tj. protivno pozitivnom pravu suverene i međunarodno priznate crnogorske države, održan je 13/26 maja 1919. godine ‘’zbor svih srpskih pravoslavnih arhijereja iz Kraljevstva SHS’’. Tom prilikom donijeta je odluka o jedinstvu ‘’svih Srpskih pravoslavnih crkvenih oblasti’’. U svome dekretu regent Aleksandar se poziva, između ostalog, i na ovu ‘’Odluku Druge Konferencije Arhijereja Ujedinjene Srpske pravoslavne crkve od 13/26. maja 1919. godine, u predmetu ujedinjenja Srpske pravoslavne crkve: Izriče se duhovno, moralno, i administrativno jedinstvo svih Srpskih pravoslavnih crkvenih oblasti, koje će se jedinstvo definisati i urediti svojim putem kada se ceo Arhijerejski Sabor Ujedinjene Srpske Crkve kao jedno nezavisno (autokefalno) telo sastane pod predsedništvom svoga patrijarha. Dotle se ovo ujedinjenje ima izraziti u jednom privremenom odboru episkopa, izabranom od ove episkopske konferencije…’’ Vidi se da ova odluka ujedinjuje ‘’sve Srpske pravoslavne crkvene oblasti’’, a Crnogorska pravoslavna crkva nije bila neka, tj. jedna od više pravoslavnih crkvenih oblasti u sastavu Srpske pravoslavne crkve, već je bila nezavisna, samostalna, autokefalna pravoslavna crkva, koja je imala na teritoriji suverene države Crne Gore svoje sopstvene dvije pravoslavne crkvene oblasti (Cetinjsku arhiepiskopiju i Zahumsko-Rasijsku eparhiju, a od 1913. godine i treću – Pećku eparhiju, jer je Metohiju od turske okupacije 1913. oslobodila Vojska Kraljevine Crne Gore, pa je ta oblast Londonskim ugovom iz 1913. priznata kao integralni dio crnogorske Kraljevine!); imala je svoje organe na čelu sa Svetim Sinodom i odgovarajuća zakonska akta, među kojima i Ustav Sv. Sinoda i Ustav Pravoslavnih konsistorija u Knjaževini Crnoj Gori. Crnogorska crkva je 1909. godine donijela samostalno i Zakon o parohijskom sveštenstvu u Knjaževini Crnoj Gori. Prema tome, ova odluka ’’zbora svih srpskih pravoslavnih arhijereja iz Kraljevstva SHS’’ je, takođe, bila nelegalna i nelegitimna – što se tiče autokefalne Crnogorske crkve. Ona se naprosto ni po čemu nije mogla odnositi na Crnogorsku crkvu, tako da je sa pravnog (njenog) gledišta ova odluka nepostojeća, inexistent, pa kao takva ne može ni proizvoditi bilo kakve posljedice po Crnogorsku pravoslavnu crkvu.

Isti je slučaj i sa aktom regenta Aleksandra kojim se praktično ‘’ukida’’ Crnogorska crkva.

U “Glasniku”, službenom listu Ujedinjene Srpske pravoslavne crkve od 14. jula 1920. godine, objavljena je odluka Aleksandra Karađorđevića, donešena 17. juna 1920. godine, o “Ujedinjenju svih pravoslavnih crkvenih oblasti u Kraljevstvu SHS”. Odluka glasi:

“U ime Njegovog Veličanstva Petra i po milosti Božjoj i volji Narodnoj Kralja Srba, Hrvata i Slovenaca Mi Aleksandar Naslednik Prestola – Na predlog Zastupnika Našeg Ministra Vera, Našeg Ministra Prosvete, a po saslušanju Ministarskog Saveta i saglasno sa odlukom zbora svih srpskih pravoslavnih arhireja iz Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca od 13/26. Maja 1919. godine, rešili smo i proglašujemo: Ujedinjenje svih pravoslavnih crkvenih oblasti u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca, a naime: Arhiepiskopije beogradske i Mitropolije Srbije, Arhiepiskopije Karlovačke i Mitropolije srpske sa dalmatinskim episkopijama dalamtinsko-istrijskom i bokokotorskom, Arhiepiskopije Cetinjske i Mitropolije Crne Gore, Brda i Primorja, Mitropolija Skopske, Raško-prizrenske, Veleško-debarske, Pelagonijske, Prespansko-ohridske, Strumičke, jednoga dela Mitropolije Vodenske, Episkopije Poleanske, Mitropolija Bosne i Hercegovine-Dabro-bosanske, Hercegovačko-zahumske, Zvorničko-tuzlanske, Banjalučko-Bihaćske, – u jednu Avtokefalnu Ujedinjenu srpsku pravoslavnu crkvu Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca. Zastupnik Našeg Ministra Vera, Naš Ministar Prosvete, neka izvrši ovaj Ukaz.

Aleksandar, s. r.”

Odlukom Svetog Arhijerejskog Sinoda Vaseljenske patrijaršije br. 2056 od 19. marta 1920. g. se ‘’priznaje proglašeno ujedinjenje Crkava Srpske, Crnogorske i Karlovačke, kao i dviju dalmatinskih eparhija.’’ O tome se zvanično nalazi podatak u Glasniku Srpske pravoslavne crkve od 14. oktobra 1920. g., đe piše da Carigradska patrijaršija ‘’priznaje proglašeno ujedinjenje autokefalnih Crkava Srpske, Crnogorske i Karlovačke, kao i dviju dalmatinskih eparhija’’. (podv. G. S.) Srpska pravoslavna crkva je od Carigradske patrijaršije dva puta anatemisana, jer je njena ‘’autokefalnost nekanonski ustanovljena’’(Novak Kilibarda: 2010). Formalno je priznata 1879. g. (kao Mitropolija). Dakle, tek nakon proglašenja samostalne i nezavisne srpske države na Berlinskom kongresu 1878. g., što je još jedna potvrda pravoslavnog principa o poklapanju nezavisne države i samostalne, nacionalne autokefalne crkve u okviru njenih granica.

Povodom proglašenja tadašnjeg mitropolita Srbije Dimitrija Pavlovića patrijarhom Srpske patrijaršije, u ‘’Glasniku’’, Službenom listu Srpske pravoslavne patrijaršije br. 1., g. I, od 1/14. oktobra 1920. g. na strani 102 piše: ‘’Slično tome postupalo se i kod osnivanja nacionalnih autokefalnih oblasti u svima pravoslavnim državama. Tako su uzdignute katedre na stupanj autokefalne arhiepiskopije u prestonim Srbiji, na Cetinju za crkvu u Crnoj Gori, u Bukureštu za Rumuniju, u Sofiji za Bugarsku, a u Rusiji dignut je arhijerejski presto druge prestonice u Moskvi na stupanj patrijaršije.’’ Iz ovog zvaničnog istorijskog dokumenta Srpske crkve vidi se da nema nikakvu činjeničnu osnovu njeno sadašnje, dakle, aktuelno zalaganje i tvrdnja, izrečena povodom nedavne pośete ukrajinskog patrijarha Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, da ne postoje nacionalne pravoslavne crkve, već samo jedna jedina, apostolska pravoslavna crkva. U zvaničnom biltenu Srpske pravoslavne crkve, kao što smo vidjeli, apodiktički se ističu ‘’nacionalne autokefalne oblasti u svima pravoslavnim državama’’, pa se poimenice nabrajaju grčka, srpska, crnogorska, rumunska, bugarska i ruska pravoslavna nacionalna crkva. I ovo je još jedan insajderski dokaz i priznanje (autogol!) same Srpske crkve da je 1918., odnosno 1920. godine, od strane srpske države (Kraljevine Srbije-Kraljevine SHS) i tada novouspostavljene srpske patrijaršije, nasilno i nezakonito ukinuta autokefalna, legalna i legitimna, nacionalna Crnogorska pravoslavna crkva, u to vrijeme priznata od svih nacionalnih, autokefalnih, pomjesnih pravoslavnih crkava (pa čak i od strane same dotadašnje Srpske mitropolije u Beogradu). Srpska crkva ovim dokumentom zapravo kaže: jeste, postojala je nacionalna Crnogorska crkva, jer je postojala nezavisna i međunarodno priznata crnogorska država, kao što postoje i dalje sve nacionalne pravoslavne autokefalne crkve u svim i dalje postojećim nezavisnim državama, ali sada više Crnogorske crkve nema budući da više nema ni države Crne Gore! Vrlo jednostavno. Dokaz više, odnosno još jedan dokaz-prilog u moru-mozaiku dokaza, da nakon uspostavljenja i obnove suverene i međunarodno priznate crnogorske države, postoje svi legalni i legitimni istorijski, pravni, državni, crkveni i kanonski preduslovi da se uspostavi i obnovi pređašnje stanje i u pogledu statusa autokefalne nacionalne pravoslavne Crnogorske crkve u državi Crnoj Gori.

Kao što odluke tzv. Podgoričke Skupštine i Sv. Sinoda Crnogorske pravoslavne crkve iz 1918. godine potpadaju pod pravni akt inexistant (akt koji ne postoji), isti je slučaj i sa aktom regenta Aleksandra Karađorđevića o ukinuću autokefalne Crnogorske pravoslavne crkve i njenom ’’ujedinjenju’’ u autokefalnu Srpsku pravoslavnu crkvu. Zato i ovaj akt regenta Aleksandra treba da se poništi i ’’odbaci i negira kao nešto što nije ni bilo, i, radeći tako, ne vrši se nikakvo nasilje ni prema kome… To je dužnost svih onih u čijim rukama se nalazi zaštita prava i zakonitosti.’’

[zemomak]

Novi momenti

https://www.antenam.net/region/129063-p ... jenile-ime

[¤ jelena ¤]

Novi momenti u ljeto 2019. godine...

[Capljina74]

Novi momenti

https://www.antenam.net/region/129063-p ... jenile-ime

Bolje citiraj Poskok info kao izvor. Vjerodostojniji su.

[The 51st State]

znaju li ovi litijasi da je 21 vijek i da crkveno pravo nema nikakve jurisdikcije nad laickim?

[zemomak]

Kazu ode Jirinej u mrsku USA da vidi može li sačuvat jedinstvo crkve...znači ne samo da crnogorci hoće da se odvoje, već se i srbi među sobom razjebaše...oj šta osta od nake organizacije, ovo nije zabiljezeno od velikog raskola 1000 i neke

[JoseMujica]

Srž problema i jeste u Cetinjskoj iliti Crnogorsko-primorskoj mitropoliji sa sjedištem na Cetinju, koja se od strane 4-5% stanovništva u CG - iz neznanja, ideološke zaslijepljenosti ili ko zna čega - a, koliko vidim, i ovdje na forumu, danas tretira kao autokefalna Crnogorska pravoslavna crkva, koja je potpuno nezavisna od SPC, a zapravo je riječ o pomjesnoj crkvi SPC, mitropoliji, koja zaista ima neprikosnoven kontinuitet nezavisnosti, status državotvornosti u istoriji CG prije Milove 1920. i zahvaljujući tome uživa autoritet koji se ne može mjeriti sa ovim svjetovnim autoritetima na vlasti....bio to Milo ili Medojević ili neki treći - sasvim svejedno....ali pomjesne crkve, ili u ovom slučaju Karlovačka i Crnogorsko-primorska mitropolija, bez obzira na to što mogu biti zavedene kao i biti autokefalne ili autonomne, one su u oba slučaja kontinuirano pod okriljem SPC ili...kako se to kaže...pod jurisdikcijom SPC.

kojom jurisdikcijom? evo ja sam stavio dokumente...daj jedan koji potvrdžuje tu jurisdikciju

pa da ima bilo kakav pravni temelj za to o ćemu prićaš ne bi danas popovi mitingovali več bi stvar iščerali na sudu...grunt je neprikosnoven glede vlasništva i u Sjevernoj Koreji

Šečeru, to o pravnim temeljima vidi s pravnim stručnjacima i to onima koji poznaju crkveno pravo - kad već govoriš o unutrašnjem ustrojstvu crkve.

Ja objašnjavam samo elementarne stvari u kojima se ovdje uporno griješi. I, kao što rekoh, neki griješe iz neznanja, a neki iz ideološke zaslijepljenosti i uvjerenja da narodu mogu prodavati muda pod bubrege.

Mene popovi u Crnoj Gori ne zanimaju i nema potrebe da se uopšte obazirem na njih zato što znam da njima nikakva podrška ne treba, niti im je potrebno da bilo šta dokazuju izlaskom na ulicu, jer neke od njih pamtim još od djetinjstva i odgovorno tvrdim da je njihov višedecenijski autoritet u narodu (a narod '= crkva) neuporedivo jači i od Milovog i Medojevićevog, sa sve Vučićem i Dodikom u magli - zajedno. Ovom nizu slobodno dodaj i čika Mihajla aka Djeda Mraza sa svim njegovim nevidljivim sveštenicima.

Mene zanima narod i njihova poruka, a ona jasno kaže da narod u Crnoj Gori nema povjerenja u državu, vladajuću elitu i njihove zakone.
Narod sasvim jasno poručuje da ne da svetinje državi. Svakom iole normalnom čovjeku to bi trebalo biti jasno i od primarne važnosti kada govore o crkvi bilo gdje u svijetu, a pogotovo u Crnoj Gori. Isto važi i za ostale vjerske zajednice.

A što se tiče tih dokumenata koje si postavio, pritom mislim na te odluke koje se tiču ustrojstva pravoslavne crkve...suština je u tome da se svi ti dokumenti, gdje god se eksplicitno spominje autokefalna Crnogorska crkva, tiču i odnose na mitropolije i eparhije SPC. Sve su to, svidjelo se to onima koji dokument čitaju ili ne, crkvene oblasti SPC sa različitim stepenom autonomije. Autokefalna ima najviši stepen autonomije, ali je to i dalje mitropolija one crkve koju vjernici danas vide kao SPC. Ponavljam - svidjelo se to nekom ili ne.

A...evo...čak i da sve to u tim dokumentima i nije tako i da sam ja ta koja te sadržaje pogrešno tumači....pri kraju tog teksta o Ukazu regenta Aleksandra Karađorđevića o ukidanju Crnogorske crkve na koji se pozivaš, lijepo ti piše da su sve te nake odluke o ujedinjenju.... zapravo....kako ono bi... pravni akt inexistant *iliti dokumenti koje danas treba tretirati kao nešto što nikad nije bilo - a to su jedini dokumenti u kojima se Crnogorska pravoslavna crkva uopšte spominje kao autokefalna.
DakleM, kad se svi ovi papirusi o ujedinjenju crkve, u funkciji dokumenta, i njihovi sadržaji ukinu, kao nešto što nikad nije postojalo - briše se jedini vidni i pouzdani trag o toj navodnoj autokefalnoj CPC, kao potpuno nezavisnoj od SPC, i na teritoriji Crne Gore ti ostaje jedino Mitropolija crnogorsko-primorska, sa sjedištem na Cetinju, kao jedini pravoslavni kontinuitet još od Pećke patrijaršije, peko dinastije Petrovića pa sve do danas, na čelu sa njenim sadašnjim mitropolitom Amfilohijem.

I to je...opet ti kažem...svidjelo se to nama ili ne....nešto što je potpuno u skladu sa voljom naroda koji već mjesecima masovno protestuje na ulicama svojih gradova širom Crne Gore, zajedno sa svojim sveštenicima.

________________________________________

*

Ukaz regenta Aleksandra Karađorđevića
o ukidanju Crnogorske crkve


Prije nego što je 17. juna 1920. godine regent Aleksandar donio riješenje i proglas o ujedinjenju ‘’svih pravoslavnih crkvenih oblasti’’ u Kraljevstvu SHS, što je praktično značilo i ukidanje Crnogorske pravoslavne crkve, dakako potpuno nelegalno i nelegitimno, tj. protivno pozitivnom pravu suverene i međunarodno priznate crnogorske države, održan je 13/26 maja 1919. godine ‘’zbor svih srpskih pravoslavnih arhijereja iz Kraljevstva SHS’’. Tom prilikom donijeta je odluka o jedinstvu ‘’svih Srpskih pravoslavnih crkvenih oblasti’’. U svome dekretu regent Aleksandar se poziva, između ostalog, i na ovu ‘’Odluku Druge Konferencije Arhijereja Ujedinjene Srpske pravoslavne crkve od 13/26. maja 1919. godine, u predmetu ujedinjenja Srpske pravoslavne crkve: Izriče se duhovno, moralno, i administrativno jedinstvo svih Srpskih pravoslavnih crkvenih oblasti, koje će se jedinstvo definisati i urediti svojim putem kada se ceo Arhijerejski Sabor Ujedinjene Srpske Crkve kao jedno nezavisno (autokefalno) telo sastane pod predsedništvom svoga patrijarha. Dotle se ovo ujedinjenje ima izraziti u jednom privremenom odboru episkopa, izabranom od ove episkopske konferencije…’’ Vidi se da ova odluka ujedinjuje ‘’sve Srpske pravoslavne crkvene oblasti’’, a Crnogorska pravoslavna crkva nije bila neka, tj. jedna od više pravoslavnih crkvenih oblasti u sastavu Srpske pravoslavne crkve, već je bila nezavisna, samostalna, autokefalna pravoslavna crkva, koja je imala na teritoriji suverene države Crne Gore svoje sopstvene dvije pravoslavne crkvene oblasti (Cetinjsku arhiepiskopiju i Zahumsko-Rasijsku eparhiju, a od 1913. godine i treću – Pećku eparhiju, jer je Metohiju od turske okupacije 1913. oslobodila Vojska Kraljevine Crne Gore, pa je ta oblast Londonskim ugovom iz 1913. priznata kao integralni dio crnogorske Kraljevine!); imala je svoje organe na čelu sa Svetim Sinodom i odgovarajuća zakonska akta, među kojima i Ustav Sv. Sinoda i Ustav Pravoslavnih konsistorija u Knjaževini Crnoj Gori. Crnogorska crkva je 1909. godine donijela samostalno i Zakon o parohijskom sveštenstvu u Knjaževini Crnoj Gori. Prema tome, ova odluka ’’zbora svih srpskih pravoslavnih arhijereja iz Kraljevstva SHS’’ je, takođe, bila nelegalna i nelegitimna – što se tiče autokefalne Crnogorske crkve. Ona se naprosto ni po čemu nije mogla odnositi na Crnogorsku crkvu, tako da je sa pravnog (njenog) gledišta ova odluka nepostojeća, inexistent, pa kao takva ne može ni proizvoditi bilo kakve posljedice po Crnogorsku pravoslavnu crkvu.

Isti je slučaj i sa aktom regenta Aleksandra kojim se praktično ‘’ukida’’ Crnogorska crkva.

U “Glasniku”, službenom listu Ujedinjene Srpske pravoslavne crkve od 14. jula 1920. godine, objavljena je odluka Aleksandra Karađorđevića, donešena 17. juna 1920. godine, o “Ujedinjenju svih pravoslavnih crkvenih oblasti u Kraljevstvu SHS”. Odluka glasi:

“U ime Njegovog Veličanstva Petra i po milosti Božjoj i volji Narodnoj Kralja Srba, Hrvata i Slovenaca Mi Aleksandar Naslednik Prestola – Na predlog Zastupnika Našeg Ministra Vera, Našeg Ministra Prosvete, a po saslušanju Ministarskog Saveta i saglasno sa odlukom zbora svih srpskih pravoslavnih arhireja iz Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca od 13/26. Maja 1919. godine, rešili smo i proglašujemo: Ujedinjenje svih pravoslavnih crkvenih oblasti u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca, a naime: Arhiepiskopije beogradske i Mitropolije Srbije, Arhiepiskopije Karlovačke i Mitropolije srpske sa dalmatinskim episkopijama dalamtinsko-istrijskom i bokokotorskom, Arhiepiskopije Cetinjske i Mitropolije Crne Gore, Brda i Primorja, Mitropolija Skopske, Raško-prizrenske, Veleško-debarske, Pelagonijske, Prespansko-ohridske, Strumičke, jednoga dela Mitropolije Vodenske, Episkopije Poleanske, Mitropolija Bosne i Hercegovine-Dabro-bosanske, Hercegovačko-zahumske, Zvorničko-tuzlanske, Banjalučko-Bihaćske, – u jednu Avtokefalnu Ujedinjenu srpsku pravoslavnu crkvu Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca. Zastupnik Našeg Ministra Vera, Naš Ministar Prosvete, neka izvrši ovaj Ukaz.

Aleksandar, s. r.”

Odlukom Svetog Arhijerejskog Sinoda Vaseljenske patrijaršije br. 2056 od 19. marta 1920. g. se ‘’priznaje proglašeno ujedinjenje Crkava Srpske, Crnogorske i Karlovačke, kao i dviju dalmatinskih eparhija.’’ O tome se zvanično nalazi podatak u Glasniku Srpske pravoslavne crkve od 14. oktobra 1920. g., đe piše da Carigradska patrijaršija ‘’priznaje proglašeno ujedinjenje autokefalnih Crkava Srpske, Crnogorske i Karlovačke, kao i dviju dalmatinskih eparhija’’. (podv. G. S.) Srpska pravoslavna crkva je od Carigradske patrijaršije dva puta anatemisana, jer je njena ‘’autokefalnost nekanonski ustanovljena’’(Novak Kilibarda: 2010). Formalno je priznata 1879. g. (kao Mitropolija). Dakle, tek nakon proglašenja samostalne i nezavisne srpske države na Berlinskom kongresu 1878. g., što je još jedna potvrda pravoslavnog principa o poklapanju nezavisne države i samostalne, nacionalne autokefalne crkve u okviru njenih granica.

Povodom proglašenja tadašnjeg mitropolita Srbije Dimitrija Pavlovića patrijarhom Srpske patrijaršije, u ‘’Glasniku’’, Službenom listu Srpske pravoslavne patrijaršije br. 1., g. I, od 1/14. oktobra 1920. g. na strani 102 piše: ‘’Slično tome postupalo se i kod osnivanja nacionalnih autokefalnih oblasti u svima pravoslavnim državama. Tako su uzdignute katedre na stupanj autokefalne arhiepiskopije u prestonim Srbiji, na Cetinju za crkvu u Crnoj Gori, u Bukureštu za Rumuniju, u Sofiji za Bugarsku, a u Rusiji dignut je arhijerejski presto druge prestonice u Moskvi na stupanj patrijaršije.’’ Iz ovog zvaničnog istorijskog dokumenta Srpske crkve vidi se da nema nikakvu činjeničnu osnovu njeno sadašnje, dakle, aktuelno zalaganje i tvrdnja, izrečena povodom nedavne pośete ukrajinskog patrijarha Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, da ne postoje nacionalne pravoslavne crkve, već samo jedna jedina, apostolska pravoslavna crkva. U zvaničnom biltenu Srpske pravoslavne crkve, kao što smo vidjeli, apodiktički se ističu ‘’nacionalne autokefalne oblasti u svima pravoslavnim državama’’, pa se poimenice nabrajaju grčka, srpska, crnogorska, rumunska, bugarska i ruska pravoslavna nacionalna crkva. I ovo je još jedan insajderski dokaz i priznanje (autogol!) same Srpske crkve da je 1918., odnosno 1920. godine, od strane srpske države (Kraljevine Srbije-Kraljevine SHS) i tada novouspostavljene srpske patrijaršije, nasilno i nezakonito ukinuta autokefalna, legalna i legitimna, nacionalna Crnogorska pravoslavna crkva, u to vrijeme priznata od svih nacionalnih, autokefalnih, pomjesnih pravoslavnih crkava (pa čak i od strane same dotadašnje Srpske mitropolije u Beogradu). Srpska crkva ovim dokumentom zapravo kaže: jeste, postojala je nacionalna Crnogorska crkva, jer je postojala nezavisna i međunarodno priznata crnogorska država, kao što postoje i dalje sve nacionalne pravoslavne autokefalne crkve u svim i dalje postojećim nezavisnim državama, ali sada više Crnogorske crkve nema budući da više nema ni države Crne Gore! Vrlo jednostavno. Dokaz više, odnosno još jedan dokaz-prilog u moru-mozaiku dokaza, da nakon uspostavljenja i obnove suverene i međunarodno priznate crnogorske države, postoje svi legalni i legitimni istorijski, pravni, državni, crkveni i kanonski preduslovi da se uspostavi i obnovi pređašnje stanje i u pogledu statusa autokefalne nacionalne pravoslavne Crnogorske crkve u državi Crnoj Gori.

Kao što odluke tzv. Podgoričke Skupštine i Sv. Sinoda Crnogorske pravoslavne crkve iz 1918. godine potpadaju pod pravni akt inexistant (akt koji ne postoji), isti je slučaj i sa aktom regenta Aleksandra Karađorđevića o ukinuću autokefalne Crnogorske pravoslavne crkve i njenom ’’ujedinjenju’’ u autokefalnu Srpsku pravoslavnu crkvu. Zato i ovaj akt regenta Aleksandra treba da se poništi i ’’odbaci i negira kao nešto što nije ni bilo, i, radeći tako, ne vrši se nikakvo nasilje ni prema kome… To je dužnost svih onih u čijim rukama se nalazi zaštita prava i zakonitosti.’’

ma lutkice slatka jedino pitanje koje ovdje postoji je pravno pitanje a koje se tiče vlasništva nad imovinom. Da SPC ima ćage da je to njihovo nebi kmečali i mitingovali nego očerali Mila na sud i klepili ga po ušima. No nemaju, i znaju da nemaju, pa zato imamo "dešavanje naroda", odnosno već viđenu ložionu i poturanje tuđih guzova da štite njihove interese.

Ovo je baš situacija kada nekoga pustiš u svoju kuću, a taj te krene sa tvog praga pljuvat i još je toliko bezobrazan da tvrdi da je to njegovo...e to je ukratko ponašanje SPC u Crnoj Gori. Nažalost ništa se iz ludih avantura 90-tih nije naučilo, već naprotiv ovakvo čobansko i siledžijsko ponašanje uspostavilo kao normala

pravno je pitanje vlasništvo nad objektima i zemljom nad kojim je gospodarila CPC do ukinuća, odnosno država CG jer je CPC državna crkva, što možeš pročitati u Ustavu iz 1905-te. Ako je SPC vlasnik, onda je kao takva upisana u grunt i nema dalje priče o tome. Popove SPC sada žulja što ga puše, gube milione godišnjih prihoda jer će se CPC, odnosno državi CG, vratiti imovina

[Capljina74]

Pa zasto kopiraju dokumenta u katastrima?

Zasto su u panici, zar ne bi trebalo da cekaju odluku ustavnog pa onog u Evropi?

Kada Milo prica da ce otimati, a ti se pitas zasto ne daju...

Daj dokumenta o CPC? To sto si skenirao nista ne dokazuje.
Pozivas se na pravo, daj validan dokaz da je CPC ikada postojala.
Naprotiv toga imas dokumenta o SPC i mitropoliji Crnogorsko-primorskoj.

[JoseMujica]

Pa zasto kopiraju dokumenta u katastrima?

Zasto su u panici, zar ne bi trebalo da cekaju odluku ustavnog pa onog u Evropi?

Kada Milo prica da ce otimati, a ti se pitas zasto ne daju...

tebe izgleda samo popovi informišu

Sud u Strazburu 02.02.2020.


Odbijena zabrana provođenja Zakona o slobodi vjeroispovijesti

Evropski sud za ljudska prava odbio je zahtjev Advokatske kancelarije Radić iz Beograda da se Crnoj Gori zabrani provođenje Zakona o slobodi vjeroispovijesti do donošenja odluke Ustavnog suda o ustavnosti Zakona ili do zaključenja temeljnog ugovora sa Srpskom pravoslavnom crkvom.
Advokatska kancelarija Radić iz Beograda podnijela je 27. i 30. januara 2020. godine inicijative Evropskom sudu za izdavanje privremene mjere kojom bi se državnim organima Crne Gore zabranilo provođenje Zakona o slobodi vjeroispovijesti do donošenja odluke Ustavnog suda Crne Gore po podnijetim inicijativama za ocjenu ustavnosti i zakonitosti ili do zaključenja temeljnog ugovora između SPC i Države Crne Gore.

Sud u Strazburu je odbio ovakav zahtjev, o čemu je zvanično obaviještena Kancelarija zastupnika Crne Gore pred Evropskim sudom za ljudska prava.

Podsjećanja radi, još 2012. godine Crna Gora dobila je spor pred Evropskim sudom za ljudska prava po tužbi Srpske pravoslavne crkve, koja je zahtijevala restituciju crkvene imovine u Crnoj Gori. Sud u Strazburu je tada obacio tužbu SPC, kojoj se pridružila, u svojstvu umješača, i Republika Srbija, kao očigledno neosnovanu i neprihvatljivu, utvrdivši da podnosioci tužbe nisu imali “postojeću imovinu” niti “legitimno očekivanje” za povratak imovine čiju su restituciju zahtijevali.

– Najnovija odluka Suda u Strazburu predstavlja još jedan dokaz da su primjedbe koje se iznose na račun Zakona o slobodi vjeroispovijesti isključivo političke i ideološke prirode i da nemaju utemeljanja ni u domaćem ni u međunarodnom pravu – navode iz Vlade Crne Gore.

[Capljina74]

Otkud sud u Strazburu? Naravno da nije govorio o zakonu.

Valjda ide ustavni pa tek poslije njega ide sud u Strazburu... Ne mozes podnijeti Strazburu, ako nisi Prosao sve pravne instance drzave u kojoj si.

Pozivas se na pravo, a sada si se nalupao...

Ko tebe informise? Montenegrini...

Ovim tekstom si pokazao jedno nista....

Ali pazi spina... Ono veze nema tekst sa postupkom o zakonu, ali zato se povlaci paralela da je odbijena restitucija...

To su tvoje cinjenice... Jedno nista i jedan spin....

Ajd Vozdra!

[Maraschino]

jos se niste umorili?