Bošnjački izumitelji, naučnici i "tehno-glavonje"

[Googlerica]

Pismo DR Hmaza prijatelju Salihu !

http://www.orbus.be/aktua/2007/aktua1595.htm

BRAVO !

[salik79]

Kopirat cu svoj upis s teme "muslimani i Nobel":

Dakle, jos jednom, za ove koji zele izjednaciti vjeru/islam sa neznanjem i zatucanoscu, da ponovim:

http://www.e-pics.ethz.ch/index/ethbib. ... 34322.html

ovaj covjek, Enis Bas (1919-2005), MUSLIMAN vijernik i Bosnjak, je dostigao sami vrh u polju nauke kojom se bavio - a to je tehnicka fizika. IQRE BISMI RABBIKE je bilo ono sto ga je u njegovom naucnom zivotu pokretalo. Bio je profesor na ETH-Zuerich, jednom od najjacih i najpoznatijih svjetskih tehnickih visokoskolskih ustanova/univerziteta i instituta. Pored pozicije profesora, 33 (trideset i tri) godine - od 1951 do 1984 - je bio i sef "Sekcije za visoko-vakuumsku tehnologiju i elektronsku optiku" pri "Odjelu za industrijsko istrazivanje" (AfiF - Abteilung fuer industrielle Forschung). Naravno, bio je i clan Svicarske akademije nauka (SCNAT).

Sta zelim reci - zamislite u tadasnjoj Svicarskoj, koja je i dan danas jedna od najkonzervativnijih sredina - kada su u pitanju stranci - da jedan stranac, a uz to i musliman, s (tada) turskim pasosem, bude postavljen na ovako vazne i odgovorne pozicije na njihovom dragulju u polju nauke i istrazivanja (izmedju ostalih na ETH je predavao i Albert Einstein). Vise puta je bio kandidat za Nobelovu nagradu, ali je kao musliman (prema njegovom licnom kazivanju) nikada nije dobio. Sta vise - nikada joj se nije ni nadao.

Da bih docarao o kojoj naucnoj velicini se radi - postavit cu direktni link na SAO/NASA Astrophysics Data System (ADS) na kojem mozete pronaci 35 naucnih naslova u kojima je bio autor, ili ko-autor (uz napomenu da je prof. Bas od 1987. bio u penziji):


http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-a ... db_key=PHY.


Jos jednom bih ponovio recenicu iz IN MEMORIAMA Prof.Dr. Alojza Paulina (strucni casopis Vakuumist 25/1-2 (2005), IEVT-INSTITUTE OF ELECTRONIC AND VACUUM TECHNIQUE):
"Zelo opravičeno ga lahko štejemo med tiste velikane človeške zgodovine, ki so v stoletjih človeštvo odpeljali od petrolejke do vsemirja." (Vrlo opravdano ga ubrajamo medju one velikane ljudske historije, koji su kroz stoljeca covjecanstvo vodili od petrolejke do svemira)


Eh sada, sta mislite - koliko Enisa (ovdje podrazumijevam muslimane) je u polju nauke danas?! To sto mi o njima nista ne znamo, kao sto ne znamo ni o nasem Bosnjaku/Bosancu, ne znaci da oni i ne postoje. Itekako postoje.

[salik79]

I, jos jedan upis s iste teme:



Enis Bas (originalno Bašić iz Duvna/Tomislavgrada, koje je u Turskoj moralo biti promijenjeno u Bas-Taymaz, pa u Svicarskoj u Behic-Bastaymaz, B.Bas i konacno Bas)
http://www.e-pics.ethz.ch/index/ethbib. ... 34322.html

Y Prof. Dr. Enis Bahic Bas

In memoriam
of Zurich
born 30 May 1919
died 24 February 2005
Position: Titularprofessor
1951 – 1984: Section Head High Vacuum Technology and Electron Optics of the Departmentfor Industrial Research (AfiF)
1976: Award of title of Professor
1977 – 1984: Lecturer at the Department for Industrial Research (AfiF)
1971 – 1987: Lecturer at the Department of Physics
http://www.fc.ethz.ch/facts/jahresberic ... res_en.pdf


Jedna od nominacija za Nobelovu nagradu je bila i za suvremeni elektronski mikroskop.

EM History
During the 1930s, Glaser? and Scherzer [1] developed the basic theory of electron optics, and Ruska, Knoll together with vonBorries [2] built the first prototypes of TEMs. This resulted in the introduction of the first commercial TEM by the end of that decade. Invented by von Ardenne [3] in the 1930s, the first STEM was also operated as an SEM and soon afterwards Zworykin developed a dedicated SEM but it was not developed for routine usage before the 1960s. The first practical SEM was developed by Oatley[4], and it was commercialized in 1965. For a complete review of historical aspects of electron microscopy see Hawkes [5] or a brief history of EM-German Version Δ.
Towards higher resolution: In 1936 Scherzer found that the spherical aberration? coefficient of rotational symmetric EM lenses can be only explained as a sum of non-negative terms. Therefor the aberrations in EM lenses can not be reduced or eliminated by perfect lens design as for glass lenses in LM. In fact the aberration are so large that only very small numeric apertures (NA?) can be used in EM, leading to a practical resolution of 50-100 times the wavelengths? instead about the wavelengths as for LM. Different ways to correct the aberrations have been postulated by Glaser and Scherzer in 1940-47 and two main roads have been successfully implemented i) electron holography? by (?, Lichte ii) aberration correction? for SEM/TEM by Rose, Zach, Urban and Haider or by Kivanek for STEM For more details see "The long road to spherical aberration correction" Δ by Hawkes.
History of Electron Microscopy at ETH Zurich:
The first electron microscope at ETH was installed in 1946 by physicist Paul Scherrer and Franz Tank, crystalographer Paul Niggli, and botanist/biologist Albert Frey-Wyssling. Electron microscopy research at ETH was greatly intensified in the 1960s by biologist Hans Moor and Kurt Mühlthaler as well as by physicist Enis B. Bas, G. Busch and H.U. Nissen. The first Swiss electron microscope built by Trüb, Täuber & Co a TCC is shown below on the left which became the (first EM at ETH Zurich). To the right, one of the first freeze-fracture replica image of a dividing yeast by Moor, shows clearly for the first time that the inside of eukaryotic cells are substructured in specific membrane based compartments. These results opened the door for cell-biology and subcellular morphomics (ultrastrucuture research).

Takodjer, jedan od njegovih velikh izuma je i uredjaj za panoramsko snimanje vilice (zubala), takozvani PANORAMIX :
http://www.phys.boun.edu.tr/~phys48w/ha ... cise14.pdf


O njegovoj naucnoj velicini govori i to da je na ETH-Zuerich (dakle - u, i dan danas, konzervativnoj Svicarskoj), pored toga sto je bio profesor, bio i sef Odjela za vakuumsku tehnologiju i elektronsku optiku, pri Odjelu za industrijsko istrazivanje (AfiF).

http://physics.ut.ac.ir/~shafiei/pub/In ... nology.pdf


Cak ga i Turci u svom Almanahu turskih velikana fizike spominju (20. i 21. strana)
http://www.fizikciler.info/anilar.pdf ‎



Evo sta za njega u strucnom casopisu Vakuumist 25/1-2 (2005), IEVT ( INSTITUTE OF ELECTRONIC AND VACUUM TECHNIQUE), povodom njegove smrti (na strani 15), napisao prof.dr. Alojz Paulin:

PROF. DR. ENISU BAŠU V SPOMIN

Bil je naš dober prijatelj, rad je obiskoval IEVT.Prof.Kansky ga je pridobil tudi za predavanja na podiplomskem študiju vakuumistike.Mislim, da se ne motim, če rečem, da je bil to tedaj prvi in edini podiplomski študij s področja vakuumistike.

Prof.Baš je bil velik znanstvenik, ki je svoje znanje rad posredoval drugim.

Žal njegove biografske podatke posredujem le približno.

Rodil se je v področju Dinarskega gorstva v domovini Tesle, Mehmeda Paše Sokolovića (veliki vizir turškega imperija), Borojevića (edinega nepremaganega maršala nekdanje Avstro-Ogrske v prvi svetovni vojni). V zibelko je bil položen že v kraljevini Jugoslaviji.Gimnazijo je obiskoval v Turčiji, elektrotehniko in fiziko je študiral v Berlinu, kjer je tudi doktoriral. Pretežni del svojega znanstvenega delovanja je dopolnil na ETH v Zürichu.Bil je potomec stare bosanske plemiške družine Bašić.

Na stara leta si je zgradil drugi dom na obali Jadrana. Februarja/marca 2005 je spokojno odšel, da se združi s svojimi bogomilskimi predniki.

Zelo opravičeno ga lahko štejemo med tiste velikane človeške zgodovine, ki so v stoletjih človeštvo odpeljali od petrolejke do vsemirja. (Jako opravdano ga mozemo ubrajati medju one velikane ljudske historije, koji su kroz stoljeca vodili covjecanstvo od petrolejke do svemira)

Alojz Paulin
Ročevnica 59
4290 Tržič

VAKUUMIST 25/1–2 (2005)


Vijest o njegovoj smrti je bila prenesena i u nasim elektronskim i printanim medijima, mada dosta sturo:

http://lifestyle.bosnia.ba/index.php?sta=3&pid=8124

Sutra sahrana profesora Enisa Bascha

Zürich, 25.2.2005. - Sahrana jednog od najistaknutijih Bošnjaka u svijetu nauke, profesora Enisa Bascha bit će obavljena u subotu, 26. februara u Zürichu, gdje je umro.

Ovaj poznati profesor nuklearne fizike i priznati znanstvenik dosegao je u svojim istraživanjima visoku razinu uspješnosti zbog kojih je bio izuzetno cijenjen u evropskim i svjetskim naučnim krugovima.

Profesor Enis Basch, rođen je 1919. godine u Istanbulu, premda je njegova porodica iz Bosne i Hercegovine. On je porijeklom Tuzlak (Greska - Duvnjak, po ocu. Majka je bila porijeklom iz Tuzle, gjde mu je do smrti (1924-2011) zivio i mladji brat, prim. dr. Malik Bašić, s porodicom) i rođen je pod prezimenom Bašić, koji je nakon odlaska u Švicarsku iz praktičnih razloga prilagodio njemačkome jeziku. Bio je istaknuti profesor na Tehnološkom fakultetu u Zürichu (greska - FEDERALNA TEHNICKA VISOKA SKOLA tj ETH) na kojem je i penzioniran prije desetak godina (greska - dvadesetak godina, tacnije 18 godina).

Uvijek je potcrtavao svoje porijeklo i zemlju odakle potiče i nesebično je pomagao u etabliranju kulturnih i znanstvenih parametara u BiH nakon rata. Jedan od tih poteza bio je i poklon njegove vrijedne biblioteke Bošnjačkom institutu – Vakufu Adila Zulfikarpašića, koja se sastoji od nekoliko hiljada knjiga, dokumenata i vrijedne stručne literature koja stoji na raspolaganju univerzitetskoj i naučnoj javnosti BiH.

[Cybernetic]

.

[lacrima]

Akademik Prof. Dr. Kemal Hanjalić


Akademik profesor doktor Kemal Hanjalić rođen je u Sarajevu 1939. godine, gdje je 1964. završio Mašinski fakultet.

Magistrirao je na Univerzitetu u Birmingemu, a doktorsku disertaciju iz oblasti mehanike fluida, sa temom o problemima hlađenja nuklearnih reaktora, odbranio je na prestižnom Imperial College of Science and Technology u Londonu.

Po povratku iz Engleske radio je u Istraživačko-tehnološkom institutu Energoinvesta, a naporedo i na Mašinskom fakultetu u Sarajevu.
Sve vrijeme bio je angažiran i na magistralnim razvojnim projekatima u Bosni i Hercegovini i tadašnjoj Jugoslaviji.

Akademik Hanjalić je u profesionalnoj karijeri obavljao i više različitih stručnih i društvenih funkcija: bio je direktor Instituta za procesnu tehniku, dekan Mašinskog fakulteta, gradonačelnik Sarajeva, ministar za nauku i tehnološki razvoj u Republičkoi vladi, te delegat Jugoslavije u Komitetu za životnu sredinu pri OECD-u u Parizu.

U julu 1991-ve prihvatio je poziv da bude gostujući profesor na Fridrih-Aleksander Univerzitetu u Erlangenu, a 1993-će ponuđeno i redovni profesor na Tehnološkom univerzitetu Mičigen, u Sjedinjenim Američkim Državama.

Nakon toga bio je profesor i šef katedre na Tehničkom univerzitetu Delft u Nizozemskoj.

Trenutno je nosilac Mari Kiri katedre Evropske unije na Univerzitetu La Sapienza u Rimu, s ugovornom obavezom da podigne naučni nivo te ustanove u oblasti termodinamike i mehanike fluida.

Akademik Kemal Hanjalić objavio je više od 350 autorskih studija, te oko 200 radova u međunarodnim konferencijskim zbornicima.
Njegovi radovi su u naučno indeksiranim časopisima citirani više od 1.500 puta, te u više od 30 knjiga i monografija – u nekim i pod posebnim naslovom, i u poglavlju pod njegovim imenom.

Profesor Hanjalić je redovni član Akademije nauke i umjetnosti Bosne i Hercegovine, Kraljevske akademije za tehničke nauke Velike Britanije, te član niza naučnih i stručnih udruženja u SAD-u, Turskoj, Švajcarskoj, Japanu, Kini i drugim zemljama.

Kao svjetski priznat ekspert za upravljanje naučnim timovima, akademik Hanjalić je uvjeren da i naša zemlja ima realne izglede za brži ekonomski razvoj, ukoliko na pravi način budu akitvirani naši nesumnjivi ljudski resursi.

[rapidgreat]

Ejup Ganić

On ima neki patent?

[detroit-mercy]

Eso Radeljas, premalo prostora i vremena da se sumiraju sve akademske titule i naucna dostignuca doticnog .

[thea]

Decko porijeklom iz Istocne Bosne Pobudje, ismislio najtvrdje zlato Lausanne/CH. Pisali su o istom ma Klixu.
Ime ne znam