Muhamed Riđanović
Muhamed Riđanović (1930–1983) je rođen 1930. u Čapljini. Osnovno obrazovanje započeo je u Mostaru, a završio u Sarajevu. Maturirao je 1948. na II muškoj gimnaziji u Sarajevu. Diplomirao je 1954. hidrotehniku na Građevinskom fakultetu u Beogradu. Od 1955. radi kao asistent na Tehničkom fakultetu u Sarajevu na predmetu Hidraulika, a 1957/58. specijalizira u hidrauličkoj laboratoriji Instituta “Jaroslav Černi” u Beogradu. Avgusta 1959. odlazi na postdiplomski studij na Fakultet za mehaniku i hidrauliku Univerziteta Iowa, SAD, gdje 1960. stiče stepen magistra, a 1963. doktora tehničkih nauka.
Uporedo s gimnazijskim školovanjem i studijem građevine, učio je i bavio se muzikom. Zavšio je nižu i srednju muzičku školu, a zatim studirao violinu na Muzičkoj akademiji u Beogradu. U periodu od 1951. do 1954. bio je član orkestra Beogradske opere i stalni član Sarajevske filharmonije.
Po povratku iz SAD-a dolazi na Mašinski fakultet u Sarajevu, gdje u zvanju docenta od 1963, vanrednog profesora od 1967. i redovnog profesora od 1973. predaje Mehaniku fluida na odjeljenjima ovog Fakulteta u Sarajevu, Mostaru i Banjoj Luci te na Elektrotehničkom i Građevinskom fakultetu u Sarajevu. Na Prirodno-matematičkom fakultetu u Sarajevu od 1965. drži predavanja iz Mehanike neprekidnih sredina. Paralelno s nastavom na redovnom, predavao je i na postdiplomskom studiju u Sarajevu i Beogradu. Tri školske godine u svojstvu stručnjaka tehničke pomoći (1968–1971) predavao je Mehaniku fluida na Tehničkom fakultetu Univerziteta u Kartumu – Sudan.
Shvatajući značaj ogledne nastave i istraživačke infrastrukture, Muhamed Riđanović se s velikim entuzijazmom angažuje na projektovanju i izgradnji eksperimentalnih poligona i nabavci moderne mjerne opreme za pedagoške i istraživačke potrebe. Svoje vizije i projekte realizira uglavnom u Zavodu za hidrotehniku Građevinskog fakulteta u Sarajevu, čiji je saradnik bio neprekidno od 1955, stvorivši tako prvu savremenu eksperimentalnu bazu iz mehanike fluida u Bosni i Hercegovini. Napisao je nekoliko uspješnih udžbenika koji svojom originalnošću, modernim pristupom, metodikom i stilom bivaju prihvaćeni i na univerzitetima van Bosne i Hercegovine. Sve ovo, kao i nesebična pomoć koju je pružao mlađim univerzitetskim centrima, posebno Mašinskom i Građevinskom fakultetu u Mostaru, donijeli su mu reputaciju utemeljitelja savremene mehanike fluida kao naučne i inženjerske discipline u BiH.
Istraživačka djelatnost Muhameda Riđanovića obuhvata šire područje mehanike, posebno turbulencije i transportnih fenomena s primjenom u mašinstvu, energetici, građevini
i arhitekturi. Njegov naučni i stručni opus obuhvata oko 60 radova, najvećim dijelom realiziranih u Zavodu za hidrotehniku. Jedan broj naučnih publikacija ostat će trajno zabilježen u naučnoj literaturi, kao npr. njegov metod proračuna graničnog sloja i otpora oscilirajućih tijela u fluidu, Drag coefficients of flat plates oscillating normally to their
planes (1962), koji je u knjizi Kačka korablja (Semeon et al., 1969) naveden kao “metod Riđanovića” za proračun stabilizatora brodova. Zapaženi su mu također radovi Wake with zero change of momentum flux (1963) i Transformacija turbulentne energije u slučajevima tečenja sa slobodnom turbulencijom, za kojeg je 1966. dobio nagradu Jugoslovenskog društva za hidraulična istraživanja.
Posebno značajan uticaj je ostavio radovima posvećenim hidrodinamičkim problemima zaštite voda, s fokusom na istraživanju procesa u kraškim akumulacijama, njihove termalne stratifikacije i uticaja na kvalitet vode, njenog miješanja i zahvatanja. U ovoj oblasti se ističu radovi Hidrodinamika stratificiranih tokova (1971), Capacity of karst reservoirs for absorption of heat flux of solar radiatione (1975), Turbulentni transportni procesi u nehomogenom fluidu (1976), Destratifikacija termalno stratificiranih akumulacija (1977), Entrainment across a density interface in reservoirs in quasi-turbulent conditions (1977).
Značajni su mu također radovi u oblasti arhitektonske aerodinamike, posebno dinamičkog ponašanja objekata pod djelovanjem vjetra. Rad Određivanje aerodinamičkih efekata na cilindar poligonalnog poprečnog presjeka i drugi, bazirani na laboratorijskom istraživanju modela objekata, rezultirali su podlogama za prognozu efekata vjetra na visoke objekte izloženih ekstremnim uslovima, koje su primijenjene pri proračunu i projektovanju nekih novijih TV i PTT tornjeva u BiH.
Bio je dugo šef Katedre za energetiku Mašinskog fakulteta, šef Grupe za mehaniku fluida Zavoda za hidrotehniku, potpredsjednik Jugoslovenskog društva za racionalnu i primijenjenu mehaniku, predsjednik Saveza društava za mehaniku Jugoslavije, predsjednik Društva za mehaniku BiH te član Američkog društva hidrauličara, Međunarodnog društva za hidraulička istraživanja i Evropskog društva za primijenjenu matematiku i mehaniku.
Za svoje plodno djelovanje kao pedagog, istraživač i stručnjak dobio je više nagrada i priznanja: nagradu Jugoslovenskog društva hidrauličara (1966), “Veselin Masleša” (1974) za knjigu Hidrodinamika te, kao posebno priznanje za sveukupno djelovanje, Dvasesetsedmojulsku nagradu SRBiH.
Za dopisnog člana ANUBiH izabran je 1975, a za redovnog 1981. godine.
