sto me rodi nesretnoga sto me odma ne pobaci;
jer dozivjet nikad necu da budemo mi prvaci.
Sto me krivo ti nauci da zavolim bordo boju;
zar da ZELJO godinama unistava mladost moju
Ostaricu necu znati sta je radost sampiona;
uvjek tuzan vracacuse sa kosevskoga stadiona.
Kako majko da provedem ovaj zivot u veselju-
lako sine pusti supke i navijaj ti za ZELJU.
Evo cu uzicati da se vise niko ne sekira, tj. da svi navijaju za Zelju
