#1 a sad...Sirija
Posted: 04/02/2011 15:56
epidemija "obaranja vlasti" se siri vrtoglavom brzinom, a moderne tehnologije pruzile su revolucionarima neogranicene mogucnosti organizacije....nakon svega vidjenog, slijedi Sirija ?
http://www.sarajevo-x.com/svijet/clanak/110204083
Historija
Prostor Sirije nalazi se na razmeđu civilizacija i stoga je redovito kroz historiju bio poprište sukoba. Na ovom su se prostoru izmjenjivali Feničani, Egipćani, Hetiti, Aramejci,Asirci, Babilonci, Perzijanci na kraju Aleksandar Makedonski. Tada helenizam prodire u Siriju od strane Seleukidske dinastije. Zemlju kasnije osvajaju Rimljani i u tom je periodu jedna od najrazvijenijih provincija. Bila je prva kristijanizirana pokrajina u Carstvu. Pri podjeli Carstva pripala je Bizantu. U 7. je vijeku osvajaju Arapi koji šire islam. U srednjem je vijeku poprište borbi između Bizanta, Arapa, Križara i Turaka Selđuka. U tom periodu zemlja je uglavnom razjedinjena, a najvažniji arapski vladar je Saladin. Od 16. st. Zemljom vladaju Turci Osmanlije i provode daljnju islamizaciju. Nakon prvog svijetskog rata postaje francuska kolonija, a protufrancuski je ustanak (1925.-1927.) krvavo ugušen, ali Francuzi pristaju na neke uvjete. 1941. proglašena je nezavisnost koja je ostvarena tek 1946. Borbe sa Izraelom, vojni udari i neuspiješno ujedinjenje 1958. sa Egiptom u UAR, miješanje u prilike u Liba-nonu te Zaljevski rat obilježile su modernu Siriju. Od državnog udara 1963. zemljom vlada socijalistička arapska stranka BAAS (pod vodstvom Hafiza El Asada) i Sirija dolazi pod uticaj S.S.S.R.-a.
Iz navedenog lako je vidljivo da je kroz historiju život na sirijskim predjelima bio i ostao težak.
Stanovništvo
Sirija je prema popisu iz 2001. godine imala 17 040 000 ljudi, te je sa površinom od 185 180 km kvadartnih imala prosječnu gustoću naseljenosti od 92 st. po km kvadratnom. S obzirom na klimu i reljef gustoća naseljenosti je poprilično visoka. Apsolutna većina stanovništva su Arapi (90.3%), a ostatak su uglavnom Kurdi i Armenci). Po religijskom sastavu najbrojniji su sunitski muslimani (74%), šijitskih muslimana ima oko 12%, a kršćana 9-10%.
Apsolutna većina građana Sirije su Arapi. Najveća manjina su «nearapski» Kurdi kojih ima nešto više od 6 % i žive uz granicu sa Turskom te Armenci koji uglavnom žive u velikim gradovima. Postoji i zajednica Turaka. Od nekadašnje velike Židovske zajednice ostalo je samo oko 1 000 člnova koji uglavnom žive u Damasku.
Po vjerskom pitanju Sirija je reltivno homogena zemlja za razliku od susjednog Libanona, no i ovdje postoje z načajne vjerske manjine. Većina Sirijaca su sunitski muslimani (74%). Slijedeća su vjerska grupa šijitski muslimani (12%), kršćana (armenskih pravoslavaca, maronita, grčkih pravoslavaca i katolika) ima oko 9-10%. U Siriji još djeluju zajednice Druga (vjera povezana sa islamom, ali i sa kršćanstvom i judaizmom), Alawita (vjerske šizme šijita) i oko 1000 Židova.
Sirijci su uglavnom Arapi; pripadnici hamitsko-semitske rasne skupine. Kurdi su druga, a Armenci treća grupa po brojnosti i obje pripadaju indo-evropskoj rasnoj grupi.
Službeni jezik u Siriji je arapski (hamitsko-semitska porodica jezika) , ali se u nekim područjima govore kurdski (novoiranska porodica jezika) i turski (altajska porodica jezika).
http://www.sarajevo-x.com/svijet/clanak/110204083
Historija
Prostor Sirije nalazi se na razmeđu civilizacija i stoga je redovito kroz historiju bio poprište sukoba. Na ovom su se prostoru izmjenjivali Feničani, Egipćani, Hetiti, Aramejci,Asirci, Babilonci, Perzijanci na kraju Aleksandar Makedonski. Tada helenizam prodire u Siriju od strane Seleukidske dinastije. Zemlju kasnije osvajaju Rimljani i u tom je periodu jedna od najrazvijenijih provincija. Bila je prva kristijanizirana pokrajina u Carstvu. Pri podjeli Carstva pripala je Bizantu. U 7. je vijeku osvajaju Arapi koji šire islam. U srednjem je vijeku poprište borbi između Bizanta, Arapa, Križara i Turaka Selđuka. U tom periodu zemlja je uglavnom razjedinjena, a najvažniji arapski vladar je Saladin. Od 16. st. Zemljom vladaju Turci Osmanlije i provode daljnju islamizaciju. Nakon prvog svijetskog rata postaje francuska kolonija, a protufrancuski je ustanak (1925.-1927.) krvavo ugušen, ali Francuzi pristaju na neke uvjete. 1941. proglašena je nezavisnost koja je ostvarena tek 1946. Borbe sa Izraelom, vojni udari i neuspiješno ujedinjenje 1958. sa Egiptom u UAR, miješanje u prilike u Liba-nonu te Zaljevski rat obilježile su modernu Siriju. Od državnog udara 1963. zemljom vlada socijalistička arapska stranka BAAS (pod vodstvom Hafiza El Asada) i Sirija dolazi pod uticaj S.S.S.R.-a.
Iz navedenog lako je vidljivo da je kroz historiju život na sirijskim predjelima bio i ostao težak.
Stanovništvo
Sirija je prema popisu iz 2001. godine imala 17 040 000 ljudi, te je sa površinom od 185 180 km kvadartnih imala prosječnu gustoću naseljenosti od 92 st. po km kvadratnom. S obzirom na klimu i reljef gustoća naseljenosti je poprilično visoka. Apsolutna većina stanovništva su Arapi (90.3%), a ostatak su uglavnom Kurdi i Armenci). Po religijskom sastavu najbrojniji su sunitski muslimani (74%), šijitskih muslimana ima oko 12%, a kršćana 9-10%.
Apsolutna većina građana Sirije su Arapi. Najveća manjina su «nearapski» Kurdi kojih ima nešto više od 6 % i žive uz granicu sa Turskom te Armenci koji uglavnom žive u velikim gradovima. Postoji i zajednica Turaka. Od nekadašnje velike Židovske zajednice ostalo je samo oko 1 000 člnova koji uglavnom žive u Damasku.
Po vjerskom pitanju Sirija je reltivno homogena zemlja za razliku od susjednog Libanona, no i ovdje postoje z načajne vjerske manjine. Većina Sirijaca su sunitski muslimani (74%). Slijedeća su vjerska grupa šijitski muslimani (12%), kršćana (armenskih pravoslavaca, maronita, grčkih pravoslavaca i katolika) ima oko 9-10%. U Siriji još djeluju zajednice Druga (vjera povezana sa islamom, ali i sa kršćanstvom i judaizmom), Alawita (vjerske šizme šijita) i oko 1000 Židova.
Sirijci su uglavnom Arapi; pripadnici hamitsko-semitske rasne skupine. Kurdi su druga, a Armenci treća grupa po brojnosti i obje pripadaju indo-evropskoj rasnoj grupi.
Službeni jezik u Siriji je arapski (hamitsko-semitska porodica jezika) , ali se u nekim područjima govore kurdski (novoiranska porodica jezika) i turski (altajska porodica jezika).
