#1 Da se zna šta smo...
Posted: 09/11/2009 22:40
Prvi narod u Bosni su Ilirska plemena kao sto su Desidijati, Japodi, Scordisci itd. Opisana su u tim izvorima. Brojne arheoloske iskopine sirom Bosne, govore nam da su se Ilirska plemena po Bosni bavila stocarstvom i to posebno uzgojem ovaca i koza, a Rimski pisani izvori govore nam da su ova Ilirska plemena bila veoma ratoborna... Vec 171 godine prije Isuza Hrista, Japodi vode rat protiv Rima, a i sami naziv Bosna, potice od Ilirske rijeci Bosona. Nakon velike Japodske, Ilirske pobune nad Rimom, koja je pocela oko Varesa i Vranduka, Rimljani ustraseni mobiliziraju 15 Legija od ukupno 25 koliko su ih imali tada i unistavaju skoro potpuno Ilre u Bosni sto se tice Ilirski osobina, Rimski kronicari zabiljezili su sljedece o Boju kada guse posljedna Ilirska plemena Bosne u Citadeli Ardubi, Vranduka:
Dio pobunjenika kraj Vranduka, svjestan da ce izgubiti bitku protiv Rimljana, odlucuje da se ne preda, vec zene i djeca skacu u vatru zapaljena grada, a muskarci su se medjusobno izboli macevima, naocigled Rimski vojnika.Nakon unistenja do tadasnjega vecinskoga naroda Ilira u Bosni koji su se bili pomijesali sa Keltima ostaje jedan mali broj njiha. U Bosnu dolaze Ghoti, koji rasturaju Rimsku Vojsku, koji ce kasnije ratovati protiv Bizantije. Oni se mijesaju takodzer sa malim brojem Ilira koji je se vec se bio pomijesao sa Keltima. Prije dolazka Slavena, u Bosni je registrirano oko 46 razlicitih vjera koja je ogromna cifra na takom malom prostoru koja prestavlja ta drzava. Veliki senidbeni val je zapljusnuo Bosnu krajem VI vijeka. Na teritoriju Bosne stupaju dvije nove skupine, a to su Avari i Stari Sloveni, Slaveni dolazeci iz pravca sa Karpata a Avari iz pravca Kavkaza. Istorija Avara i Starih Slovena do toga trenutka je bila vrlo isprepletena... bivajuci cesto saveznicima, ali i protivnicima, mada je dokazano da su Avari uvijek bili nadmocniji, iako manje brojniji od Starih Slovena, prvenstveno zahvaljujuci njihovom superiornijem vojnickom umijecu. Avari i Stari Sloveni se naseljuju u nizinskim dijelovima Bosne, a Iliri, koji su se vec ranije krvno izmijesali sa Gotima i Keltima, povlace se u planine.
Tek kasnije, u dodiru ovih grupa, Slaveni i Avari upoznavaju tekovine staroevropske kulture, a zatim dolazi i do krvnog i etnickog mjesanja stanovnistva i formiranja potpuno zasebnoga antropoloskog tipa stanovnika Bosne, kog karakterisu naglasena korpulentnost i snazni misici. Ono sto karakterise duhovnu stranu Bošnjana toga doba, jeste drugaciji mentalitet u odnosu na svoje susjede, drugaciji odnos prema vjeri, odbojnost prema svakoj vrsti podredjenosti i nasilja, upadljiva srcanost i hrabrost, naglaseno postenje i dobrota, kojim su ih u okruzenju cak i imenovali, te su poznati kao Dobri Bošnjani. Sto se tice vjere, vecinsko Slaveni i Avari, mijesaju se sa zatecenom vijerskom tradicijom. Najpoznatija tadasnja vecinska kultura i religija na ovim prostorima je bila monotesisticka (vjera u jednoga boga) koja je veoma bila poznata po Evropskim zemljama to je rijec o jednoj religiji koja je nastala na podu danasnjega Irana dakle bivse Perzije. Sadrzaj te vjere je bilo u tome da se smatralo da u prirodi postoje dvije sile a to je dobra i zla i da one su uvijek u sukobu. Takodjer, veoma je bitno uociti da Bosanski starosjedioci jos iz kasne antike posjeduju vrlo konkretne forme narodnog organizovanja, cime se jedino moze objasniti cinjenica da Bosanski starosjedioci po smirivanju situacije sa doseljenicima konsoliduju svoju vlast u Bosni, uz neke izmjene, npr. anticke dekucije postaju zupe, princepsi postaju zupani ili knezovi, a arhizupan postaje Ban, koja je rijec Avarskoga porijekla.
Sve ovo ubrzo rezultira i formiranjem prve Bošnjacke Drzave, u kojoj se prvi pisani tragovi pojavljuju vec 958 godine, kada Bizantijski Car Konstantin Porfirogenet u svome djelu De administrando imperio, opisujuci zemlje nad kojima ima vlast, po prvi put spominje Horion Bosona, sto u prijevodu znaci Zemlja Bosna.
Dio pobunjenika kraj Vranduka, svjestan da ce izgubiti bitku protiv Rimljana, odlucuje da se ne preda, vec zene i djeca skacu u vatru zapaljena grada, a muskarci su se medjusobno izboli macevima, naocigled Rimski vojnika.Nakon unistenja do tadasnjega vecinskoga naroda Ilira u Bosni koji su se bili pomijesali sa Keltima ostaje jedan mali broj njiha. U Bosnu dolaze Ghoti, koji rasturaju Rimsku Vojsku, koji ce kasnije ratovati protiv Bizantije. Oni se mijesaju takodzer sa malim brojem Ilira koji je se vec se bio pomijesao sa Keltima. Prije dolazka Slavena, u Bosni je registrirano oko 46 razlicitih vjera koja je ogromna cifra na takom malom prostoru koja prestavlja ta drzava. Veliki senidbeni val je zapljusnuo Bosnu krajem VI vijeka. Na teritoriju Bosne stupaju dvije nove skupine, a to su Avari i Stari Sloveni, Slaveni dolazeci iz pravca sa Karpata a Avari iz pravca Kavkaza. Istorija Avara i Starih Slovena do toga trenutka je bila vrlo isprepletena... bivajuci cesto saveznicima, ali i protivnicima, mada je dokazano da su Avari uvijek bili nadmocniji, iako manje brojniji od Starih Slovena, prvenstveno zahvaljujuci njihovom superiornijem vojnickom umijecu. Avari i Stari Sloveni se naseljuju u nizinskim dijelovima Bosne, a Iliri, koji su se vec ranije krvno izmijesali sa Gotima i Keltima, povlace se u planine.
Tek kasnije, u dodiru ovih grupa, Slaveni i Avari upoznavaju tekovine staroevropske kulture, a zatim dolazi i do krvnog i etnickog mjesanja stanovnistva i formiranja potpuno zasebnoga antropoloskog tipa stanovnika Bosne, kog karakterisu naglasena korpulentnost i snazni misici. Ono sto karakterise duhovnu stranu Bošnjana toga doba, jeste drugaciji mentalitet u odnosu na svoje susjede, drugaciji odnos prema vjeri, odbojnost prema svakoj vrsti podredjenosti i nasilja, upadljiva srcanost i hrabrost, naglaseno postenje i dobrota, kojim su ih u okruzenju cak i imenovali, te su poznati kao Dobri Bošnjani. Sto se tice vjere, vecinsko Slaveni i Avari, mijesaju se sa zatecenom vijerskom tradicijom. Najpoznatija tadasnja vecinska kultura i religija na ovim prostorima je bila monotesisticka (vjera u jednoga boga) koja je veoma bila poznata po Evropskim zemljama to je rijec o jednoj religiji koja je nastala na podu danasnjega Irana dakle bivse Perzije. Sadrzaj te vjere je bilo u tome da se smatralo da u prirodi postoje dvije sile a to je dobra i zla i da one su uvijek u sukobu. Takodjer, veoma je bitno uociti da Bosanski starosjedioci jos iz kasne antike posjeduju vrlo konkretne forme narodnog organizovanja, cime se jedino moze objasniti cinjenica da Bosanski starosjedioci po smirivanju situacije sa doseljenicima konsoliduju svoju vlast u Bosni, uz neke izmjene, npr. anticke dekucije postaju zupe, princepsi postaju zupani ili knezovi, a arhizupan postaje Ban, koja je rijec Avarskoga porijekla.
Sve ovo ubrzo rezultira i formiranjem prve Bošnjacke Drzave, u kojoj se prvi pisani tragovi pojavljuju vec 958 godine, kada Bizantijski Car Konstantin Porfirogenet u svome djelu De administrando imperio, opisujuci zemlje nad kojima ima vlast, po prvi put spominje Horion Bosona, sto u prijevodu znaci Zemlja Bosna.