Forum Klix.ba

Neka budu pojmovi na koje treba da se podsjetimo i one koje treba tek da naučimo.
Počet ću, vi nastavite, sa najosnovnijim pojmom u ekonomiji,

EKONOMIJA

Termin “ekonomija” potječe od grčkih riječi “oikos” (kuća, domaćinstvo) i “nomos” (zakon, pravilo o upravljanju). Iz tih riječi nastala je starogrčka riječ “oikonomos”
što bi u slobodnom prijevodu značilo skup pravila i vještina upravljanja domaćinstvom.
Ekonomija je naučna disciplina koja proučava kako društva upotrebljavaju oskudne resurse da bi proizvela određena dobra i usluge i raspodijelila ih među ljudima.

U osnovi gore navedene definicije su dvije ključne zamisli u ekonomiji.
* Prvo: Sva su dobra oskudna. Ne postoji način da neka zemlja može proizvoditi beskonačne količine dobara. Iz toga proizlazi da bez obzira na to koliko ekonomija
neke zemlje bila razvijena ona ne proizvodi dovoljno da bi mogla zadovoljiti čak i mali broj želja svih svojih stanovnika.
* Pošto su želje neograničene, a dobra ograničena ekonomija mora pronaći način da dobra proizvodi na najefikasniji mogući način. Efikasnost je, dakle, druga bitna
odrednica savremenih ekonomija.

Iz ove dvije zamisli se javljaju tri temeljna pitanja u ekonomiji. To su šta, zašto i za koga. Odnosno svako društvo mora izabrati koje će robe proizvoditi, na koji
način (više ili manje efikasno) i kako će dobra biti raspodijeljena. Ta tri problema su centralni problemi oko kojih se vrti ekonomija bilo kojeg društva u svijetu.
Ekonomija kao nauka bavi se razotkrivanjem, analizom i produbljivanjem saznanja o ekonomskim zakonitostima i pojavama u društvenoj proizvodnji sa stanovišta
analize odnosa proizvodnje (klasična ekonomska teorija), odnosno racionalnosti upotrebe ograničenih resursa i neograničenih ljudskih potreba. Analiza se vrši na makro i mikro nivou.

Predmet izučavanja ekonomije je podijeljen na dvije glavne oblasti: mikroekonomiju, i makroekonomiju.
Mikroekonomija potiče od grčkih riječi micros (mali) i oikonomia (privreda),ona proučava pojedinačne privredne subjekte (domaćinstva i preduzeća).
Mikroekonomija se sastoji od brojnih naučnih disciplina kao npr. Marketing, Management, Strateški management, Računovodstvo, Poslovna organizacija,
Vanjsko trgovinsko poslovanje, Operacijska istraživanja, Istraživanje tržišta, Ekonomika preduzeća, Međunarodni marketing, Međunarodna ekonomija, itd.
Makroekonomija potiče od grčkih reči macros (veliki) i oikonomia (privreda), što znači da proučava ekonomske agregatne veličine. To znači da proučava
privredu u cjelini i sveukopne mogućnosti ekonomije, i unutar toga pojave kao što su: inflacija, nezaposlenost, poslovni ciklusi, te ekonomija države i svjetska ekonomija itd.

Devalvacija
Devalvacija je smanjenje spoljašne vrijednosti valute jedne zemlje prema jednoj ili više stranih valuta i/ili zlatu. Vrši se mjerama države ili monetarnih vlasti.

U sistemu fiksnih deviznih kurseva, devalvacija se vrši zakonskim (zvaničnim) smanjenjem deviznog kursa (pariteta) u odnosu na druge valute, dok u sistemu fluktuirajućih deviznih kurseva do nje dolazi smanjenjem kursa na deviznom tržištu, u zavisnosti od ponude i tražnje.

Na deviznom tržištu, devalvacija dovodi do povećanja kurseva stranih valuta. Njome se povećava cijena deviza, što smanjuje tražnju i povećava ponudu za njima, a to, opet, poskupljuje (i automatski smanjuje) uvoz, a povećava izvoz jer se cijene u domaćoj valuti dijele sa višim deviznim kursom.

NOVAC

Novac je opći ekvivalent robne vrijednosti što ga izdaje državna banka (CB BiH)
Novac je svojevrsna roba za koju se može kupiti svaka druga roba. Novcem se raspoređuju i razmjenjuju svi proizvodi ljudskog rada. Uobičajena definicija novca kaže da je novac:
- jedinica za računanje,
- uporednik vrijednosti,
- sredstvo razmjene.
kratka istorija novca:
Davno u prošlosti ljudima nije bio potreban novac, jer je sve za život svako sam proizvodio ili na neki drugi način pribavljao.
Potrebe ljudi bile su male, a višaka nije bilo.
Kada su se neka plemena stala baviti pretežno stočarstvom, a druga pretežno ratarstvom, među njima je počela razmjena,
zbog ostatka višaka. Razmjenjivali su stočarske proizvode za ratarske. Takva neposredna razmjena robe za drugu robu naziva se trampa. Pri tome su ljudi dogovorno utvrdili koliko jedne robe vrijedi dati za drugu. tako je npr. za glineni lonac valjalo dati jedno janje, a za bakren nož tri janjeta. Međutim, ponekad vlasniku bakrenog noža nisu trebala tri janjeta, već zemljan lonac. tako se janjetom plaćala druga roba: razvila se posredna razmjena: trgovina. Jednom robom plaćala se druga roba, a takva roba kojom se može platiti bilo koja druga roba je novac. Prvi novac bio je robni.
U nekim krajevima Afrike za plaćanje je služila jedna vrsta pužića (kauri), slonova kost itd. U staro su doba oni predstavljali bogatstvo, kao nizovi dukata na nošnjama seoskih djevojaka u Bosni i H. i drugdje. Na otoku Japu u Južnome moru sve do naših dana kao sredstvo
plaćanja služilo je okruglo probušeno kamenje, vrijednost kojega se određivala prema veličini.
Takav način plaćanja robnim i simboličnim novcem nije bio spretan i ljudi nisu bili sigurni da su za svoju robu uvijek dobili pravu protuvrijednost. Zato su zaključili da novcem može postati samo ona roba koja će trajno predstavljati sveopštu protivrijednost za svaku drugu robu. Za tu su svrhu poslužili metali, kovine, tako je nastao (još prije 8 000 godina), metalni novac.
I papirni novac ima dugu i zanimljivu povijest. U srednjem vijeku ljudi su počeli svoj metalni novac povjeravati bankama na čuvanje. Banke su im izdavale potvrde na osnovi kojih su mogli podići svoj novac kada bi im zatrebao. Te su se potvrde zvale banknote. Postepeno su ljudi počeli plaćati robu tim potvrdama umjesto metalnim novcem. Tako je nastao papirni novac.

Inflacija
Inflacija je povećanje agregatne razine cijena u odnosu na vrijednost novca. Pojam inflacije također se može definirati kao pad vrijednosti novca. Vrijednost novca označava njegova kupovna moć. Dakle, ako u određenoj privredi postoji inflacija, kupovna moć te valute pada.

Deflacija
Deflacija je proces smanjivanja opće razine cijena, suprotan inflaciji, dok je dezinflacija proces smanjivanja stope inflacije.

O inflaciji se zna jako mnogo, ali ipak nedovoljno da bi se mogla "izliječiti".
Inflacija je specifična po tome što ne bira ni mjesto ni vrijeme gdje će se javiti; to mogu biti razvijene ali i nerazvijene zemlje, površinom male i velike... Druga specifičnost je što se nikad ne javlja dva puta u istom obliku.
Inflacija se može dogoditi i preko noći, ali naznaka za njen dolazak ipak ima. To su receflacija (recesija+inflacija) i stagflacija (stagnacija+inflacija).

Recesija
Recesija je blagi gospodarski poremećaj, a stagnacija je vrijeme mirovanja gospodarskih promjena. Dakle, pojavom blagih gospodarskih poremećaja, ukoliko postanu mnogobrojniji i veći, možemo biti sigurni kako će se na kraju dogoditi inflacija kao najteži oblik gospodarskih poremećaja

Investicijom se može označiti bilo kakvo ulaganje, primarno novčanih sredstava, radi stjecanja određenih ekonomskih koristi, odnosno profita. Pri tome se može ulagati u financijske oblike imovine i s njima izjednačene investicije ili pak u realne oblike imovine koji omogućavaju ostvarivanje ekonomskih koristi odnosno profita kroz određene produktivne poslovne aktivnosti.

Investiranje, tj. oblici investicija, pojmovno se mogu promatrati s nekoliko različitih aspekata. Tako se razlikuju poslovne investicije, promatrane s razine procesa budžetiranja kapitala investicijskih projekata odabirom različitih kriterija o izboru investicijskih projekata; s ekonomskog aspekta kao vrijeme u kojem se resursi ne koriste za potrošnju već se koriste za buduću proizvodnju; s financijskog aspekta kao ulaganje u različite vrijednosne papire; s aspekta osobnih financija kroz proces izlaganja osobne štednje riziku i očekivanju iz rizika izvedenih prinosa; u smislu nekretnina ulaganje u rezidencijalne ili poslovne nekretnine s ciljem stjecanja tekućih dohodaka ili kapitalnih dobitaka uslijed aprecijacije vrijednosti investicije. Investiranje i odluke o investicijama temelje se na konceptu budžetiranja kapitala.

GDP(Gross Domestic Product)- ukupna vrijednost roba i usluga proizvedenih u jednoj zemlji u toku godine dana.
GNP(Gross National Product)- dobije se kad se na vrijednost GDP doda vrijednost od investicija u inostranstvo. Jasnije, GNP je ukupna vrijednost dobara i usluga koju proizvedu gradjani jedne zemlje tokom godine dana, bez obzira na mjesto proizvodnje.

ovo iz glave govorim..ak grijesm nek me neko ispravi

BUDŽET

Budžet je u opštem slučaju, spisak planiranih prihoda i rashoda pojedinca, firme, organizacije,
lokalne zajednice ili države za određeni period, obično za jednu godinu.
Najčešće, državni budžet je jednogodišnji dokument, koga priprema ministarstvo finansija u saradnji sa drugim ministarstvima,
dok ga usvaja parlament u obliku zakona. Budžet ima karakter finansijskog plana države za jednu godinu i predstavlja jednu prognozu,
ali je i više od toga: odredbe budžeta su obavezujuće za državne organe na rashodnoj strani i predviđeni izdaci se ne bi sjmeli prekoračivati
bez rebalansa budžeta, tj. bez izjmene budžeta po istoj proceduri po kojoj je donijet.
Sadržaj državnog budžeta obično čine razvijeni spisak prihoda i rashoda, zajedno sa njihovim planiranim iznosima za slijedeću godinu, kao i
pratećim procesnim i sličnim odredbama. Na prihodnoj strani navode se svi zakonom propisani državni prihodi – kao što su svi pojedini porezi,
naknade, takse, kazne, prihodi od kamata i prodaje državne imovine i slično. Na rashodnoj stani, koja takođe uglavnom proizlazi iz materijalnih
zakona, koriste se dvije klasifikacije. Prva je administrativna, odnosno po državnim institucijama kao nosiocima rashoda (skupština, ministarstva,
agencije, sudovi, zdravstvo, prosveta itd), a druga po ekonomskim funkcijama (plate i socijalna davanja za zaposlene, materijalni troškovi,
investicije, otplata dugova, subvencije, budžetska rezerva itd). Obično se ove dvije klasifikacije kombinuju i dobija složena klasifikacija.
U novije vrijeme pokušava se priprema budžeta povezati sa opštom ekonomskom politikom planiranom za duži rok (par ili nekoliko godina),
kako bi se stvorila koherentna osnova i za budžetsko planiranje i za ekonomsku politiku.
U svakoj zemlji postoji nekoliko nivoa državne organizacije. Minimum je dva (državni i opštinski), a često postoji i treći, srednji (federalna jedinica,
pokrajina, region, srez itd). I svaka od tih jedinica ima svoj budžet. Sadržaj svih budžeta određen je raspodjelom nadležnosti između njih,
a koja proističe iz ustava i zakona.

Budžet donosi ekonomske efekte na više načina:
a) svojim postojanjem, jer ubiranje budžetskih prihoda smanjuje privatne investicije i uopšte ekonomsku aktivnost,
dok rashodi pozitivno utiču na ekonomiju, kako kroz potrošnju države, tako i kroz usluge koje ona pruža (pravni sistem, lična sigurnost, novac itd),
b) svojom veličinom, jer se vjeruje da u opštem slučaju privatni akteri produktivnije koriste novac nego država, pa da je bolje da je učešće državne
potrošnje u društvenom proizvodu manje,
c) postojanjem deficita ili suficita u budžetu, jer postojanje i finansiranje deficita može imati za posledicu inflaciju, suficit obično predstavlja kočnicu
ekonomskoj aktivnosti,
te je većina ekonomista stoga naklonjena uravnoteženom budžetu.

Ne lupetajte vise casti vam.
Sta je ovo, vecernja skola ekonomije gdje ce nam, k'o djacima-prvacima, lafo strucnjaci objasniti pojmove kao sto su "novac", "investicije", "devalvacija" i ostali djidji-midjiji?

Cuj molim te definicije novca (papirnog)

...I papirni novac ima dugu i zanimljivu povijest. U srednjem vijeku ljudi su počeli svoj metalni novac povjeravati bankama na čuvanje. Banke su im izdavale potvrde na osnovi kojih su mogli podići svoj novac kada bi im zatrebao. Te su se potvrde zvale banknote. Postepeno su ljudi počeli plaćati robu tim potvrdama umjesto metalnim novcem. Tako je nastao papirni novac...

Mi to ocigledno debili pa cete nam lafo otvoriti okice??

Hvala Bogu, zna se po koji strani jezik pa tako npr. o definiciji novca, njegovoj funkciji, kreditu i pljacki (o kojoj nam vrsni profesori jos nisu rekli ni slova) sto je sprovode npr. banke moze saznati nesto vise od par suvislih besmislenih recenica koje nam ovdje preporucuju kao strucno stivo.

Ovdje npr.

"EL CONCURSANTE"

@glavutan, nazalost nismo svi pametnjakovici kao ti!
U ostalom ako se smatras tako pametnim i sve ovo suvisnim ovo nije tema za tebe!
Molim te ako mozes doprinesi ovoj temi bez prigovora i podcjenivanja drugih.

Hvala!

Administracija (administriranje) – skup akcija, aktivnosti, unutar
preduzeća ili bilo koje ustanove, koje se obavljaju radi vođenja poslova u okviru
strategije i politike donete od strane rukovodilaca.
Akcept – predstavlja izjavu lica na koje se vuče menica, da će u roku dospeća
menice na naplatu isplatiti menični dug u celini ili delimično. Ime akceptanta (lica
koje isplaćuje menični dug) se nalazi na licu menice. Pre same naplate meničnog
duga imalac menice podnosi je akceptantu na akceptiranje, tj. potrebno je da
akceptant na licu menice napiše ''prihvatam'' ili ''priznajem'' i da se potpiše. Ovo
je bitno zato što, neretko, menicu izdaje jedan pravni subjekat, a drugi pravni
subjekt izmiruje obavezu iz te menice.
Akceptni kredit – kratkoročni (i srednjoročni) kredit kod koga banka dopušta
komitentnu nesumnjivog boniteta da, do određenog iznosa (kreditnog limita),
vuče menice na nju. Banka te menice akceptira (prihvata) kao glavni dužnik
(trasat), čime se obavezuje da će ih iskupiti ako sam trasant to ne učini iz bilo
kog razloga, u skladu sa ugovorom. Takve menice se mogu plasirati na tržištu
novca, ali ih najčešće eskontuje sama banka koja daje akcept. Ako komitent ne
iskupi menicu, onda akceptna banka kao glavni dužnik, plaća menični dug.
Akceptni nalog – instrument plaćanja, a često i instrument obezbeđenja
budućeg plaćanja. Akceptni nalog izdaje dužnik i u njemu naznačuje sumu koja
će se tačno određenog dana skinuti sa njegovog računa u poslovnoj banci i
preneti na račun poverioca (subjekta koji je izvršio određeni posao) u poslovnoj
banci tog poverioca. Ovo je vrsta naloga koji se mora izršiti, tj. ako na računu
dužnika na dan dospeća naloga na naplatu nema dovoljno novca za izvršenje
naloga, račun dužnika se blokira a sva sredstva koja pristižu na račun dužnika
odmah se skidaju i prenose na račun poverioca do iznosa koji je potreban da bi
se akceptni nalog izvršio.
Akceptni nalog nije hartija od vrednosti i ne može se prenositi sa jednog lica na
drugo.
Akcije - razlikuju se dva značenja: 1) udeo koji svaki učesnik u akcionarskom
društvu ima u imovini društva (njegov osnovni udeo); 2) isprava pomoću koje
njen imalac stiče pravo učešća u raspodeli dobiti akcionarskog društva
(dividende). Osnovni kapital društva podeljen je na akcije čija je najniža
nominalna vrednost određena zakonskim propisima. Maksimalna nominalna
vrednost se određuje statutom društva, odnosno ugovorom zaključenim između
učesnika u društvu. Pod pojmom akcija najčešće se podrazumeva isprava koja
se izdaje učesniku društva koji uplati svoj udeo i na osnovu koje se stiče pravo
kako na učešće u organima upravljanja društva tako i u raspodeli njegove dobiti.
Akcije se izdaju, po pravilu, u obliku hartija od vrednosti koje glase na ime ili na
donosioca. Moguće je i izdavanje akcija po naredbi. Pravilo je da se akcije mogu
prenositi bez obzira kako je vlasnik određen.
Akcije se dele: 1) s obzirom na vreme kada se izdaju, na : a) privremene (obično
se izdaju prilikom osnivanja društva, i traju sve dok imalac takve akcije ne uplati
u potpunosti određenu svotu na ime svog udela u društvu, nakon čega se
privremene akcije povlače i zamenjuju se stalnim) i b. stalne; 2) s obzirom na
sadržinu prava koje daju imaocima, na: a) obične (imaoci ovih akcija uživaju
prava koja su statutom predviđena za sve učesnike društva) i b. prioritetne
(imaoci ovih akcija imaju izvesne privilegije u odnosu na ostale učesnike; obično
imaju pravo na veću dividendu, pravo da prvenstveno oni budu birani u organe
upravljanja društva i sl.; izdaju se najčešće prilikom povećavanja osnovnog
kapitala društva, a obično su namenjene novim akcionarima).
Akcije se međusobno razlikuju i po broju glasova koji pripadaju imaocima
prilikom donošenja odluka u organima društva. Sa stanovišta vlasničkog rizika,
akcije su rizičniji finansijski instrument od → obveznica, jer akcionarsko društvo
prvo mora da isplati kamate na izdate obveznice, pa tek onda da raspodeljuje →
dividende. Međutim u uslovima → inflacije akcije su manje rizični finansijski
instrumenti. Akcije imaju varijabilnu dividendu koja zavisi od visine dobiti
preduzeća.preduzeća.
Tržišna cena sigurnih akcija je njihova sadašnja vrednost, koja je dobijena na
osnovu diskontovanja budućih prihoda od akcija po odgovarajućoj stopi prinosa.
Tržišna cena rizičnih akcija sadrži pored sigurnih prinosa i premiju za rizik, koja
raste sa povećanjem rizika. Random walk (slučajni ili nesigurni hod) je naziv za
kretanje tržišnih cena akcija; dnevno kretanje cena akcija deluje haotično i
nepredvidivo, ali opšti indeks cena akcija (npr. Dow-Jones indeks) pokazuje
uzlazno kretanje na dugi rok. Koeficijent koji meri stepen rizičnosti svake akcije
naziva se beta koeficijent; on predstavlja odnos između rizičnosti date akcije i
opšteg nivoa rizičnosti celog tržišta akcija i procenjuje se uobičajenim statističkim
metodama.
Akcije mogu biti osnivačke i nove; nove akcije se emituju radi povećanja kapitala
akcionarskog društva. Jednom izdate akcije nikada se ne povlače sa
sekundarnog tržišta akcija tako da je obim novih deonica relativno mali u odnosu
na njihov ukupan iznos.
Akcionar je fizičko ili pravno lice koje je vlasnik akcija u akcionarskom društvu i
koje kao takvo vrši svoja imovinska i korporacijska prava u akcionarskom
društvu; kupovinom akcija stiče pravo na prisvajanje dividendi, i rezidualni je
poverilac neto imovine akcionarskog društva.
Akcionarsko društvo je trgovačko društvo sa osnovnim kapitalom
podeljenim na izvestan broj akcija sa jednakim iznosima. Akcionarsko društvo je
pravno lice koje odgovara za svoje obaveze isključivo svojom imovinom.
Pretečom savremenih a.d. smatra se Banco di San Giorgio, osn. 1407. u Đenovi.
Organizacija a.d. je u velikoj meri propisana zakonima, a u pojedinostima
njihovim statutima.Kupoprodaja akcija se vrši na tržištu kapitala: 1. na primarnom tržištu kapitala
obavlja se plasman nove emisije akcija; učesnici na ovom tržištu su akcionarska
društva koja izdaju novu emisiju akcija i finansijski posrednici (najčešće su to
banke - investicione i poslovne); 2. na sekundarnom tržištu (berza akcija; engl.
stock exchange, ital. bursa) se kupuju i prodaju već izdate akcije; osnovni
finansijski posrednici su brokeri i dileri; 3. na trećim tržištima posluju brokerske
firme koje ne žele da plaćaju proviziju regularnim berzama; ova tržišta nisu javna
i čine ih grupe preduzeća koja su manje više međusobno nezavisna.
Portfelj akcija (portfolio) je kolekcija raznovrsnih akcija koje investitor kupuje i
kojima trguje. Diverzifikacija akcija predstavlja disperziju akcija različite rizičnosti i
različitih prinosa da bi se smanjila prosečna stopa rizika celokupnog portfelja
akcija.Akcije na donosioca – akcije čiji se vlasnik (imalac) smatra nepoznatim i
neodređenim akcionarem (imalac nije poimenično naveden). U slogu akcije mora
biti naznačeno da njen donosilac ima sva prava predviđena odlukom o izdavanju
akcija i statutom akcionarskog društva. Vlasnik ove akcije može da zahteva
isplatu objavljene dividende, kao i ostvarivanje svih drugih prava koja proističu iz
vlasništva nad tom klasom akcija. Prenose se bez ograničenja – prostom
predajom iz ruke u ruku, za šta je potreban samo običan dogovor, te su zbog
toga veoma pogodne za trgovinu. Pretpostavlja se da su imaoci ovih akcija
njihovi zakonski vlasnici, dok se ne dokaže suprotno. Razlikuju se prema
serijskom i kontrolnom broju. Ako akcionarsko društvo izdaje više serija akcija na
donosioca, onda se one mogu razlikovati i prema broju serije, ali i po
nominalnom iznosu na koji glase.
Akcije na ime – izdaju se na ime njihovog vlasnika (imaoca) i u njima je
navedeno ime ili firma, mesto stanovanja i zanimanje vlasnika. Ti podaci se
moraju uneti u knjigu akcionara akcionarskog društva (akcionarsku knjigu).
Osnivačke akcije se najčešće izdaju kao akcije na ime, ali nije obavezno. Akcije
na ime mogu glasiti samo na jedno lice, pravno ili fizičko, kada pravo koje je u toj
akciji zagarantovano može ostvariti samo lice koje je u njoj naznačeno, tj.
upisano u knjigu akcionara, ili njegov pravni naslednik. Mogu se prenostiti
indosamentom – pismenom izjavom na samoj ispravi, kao i predajom akcije.
Statut akcionarskog društva može predvideti prenos takve akcije samo uz
njegovu saglasnost. Tada je reč o tzv. vinkuliranoj akciji na ime, koja je, prema
zakonskoj regulativi, hartija od vrednosti po naredbi. Karakteristika tih akcija je da
je njihov promet otežan.

Idemo po abecedi

Pitanje za @ Barba Due ili nekog drugog ko dobro zna ovu tematiku.

Kakva je razlika izmedju pojmova Finansiska kriza i Ekonomska kriza?

Helikopter wrote:Pitanje za @ Barba Due ili nekog drugog ko dobro zna ovu tematiku.

Kakva je razlika izmedju pojmova Finansiska kriza i Ekonomska kriza?

Kratko ću da sad ne tražim po knjigama decidno. Financijska kriza obično obuhvata financijski sektor, znači banke i naročito berze. Dok se ekonomska kriza širi pojam, pa se odnosi i na tržište rada, glavne industrije zemlje , trgovinski bilans. Financijska kriza može biti kratkoročnog karaktera, znači smannjenje količine novca u opticaju ili pad berze, dok je ekonomska kriza širi i obuhvatniji pojam.

Ono sto je bitno imati na umu jeste da ekonomija ne tretira odnose medju stvarima vec odnose medju ljudima,dakle,da zavisi od drustvenog uredjenja.Tako se onda moze shvatiti paradoks da istovremeno,uporedo,stavise,medjusobno zavisno postoje,s jedne strane blagostanje i raskos,a s druge bijeda i siromastvo.

KatarinaKosaca wrote:

Helikopter wrote:Pitanje za @ Barba Due ili nekog drugog ko dobro zna ovu tematiku.

Kakva je razlika izmedju pojmova Finansiska kriza i Ekonomska kriza?

Kratko ću da sad ne tražim po knjigama decidno. Financijska kriza obično obuhvata financijski sektor, znači banke i naročito berze. Dok se ekonomska kriza širi pojam, pa se odnosi i na tržište rada, glavne industrije zemlje , trgovinski bilans. Financijska kriza može biti kratkoročnog karaktera, znači smannjenje količine novca u opticaju ili pad berze, dok je ekonomska kriza širi i obuhvatniji pojam.

@ Katarina,

Hvala na odgovoru

Ima li jos neko da dadne svoj doprinos, odnosno pokusa da razjasni na svoj nacin i dadne odgovor na postavljeno pitanje: Kakva je razlika izmedju pojmova Finansiska kriza i Ekonomska kriza?

Sad si me natjerao, idem do ekonomske enciklopedije...

Ovako, da pokušam pojednostaviti, ako nisi ekonomske struke, a predpostavljam da nisi...Konuktura obuhvata cikluse , odnosno faze, od kojih je jedna kriza, ima još recesija, depresija, oživljavanje i polet.

Ekonomska kriza može nastati i ranije je nastajala vanekonosmskim faktorima (ratovi, suše, epidemije), a odlikuje se nestašicama roba i kapitala.
Od ekonomskih faktora najpoznatija ekonomska kriza kapitalističkog društva je kriza hiperpordukcije, odnosno nemogućnost plasmana proizvedenih roba na tržištu, što dovodi do pada cijena, što opet onemogućuje ostvarnje profita, što opet otežava isplate nadnica i time smanjuje platežnu moć.... Tu dolazimo do Kejnsove teorije pune zaposlenosti, ali to je duga i obimna tema, pa ćemo o njoj drugi put.

Znači financijska kriza se odnosi na financijska tržišta, ekonomska kriza na ukupan poremećaj procesa reprodukcije. Mada se često isprepliću, prate jedna drugu i ne postoji linija razdvajanja. Iako, kako sam rekla, ekonomska kriza je šireg djejstva.

KatarinaKosaca wrote:Ovako, da pokušam pojednostaviti, ako nisi ekonomske struke, a predpostavljam da nisi...Konuktura obuhvata cikluse , odnosno faze, od kojih je jedna kriza, ima još recesija, depresija, oživljavanje i polet.

Ekonomska kriza može nastati i ranije je nastajala vanekonosmskim faktorima (ratovi, suše, epidemije), a odlikuje se nestašicama roba i kapitala.
Od ekonomskih faktora najpoznatija ekonomska kriza kapitalističkog društva je kriza hiperpordukcije, odnosno nemogućnost plasmana proizvedenih roba na tržištu, što dovodi do pada cijena, što opet onemogućuje ostvarnje profita, što opet otežava isplate nadnica i time smanjuje platežnu moć.... Tu dolazimo do Kejnsove teorije pune zaposlenosti, ali to je duga i obimna tema, pa ćemo o njoj drugi put.

Znači financijska kriza se odnosi na financijska tržišta, ekonomska kriza na ukupan poremećaj procesa reprodukcije. Mada se često isprepliću, prate jedna drugu i ne postoji linija razdvajanja. Iako, kako sam rekla, ekonomska kriza je šireg djejstva.

Katarina,

Jos jednom, Hvala ti na trudu i pojasnjenjima

Evo nesto o Recesiji i depresiji na: http://bs.wikipedia.org/wiki/Recesija

Helikopter wrote:Pitanje za @ Barba Due ili nekog drugog ko dobro zna ovu tematiku.

Kakva je razlika izmedju pojmova Finansiska kriza i Ekonomska kriza?

moze li ovako (slikovito) da se bolje shvati, jesi li ikada cula da je neku fabriku zahvatila ekonomska kriza, obicno se kaze
da je ekonomska kriza zahvatila neku regiju, drzavu ili vise drzava gdje dolazi do ekonomskog kraha u tim oblastima V.E Kriza 1929. za finansijsku krizu se obicno kaze kada je u pitanju neki konkretni pojam (fabrika i sl. ).

Evo dosta toga o Recesiji na ovoj temi: http://www.sarajevo-x.com/forum/viewtop ... 38&t=59694

...