#1 Misterija o tajnoj izraelskoj uranijumskoj bombi
Posted: 18/06/2007 00:54
Misterija o tajnoj izraelskoj uranijumskoj bombi
By Robert Fisk 10/28/06
The Independent
Da li je Izrael upotrijebio novo tajno uranijumsko oružje u južnom Libanonu ovog ljeta u svom tridesetčetvero dnevnom napadu koji je koštao života oko 1300 Libanonaca, od kojih su većina bili civili?
Mi znamo da su Izraelci koristili američke „bunker-buster“ bombe u napadu na glavnu komandu Hezbullaha u Bejrutu. Mi takodjer znamo da su zasipali južni Libanon sa kazetnim bombama u zadnjih 72 sata rata, ostavljajući desetke hiljada „bombica“ koje još uvijek ubijaju libanonske civile svake sedmice.I mi sada znamo- nakon prvog kategoričkog poricanja korištenja takve municije- da je izraelska vojska takodje koristila fosforne bombe, oružje koje je trebalo biti zabranjeno unutar trećeg protokola Ženevske konvencije, ali koje niti Izrael niti SAD nisu potpisale.
Ali naučni dokazi prikupljeni sa najmanje dva kratera koji su napravile ove bombe u Khiamu i At-Tiriju, te scene svirepog obračuna i borbe izmedju gerilaca Hezbullaha i izraelskih trupa u julu i augustu, sugerira da je municija obogaćena uranijumom takodje uključena u izraelski vojni arsenal-i da je upotrebljen protiv meta u Libanonu. Prema tvrdnjama Dr Chris Busby-a, britanskog naučnika i sekretara Evropskog komiteta rizika od radijacije (European Committee on Radiation Risk), da dva uzorka tla koja su uzeta sa mjesta gdje su bačene izraelske teške ili navodjenje bombe pokazuju „ podignuti nivo radijacije“. Oba uzorka su proslijedjena na daljnja ispitivanja u laboratoriju Harwell u Oxfordshire-u gdje je spektometrijskom metodom-koju koristi Ministarstvo odbrane- potvrdjeno da u oba uzorka postoji značajna koncentracija uranijumskih izotopa.
U prvotnom izvješću dr Busby-a se tvrdi da postoje dva moguća razloga za kontaminaciju.
„ Prvi je da ovo oružje bilo neki novi, mali eksperimentalni uredjaj za nuklearnu fisiju ili neko drugo eksperimentalno oružje koje je zasnovano na visokoj temperaturi uranijumskog oksidacijskog bljeska....Drugo objašnjenje je da se radi o konvencionalnim „bunker-busting“ uranijumskin penetrirajućim oružjima u kojima se upotrebljava obogaćeni a ne osiromašeni uranijum.“ A fotografija koja prikazuje eksploziju prve bombe, prikazuje i velike oblake crnog dima koji bi mogao biti uzrokovan izgaranjem uranijuma.
Obogaćeni uranijum se pravi od prirodnog uranijuma i koristi se kao gorivo za nuklearne reaktore. Otpadni produkt procesa obogaćivanja uranijuma je osiromašeni uranijum, i to je ekstremno „težak“ metal koji se koristi u protivtenkovskim projektilima za penetraciju kroz oklop. Osiromašeni uranijum je manje radioaktivan nego prirodni uranijum, koji je opet manje radioaktivan nego obogaćeni uranijum.
Izrael ima zaista lošu reputaciju govorenja istine o oružjima koje je upotrijebila u ratu sa Libanonom. 1982 godine Izrael je poricao upotrebu fosforne municije u civilnim područjima-sve dok novinari nisu otkrili mrtve i umiruće civile čije je rane zahvatila vatra kada su izloženi zraku
Ja sam vidio dvoje mrtve djece koje su, kada su izvadjeni iz ladice u mrtvačnici u zapadnom Bejrutu tijekom izraelske opsade grada, iznenada prekrili vatreni plamenovi. Izrael je oficijelno demantirao korištenje fosforne municije u Libanonu tijekom ljeta-osim za „obilježavanje“ ciljeva- čak i onda kada su civili fotografirani u libanonskim bolnicama (i kada su te fotografije preplavile svijet) sa izgorjelim ranama koje su rezultat korištenja fosforne municije.
A onda u nedjelju, Izrael iznenada priznaje da nisu baš govorili istinu. Jacob Edery, izraelski ministar , je potvrdio da su fosforni projektili korišteni u direktnim napadima na Hezbullah, dodajući da „ prema medjunarodnom zakonu, upotreba fosforne municije je dozvoljena i da izraelska armija se pridržava medjunarodnih zakona i normi.“
Upitan od strane novinara The Independent-a da li je izraelska armija koristila municiju obogaćenu uranijumom u Libanonu ovog ljeta, Mark Regev, glasnogovornik izraelskog Ministarstva vanjskih poslova je rekao:“ Izrael ne koristi nijedno oružje koje nije odobreno medjunarodnim zakonom ili medjunarodnim konvencijama.“Ovakav odgovor poteže i otvara mnoga nova pitanja. Većina medjunarodnih zakona „ ne pokriva“ moderna uranijumska oružja iz razloga što nisu bila izmišljena kada su sastavljene medjunarodne konvencije u Ženevi i drugi razlog, zbog toga što zapadne vlade još uvijek odbijaju činjenicu da njihova upotreba može da izazove dugotrajno oštećenje zdravlja hiljada civila koji žive na teritoriji gdje je korišteno ovo oružje.
Američke i britanske snage su koristile stotine tona projektila koji su sadržavali osiromašeni uranijum u Iraku 1991 godine-njihove bojne glave su bile napravljene od otpada koji je ostajao u nuklearnoj industriji i koji je bio uspješan prilikom probijanja oklopa-i 5 godina kasnije kuga kancerogenih oboljenja i oštećenja je preplavila jug Iraka.
Prvotno je američka vojska upozoravala na negativne konsekvence za zdravlje ako bi se ovakvo oružje koristilo u borbi protiv oklopnih vozila. Ali američka i britanska administracija kasnije je na svoj način umanjila ove tvrdnje. I dok se kancerogena oboljenja nastavljaju širiti dolaze izvješća da u Bosni-gdje je takodje korištena ova municija za vrijeme bombardovanja NATO-a- se javljaju novi oblici ove bolesti. Ovi projektili sa osiromašenim uranijumom ponovo su upotrebljeni 2003. godine prilikom anglo-američke invazije na Irak, ali zasad je prerano da se ispituje kakav je to imalo uticaj na zdravlje Iračana.
„Kada penterirajući uranijumski projektil udari u tvrdu metu, čestice koje se oslobode prilikom eksplozije mogu da budu prisutne u okolini veoma dugo vrijeme“-tvrdi dr Busby. „One se šire na velikim daljinama i one mogu biti unešene u pluća disanjem. Čini se da vojska zaista vjeruje da ove stvari nisu opasne-ali on to zaista jesu.“ Ali postavlja se pitanje:zašto bi Izrael upotrebljavao takvo oružje, npr u slučaju Khiama koji se nalazi samo dvije milje od izraelske granice? Prašina u kojoj se nalaze čestice obogaćenog uranijuma može da prelazi medjunarodne granice, kao što je gas klorin, koji je korišten u Prvom svjetskom ratu, često se znao vratiti na one koji su ga ispuštali.
Chris Bellamy, profesor vojnih nauka i doktrina na univerzitetu Cranfield, osvrćući se na Busby-ev izvještaj je rekao:“ U najgorem slučaju radi se o nekom eksperimentalnom oružju sa obogaćenim uranijumom koje je napravljeno u svrhe o kojima mi nemamo pojma. U najboljem slučaju-ako se može tako reći-pokazuje se iznimno „kavaljerski“ način upotrebe produkata nuklearnog otpada.“
Uzorak tla iz Khiama- mjesta u kojem se nalazio zloglasni zatvor za vrijeme izraelske okupacije južnog Libanona 1978-2000, i prve linije na kojoj su se nalazili položaji Hezbullaha u ratu ovoga ljeta- bio je komad crvene zemlje koji je uzet sa mjesta eksplozije. Vrijednost izotopa bila je 108, što ukazuje na prisustvo obogaćenog uranijuma. „Uticaj na zdravlje lokalne civilne populacije zbog upotrebe velikih projektila sa obogaćenim uranijumom i velike količine oslobodjenih čestica uranijovog oksida u atmosferi-kao što stoji u Busbyevom izvješću- biće veoma značajan....mi preporučujemo da se ova oblast ispita i da se ispitaju da li postoje još neki tragovi korištenja ovog oružja-da bi se pristupilo čišćenju.“
Rat u Libanonu prošlog ljeta počeo poslije upada gerilaca Hezbullaha preko izraelske granice i zarobljavanja dvojice izraelskih vojnika i ubijanjem trojice, a što je imalo za rezultat da Izrael započne masovno bombardiranje libanonskih sela, gradova, mostova i ostale civilne infrastrukture. Grupe za zaštitu ljudskih prava su izvještavale da je Izrael u ovim napadima počinio ratne zločine kada je napao civile, ali da je i Hizbullah kriv za takve iste zločine zbog toga što je ispaljivao projektile u Izrael...
Medjutim, mnogi Libanonci davno su zaključili da je zadnji rat u Libanonu bio ustvari rat u kojem je Libanon iskorišten kao poligon za testiranje oružja za Amerikance i Irance, koji su u najvećoj mjeri snabdjevali Izrael i Hizbullah sa municijom. Kao što je Izrael iskoristio dosada neupotrebljene američke projektile u svojim napadima, tako su i Iranci bili u mogućnosti da ispitaju svoje rakete koje su pogodile izraelsku korvetu u vodama blizu libanonske obale, ubivši 4 izraelska mornara i zamalo potopivši brod koji je gorio oko 15 sati. Šta su proizvodjači oružja postigli u svojim najnovijim istraživanjima vezanim za potencijalno korištenja oružja sa uranijumom zasada nije poznato. A niti je poznat učinak svega toga na civilno stanovništvo.
By Robert Fisk 10/28/06
The Independent
Da li je Izrael upotrijebio novo tajno uranijumsko oružje u južnom Libanonu ovog ljeta u svom tridesetčetvero dnevnom napadu koji je koštao života oko 1300 Libanonaca, od kojih su većina bili civili?
Mi znamo da su Izraelci koristili američke „bunker-buster“ bombe u napadu na glavnu komandu Hezbullaha u Bejrutu. Mi takodjer znamo da su zasipali južni Libanon sa kazetnim bombama u zadnjih 72 sata rata, ostavljajući desetke hiljada „bombica“ koje još uvijek ubijaju libanonske civile svake sedmice.I mi sada znamo- nakon prvog kategoričkog poricanja korištenja takve municije- da je izraelska vojska takodje koristila fosforne bombe, oružje koje je trebalo biti zabranjeno unutar trećeg protokola Ženevske konvencije, ali koje niti Izrael niti SAD nisu potpisale.
Ali naučni dokazi prikupljeni sa najmanje dva kratera koji su napravile ove bombe u Khiamu i At-Tiriju, te scene svirepog obračuna i borbe izmedju gerilaca Hezbullaha i izraelskih trupa u julu i augustu, sugerira da je municija obogaćena uranijumom takodje uključena u izraelski vojni arsenal-i da je upotrebljen protiv meta u Libanonu. Prema tvrdnjama Dr Chris Busby-a, britanskog naučnika i sekretara Evropskog komiteta rizika od radijacije (European Committee on Radiation Risk), da dva uzorka tla koja su uzeta sa mjesta gdje su bačene izraelske teške ili navodjenje bombe pokazuju „ podignuti nivo radijacije“. Oba uzorka su proslijedjena na daljnja ispitivanja u laboratoriju Harwell u Oxfordshire-u gdje je spektometrijskom metodom-koju koristi Ministarstvo odbrane- potvrdjeno da u oba uzorka postoji značajna koncentracija uranijumskih izotopa.
U prvotnom izvješću dr Busby-a se tvrdi da postoje dva moguća razloga za kontaminaciju.
„ Prvi je da ovo oružje bilo neki novi, mali eksperimentalni uredjaj za nuklearnu fisiju ili neko drugo eksperimentalno oružje koje je zasnovano na visokoj temperaturi uranijumskog oksidacijskog bljeska....Drugo objašnjenje je da se radi o konvencionalnim „bunker-busting“ uranijumskin penetrirajućim oružjima u kojima se upotrebljava obogaćeni a ne osiromašeni uranijum.“ A fotografija koja prikazuje eksploziju prve bombe, prikazuje i velike oblake crnog dima koji bi mogao biti uzrokovan izgaranjem uranijuma.
Obogaćeni uranijum se pravi od prirodnog uranijuma i koristi se kao gorivo za nuklearne reaktore. Otpadni produkt procesa obogaćivanja uranijuma je osiromašeni uranijum, i to je ekstremno „težak“ metal koji se koristi u protivtenkovskim projektilima za penetraciju kroz oklop. Osiromašeni uranijum je manje radioaktivan nego prirodni uranijum, koji je opet manje radioaktivan nego obogaćeni uranijum.
Izrael ima zaista lošu reputaciju govorenja istine o oružjima koje je upotrijebila u ratu sa Libanonom. 1982 godine Izrael je poricao upotrebu fosforne municije u civilnim područjima-sve dok novinari nisu otkrili mrtve i umiruće civile čije je rane zahvatila vatra kada su izloženi zraku
Ja sam vidio dvoje mrtve djece koje su, kada su izvadjeni iz ladice u mrtvačnici u zapadnom Bejrutu tijekom izraelske opsade grada, iznenada prekrili vatreni plamenovi. Izrael je oficijelno demantirao korištenje fosforne municije u Libanonu tijekom ljeta-osim za „obilježavanje“ ciljeva- čak i onda kada su civili fotografirani u libanonskim bolnicama (i kada su te fotografije preplavile svijet) sa izgorjelim ranama koje su rezultat korištenja fosforne municije.
A onda u nedjelju, Izrael iznenada priznaje da nisu baš govorili istinu. Jacob Edery, izraelski ministar , je potvrdio da su fosforni projektili korišteni u direktnim napadima na Hezbullah, dodajući da „ prema medjunarodnom zakonu, upotreba fosforne municije je dozvoljena i da izraelska armija se pridržava medjunarodnih zakona i normi.“
Upitan od strane novinara The Independent-a da li je izraelska armija koristila municiju obogaćenu uranijumom u Libanonu ovog ljeta, Mark Regev, glasnogovornik izraelskog Ministarstva vanjskih poslova je rekao:“ Izrael ne koristi nijedno oružje koje nije odobreno medjunarodnim zakonom ili medjunarodnim konvencijama.“Ovakav odgovor poteže i otvara mnoga nova pitanja. Većina medjunarodnih zakona „ ne pokriva“ moderna uranijumska oružja iz razloga što nisu bila izmišljena kada su sastavljene medjunarodne konvencije u Ženevi i drugi razlog, zbog toga što zapadne vlade još uvijek odbijaju činjenicu da njihova upotreba može da izazove dugotrajno oštećenje zdravlja hiljada civila koji žive na teritoriji gdje je korišteno ovo oružje.
Američke i britanske snage su koristile stotine tona projektila koji su sadržavali osiromašeni uranijum u Iraku 1991 godine-njihove bojne glave su bile napravljene od otpada koji je ostajao u nuklearnoj industriji i koji je bio uspješan prilikom probijanja oklopa-i 5 godina kasnije kuga kancerogenih oboljenja i oštećenja je preplavila jug Iraka.
Prvotno je američka vojska upozoravala na negativne konsekvence za zdravlje ako bi se ovakvo oružje koristilo u borbi protiv oklopnih vozila. Ali američka i britanska administracija kasnije je na svoj način umanjila ove tvrdnje. I dok se kancerogena oboljenja nastavljaju širiti dolaze izvješća da u Bosni-gdje je takodje korištena ova municija za vrijeme bombardovanja NATO-a- se javljaju novi oblici ove bolesti. Ovi projektili sa osiromašenim uranijumom ponovo su upotrebljeni 2003. godine prilikom anglo-američke invazije na Irak, ali zasad je prerano da se ispituje kakav je to imalo uticaj na zdravlje Iračana.
„Kada penterirajući uranijumski projektil udari u tvrdu metu, čestice koje se oslobode prilikom eksplozije mogu da budu prisutne u okolini veoma dugo vrijeme“-tvrdi dr Busby. „One se šire na velikim daljinama i one mogu biti unešene u pluća disanjem. Čini se da vojska zaista vjeruje da ove stvari nisu opasne-ali on to zaista jesu.“ Ali postavlja se pitanje:zašto bi Izrael upotrebljavao takvo oružje, npr u slučaju Khiama koji se nalazi samo dvije milje od izraelske granice? Prašina u kojoj se nalaze čestice obogaćenog uranijuma može da prelazi medjunarodne granice, kao što je gas klorin, koji je korišten u Prvom svjetskom ratu, često se znao vratiti na one koji su ga ispuštali.
Chris Bellamy, profesor vojnih nauka i doktrina na univerzitetu Cranfield, osvrćući se na Busby-ev izvještaj je rekao:“ U najgorem slučaju radi se o nekom eksperimentalnom oružju sa obogaćenim uranijumom koje je napravljeno u svrhe o kojima mi nemamo pojma. U najboljem slučaju-ako se može tako reći-pokazuje se iznimno „kavaljerski“ način upotrebe produkata nuklearnog otpada.“
Uzorak tla iz Khiama- mjesta u kojem se nalazio zloglasni zatvor za vrijeme izraelske okupacije južnog Libanona 1978-2000, i prve linije na kojoj su se nalazili položaji Hezbullaha u ratu ovoga ljeta- bio je komad crvene zemlje koji je uzet sa mjesta eksplozije. Vrijednost izotopa bila je 108, što ukazuje na prisustvo obogaćenog uranijuma. „Uticaj na zdravlje lokalne civilne populacije zbog upotrebe velikih projektila sa obogaćenim uranijumom i velike količine oslobodjenih čestica uranijovog oksida u atmosferi-kao što stoji u Busbyevom izvješću- biće veoma značajan....mi preporučujemo da se ova oblast ispita i da se ispitaju da li postoje još neki tragovi korištenja ovog oružja-da bi se pristupilo čišćenju.“
Rat u Libanonu prošlog ljeta počeo poslije upada gerilaca Hezbullaha preko izraelske granice i zarobljavanja dvojice izraelskih vojnika i ubijanjem trojice, a što je imalo za rezultat da Izrael započne masovno bombardiranje libanonskih sela, gradova, mostova i ostale civilne infrastrukture. Grupe za zaštitu ljudskih prava su izvještavale da je Izrael u ovim napadima počinio ratne zločine kada je napao civile, ali da je i Hizbullah kriv za takve iste zločine zbog toga što je ispaljivao projektile u Izrael...
Medjutim, mnogi Libanonci davno su zaključili da je zadnji rat u Libanonu bio ustvari rat u kojem je Libanon iskorišten kao poligon za testiranje oružja za Amerikance i Irance, koji su u najvećoj mjeri snabdjevali Izrael i Hizbullah sa municijom. Kao što je Izrael iskoristio dosada neupotrebljene američke projektile u svojim napadima, tako su i Iranci bili u mogućnosti da ispitaju svoje rakete koje su pogodile izraelsku korvetu u vodama blizu libanonske obale, ubivši 4 izraelska mornara i zamalo potopivši brod koji je gorio oko 15 sati. Šta su proizvodjači oružja postigli u svojim najnovijim istraživanjima vezanim za potencijalno korištenja oružja sa uranijumom zasada nije poznato. A niti je poznat učinak svega toga na civilno stanovništvo.
