U starom Svijetu, Babilonu i Egiptu postojali su solarni kalendari od 12 mjeseci od po 30 dana plus petodnevni ciklus- što je mjera solarne godine. Ali ova mjera nije slijedila nikakve prirodne cikluse osim solarne godine, t.j. Zemljinog okretanja oko Sunca u trajanju od 365 dana, pošto ništa u prirodi ne traje 30 dana.
Postojali su i dan danas postoje lunarni kalendari, koji su uz dodatak jednog dana postajali solarno-lunarni jer je 28x13+1=365. Ovakve kalendare poznavali su Indijci, Židovi, Kinezi, Japanci, Arapi, Inke, Lakota Indijanci, Druidi itd, a postoje zapisi da su i na našim područjima bili u upotrebi kalendari od trinaest luna. Neki od ovih naroda još uvijek, pogotovo u vjerske svrhe koriste ove kalendare, koji ih bar na neki način povezuju sa ciklusima u prirodi.
Narod koji se najviše bavio ovim fenomenom bile su
Maje. Oni su praktično bili inženjeri vremena. Na vrhuncu njihove civilizacije oni su koristili preko 17 mjerenja vremena ili kalendara, a osnovna svrha bila je sinhronizacija sa čitavim Univerzumom. I što više mjera vremena su uporedo mogli koristititi, bili su više sinhronizirani.
Jedan od tih računanja zvao se Tun Uk. Tun znači brojanje, a Uk znači i luna i sedam. U prevodu to bi bilo Lunarno brojanje ili Brojanje po sedam. Osnova veza koja se ovde stvara je 4x7=28, gde je 28 prosečan broj dana za koji Luna obiđe oko Zemlje. Tun Uk je bio potpuno sinhroniziran sa Majanskom Astronomijom i Sazvježđima.
Osim ovog, Maje su imale i Solarni račun-Haab. Osnovna mjera oba ova računa bila je 365 dana, ali je Haab bio sistem od 20 jedinica, a ciklus se sastojao od 18 puta 20 dana plus 5 dana koji su se zvali Uajeb. Ciklus od 20 dana zvao se Vinal.
Ovi ciklusi su u VII vijeku bili sinhronizirani na datum koji odgovara 26. julu. A razlog za to je GALAKTIČKI. Na taj datum dešava se konjukcija između naše zvijezde- Sunca i jedne druge zvijezde- Sirijusa.
!!!!!!11 
