Iskrivljena povijest Bosne i bajka o bogumilima

[Nezbilj]

Kako se prave mitovi?

http://www.rastko.rs/rastko-cg/povijest ... ljani.html





Sl. 15. - Grob iz XV veka, zvani "Ercegov Grob", kod Sokola, grada Hercega Stjepana.

Današnji Pivljani pričaju da su; ova groblja starija ; od sadašnjeg pivskog stanovništva i zato ih zovu: "Staro Groblje", ređe "Mramorje"[54] a samo dva zovu "Grčko Groblje". Narod priča da su pre Srba u Pivi živeli neki "Grci", koji su zbog hladnoće usred leta pobegli niz Drinu i više se nikada nisu vratili.[55]

Najlepše je groblje, zvano Mramorje, u Borkovića Katunu. Ovde ima 17 grobova na jednoj obloj glavici. Nadgrobne su ploče u obliku trapeza od tvrdoga krečnjaka, dosta lepo urađeno i sa šarama s lica (sk. 4). Nekada su ploče bile sve uspravljene, tj. pobodene na kraćoj osnovici, zbog čega ih narod i zove mramorje, a danas stoji samo još jedna uspravljena. Na jednoj od tih ploča počeo je neko da kleše krst, pa je ostavio nedovršeno.[53] Ovo je groblje na visini od 1480 m. Približno je na toj visini i groblje na Branovu u Jezerima, koje narod takođe zove Mramorje.

Oko Šćepan-Grada (Sokola) ima mnogo starih grobova. Pop Jovo Radović iz D. Crkvica pričao mi je da takvih starih grobova ima mnogo po šumi sa strane Tare i da na njima ima nekih natpisa. Ja te ploče nisam gledao, ali sam naišao na jugoistočnoj strani od grada na staro groblje sa vrlo velikim nadgrobnim pločama. U jednoj grupi ima 9 grobova, a među njima je jedan najveći i najlepši i na njemu ima ćirilovski natpis dosta iskvaren. U jednom napisu iz Foče, štampanom u "Vremenu" 9 novembra 1933 godine, pominje se ovaj grob kod grada Sokola na Šćepan-Polju, i natpis na njemu. Natpis glasi: Božű i Petkovü (?) spomenü ...... Milošu(?) moł, u rał preide. Molţ vi ne popiraite (me) mimoidući, ere sam {a bio kako i vű a (vű) ćete bűti kako i ja smertni.

Crkvišta

U vrhu staroga naselja, a sada zaseoka Zagrađa, ispod Šćepan-Grada, ima stara crkva sa jednim kubetom na sredini. Crkva je u ruševinama, a zidana je od kamena i bigra. Svodovi su izgrađeni od bigra, a crkva je bila spolja obložena tesanim kamenom. Crkva ima oblik laće, a oltar je odvojen od "crkve" zidom, što je retkost kod naših crkava. Na oltaru su troja vrata, i svi su lukovi, kako u crkvi tako i nad vratima i provorima, izrađeni u arapskom stilu. Crkva nema fresaka, belo je okrečena i izgleda da je služila i za džamiju, iako nema munareta[61].



Manastir Piva

Staro groblje kod crkve na Pišču je vrlo interesantno. Ono je mnogobrojnije no i jedno do sada pomenuto. Prilikom raskopavanja ovoga groblja naišlo se na neka stara crkvišta. Na temeljima jednog starog crkvišta podignuta je i nova crkva za Pišče i okolinu. Crkva nije velika i sva je ozidana od kamena iz temelja tih crkvišta i od nadgrobnih ploča. Ovo groblje na Pišču je izmešano: ima starih grobova i grobova docnijih (ali ipak nikako docnijih od 350-400 godina) sa hrišćanskim oznakama.

2007 godine, evolucija u razmišljanju

http://www.manastir-lepavina.org/vijest.php?id=3427

Crkva na Zagrađu posvećena je sv. Vaznesenju Gospodnjem i nalazi se na otprilike pola puta od srednjevekovnog utvrđenog grada Sokola i Šćepan Polja – mesta koje se pod toponimom Međurečje prvi put pominje još u izveštajima vizantijskih hroničara iz 11. veka.

Stara srpska plemićka i vladarska porodica Kosača, poreklom iz istoimenog sela u okolini današnjeg Goražda, predstavljala je, često pomalo zaboravljenu, kariku koja je međusobno povezivala srpsko pravoslavno-hrišćansko plemstvo u tegobnim vremenima posle bitke na Kosovu.

Važno je ovde pomenuti još i izvanredna statička rešenja, koja su omogućila da crkva ostane pod svojom kupolom skoro šest stotina godina, iako je olovni pokrivač sa nje skinut odmah po dolasku Turaka, da bi njime bila pokrivena tada novoizgrađena Aladža džamija u Foči.

Soko Grad, pod kojim se manastir nalazi, bio je letnja prestonica Šćepanove «hercegovine» sve dok ga Turci nisu zauzeli 1465. godine.

Aladža džamija je podignuta oko 1550 godine.

Tako se gradi mitomanija. Za par godina će neki tvrditi kako je Aladža džamija bila crkva.

Evo šta u knjizi Bosanska crkva iz 1975. John Fine kaže o crkvi koju navodiš:

Na strani planine, ispod utvrde Soko a iznad Šćepan polja (u donjem Zagrađu ispod Sokola) na lokaciji Manastir stoji crkva koju mještani dugo poznaju ali su je naučnici nedavno otkrili. U osnovi po stilu je pravoslavna crkva s malo arhitektonskih razlika. Pravoslavni stil i varijante bi se mogle pripisati građevinarima koji su crkvu zidali i nema dovoljno dokaza da li se radi o pravoslavnoj crkvi. Jedan stećak unutar crkve govori da se radi o kapeli gdje se sahranjivalo. Nažalost nema natpisa na crkvi ili stećku koji bi pomogao u datiranju crkve. Narodna tradicija kaže da je to bila crkva Hercega Stjepana što još jedna narodna tradicija podržava koja se odnosi na paraklis (molitvu za utjehu) kao "misu". Profesor Kajmaković mi je objasnio da je paraklis po stilu Katolički. Ova činjenica u kombinaciji s katoličkim terminom "misa" naslućujemo da su katoličke mise, paraklis, održavane, dok su razne vjeroispovjesti (pravoslavna ili Bosanske crkve) održavali službu u glavnoj crkvi. Kako su Hercegova druga i treća žena bile katolkinje i poznato nam je iz njegovih pregovora s Barbarom od Lichtensteina da je on bio voljan da njegova žena katolkinja dovede sa sobom katoličke sveštenike naslućujemo da je bar paraklis podigao heceg a crkva ukoliko ju je on podigao koristila se u njegovo doba. Nije poznato da li je crkvu podigao Sandalj ili herceg pa nismo ni mi sigurni da li su dva velikaša Bosanske crkve podigli bosansku crkvu za sebe ili pravoslavnu crkvuu za izvjesnog člana njihove porodice. Međutim imamo prilično čvrst slučaj da se radilo o crkvi bosanskoj jer se dvadeset minuta hoda uz brdo iznad crkve nalazi srednjevijekovno groblje i nadgrobni spomenik krstjaninu Petku na kojem piše: Bože ujedini Petka...dušu moju, i braću i prijatelje molim Te da ne diraju ostatke moje, jer sam bi što si i ti i ti ćeš biti što i ja, mrtav. Stavio sam ovu ploču na grob moj za života svog a smrt mi dođe u Sokolu... Blagoslov vojvodi Stjepanu, koji me časno hranio i neka mu Bog dušu čuva zauvijek... Ja, Petko krstjanin.

Znamo da su naziv krstjanin isključivo koristili sveštenici bosanske crkve i vidimo da je Petko živio i umro u Sokolu što znači da je u okolini postojala i hiža bosanske crkve. Dakle pema Fine-u današnji pravoslavni manastir Zagrđe najvjerovatnije je napravljen na ruševinama hiže bosanske crkve.

[Nezbilj]

Nadam se da ćeš u ovom članku pronaći odgovore na svoja pitanja.

http://scindeks-clanci.nb.rs/data/pdf/0 ... 57137P.pdf

ako budeš pažljivo čitao naći ćeš bar par od tih pet navoda koje pominješ, tako da ne moraš da se trudiš da ih navodiš. Nisam bio u prilici da čitam nalaze sa istraživanja iz 70-ih, koja se pominju u članku, ali sam nailazio u literaturi iz 70 - ih (znači iz vremena arheoloških istraživanja crkve) da Bešlagić smatra ovaj stećak nadgrobnim spomenikom Sandalja Hranića Kosače.

Da, bilo je već očigledno da ti je SANU glavni izvor znanja o istoriji BiH

Tvoj odgovor govori mnogo više o tebi nego o mojim izvorima

Pravo da ti kažem nisam mogao otvoriti pdf na linku kojeg si postavio ali ne sumnjam da autori SANU imaju raznih teza o svesrpstvu balkana a i šire. Obzirom da tebi nije relevantan autor John Fine, kao ni izvori iz Dubrovačkih arhiva, Restijeva hronika itd. a jesu autori sa linka kojeg si postavio, očigledno je da smo suviše udaljeni da bi mogli dalje konstruktivno diskutovati o Sandalju. Prema večini relevantnih autora nema sumnje da je ovaj čovjek bio posvećen bosanskoj crkvi o čemu govore mnogobrojni izvori. Obzirom da je njegova žena Jelena Lazarević ćerka srpskog velikaša bila predana pravoslavlju i da se zna da je gradila crkve po Humu moguće da je neke od njih posvetio i Sandalj što ne znači da je on bio pravoslavac a pogotovu ne Srbin kako o tome pišu istoriografi bliski SANU.

[Fočak]

@Focak...
Nije lose a malo ovo sa crkvama si zakomplikovao.
Nego iskrivljena historija Bosne je ocevidna i gdje nema sumnje.Naime sva historija se gradi
na cinjenicama tj,dokazima arheoloskim i pisanim znaci necim konkretnim.Medjutim pobijanje tih
dokaza i falsanjem kao krivotvorinama ili ponistavanjem nekih dokaza se kroji historija pogresna.
To je primjer nepriznavanja crkve bosanske,kao i bogumila ili skretanje cinjenica u vezi stecaka.
Kao stecci su ovo nekih naroda a ne Bosnjana pripadnici crkve bosanske su ovi ili bogumili nisu postojali.

Samo sam kopirao ono što utiče na kreiranje uvjerenja mnogih koji ga ovdje iznose - a to je mišljenje SPC. Očigledno da evoluiraju obzirom na vrijeme i aspiracije.

Pričam o onome što znam iz svog života, a ne o nekim mjestima ili krajevima gdje nikad nisam ni bio, niti poznajem - kao što većina radi.

Neke od lokacija stećaka...

- Selo Humsko, 13 km udaljeno od Foče, uzvodno uz Ćehotinu, gdje je pronađen, registrovan "stećak Gosta Milutina" i kao vrijedan historijski spomenik prebačen u baštu Zemaljskog muzeja u Sarajevu.
- Selo Bitoraj - Mrežica, gdje je pronađen drugi, zajedno sa stećkom Gosta Milutina i jedini opisani stećci sa područja opštine Foča, koji je zaveden kao "bilig keza Tvrdisava Brsnića, počtena viteza".
- Veća skupina stećaka nalazi se u selu Somuni u Gornjoj Slatini, uzvodno uz Slatinsku rijeku, u šumi zvanoj Vršci, 26 km od Foče.
- Jedna skupina stećaka je na području Ćureva u selu Šadići u polju prema rijeci Sutjesci. Udaljena je od Foče oko 17 km, a od ušća Sutjeske u Drinu uzvodno uz rijeku Sutjesku 4 km.
- Veća skupina stećaka nalazi se u selu Zavajt, na putu Foča - Čelebići, udaljeno oko 20 km od Foče.
- Selo Račići, pored puta koji od ovog sela vodi u selo Modro Polje, na udaljenosti od oko 27 km od Ustikoline uz rijeku Kolinu.
- Lokalitet Presjeke gdje su izmiješani stećci i nišani.
- Mjesto Okrugla, između Grebka i Smječe.
- Na izlazu iz sela Deverdeci prema Vlašadićima.
- Na platou Cerove Ravni, prije zaseoka Ivjaci.
- U Cvilinskom polju.
- U Selu Bratovčići na kraju Cvilinskog polja.
- U Slatini, na livadi zvanoj Milatuša.
- U Kozarevini, u sredini Kozarevskog polja.
- Bijele Vode, ispod puta koji vodi u pravcu Slatine u šumici Vrećodraga.
- Brusansko brdo.
- Boljeradina u zaseoku Ilisija.
- U Zagrobnici, Boljeradina.
- Orahovo, iznad kuće Mitra Lučića.
- Dragočava, pored puta za Čelebiće.
- Prvniče, na uzvisini Crvena stijena.
- U Prvničkom polju.
- Selo Kuhačići, ispod planine Vranjača.
- U Gornjem Papratnu, pored kuće Semiza Klapuha.
- Donje Papratno, na mjestu zvanom Jasike.
- Njiva Lokvice, Donje Papratno.
- Kosa Vrhovi, Donje Papratno.
- Luke, pored kuće Nezira Gogalije.
- Dolovi, Donje Papratno.
- Previja, iznad kuće Rama Kolende.
- Dedovo brdo, Dulovići.
- Lokve, Potpeće.
- Šerovo polje, ispod kuće Rada Perišića.
- Njiva Zabornica, na putu koji vodi za Bakić.
- Bijele Vode, brežuljak Mlavke.
- Iza kuće Safeta Smajkana na platou Mala ravan.
- Lazija ispod Male ravni.
- Ograda mezaristana u selu Dulovići.
- Livada Luke, Vikoč, uzvodno od mosta, na desnoj obali Ćehotine.
- Trtoševo, prema Pogledinju.
- Tvrdaci.
- Mramor kod sela Podgrađe u Bunovima.
- Pravoslavno groblje u zaseoku Osijek.
- Zaseok Zadublje ili Rudina.
- Ispod sela Kunduci, pored puta od Kopilova prema Bunovima.
- Ispod Dunića, na livadi Abazov do.
- Dunići, šumica Gajić.
- Mezarluk u Mazoču.
- Čelikovo Polje, na platou Ulica.
- Žitina, iznad livade Duga njiva.
- Kosa od sela Žešče do Previle.
- Klobučnica.
- Zebina šuma.
- Borovnići.
- Kosa Bjelan u okolini Modrog polja.
- Ušće Silovičkog potoka u Kolinu.
- Milotina, Jabuka.
- Jamići.
- Kolakovići.
- Zabor.
- Magudovići.
- Zbić.
- Komljenovići.
- Kopljević kamen.
- Tahuljići.
- Ukšići.
- Mazlina.
- Korita.
- Lučila.
- Ljuljevište.
- Donje selo, Slavčići.
- Stojkovići.
- Grebak.
- Mjesto Visočica, Dročine.
- Poviše džamije i škole u Kratinama (uništio ih učitelj proširujući dvorište škole).
- Pirin Do.
- Daničići.
- Crkvice, Podjeđel u pravoslavnom groblju.
- Trebičina, Štović.
- Kamen, Susješno.
- Kod kuće Ibra Mušanovića prema Pirin Dolu.
- Strančevo, Kurtovići.
- Krš, pokraj džamije u Kratinama.
- Kaluf, Kratine.
- Bujakovina.
- Kod pravoslavnog groblja u Prekladama.
- Planinski proplanak, Bitoraj.
- Bujakov brijeg, Bujakovina.
- Na putu za Kozju Luku, Derolovi.
- Lučki rat, Derolovi.
- Utulovići, na mjestu Brčina, Derolovi.
- Krstac, na brdu Visočica, Kratine.
- Iznad rijeke Koline u selu Kolun.
- Rujište.
- Ušće Krupice u Govzu.
- Brežuljak Glavica.
- Selo Vrbnica.
- Kosman.
- Pravoslavno groblje Eljenak od Belena prema Prijedjelu.
- Đurđevica, iza Prijedjela prema Sutjesci.
- Pored pravoslavnog groblja u Prijedjelu.
- Pusto polje na Gradcu, Kosman.
- Livada Sarica, iznad Pustog polja i Sela Donje Kruške.
- Lučke kolibe kraj zaseoka Bačije.
- Crkvina na Prijedjelu, iznad kuće Save Aćimovića.
- Između sela Beleni i Broda, u Mješajima.
- Tođevac, ispod istoimenog srednjovjekovnog grada.
- Ljubin grob na Zelengori.
- Zelengora, 2 km od Ljubinog groba.
- Lokalitet parka u Aladži.
- Lokalitet Kaurskog polja od Aladže prema Livadama, na kome je locirana fabrika Temika.

[Fočak]

Kod sela Robovići (zaseok Kunova) u Kozlogradskim stijenama, sve do kraja sedamnaestog vijeka živjelo jedno bogumilsko pleme. Kozlograd je jedan kameniti predio sa kompleksom pećina (Mali i Veliki Badanj, Golubija pećina, Šarena pećina). Upravo u Šarenoj pećini je živjelo, skoro 150 godina poslije pada Hercegovine, to bogumilsko pleme koje je sebe nazivalo Katuri. Od tog plemena vodi porijeklo bošnjačka porodica Teli koji su do ovog rata živjeli u Kunovu i dijelom u Foči.

[Fočak]

Fočanski kraj je bio jedan od posljednjih "bastiona" Crkve bosanske. Kralj Stjepan Tomaš (1443 - 1462) se morao, da bi bio priznat od strane rimskog pape i katoličke crkve, odreći patarenstva i preuzeti na sebe obavezu da će svim sredstvima progoniti pristalice bogumilske vjere. "Dobri Bošnjani" su da bi izbjegli pogrom i masovne egzekucije, koje je nad njima vršio Stjepan Tomaš, bježali u Hum kojim je tada vladao Stjepan Vukčić Kosača. Kosača je vladao Humom i krajevima oko Gornje Drine, Ćehotine i Lima. Sve je to naslijedio 1435. godine od velmože Sandalja Hranića čiji je sinovac bio. On je bio žestoki protivnik Stjepana Tomaša i drugih bosanskih kraljeva, ali i veliki pristalica bogumilstva i Crkve bosanske. On je 1450 godine u svoje okrilje primio 40 starješina Crkve bosanske sa mnogobrojnim narodom. O tome je, u svojim "Comentarima", pisao i Papa Pio II. Na jednom mjestu kaže da je Stjepan: " ... prislilio manihejce, kojih je bilo premnogo u njegovu kraljevstvu, da se isele iz kraljevstva, ostavivši svoju imovinu, ako neće primiti Kristovo učenje. Oko dvije hiljade pokrstilo ih se, a oko 40 hiljada ili malo više, koji su se tvrdoglavo držali svojih zabluda pobjegli su Stjepanu, vojvodi bosanskome, svome drugu u nevjeri."

Inače malo se to pominje, ali Kosače su iz istoimenog mjesta na lijevoj strani rijeke Osanice koje je do 2 svjetskog rata administrativno pripadalo Foči.

U okolini Stjepan Polja, današnji granični prelaz prema Crnoj Gori imali su cijeli lanac srednjovjekovnih utvrda.

Evo nekih od njih, koji korespondiraju sa lokacijama stećaka.

Izvor: "Naselja Bosanske srednjovjekovne države", Marko Vego, Svjetlost, Sarajevo, 1957 godina)

Područje o kom pričamo prostiralo se najvjerovatnije na 6 župa: Župa Sutjeska, Župa Ostrovica, Župa Gobza (Govza), Župa Piva, Župa Bistrica i Župa Drinaljevo sa dole pobrojanih nekolicinom bitnih srednjovjekovnih lokacija (oni čiji su ostaci istraženi ili o kojima postoje pisani zapisi)

Da ne kopiram sve opise, evo detaljan link i njihova imena:

http://focaci.org/index.php?option=com_ ... &Itemid=65

Cvilin
Čemerno
Drinaljevo
Duroš
Đurđevac
Hoča, Hotča, (Foča)
Jeleč
Kosače
Kozman na Drini
Ostrovica u Župi Bistrici
Podrinac
Prilep
Sokolgrad u Pivi
Stjepan Polje
Sutjeska
Tjentište
Tođevac
Ustikolina
Vratar

[Fočak]

Za njegovog prethodnika Sandalja Kosaču se sa sigurnošću zna da je bio pripadnik Crkve Bosanske ...

Nešto mi se čini da se ne slaže ova tvoja tvrdnja sa stanjem na terenu
Evo kao ilustracija fotografija zadužbine velikog vojvode Sandalja Hranića Kosače - Pravoslavna Crkva Sv. Stefana u Šćepan polju, u kojoj se nalazi stecak ispod kog je sahranjen njen ktitor

Ja namjerno stavih link:

http://www.rastko.rs/rastko-cg/povijest ... ljani.html

Autor ga više puta naziva pravim imenom - Stjepan.

Pročitati knjigu, pa onda se upuštati u komentare. Sa jedne strane je naselje Hum naseljeno Bošnjacima muslimanima, a sa druge strane su živili do 1878.

Evo šta on kaže o dosljenicima na Pivu...

Banjani su bili još sklonište i utočište mnogih srpskih porodica, gonjenih od Turaka, i posle rasadnik za naseljavanje Katunske Nahije, Nikšića, Drobnjaka, Pive, Golije, a preko ovih i oblasti stare Raške i velikog dela Srbije. Ko malo dublje zaviri u knjige "Naselja i poreklo stanovništva" taj će se odmah uveriti da se zaista veliki broj srpskih porodica iz Stare Srbije kretao od druge polovine XIV veka" a naročito posle Kosovske bitke, ka zapadu, i da one sve dolaze do Banjana, tu ostaju neko vreme i posle se raseljavaju na razne strane. To se da lepo videti iz života i kretanja i pojedinih pivskih porodica.

Još jedan članak na temu doseljavanja na istu temu...

Naseljavanje Grahova:

http://www.montenegrina.net/pages/pages ... odine.html

Ono što ja nikako ne mogu da pojmim je otkud tvrdnje da su ti krajevi bili ranije pod vlašću Srbije, kada pišu o tome sami da su se počeli doseljavati tek poslije poraza na Kosovu?

Valjda moraš imati problema sa logikom da bi sve ovo pohvatao? Ako neko gleda ponekad CGTV, imaju ponekad reportaže iz tih krajeva i pričaju kako postoje neki nadgrobnjaci iz starine o kojima ništa ne znaju - čiji su. Što li?

[Nezbilj]

Ja ti lijepo rekoh da ti vodiš monolog, ali ti uporno odbijaš da povjeruješ u to. Sada bih ja kao trebao da ti dokazujem da uopšte nemaš pojma o kojoj ja crkvi pišem ...

Lokacija Crkvina u Šćepan polju oko kilometar udaljenosti od crkve u Zagrađu (iznad polja)..

[zonbirile]

@nezbilj
ne odgovori ti meni na moj post

[Nezbilj]

@nezbilj
ne odgovori ti meni na moj post

Mislio sam da smo iscrpili ovu raspravu, a osim toga ona i nije naročito relevantna za temu. Tvoj stav je da nemožemo govoriti o pravoslavlju ni katoličanstvu prije raskola u 11. vijeku a moj da se postojeće organizacione strukture Rimske i Carigradske patrijaršije već par stotina godina ranije mogu posmatrati odvojeno. Obzirom da ovde ipak govorimo o periodu poslije 11. vijeka ovo i nije naročito bitno. Osim toga do formiranja SPC-a u 13. vijeku svakako nemamo pravoslavnu organizacionu strukturu u Humu dok se u Bosni ona formira tek u 16 vijeku. U svakom slučaju u Humu je od 13. do 14. vijeka odnosno do ulaska Huma u bosansku državu pravoslavlje sigurno ostvarilo određeni napredak i prisustvo naročito u unutrašnjosti. Međutim također vidimo da je Hum u tom periodu predstavljao mješavinu pravoslavno-srpskih, katoličkih i uticaja bosanske crkve. Stećci su ipak ono najizražajnije što je ostalo iz tog perioda a oni su se kao što znamo proširili cijelim prostorom bosanske države bez obzira na crkvu.

[Bosanac sa dna kace]

Kod sela Robovići (zaseok Kunova) u Kozlogradskim stijenama, sve do kraja sedamnaestog vijeka živjelo jedno bogumilsko pleme. Kozlograd je jedan kameniti predio sa kompleksom pećina (Mali i Veliki Badanj, Golubija pećina, Šarena pećina). Upravo u Šarenoj pećini je živjelo, skoro 150 godina poslije pada Hercegovine, to bogumilsko pleme koje je sebe nazivalo Katuri. Od tog plemena vodi porijeklo bošnjačka porodica Teli koji su do ovog rata živjeli u Kunovu i dijelom u Foči.

jel' to pleme ima jos neki naziv sem Katur?
sta je izvor za ovu informaciju?

[Fočak]

Kod sela Robovići (zaseok Kunova) u Kozlogradskim stijenama, sve do kraja sedamnaestog vijeka živjelo jedno bogumilsko pleme. Kozlograd je jedan kameniti predio sa kompleksom pećina (Mali i Veliki Badanj, Golubija pećina, Šarena pećina). Upravo u Šarenoj pećini je živjelo, skoro 150 godina poslije pada Hercegovine, to bogumilsko pleme koje je sebe nazivalo Katuri. Od tog plemena vodi porijeklo bošnjačka porodica Teli koji su do ovog rata živjeli u Kunovu i dijelom u Foči.

jel' to pleme ima jos neki naziv sem Katur?
sta je izvor za ovu informaciju?

Porodična usmena tradicija ljudi iz tog kraja - direktnih potomaka.

[Fočak]

Kod sela Robovići (zaseok Kunova) u Kozlogradskim stijenama, sve do kraja sedamnaestog vijeka živjelo jedno bogumilsko pleme ... Upravo u Šarenoj pećini je živjelo, skoro 150 godina poslije pada Hercegovine, to bogumilsko pleme ...

disappointed !
Zar nisu imali kuće od čokolade i prozore od marmelade

Nastojiš biti i duhovit tako što ismijavaš nečiju porodičnu usmenu tradiciju koja se čuva pokoljenjima bez obzira što nije uvijek to bilo popularno - zapisanu prije uopšte nego su mnogi i čuli za stećke i dvojbe o tome kome pripadaju osim sebi?

Pravi si kosmopolita. Valjda to ide tako - kad nemaš svoje, ne znaš cijeniti ni tuđe?

[miroslaw]

Govoriš o bogumilima kao o narodu, pripadnici bogumilskog vjerovanja bi valjda trebali
biti ljudi koji vjeruju u dualizam koji je u to vrijeme karakterističan u cijeloj Europi, oni nisu živjeli u plemenima nego izmješani sa ostalim koncesijama i pripadnost nekoj crkvi u srednjem vijeku na označana narodnu pripadnost (namjerno ne pišem nacionalnu jer je to produkt XIX vijeka).
Tako bogumili mogu biti pripadnici svih naroda, a npr Hrvati vjerovati u Krista/Hrista, Alaha, Shivu...Poistovjećivanje nacije i religije na ovim prostorima svojstveno je XX vijeku nikako srednjem, nemoj padati u takvu zamku.

[Fočak]

Samo po sebi skroz je manje bitna formulacija tog naziva pleme ili kako god su oni to nazivali, koliko činjenica da su tu tradiciju prenijeli kroz vrijeme iako je to mjesto bilo naseljeno 100% muslimanima i postojala je džamija paljena više puta od strane crnogorskih komita. Sigurno nisu sjedili i tipkali preko interneta, te nap*ivali o tome ko su i šta su... Za njih je pleme imalo potpuno drugo značenje od onog što ga danas daje oficijelna nauka ili kako ga mi poimamo.

Tokom Drugog svjetskog rata i Agresije većina stanovnika raseljena je, tako da niko trenutno nema od povratnika.

[Bosanac sa dna kace]

Govoriš o bogumilima kao o narodu, pripadnici bogumilskog vjerovanja bi valjda trebali
biti ljudi koji vjeruju u dualizam koji je u to vrijeme karakterističan u cijeloj Europi, oni nisu živjeli u plemenima nego izmješani sa ostalim koncesijama i pripadnost nekoj crkvi u srednjem vijeku na označana narodnu pripadnost (namjerno)

bez namjere da te omalovazam, ali rijec koncesija i konfesija ni priblizno nemaju isto znacenje

[miroslaw]

Hvala na ispravci slazem se nazovimo to lapsus in sintaxa

[Jazz_Junkie]

Balkan, izgubljeni poluotok Kretenida......

[Goran_35]

Bogumili su bili jedna sekta koja nije vjerovala uopste u Boga.

Bogumili su djelovali samo u Bugarskoj i Makedoniji. Pokretac ove sekte je bio bugarski pop Bogumil (913-963). Njegova vjera je bazirala na dualizmu i ucenju Pavlicana. Oni su bili daleko veci ludjaci od katolika i vjerovali u to da svaki covjek posjeduje dusu Isusa i s time radja boga. Ne znam odakle ti to da nisu vjerovali u boga. To su bili fanatici kojima je uspjela kombinacija raznih gluposti, sto je Crkvi zasmetalo, jer je zahtijevala monopol gluposti.

Kazes samo u Makedoniji i Bugarskoj?A od kuda na podrucju Bosne i tamo koda se prostiala Srednjovjekovna Bosanska Drzava (dio Dalmacije i danasnje Crne Gore) toliki stecci?Na stotine hiljada stecaka a u Bugarskoj i Makedoniji bice da nema ni jedan!!Jedina "bajka" od sve ove price jeste naziv "Bogumili".to je svjesno ili nesvjesno usvojeno medju historicarima,mozda iz razloga negiranja zbacaja i velicine Crkve Bosanske.Jeremija Bogumil,je bio samo jedan od pripadnika ideje Crkve Bosanske koji je vjeovatno iz Bugarske dolazio na duhovno usavrsavanje u Bosnu.

Ja sam svojevremeno imao zanimljivu diskusiju sa dvojicom Engleza,koji su inace historicari.Oni tvrde da je prava historija Bosne i Balkana,zapavo vjesto sakrivena od nas.Oni tvrde da se na Balkanu,odnosno u Bosni,najduze zadrzalo "istinsko krscanstvo" dakle onako kakvo je bilo izvono od Isusa /Kristusa/Ise,dakle onakvo kakvo je bilo prije podjele Crkve na istocnu i zapadnu,sto je zapravo znacilo progon i krizarsko-krstaske ratove protiv svih onih koji su slijedili izvorno Isino/Kristusovo/Isusovo ucenje.Potoci krvi su tekli sirom Europe,u Italiji,Francuskoj,Engleskoj,danasnjoj Srbiji etc.Krizarsko krstaski ratovi su bili usmjereni protiv najaceg uporista koje se najduze uspjelo ocuvati,a to je bilo Srednjovjekovna Bosna.Ckva Bosanska postojala je do pred sam dolazak Osmanlija,tacnije zadnji Bosanski kralj,odnosno njegov otac,su unistili Crkvu Bosansku i presli na katolicku vjeu,sto je za rezultat imalo po prvi put priznanje Bosanskog Kralja i Bosanskog kraljevstva od strane Vatikana.Dakle radi se o Stjepanu Tomasevicu ...

Da ne duzim...Osnova ucenja Crkve Bosanske je skomnost!Tako nam je valjda i Isa/Isus/Kistus htio da ostavi u amanet.Tako da ni bogomolje nisu bile "velelepne" u smislu materijalnog trosenja,vec skomne kuce,poznate pod nazivom "hize"

[milenko]

Balkan, izgubljeni poluotok Kretenida......

[Nezbilj]

Balkan, izgubljeni poluotok Kretenida......

Postade i ti konačno pravi bečlija Prezireš prljavi Balkan i uzvišen si nad njim. Čestitamo. Primite naše duboko poštovanje Gospodine.

[Nenad1]

Написа Стефан Твртко I Котроманић (1353 – 1391) Повељу Дубровачкој Републици,и то на Бишћу у Подгради,1382. године по рођењу Христову,па још у присуству свједока: дворски пристав Мирко Радојевић, војвода Влатко Вуковић и кнез Павле Јабланић.
Свашта у њој Твртко написа,има чак 2О густо писаних редова(ево је преда ммном),ћирилицом,па се обраћа архиђакону Стефану (као да је православни владика а не босански краљ),пао во,па оно.
А доље у дну,лијепо погледати Повељу, ударио крст а не печат, и много крупнијим словима написа
+ СТЕФАН ТВРТКО,
МИЛОШЋУ БОЖЈОМ КРАЉ
СРБЉЕМ у БОСНИ И ПРИМОРЈУ.
Ја сам му још тада говорио,е мој Твртко, од богумила,патарена,манихејаца ,кривовјераца,и три Бошњака,ти нашао да будеш краљ Србима.Неће то на добро,соколе!
Него Твртко,ови вође тврдо тврде да си ти био владар неким венземаљцима.

[Nezbilj]

Бем ти миша шта Незбиљ наприча.Која едукација,који стил.које знање из хисторије. Прво амебе па Бошњаци!Потом их нигдје није било седам осам вјекова, до 1990.
...а на сваки Мировдан краљ из Бобовца је слао делегацију у Дубровник да преузму СРПСКИ доходак(могориш).

Hvala na komplimentima dragi kolega i možemo odmah nastaviti dalje.

Srednjevijekovni stanovnici Bosne u dokumentima i korespodenciji kako sami za sebe tako i od strane drugih nazivaju se Bošnjani a ne Bošnjaci. Naziv Bošnjaci javlja se u osmanskom periodu i to je zapravo turcizirani izraz za stanovnike Bosne. Naziv Bošnjni koristio se bez razlike za katolike pravoslavce i pripadnike bosanske crkve. Međutim važno je razumjeti da se smisao nacionalnog odnosno etničkog identita koji se koncipira nakon francuske buržoaske revolucije u 18. vijeku prema kojem se kasnije u 19. vijeku formiraju evropske nacionalne države koje prati formiranje nacionalnih identiteta ne može direktno vezati za srednjevjekovne identifikacije. Dakle moderni koncept nacionalnog identiteta ne možemo u današnjem smislu posmatrati i aplicirati na srednjevjekovne evropske feudalne države obzirom da se državno-političke feudalne strukture ne baziraju na konceptu istorijskog prava određene etničke grupe na određenom teritoriju već na feudalnom posjedu vladara i podaništvu nižih klasa i struktura suverenu. Međutim u osmanskom periodu težište identifikacijie prebacuje na vjersku pripadnost jer su osmanlije podanike u svom carstvu dijelili na milete odnosno vjerske skupine odnosno muslimane sa jedne strane i ostale vjerske grupe (katolike, jevreje, pravoslavce) sa druge. Ovakav koncept je u skladu sa islamskim učenjem koje ne poznaje etničke i nacionalne identitete već isključivo vjerske tako da osmanlije ne prepoznaju koncepte etničkog ili građanskog ni nakon formiranja ovih koncepata u drugim dijelovima evrope u 18. i 19. vijeku. Osmanlije za stanovnike Bosne koriste generalni naziv Bošnjaci bez razlike na vjersku pripadnost ali ključne razlike koje osmanlije poznaju su vjerske i na vjerskoj pripadnosti su se bazirala i prava grupa i pojedinaca kao i njihov društveni status. Iako se radi o nazivima koji se odnose na istu stvar termini Bošnjanin i Bošnjak ne mogu se smatrati istim terminima niti koristiti neizmjenično jer koncepti koje pretstavljaju su različiti. Ovo je bila uvodna ispravka pa je nećemo računati u lekciju.

Znam da se sve ovo protivi onome što su tebe naučili,a to je, da sve što ima veze sa Bosnom je isto i da ga jednostavno treba mrziti i ponižavati. Sa druge strane uvjerili su te, da je sve što je srpsko ili ima i najmanje veze sa tim pojmom, dio jedinstvene, vječne i univerzalne cjeline. Tako je ćirilica srpska bez obzira gdje se koristila ili sa kojim razlikama i specifičnostima sve su to sitnice ćirilica je brate srpska i šta se tu ima detaljisati. Pravoslavlje je srpsko pa ako si pravoslavac onda si i Srbin a gdje su Srbi tu je i Srbija. Ako je nakad u nekom području vladao koji srpski vladar onda je to srpska zemlje zauvijek. Međutim kao što ćemo vidjeti nije to ni izbliza tako.

Primjer koji si naveo sa srpskim dodatkom koji je Dubrovnik plaćao bosanskom kralju je upravo dobara ilustracija mog prethodno navedenog komentara. Kada je istorija u pitanju polupismenim nacionalizmom opijenim podanicima lako je servirati ovakve polovične konstrukcije kako bi one djelovale na željeni način. Dakle lijepo piše bosanskom vladaru Dubrovnik plaćao srpski danak prema tome ispada jel da je Bosna Srbija a da su bosanski vladari Srbi. Međutim stvari stoje ovako. Srpski i grčki car Dušan silni nakon gubitka Huma u korist bosanskog bana Stjepana, odlučio da također i da Dubrovačkoj republici proda Ston, Opuzeno,Stonski Rat i Slano odnosno Dubrovačko zaleđe. Na ovaj potez Dušan se odlučio obzirom da je izgubio Hum u korist Bosne tako da ovo područje nije imalo naročitog značaja i pošto mu je bilo prijeko potrebno zlato da plaća svoju plaćeničku večinom stranu vojsku. Na dan 22.1.1333. potpisan je kupoprodajni ugovor prema kojem je ovo područje prodato za 8000 perpera u gotovini, kao i 500 perpera godisnjeg danka koji se prema ugovoru plaćao srpskom vladaru odnosno kralju ili caru. Ovaj danak ubirao je srpski car Dušan a za njim i car Uroš ali poslije njegove smrti kao srpska vladarska loza Nemanjića izumire a bosanski kralj Tvrtko čija je baka po ženskoj liniji bila nemanjićka zauzima ostatke nekadašnje srpske carevine, Tvrtko svojoj tituli pridodaje i naziv vladar Srbljem te na osnovu toga od 1377 od Dubrovnika preuzima naplatu stonskog dohotka kao i Svetodmitarskog dohodak u iznosu od 2000 perpera godišnje također prethodno plaćan srpskom vladaru za zaštitu trgovinu u dubrovačkom zaleđu. Bosanski vladari nakon Tvrtka također koriste ovu privilegiju i od Dubrovnika naplaćuju stonski i Svetodmitarskog dohodak. E to je taj srpski danak o kojem ti govoriš kojeg su ubirali bosanski vladari od Dubrovnika od 1377. do pada bosanskog kraljevstva pod osmanlije. Dakle u tom periodu bosanski vladari su vladali Srbijom i Srbima, i zato su imali pravo na ubiranje srpskog danka, a ne zato što su bili Srbi. Ovo ti je znači bila lekcija broj četiri.

[Nenad1]

Ајде,шта ћовјек наприча.
Соколе, кад ти тако мислиш,онда је то тако, и мирна Босна.!
Него,мени ипак изгледа да је овај краљ босански Твртко био српски националиста.Да се у Босни назове краљем Србаља,како га није стид!Или је можда био на дрогама,а море бити и под страшним утицајем САНУ.

[Van Halen]

Nenade nisi originalan nimalo, takvih pametnjakovića koji bahnu na forum pa se prse ko da su pokupili svu pamet svijeta, je dosad bilo i previše. Mislim razumijem te, ti si sad pun žara i htijenja da nekom šukneš i popuješ, ali brate naporni ste više s vašim srpstvom. Pa ne može se svakom pojedinačno objašnjavat suština stvari. Pripremi se, pročitaj temu ili slične od početka pa onda srbuj. Hajd u zdravlje!

[Nenad1]

Ко србује?Ја или краљ Твртко.
Ко је слао војводу Влатка Вуковића на Косово у бој против Турака.ја или Твртко?
ко се хвалио да је потомак господе српске.Ја или краљТвтко?
које годинама од Дубровчана узимао српски доходак.Јаи ли Твртко?
Него,објасни тито њему,а не мени.