Moenx wrote:Ok recimo da si u pravu-- i da postoji niz zanimljivih cinjenica iz razvoja situacije u Siriji koji u govore u prilog tezi da treba zanemariti ideologiju
Ali ipak govorimo o Siriji
Nije li ideologija na tim prostorima ipak najznacajnija stvar
I kako to da nigdje ama bas nigdje ne nadjes za shodno bar da spomenes natuknes da eto negdje postoje i radikalni siiti
Kako to da su sad siiti neka namazana gospoda koja donose mir i prospertitet sunitski vecinskoj Siriji onako kavaljerski dzentlmenski
Spomenuo sam radikalne šiite u prethodna dva posta, i navedene dvije grupacije sam naveo da im je cilj djelovanja upravo sektaške prirode.
Hezbollah jeste šiitska milicija ali se njihov angažman u Siriji nemože i nesmije posmatrati sa sektaške prirode.
1. Hezbollah nigdje nije počinio masovni zločin, nigdje nisu pobili civile zato što jesu ili nisu šiiti, suniti, čerkezi.
2. Hezbollah ne mjenja demografsku konstituciju Sirije, borci Hezbollaha dolaze i odlaze, ne dovode žene i djecu, ne naseljavaju sela i uvode Ruski kao službeni jezik, ili Ujgurski i Uzbečki, kao što radikalne selefijske grupe iz centralnoazijskih zemalja rade.
3. Hezbollah se ni u jednoj situaciji nije postavio iznad Sirijske vlade, Hezbollah ni jednom akcijom nije narušio teritorijalni integritet Sirije i njen ustavno pravni poredak, Hezbollah ni u jednom selu, pa čak i u onima u kojima su oni uspostavili kontrolu nije uveo svoje zakone ili postavio svoje ljude na čelo politike, policije i vojske; primjer Zabadani, većina boraca koji su se borili u gradu Zabadaniju su bili iz Hezbollaha, ko je pratio 2014. zna da su u kolonama za Libanon tabuti boraca Hezbollaha odlazili nazad, danas u tom gradu su Sirijske zastave, Sirijska policija, Sirijska vlast, nisu zastave Hezbollaha, ili pripadnici Hezbollaha na punktovima, nego legalne i legitimne Sirijske vlasti.
Ideologija nije najznačajnija stvar, jer da je tako Sirijska vlast bi odavno pala, Alevitski predsjednik sa dva najznačajnija generala od kojih je jedan isto Alevit a drugi Druza ne bi imali šanse da opstau u skoro pa etnički čistim sunitskim gradovima kao što su Alep, Hama i Deir ez Zor.
Sa druge strane, Sirijska opozicija trenutno predstavlja manjinu u tome što se naziva "Sirijska opozicija", glavni akteri "revolucije" nisu uopšte jedinice sastavljene od Sirijaca ili jedinice koje baštine tekovine revolucije, prema podacima pro pobunjeničkog SOHR-a, na strani opozicije je svaki drugi poginuli strani borac, na strani Sirijske vojske to je tek svaki deseti, ili u brojkama, 5x više je poginulo stranaca na strani revolucionara nego na strani Sirijske vojske.
S tim da treba napomenuti da nisu svi strani borci na strani Sirijske vojske šiiti, jer Arapska Nacionalna Garda i SSNP koje su prilično sekularne organizacije imaju i veliki broj sunita i kršćana u svojim redovima, a Liva al Kuds koja je sastavljena od Sirijskih Palestinaca ima u svojim redovima i borce iz Palestine koji opet nisu šiiti.
Dok na strani revolucionara ne znam da ima stranih boraca koji nisu došli u ime selefijske ideje.
I ne donose šiiti mir i prosperitet Sirijskoj sunitskoj većini, Sirijska većina je donijela mir sama sebi, jer ključne borbe za opstanak Sirije su na svojim plećima iznijele brigade SAA i NDF sastavljene od sunita u prvom redu, a tu najviše zasluge imaju "obični" ljudi iz sunitskog Alepa, sunitskog Damaska, sunitske Hame.
Dok na strani revolucionara u zadnje 3 godine ni jedna ofanziva nije pokrenuta a da u prvom redu nisu išle samoubice iz Kavkaza, Takla Makan, ili Arabije.
) u istom je govoru upitao i Kršćane gdje su im crkve, i zašto se ne bore, dakle nisu oni u Siriju krenuli da brane ničiji kabur, dok za prve dvije nabrojane bi se moglo reći da su krenuli upravo zbog ideoloških ciljeva.
