Jala Brat & Buba Corelli

[belfy]

Ne kontaš. U dobrom dijelu muzike (čak i ove mainstream muzike, što hip-hop danas definitivno jeste) tekstovi nisu odraz komercijalnih aspiracija izvođača, nego više odraz unutarnjeg procesa izražavanja emocija i stavova proizašlih iz ličnih iskustava i samim time su lični pečat nekog izvođača.

Misliš da pjevaju pod tušem? Ili publici, i ulažu velike pare u muziku i spotove da bi im se još više vratilo? I često im je to jedino zanimanje, dakle žive od toga. To se zove posao, a posao se radi zbog novca i preživljavanja, a ako se može i za malo luksuza.

Ne možeš kroz prizmu onoga što rade Jala & Buba gledati kompletnu muziku. Vjerovao ili ne, neki na to ne gledaju kao na posao. U nas to
nije možda isplativo, ali gomila ljudi se bavi muzikom zbog....muzike.

jesi ti jedan od tih koji se muzikom bave zbog muzike?

[dale cooper]

Ne možeš kroz prizmu onoga što rade Jala & Buba gledati kompletnu muziku. Vjerovao ili ne, neki na to ne gledaju kao na posao. U nas to
nije možda isplativo, ali gomila ljudi se bavi muzikom zbog....muzike.

jesi ti jedan od tih koji se muzikom bave zbog muzike?

Ne...nisam muzičar.

[Hakiz]

Posmatranje muzike kao neku komercijalnu robu mi je lično uvreda nečega što je u svojoj suštini
umjetnička forma.

Volio bih se složiti sa tobom. Ali, kako god postoji umjetnost muzike, postoji i muzička industrija. A ne zove se slučajno industrija.

Ima na jednom od onih kanala, da li je Viasat History ili National Geographic serijal emsija o muzici, konkretno o muzici 1980-ih. I priča jedan od uticajnijih producenata tog doba kako su potpisali ugovor sa proizvođačem plastike da budu kanal za prodaju viška vinila. A forma za prodaju tog vinila je bio gramofonska ploča. I da bi ta ploča imala neki sadržaj, lik zaposli neke tinejdžere da tu nešto pjevaju, svojim tekstopiscima da zadatak da tim klincima napišu pjesme, studijski muzičari odsviraju te albume. I tako se proda plastika. Nekoliko albuma napravljeno samo da bi se prodala plastika, ne muzika. Neki od tih muzičara su poslije postali zvijezde, mislim da je jedna od njih bila Kylie Minogue. Slično su počeli Duran-Duran. I mnogi drugi. Kao sredstvo da proizvođači plastike prodaju višak proizvoda koje nisu mogli prodati kroz standardne kanale industriji i drugim standardnim kupcima.

[dale cooper]

Posmatranje muzike kao neku komercijalnu robu mi je lično uvreda nečega što je u svojoj suštini
umjetnička forma.

Volio bih se složiti sa tobom. Ali, kako god postoji umjetnost muzike, postoji i muzička industrija. A ne zove se slučajno industrija.

Ima na jednom od onih kanala, da li je Viasat History ili National Geographic serijal emsija o muzici, konkretno o muzici 1980-ih. I priča jedan od uticajnijih producenata tog doba kako su potpisali ugovor sa proizvođačem plastike da budu kanal za prodaju viška vinila. A forma za prodaju tog vinila je bio gramofonska ploča. I da bi ta ploča imala neki sadržaj, lik zaposli neke tinejdžere da tu nešto pjevaju, svojim tekstopiscima da zadatak da tim klincima napišu pjesme, studijski muzičari odsviraju te albume. I tako se proda plastika. Nekoliko albuma napravljeno samo da bi se prodala plastika, ne muzika. Neki od tih muzičara su poslije postali zvijezde, mislim da je jedna od njih bila Kylie Minogue. Slično su počeli Duran-Duran. I mnogi drugi. Kao sredstvo da proizvođači plastike prodaju višak proizvoda koje nisu mogli prodati kroz standardne kanale industriji i drugim standardnim kupcima.

Naravno, ali pazi, neko hoće da bude muzička zvijezda, neko hoće da bude muzičar. Neko je u muzici isključivo zbog slave, novca i moći,
neko zbog same muzike. To su po meni dvije različite stvari. Muzička industrija je naravno neophodna da bi mogla i jedne i druge da
dovede publici.

[Hakiz]

Posmatranje muzike kao neku komercijalnu robu mi je lično uvreda nečega što je u svojoj suštini
umjetnička forma.

Volio bih se složiti sa tobom. Ali, kako god postoji umjetnost muzike, postoji i muzička industrija. A ne zove se slučajno industrija.

Ima na jednom od onih kanala, da li je Viasat History ili National Geographic serijal emsija o muzici, konkretno o muzici 1980-ih. I priča jedan od uticajnijih producenata tog doba kako su potpisali ugovor sa proizvođačem plastike da budu kanal za prodaju viška vinila. A forma za prodaju tog vinila je bio gramofonska ploča. I da bi ta ploča imala neki sadržaj, lik zaposli neke tinejdžere da tu nešto pjevaju, svojim tekstopiscima da zadatak da tim klincima napišu pjesme, studijski muzičari odsviraju te albume. I tako se proda plastika. Nekoliko albuma napravljeno samo da bi se prodala plastika, ne muzika. Neki od tih muzičara su poslije postali zvijezde, mislim da je jedna od njih bila Kylie Minogue. Slično su počeli Duran-Duran. I mnogi drugi. Kao sredstvo da proizvođači plastike prodaju višak proizvoda koje nisu mogli prodati kroz standardne kanale industriji i drugim standardnim kupcima.

Naravno, ali pazi, neko hoće da bude muzička zvijezda, neko hoće da bude muzičar. Neko je u muzici isključivo zbog slave, novca i moći,
neko zbog same muzike. To su po meni dvije različite stvari. Muzička industrija je naravno neophodna da bi mogla i jedne i druge da
dovede publici.

Ne sporavam ja to. Samo hoću reći da je to industrija počela dominirati nad muzika. Pa industrija nije više samo štampanje, distribucija nosača zvuka itd, nego zahtjevi industrije određuju kako muzika, umjetnost, treba da izgledaju.

Nije to samo u muzici, i u ostalim umjetnostima je slično.

A posebna priča je copyrgiht. Mnogo ljudi zna da je danas standard da copyright nad jednim djelom važi 70 godina nakon smrti autora. Ali malo ljudi zna da je na početku copyrighta on važio 7 godina nakon nastanka djela. Tako da prirodan proces učenja ods starih majstora ili nove interpretacije njhovog rada postaje sve teži. A to je za svaki kreativni proces uništavajuće. Em što "stari" autori ne moraju stvarati nova djela, em što novi autori ne mogu učiti, jer svaki umjetnik zna da je jedan od najbljih načina da se uči kopiranje onoga šta ti se sviđa. Ne zbog kopiranja samog, nego zbog učenja tehnika koje su stari majstori koristili, učenje zanata. Tek kasnije u procesu dolazi do formiranja vlastitog izraza.

[dale cooper]

Ne sporavam ja to. Samo hoću reći da je to industrija počela dominirati nad muzika. Pa industrija nije više samo štampanje, distribucija nosača zvuka itd, nego zahtjevi industrije određuju kako muzika, umjetnost, treba da izgledaju.
Nije to samo u muzici, i u ostalim umjetnostima je slično.

A posebna priča je copyrgiht. Mnogo ljudi zna da je danas standard da copyright nad jednim djelom važi 70 godina nakon smrti autora. Ali malo ljudi zna da je na početku copyrighta on važio 7 godina nakon nastanka djela. Tako da prirodan proces učenja ods starih majstora ili nove interpretacije njhovog rada postaje sve teži. A to je za svaki kreativni proces uništavajuće. Em što "stari" autori ne moraju stvarati nova djela, em što novi autori ne mogu učiti, jer svaki umjetnik zna da je jedan od najbljih načina da se uči kopiranje onoga šta ti se sviđa. Ne zbog kopiranja samog, nego zbog učenja tehnika koje su stari majstori koristili, učenje zanata. Tek kasnije u procesu dolazi do formiranja vlastitog izraza.

Da, ali muzička industrija sve više i gubi uticaj. Naravno ako hoćeš da budeš muzička zvijezda još uvijek ti treba potpora jake diskografske
kuće. Ali ako hoćeš da se baviš muzikom i da dođeš do publike sve je lakše to postići i bez toga. Internet je distribuciju muzike do slušaoca
učinio mnogo jednostavnijom i neposrednijom. Internet je i u mnogočemu oslabio muzičku industriju koja se teško prilagođava digitalizaciji
i novim formatima i načinu slušanja muzike. Prodaja nosača zvuka je u konstantnom padu, što je nekada bila okosnica biznisa muzičke
industrija. Sada se sa izvođačima sklapaju ugovori po kojima moraju dati diskografskoj kući i dio novca od prodaje karata za koncerte.
Malo su se uspjeli konsolidovati pa neki novac dolazi i od streaming servisa, ali to još uvijek nisu one cifre koje su nekada zarađivali.
Ni blizu onoga kao što je bilo recimo krajem 90-tih godina.

Što se tiče ovog drugog dijela tvog posta, slažem se.

[merlin246]

https://youtu.be/JFLhnlkcp7c

Da se ne zaborave stari hitovi ovog gospodina

[al-em]

Na platou skenderije milion ljudi.

[Logovan]

Prođoh prije sat vremena pored platoa.... Jao koliko djece, koliko maloljetnika. Neko od npr. 30 godina će ispasti najstariji.

[Hakiz]

Prođoh prije sat vremena pored platoa.... Jao koliko djece, koliko maloljetnika. Neko od npr. 30 godina će ispasti najstariji.

Ne brini, sad će se stariji početi skupljati...

[karanana]

izgleda da je pravi spektikl u skenderiji

[Hasan006]

Evo gledam slike s tog koncerta i izgleda da je fakat dosta raje bilo. Kakva god da im je muzika, vala su zapušili usta svima koji su srali da neće ni pola dvorane napunit.

[xoklix]

Još malo pa Koševo

[Logovan]

Još malo pa Koševo

Bože sačuvaj, pomakni se sa mjesta.

[Dope_Man]

Evo gledam slike s tog koncerta i izgleda da je fakat dosta raje bilo. Kakva god da im je muzika, vala su zapušili usta svima koji su srali da neće ni pola dvorane napunit.

Trebalo je biti krajnje nerealan pa reci da oni nece napuniti dvoranu. Koliko god ja smatrao ovo sto danas prave smecem, objektivno to su trenutno neke od najpopularnijih pjesama, a oni medju najpopularnijim izvodjacima, i nista ispod prepune dvorane se nije moglo ocekivati. U to ko je dosao da ih slusa necu ulaziti.

Ja rekoh ranije na temi da oni nece moci napraviti ovakav koncert za 5, a kamoli 10 godina, jer ce dotad ispuhati, ovaj val ce proci a neki novi ce biti ikone. Zivi bili pa vidjeli. I to je razlika izmedju njih dvojice i jednog Cole, Gibonija, Joksimovica ili koga god hoces... kvalitet koji traje i ljudi koji su trenutni trend.

[mali_balon]

Ja se stidim za ovu raju......tj. djecu

Kike na aparatima...opet

[MarlboroGold]

Zjala i Guba

[cassius]

aparatura

[Industrialyzer]

Koliko Grbavica prima kad je koncert u pitanju? Mislim da njih dvojica, sad, mogu napuniti takav jedan prostor uz dobru organizaciju i povezanost sa drugim gradovima.

Na stranu ba sve, ono sinoc je bio momacki posao. Oni su coca cola medju gaziranim picima, nijedno nije dobro, ali zna se ko je najbolji u tome Respect stvarno za prepunu skenderiju taman da su je sve osnovci napunili.

[Chmoljo]

pa jel Skenderija ili Dom mladih?

[beni-bu-man]

pa jel Skenderija ili Dom mladih?

jagomir

[Chmoljo]

[Industrialyzer]

pa jel Skenderija ili Dom mladih?

Ovi su i ko "pravi" reperi punili dom mladih

[beni-bu-man]

pa jel Skenderija ili Dom mladih?

Ovi su i ko "pravi" reperi punili dom mladih

Ocemol veceras u traNvaj

[drndalo]

Evo gledam slike s tog koncerta i izgleda da je fakat dosta raje bilo. Kakva god da im je muzika, vala su zapušili usta svima koji su srali da neće ni pola dvorane napunit.

Trebalo je biti krajnje nerealan pa reci da oni nece napuniti dvoranu. Koliko god ja smatrao ovo sto danas prave smecem, objektivno to su trenutno neke od najpopularnijih pjesama, a oni medju najpopularnijim izvodjacima, i nista ispod prepune dvorane se nije moglo ocekivati. U to ko je dosao da ih slusa necu ulaziti.

Ja rekoh ranije na temi da oni nece moci napraviti ovakav koncert za 5, a kamoli 10 godina, jer ce dotad ispuhati, ovaj val ce proci a neki novi ce biti ikone. Zivi bili pa vidjeli. I to je razlika izmedju njih dvojice i jednog Cole, Gibonija, Joksimovica ili koga god hoces... kvalitet koji traje i ljudi koji su trenutni trend.

Upravo tako, Ceca sad da dodje, napunila bi Kosevo, 3 noci zaredom, i to sa placenim kartama... Toliki je uticaj ovog opsteplasiranog smeca maloljetnicima zadnjih 30 godina...