Principova tabla iz Sarajeva kao poklon Hitleru

[pici]

turci i austrougari donesoše u Bosnu hamam barove, kupatila, tramvaje, kašiku, viljušku, viječnicu, kanalizaciju, otvoriše škole, opismenuše narod itditd...danaske u srbiji imaš miliJon i pol nepismenih...e sad mogu mislit kolko ih je bilo prije sto godina...yesu okupatori al za razliku od kraljevineSHS i kraljevine yugoslavije su male mace...

[fantom slobode]

turci i austrougari donesoše u Bosnu hamam barove, kupatila, tramvaje, kašiku, viljušku, viječnicu, kanalizaciju, otvoriše škole, opismenuše narod itditd...danaske u srbiji imaš miliJon i pol nepismenih...e sad mogu mislit kolko ih je bilo prije sto godina...yesu okupatori al za razliku od kraljevineSHS i kraljevine yugoslavije su male mace...

Jedan divan podatak iz druge ruke...clan familije je gledao kako ti bajni oslobodioci skidaju rasvjetu sa obale u Sarajevu i nose je svojoj kuci, nakon ulaska u Sarajevo. (to se moze kad si 1895 godiste, zar ne!). A o sreci slobode, koju su vec imali, najbolje utiske nam mogu prenijeti Crnogorci, kojima nisu samo kralja protjerali, nego i usput pokokali nepodobne. (sto se desilo i na Kosovu, Sandzaku i uobicajenim mjestima cetnickog derneka nad civilima).

[salvatore paradise]

Kmetovski mentalitet... Rijetki su oni koje zele slobodu, a jos rijedji oni koji ce i zivot dati za istu.


Nase ce sjene hodati po Becu, lutati po dvoru, plasiti gospodu...

I ja to velim. Hoce ljudi da budu kmetovi srpskoj vlasteli i dzaba ti je ...

Nego intelektualac, koga si ti mislio roknut i od koga bi nas oslobodio ... i dao zivot za slobodu.

Taj je vec umro, kazu od starosti. Ja ipak mislim da je od silne gluposti...

[sinuhe]

turci i austrougari donesoše u Bosnu hamam barove, kupatila, tramvaje, kašiku, viljušku, viječnicu, kanalizaciju, otvoriše škole, opismenuše narod itditd...danaske u srbiji imaš miliJon i pol nepismenih...e sad mogu mislit kolko ih je bilo prije sto godina...yesu okupatori al za razliku od kraljevineSHS i kraljevine yugoslavije su male mace...

A sta smo to mi sami sebi "donijeli"
Evo nezavisne BiH 22 godine. Prva Jugoslavija je ostavila i danas aktivne rafineriju nafte i livnicu Jelsingrad npr.

[Gojeni H]

Ideolog Mlade Bosne - Vladimir Gacinovic. Evo sta za njega kaze srpska Wikipedia:

Владимир Гаћиновић рођен је у Билећи 1890, у српској свештеничкој породици. Школовао се у Мостару, Београду, Бечу и Лозани. Био је активиста Младе Босне, Црне руке, Народне одбране и других српских националних организација које су се бориле за ослобођење и уједињење српског народа.

A, evo sta za njega kaze Vladimir Corovic, u epizodi nabijenoj velikosrpskom oholoscu i egoizmom:

Vođa te nove generacije, daroviti i buntovni Vladimir Gaćinović, tražio je akcije, borbe, sagorevanja za ideju. On je znao dobro dušu svojih mladih drugova i otvarao pred njima svetle vidike. „U tim malim i jadnim ćuti veliko srce, spava velika volja i teče nova ideja, još slepa, nesvesna, ali ogromna… Oni će biti nova Srpska Plejada, krila naših snova, veliko stihijsko buđenje srpske savesti, profeti naših svih obnova, ličnih, socijalnih i političkih, oni će poravnati urvine koje smo mi napravili, započeti novo vreme, dići nove spomenike”.

[12wer]

активиста Младе Босне, Црне руке, Народне одбране и других српских националних организација које су се бориле за ослобођење и уједињење српског народа.

[Gojeni H]

O "Pijemontu Juznih Slavena" i kritika Svetozara Markovica na politiku Velike Srbije:

Svetozar Marković, koji se i sam zalagao za oslobođenje Srba koji žive pod osmanskom ili habzburškom vlašću, izričito je odbijao ulogu Kneževinu Srbiju kao „Pijemonta Južnih Slovena“ i politiku teritorijalne ekspanzije Srbije, koja bi pripojila i mešovite oblasti. On je smatrao da svaka nacija treba u svom političkom i društvenom životu da bude samostalna, da ne bude potčinjena ni jednoj drugoj naciji. Marković je izričito odbacivao pozivanje na „istorijska prava“ rečima: „princip nacionalnosti odriče se svih istorijskih prava.“ Posebno je smatrao štetnim ujedinjenje srpskih zemalja pozivanjem na Dušanovo carstvo, jer su Srbi njegovog vremena živeli u četiri države (Austrija, Turska, Srbija i Crna Gora) čija se istorijska prava „teško mogu uskladiti“. Umesto toga, Marković predlaže stvaranje Balkanske federacije, odnosno saveza srpskog naroda sa drugim balkanskim i južnoslovenskim narodima.

Marković je smatrao da opasnost poduhvata Velike Srbije leži u činjenici da srpski narod živi izmešan sa drugim narodima, bez jasno određenih geografskih i etnografskih granica, tako da bi morao »uzeti ulogu osvajača« prema susedima.

Wikipedia

[Gojeni H]

Istaknuti srpski socijalista Dimitrije Tucović je žestoko kritikovao velikosrpsku politiku Pašićeve vlade. On je smatrao da se srpski ratni pohod na Albaniju i Makedoniju nikako ne može nazvati oslobodilačkom već zavojevačkom, jer se vodi protivno volje ondašnjeg stanovništva. Kada se Srbija spremala na balkanski rat 1912. godine, Tucovićeva stranka je jedina u skupštini glasala protiv ratnih kredita. Zauzimanje Kosova, Albanije i Makedonije, Tucović je osudio kao imperijalno osvajanje. On se protivio teritorijalnoj ekspanziji i zalagao se da ove oblasti ravnopravno sa Srbijom uđu u zajedničku Balkansku federaciju.

Dimitrije Tucović ocenjuje da je srpska buržoazija proklamujući osvajačku politiku prema Albaniji "prvi put sa lica srpskog naroda skinula veo jedne poštene nacije koja se bori za svoje oslobođenje". Nakon pokolja albanskog stanovništva na Kosovu, Tucović je opominjao da je "izvršen pokušaj ubistva s predumišljajem nad celom jednom nacijom", što je "zločinačko delo" za koje se "mora ispaštati".
Wikipedia

Ukoliko se uzme u obzir ovakav stav istaknutog srpskog socijaliste, te iskustva iz balkanskih ratova gdje je doslo do strasnih krvoprolica nesrpskih naroda, cinjenice da su pojedini zavjerenici ucestvovali kao dobrovoljci u tim istim ratovima, i na kraju da su organizatori i idejne vodje pokreta bili visoki oficiri Kraljevine Srbije, mora se postaviti pitanje: Ako su "mladobosanci" revolucionari, kakva je to bila revolucija i protiv koga je bila usmjerena? - jer ona ne moze biti revolucija za oslobodjenje juznoslavenskih naroda.

[pici]

turci i austrougari donesoše u Bosnu hamam barove, kupatila, tramvaje, kašiku, viljušku, viječnicu, kanalizaciju, otvoriše škole, opismenuše narod itditd...danaske u srbiji imaš miliJon i pol nepismenih...e sad mogu mislit kolko ih je bilo prije sto godina...yesu okupatori al za razliku od kraljevineSHS i kraljevine yugoslavije su male mace...

A sta smo to mi sami sebi "donijeli"
Evo nezavisne BiH 22 godine. Prva Jugoslavija je ostavila i danas aktivne rafineriju nafte i livnicu Jelsingrad npr.

bosne nije bilo na mapi u tim dvjema kraljevinama...podjeljena na HR i SRB sektore...



tako da gavrilo se je boriJo za svrgavanje Habsurgovaca a ustoljenje Karadžorđevića i banovine HRvatCke...Bosna, Makedonija, Crnagora, vojvodina, kosovo su kolonije...

[sinuhe]

Banovina Hrvatska je stvorena tek 1939 a prije toga je Jugoslavija bila podijeljena na banovine. Nije bilo BiH, ali ni Hrvatske, Srbije, Makedonije, CG, Slovenije.
Kraljevina Jugoslavija je gradila zeljeznicke pruge, rafinerije, tvornice, brodogradiliste. U njoj su se proizvodili avioni, brodovi, kamioni. Bili su prisutni i svjetski giganti onog vremena Standard Oil, Bata i drugi.

[Gojeni H]

Srpski kulturni klub

Zbog nerešenog nacionalnog pitanja u Kraljevini Jugoslaviji, grupa srpskih intelektualaca formira Srpski kulturni klub koji će reafirmisati velikosrpsku ideju. Srpski kulturni klub je Bosansku krajinu označavao „predstražom Beograda“, ističući da oblast Bosne i Hercegovine mora celovita ući u buduću srpsku teritorijalnu jedinicu. SKK je predano radio na izdvajanju Srema iz sastava Banovine Hrvatske (srezovi Dalj, Vinkovci i Vukovar) i isticao da Dalmacija nije hrvatska. Potenciran je srpski karakter Makedonije i Kosova. Sve te oblasti smatrao je srpskim zemljama i u njima vodio široku propagandnu akciju.

Interesantno je ime predsjednika Srpskog kulturnog kluba. Naravno, Vaso Cubrilovic, stari "mladobosanac".
Samo da se podsjetimo na njegovo djelo "anarhistickog i revolucionarnog" karaktera:

1937. godine sekretar Srpskog kulturnog kluba i docent Filozofskog fakulteta u Beogradu Vasa Čubrilović, uputio je državnim organima poverljivi dokument pod nazivom “Iseljavanje Arnauta”, koji govori o rešavanju Albanskog pitanja, odnosno o “smišljenom, sistematskom i energičnom” iseljavanju Albanaca iz Jugoslavije i asimilaciji onih preostalih. Čubrilović predlaže metode državnog pritiska, otpuštanja, hapšenja, nasilja, zastrašivanja, podmićivanja, slanja paravojnih jedinica i paljenja naselja, u cilju što masovnijeg iseljenja albanskog stanovništa.

[Gojeni H]

“Manjinski problem u novoj Jugoslaviji” je memorandum koji je “mladobosanac” i strucnjak za “revolucionarno-anarhisticko” etnicko ciscenje, dr Vaso Cubrilovic, srpski akademik i politicar, predlozio novim vlastima Jugoslavije 3 novembra 1944. godine, neposredno nakon oslobodjenja Beograda.
Zajeban etno-cistac, ovaj Gavrin haver.

MANJINSKI PROBLEM U NOVOJ JUGOSLAVIJI

Sve manjine snazno su od samog pocetka 1918.god. bile protiv stvaranja drzave, ne zbog svog broja u odnosu prema nama Juznim Slovenima, koliko zbog mesta gde su bile naseljene, i svoje povezanosti sa sebi srodnim narodima u susednim drzavama.

Osim nelojalnog drzanja ima i drugih dubokih drzavnih razloga, koji nas prisiljavaju da iskoristimo ovaj rat i resimo pitanje iseljavanja manjina. Nase manjine, vec smo podvukli, nisu za nas opasne zbog svoga broja, koliko zbog svoga geo-politickog polozaja i svoje povezanosti sa sebi srodnim susednim narodima.

Demokratska Federativna Jugoslavija moze imati mira i osiguran sigurni razvitak samo onda, ako bude etnicki cista, i ako resenjem manjinskog pitanja jednom za uvek ukloni uzroke trvenjima izmedju sebe i susednih drzava.
Po pitanju vaznosti naroda koje treba iseliti, misljenja sam, da treba uzeti red: Nemci, Madjari, Arnauti, Italijani, Rumuni.

Medjutim, prilikom resavanja manjinskog problema, mi moramo po svaku cenu etnicki osvojiti Backu, Kosovo i Metohiju, izbacujuci tom prilikom koju stotinu hiljada Madjara i Arnauta iz nase drzave. Prvo sto moram da kazem po tom pitanju, to je ovi ratovi su najpogodniji za resavanje tih problema. Oni kao kakva bura, hujeci preko drzava cupaju korene i raznose narode. Ono, zasto bi u mirno doba trebale decenije i vekovi, za vreme ratova svrsava se za koji mesec i koju godinu. Ne treba da se varamo. Zelimo li da resimo to pitanje, mozemo ga resiti samo sad dok je rat. Ljudi, koji su posle 1918. god. vodili staru Jugoslaviju, mislili su da putem kolonizacije mogu razbiti manjinske etnicke blokove u nasim zemljama.

Pomislili biste da je nova vlast zestoko i efektivno reagovala na ovakvo pisanje? Varate se, ali to je za neke druge teme.

[pici]

Banovina Hrvatska je stvorena tek 1939 a prije toga je Jugoslavija bila podijeljena na banovine. Nije bilo BiH, ali ni Hrvatske, Srbije, Makedonije, CG, Slovenije.
Kraljevina Jugoslavija je gradila zeljeznicke pruge, rafinerije, tvornice, brodogradiliste. U njoj su se proizvodili avioni, brodovi, kamioni. Bili su prisutni i svjetski giganti onog vremena Standard Oil, Bata i drugi.

naravno ...bosance u rudnike, makedonce na voćnjake, crnogorce u ribare, vojvodjane na njive...crnČi za nove kolonizatore...eeeee da hercegovci su pospješili uzgojem duhana i vinograda...po selima zatucanost i nepismenost, škole bile samo na papiru...

[Gojeni H]

“Manjinski problem u novoj Jugoslaviji” je memorandum koji je “mladobosanac” i strucnjak za “revolucionarno-anarhisticko” etnicko ciscenje, dr Vaso Cubrilovic, srpski akademik i politicar, predlozio novim jvlastima Jugoslavije 3 novembra 1944. godine, neposredno nakon oslobodjenja Beograda.
Zajeban etno-cistac, ovaj Gavrin haver.

MANJINSKI PROBLEM U NOVOJ JUGOSLAVIJI

Sve manjine snazno su od samog pocetka 1918.god. bile protiv stvaranja drzave, ne zbog svog broja u odnosu prema nama Juznim Slovenima, koliko zbog mesta gde su bile naseljene, i svoje povezanosti sa sebi srodnim narodima u susednim drzavama.

Osim nelojalnog drzanja ima i drugih dubokih drzavnih razloga, koji nas prisiljavaju da iskoristimo ovaj rat i resimo pitanje iseljavanja manjina. Nase manjine, vec smo podvukli, nisu za nas opasne zbog svoga broja, koliko zbog svoga geo-politickog polozaja i svoje povezanosti sa sebi srodnim susednim narodima.

Demokratska Federativna Jugoslavija moze imati mira i osiguran sigurni razvitak samo onda, ako bude etnicki cista, i ako resenjem manjinskog pitanja jednom za uvek ukloni uzroke trvenjima izmedju sebe i susednih drzava.
Po pitanju vaznosti naroda koje treba iseliti, misljenja sam, da treba uzeti red: Nemci, Madjari, Arnauti, Italijani, Rumuni.

Medjutim, prilikom resavanja manjinskog problema, mi moramo po svaku cenu etnicki osvojiti Backu, Kosovo i Metohiju, izbacujuci tom prilikom koju stotinu hiljada Madjara i Arnauta iz nase drzave. Prvo sto moram da kazem po tom pitanju, to je ovi ratovi su najpogodniji za resavanje tih problema. Oni kao kakva bura, hujeci preko drzava cupaju korene i raznose narode. Ono, zasto bi u mirno doba trebale decenije i vekovi, za vreme ratova svrsava se za koji mesec i koju godinu. Ne treba da se varamo. Zelimo li da resimo to pitanje, mozemo ga resiti samo sad dok je rat. Ljudi, koji su posle 1918. god. vodili staru Jugoslaviju, mislili su da putem kolonizacije mogu razbiti manjinske etnicke blokove u nasim zemljama.

Pomislili biste da je nova vlast zestoko i efektivno reagovala na ovakvo pisanje? Varate se, ali to je za neke druge teme.

Jeli to dokaz velikosrpskog ultranacionalizma?

Jok. Ovo je dokaz revolucionarstva vaseg vam Vase. Pa Gavrin jaran, znaci mora biti revolucionaran.

[sinuhe]

Ko je htio mogao je ici i u skolu. Ako je u Copicevim Hasanima bila skola moralo je skola biti i u drugim mjestima.
Kraljevinu Jugoslaviju su prvo blatili komunisti a blatis je evo i ti danas.
Evo u BiH su utemeljili rafineriju, livnicu Jelsingrad a odrzavali i Sipad, Elektrobosnu, zeljezare, pivare, tvornice duhana, planirana je i gradnja luke Ploce. U Banjaluci su osnovali hirurgiju. Nisam iz Sarajeva pa ne znam sta je tu bilo.
Ako nije bilo Bosne pa nije bilo ni Muslimana u SFRJ prvih 25 godina a kraljevina je trajala tek 23 godine a evo ova 22 sa slabijim rezultatima od kraljevine. A vise je BiH bilo u BL i Prijedoru 1933 kad je nije bilo na karti nego danas 2013.

[pici]

Химна Срба, Хорвата и Словенаца

Аутор: Музика Краљеве Гарде
Издавач: Odeon
Година: 1927

Sjaši Kurta, da uzjaše Murta!

Ušminkan izraz iz konzervativnijih vjekova za običnu redaljku.

[Chmoljo]

pometem kad budem imao vremena

[Chmoljo]

Slabo pucas kako su te punili

ali super da si se javio, taman da zaokruzimo cetu Adolfovih istomisljenika po ovom pitanju.

neću mnogo komentarisati, samo to da sam minimum toga počistio, ostalo neka stoji.

i

Isključen/a korisnik/ca iz razloga “kršenje pravila foruma”
» bokakotorska

[Gojeni H]

Evo kako velikosrpski jastreb, Vladimir Corovic, u svom djelu "Političke prilike u Bosni i Hercegovini" 1939. godine vidi budjenje nacionalne svijesti kod Bosnjaka u AU monarhiji:

S planom se tim išlo da se kod muslimana ne razbudi prava narodna svest. Htelo se, mesto nje, da se oživi srednjevekovno bosanstvo kao neka posebna narodnost. Stoga je za srpskohrvatski kroz sve škole i urede uveden službeni naziv bosanskog jezika; izmišljena je posebna bosanska zastava; napravljen naročiti bosanski grb. S vladinom pomoću izdavan je godinama u Sarajevu list „Bošnjak”. Mesto ćirilice koja je vekovima služila kao glavno pismo kod muslimana, naturena je latinica. Jedan od tadašnjih muslimanskih vođa, sarajevski načelnik Mehmed-beg Kapetanović, jedan od prvih muslimanskih književnika iza okupacije, napisao je 1893. godine u svojoj knjižici Budućnost Muhamedanaca u Bosni i Hercegovini, sasvim u duhu te nove politike, ove reči: „Što se tiče Hrvata i Srba, to su ogranci od jugoslovenskog viteškog naroda, kao što smo i mi isto jedan ogranak, te se na prvom mjestu nalazimo. Kad ne biše na nas krivim okom gledali, kad biše nam priznali našu narodnost, mogli bi i s njima sa svijem u ljubavi živjeti”.

[nosara]

Evo kako velikosrpski jastreb, Vladimir Corovic, u svom djelu "Političke prilike u Bosni i Hercegovini" 1939. godine vidi budjenje nacionalne svijesti kod Bosnjaka u AU monarhiji:

S planom se tim išlo da se kod muslimana ne razbudi prava narodna svest. Htelo se, mesto nje, da se oživi srednjevekovno bosanstvo kao neka posebna narodnost. Stoga je za srpskohrvatski kroz sve škole i urede uveden službeni naziv bosanskog jezika; izmišljena je posebna bosanska zastava; napravljen naročiti bosanski grb. S vladinom pomoću izdavan je godinama u Sarajevu list „Bošnjak”. Mesto ćirilice koja je vekovima služila kao glavno pismo kod muslimana, naturena je latinica. Jedan od tadašnjih muslimanskih vođa, sarajevski načelnik Mehmed-beg Kapetanović, jedan od prvih muslimanskih književnika iza okupacije, napisao je 1893. godine u svojoj knjižici Budućnost Muhamedanaca u Bosni i Hercegovini, sasvim u duhu te nove politike, ove reči: „Što se tiče Hrvata i Srba, to su ogranci od jugoslovenskog viteškog naroda, kao što smo i mi isto jedan ogranak, te se na prvom mjestu nalazimo. Kad ne biše na nas krivim okom gledali, kad biše nam priznali našu narodnost, mogli bi i s njima sa svijem u ljubavi živjeti”.

Jarane, pobijedio si... Nije Princip bio Jugosloven nego velikosrbin, Juga je u stvari bila Velika Srbija, a ti si danas suveren i slobodan... Cestitam...

[Bodkin]

Evo kako velikosrpski jastreb, Vladimir Corovic, u svom djelu "Političke prilike u Bosni i Hercegovini" 1939. godine vidi budjenje nacionalne svijesti kod Bosnjaka u AU monarhiji:

S planom se tim išlo da se kod muslimana ne razbudi prava narodna svest. Htelo se, mesto nje, da se oživi srednjevekovno bosanstvo kao neka posebna narodnost. Stoga je za srpskohrvatski kroz sve škole i urede uveden službeni naziv bosanskog jezika; izmišljena je posebna bosanska zastava; napravljen naročiti bosanski grb. S vladinom pomoću izdavan je godinama u Sarajevu list „Bošnjak”. Mesto ćirilice koja je vekovima služila kao glavno pismo kod muslimana, naturena je latinica. Jedan od tadašnjih muslimanskih vođa, sarajevski načelnik Mehmed-beg Kapetanović, jedan od prvih muslimanskih književnika iza okupacije, napisao je 1893. godine u svojoj knjižici Budućnost Muhamedanaca u Bosni i Hercegovini, sasvim u duhu te nove politike, ove reči: „Što se tiče Hrvata i Srba, to su ogranci od jugoslovenskog viteškog naroda, kao što smo i mi isto jedan ogranak, te se na prvom mjestu nalazimo. Kad ne biše na nas krivim okom gledali, kad biše nam priznali našu narodnost, mogli bi i s njima sa svijem u ljubavi živjeti”.

Jarane, pobijedio si... Nije Princip bio Jugosloven nego velikosrbin, Juga je u stvari bila Velika Srbija, a ti si danas suveren i slobodan... Cestitam...

Fakat dzaba. I sve enciklipedije koje se citiraju se uzimaju parcijalno naravno





Sent from my Lumia using Tapatalk

[animals]

Evo kako velikosrpski jastreb, Vladimir Corovic, u svom djelu "Političke prilike u Bosni i Hercegovini" 1939. godine vidi budjenje nacionalne svijesti kod Bosnjaka u AU monarhiji:

S planom se tim išlo da se kod muslimana ne razbudi prava narodna svest. Htelo se, mesto nje, da se oživi srednjevekovno bosanstvo kao neka posebna narodnost. Stoga je za srpskohrvatski kroz sve škole i urede uveden službeni naziv bosanskog jezika; izmišljena je posebna bosanska zastava; napravljen naročiti bosanski grb. S vladinom pomoću izdavan je godinama u Sarajevu list „Bošnjak”. Mesto ćirilice koja je vekovima služila kao glavno pismo kod muslimana, naturena je latinica. Jedan od tadašnjih muslimanskih vođa, sarajevski načelnik Mehmed-beg Kapetanović, jedan od prvih muslimanskih književnika iza okupacije, napisao je 1893. godine u svojoj knjižici Budućnost Muhamedanaca u Bosni i Hercegovini, sasvim u duhu te nove politike, ove reči: „Što se tiče Hrvata i Srba, to su ogranci od jugoslovenskog viteškog naroda, kao što smo i mi isto jedan ogranak, te se na prvom mjestu nalazimo. Kad ne biše na nas krivim okom gledali, kad biše nam priznali našu narodnost, mogli bi i s njima sa svijem u ljubavi živjeti”.

Jarane, pobijedio si... Nije Princip bio Jugosloven nego velikosrbin, Juga je u stvari bila Velika Srbija, a ti si danas suveren i slobodan... Cestitam...

Kad ce te jednom svatiti da Jugoslavije vise nema, i nek je nema..granice su se uvijek mjenjale i mjenjace se..I Gavrilo nije ni mogao biti Jugosloven kad tada jos nije ni postojala Jugoslavija..znaci bio je Srbin i nista drugo...a sto to neko ne moze prihvatiti, to je druga prica..

[Bodkin]

takvi kao ti i ne mogu shvatiti. ti znas a je on srbin i ti hrvat i to je vrhunac razmisljanja. ideali i borba nisu bitni

[Gojeni H]

Evo kako velikosrpski jastreb, Vladimir Corovic, u svom djelu "Političke prilike u Bosni i Hercegovini" 1939. godine vidi budjenje nacionalne svijesti kod Bosnjaka u AU monarhiji:

S planom se tim išlo da se kod muslimana ne razbudi prava narodna svest. Htelo se, mesto nje, da se oživi srednjevekovno bosanstvo kao neka posebna narodnost. Stoga je za srpskohrvatski kroz sve škole i urede uveden službeni naziv bosanskog jezika; izmišljena je posebna bosanska zastava; napravljen naročiti bosanski grb. S vladinom pomoću izdavan je godinama u Sarajevu list „Bošnjak”. Mesto ćirilice koja je vekovima služila kao glavno pismo kod muslimana, naturena je latinica. Jedan od tadašnjih muslimanskih vođa, sarajevski načelnik Mehmed-beg Kapetanović, jedan od prvih muslimanskih književnika iza okupacije, napisao je 1893. godine u svojoj knjižici Budućnost Muhamedanaca u Bosni i Hercegovini, sasvim u duhu te nove politike, ove reči: „Što se tiče Hrvata i Srba, to su ogranci od jugoslovenskog viteškog naroda, kao što smo i mi isto jedan ogranak, te se na prvom mjestu nalazimo. Kad ne biše na nas krivim okom gledali, kad biše nam priznali našu narodnost, mogli bi i s njima sa svijem u ljubavi živjeti”.

Jarane, pobijedio si... Nije Princip bio Jugosloven nego velikosrbin, Juga je u stvari bila Velika Srbija, a ti si danas suveren i slobodan... Cestitam...

Volim pobjedu k'o majmun bananu. Znas srce da sam samo i cekao da mi ti to potvrdis.
Maksuzile radi tebe sam citirao Tucovica i Markovica.

[SkyLimit]

Izvor Dnevni Avaz,autor Sulejman Kupusović(ode režiser u povjesničare)

Šta uradi, crni Gavrilo

Odbrojavanje je počelo. Stogodišnjice krupnih historijskih događaja poput Sarajevskog atentata i početka Prvog svjetskog rata su isuviše atraktivni međaši da bi se olako prepustili svakodnevnoj političkoj dokolici i medijskoj ispraznosti. Uveliko se već oštre potpuno suprotstavljene pozicije naučno-povijesnog elaboriranja ovih događaja, što je, s obzirom na postratna događanja na Balkanu, bilo sasvim očekivano i logično.

Šahovska igra

Iz Beograda i Banje Luke je već počela multimedijska kampanja u kojoj će se i državno i crkveno i SANU-naučno metanisati o vidovdanskim herojima, o „mladobosanskom“ kliktaju za ujedinjenjem sve slavenske braće, o cerskim i kolubarskim slavodobitnim trijumfima, o nebeskim mučenicima razasutim po nebrojenim plavim grobnicama u Egejskom moru ili po vojnim grobljima tuniske Bizerte. Već su napisane i prigodne drame o ovim događajima, u čemu prednjači banjalučko Narodno pozorište s dramatizacijom Dedijerove knjige „Sarajevo 1914.“

A šta nas sve čeka do samih obljetničkih dana i kakvi svi spektakularni performansi i glamurozno skupe manifestacije možemo samo pretpostaviti. Naša balkanska opčinjenost historicizmom ili, što bi neki rekli, „patološkim insistiranjem na višku historije“ će ovu priliku itekako znati iskoristiti i upotrijebiti u svim mogućim aspektima i nijansama. Jer nije mala stvar; centar svijeta se nakon nekog vremena opet vraća u ove balkanske gudure i vukojebine.

A, zapravo, neumoljiva povijesna istina je imala dovoljno distance od punih sto godina da stvari poreda onako kako su se one stvarno dešavale i da imenuje osnovne igrače u tom historijsko-salonskom kupleraju s njihovim konkretnim učincima i vrlo preciznim odgovornostima za događaje koji će uslijediti i koji su uslijedili.

Šahovska igra interesnih sfera velikih i u ovom slučaju je bila osnovni pokretač krvavim događanjima, a ovdašnji ljudi su bili samo teledirigirani izvršioci narudžbe austro-ugarske, odnosno britansko-francuske, odnosno ruske i srbijanske ekspanzionističke politike. Tu varljivu ljubav zasnovanu na interesu, najbolje ilustrira dugogodišnje flertovanje Obrenovićeve Srbije s Bečom i Franjom Josipom kao dužnu zahvalnost što je nakon katastrofalnog srpskog poraza protiv Bugara 1985. upravo Austro-Ugarska monarhija spasila tek obnovljenu kraljevinu Srbiju od potpunog sloma i definitivnog nestanka.

Tad Obrenovićima nije smetala autro-ugarska okupacija Bosne po diktatu Berlinskog kongresa i nije postavljano pitanje „svetog ujedinjenja sve srpske braće u jednoj državi“. Ali, kad su Britanci i Rusi, podstaknuti od Francuza, počeli otvoreno huškati Srbiju protiv Austro-Ugarske monarhije, cijela stvar se počela opasno kretati ka sveukupnoj svjetskoj katastrofi.

„Crna ruka“

Sad se već dokumentirano zna da su Britanci i Rusi podstakli osnivanje tajne organizacije „Crna ruka“ pod vodstvom Dragutina Dimitrijevića Apisa, šefa srpske tajne policije, koji je instruirao atentatore i naoružane poslao preko granice na Drini u predvečerje dolaska prestolonasljednika nadvojvode Franje Ferdinanda u Sarajevo. Lako je bilo neuke mladiće zagrijane velikim frazama „o srpskom jedinstvu i povratku Bosne u okrilje majčice Srbije“ motivirati da krenu u zločin koji će odmah nakon atentata i Pravoslavna crkva i srpska historiografija proglasiti velikomučenicima i borcima za ponovnu uspostavu Dušanovog carstva.

A samo tri godine kasnije, 1917., kada je srpska vojska doživjela strašne poraze i maltene kompletno iseljena u Grčku i na sjevernoafričke obale, u Solunu se nabrzinu konstruira optužnica i suđenje Apisu zbog „izdajničkih zločina“, među koje spada i organiziranje Sarajevskog atentata. I Apis biva strijeljan kao izdajnik i špijun od svoje otadžbinske srpske policije kao znak dobre namjere Beograda da se uspostavi primirje s Bečom.

Najnoviji podaci govore da je Srbija, vidno isprepadana oštrim ultimatumom Beča, bila spremna da izruči ubice Ferdinanda i Sofije i tako izbjegne rat, ali bratsko huškanje carske Rusije i Franc Jozefovih zakletih dušmana Britanaca i Francuza ohrabri Karađorđeviće i oni drsko odbiše ultimatum. I onda je počela kalvarija koja je došla glave najmanje 15 miliona ljudi, a iz nje proistekle nove historijske nepravde i traume koje će odmah 1939. pokrenuti još krvaviji i užasniji rat i genocid. I tako u nedogled, sve do današnjih dana.

U Titovoj Jugoslaviji je srpska indoktrinacija imala itekako uspjeha jer je uvela u obrazovanje i socijalističku historiografiju atentatore „Mlade Bosne“ kao nacionalne uzore jednako vrijedne i najvećim partizanskim herojima iz svih sedam ofanziva. Opijenost Gavrilovim stopama na mjestu zločina kod Latinske ćuprije, nekad Principovog mosta, izazivala je u svakom Titovom pioniru mladalačku žudnju da se puca u dušmanina svake vrste. I da se u životu bude Gavrilo Princip, ni manje ni više.

A Sarajevo, ni krivo ni dužno, u toj kurvanjskoj igri velikih ostade upisano kao zlokobni začetak velike svjetske nesreće, kao da mu je malo svojih nesreća i zlopaćenja od provala Eugena Savojskog do barbarskih opsada i pogroma svoje „istokrvne braće“ u krvavoj agresiji 1992. godine.

U Sarajevu i dalje stoji potpuno očuvan spomenik - grobnica svim atentatorima, takozvanim „vidovdanskim herojima“, ali zato je spomenik ubijenom princu prestolonasljedniku doslovno razoren u hiljade komada. A zar u svijetu čuvena sarajevska tolerancija ne bi smogla snage da obnovi i taj spomenik žrtvama svjetski sudbonosnog atentata do jubileja 28. juna 2014., kad već imamo spomenik njihovim ubicama.

Za Franca Ferdinanda historičari govore da je želio da temeljno reformiše K und K monarhiju iz dvodijelne austro-ugarske u trodijelnu „austro-ugarsko-slavensku uniju“ kao istinski početak zajedničkog življenja desetine različitih naroda u jednoj jednako pravnoj zajednici kakvu danas znamo pod imenom Evropska unija. E, da ne bi tih kobnih Gavrilovih metaka, možda bi danas i ova nesretna Bosna i Hercegovina i vječno frustrirana Srbija i rastrzana Makedonija i šizofrena Crna Gora bile na onom civilizacijskom nivou i životnom uređenju kakve danas žive ljudi po Austriji, Mađarskoj, Poljskoj, Češkoj, Slovačkoj, Sloveniji, čak i Hrvatskoj. Ali, ne dade nam se, jebi ga.

Šta uradi, crni Gavrilo, za čije matere korist.