Sasvim_Obican wrote:Marilyn wrote:Pa opet nigdje nema većeg seljakluka, nego na grbovima u opštinama u RS-u.
Kao da su grbovi zoloških zadruga - konji, orlovi, jeleni, sokolovi, lavovi, tigrovi
Šarže na grbu su simbolične slike. Svaka slika ima svoje precizno heraldičko simbolično značenje. To značenje se često ne poklapa sa profanim simbolizmom običnog svijeta.
Konj
Konj (horse) je sisar biljožder iz roda kopitara Equidae, Equus caballus. Krupni sisar koji na glavi, vratu i repu ima dugu dlaku nazvanu griva. Nastanjuje Aziju, istočnu i zapadnu Afriku. U heraldici se često srijeće konj sa konjanikom u punom oklopu sa ratnm opremom.
Konj može biti prikazan u brojnim stavovima: propet (a kod mesoždera borbeni), u trku, u kasu (a kod mesoždera koji hoda) i tako dalje. Konj se često javlja i kao čuvar šita. Nije rijetka upotrijeba potkovice kao šarže.
Vodeni konj, jednorog i krilati konj su mitske životinje. Vodeni konj je monstrum koji se satoji od prednjeg dijela tijela konja i zadnjeg dijela ribljeg repa. Na nogama su mu kandže sa plivajućim kožicama. Krilati konj može biti i vodeni i krilati. Krilati konj se najčešće javlja kao šarža u krijesti ili kao čuvar štita a može se sresti kao šarža na štitu.
Kod Grka je konj znak heroja a bogovi upriježu konje u kola ili ih jašu. Kod svih indoevropskih naroda je konj totemska životinja. Tokom srednjeg vijeka dobro opremljeni vitez je imao četiri vrste konja: teretnog, paradnog, putnog i borbrnog. Često se konj smatrao znakom rata a crni konj znakom izgubljenog rata. Konj je moćni simbol svih religija i mitologija. Označava: snagu, muževnost i požudu. U heraldici označava: lojalnost, odanost, vjernost suverenu, ratnički duh, smjelost, hrabrost, takođe požrtvovanost za državu i suverena.
Orao
Oaro (aquila, aigle, eagle ili erne) je krupna ptica grabljivica iz familije Accipitridae, Aquil chrysaetos. Naseljava Evroaziju i sjevernu Ameriku, hrani se glodarima i sitnim životinjama. U heraldici je orao najpopularnija ptica bilo kao jednoglav ili dvoglav. Simbolika orla se oslanja na simboliku carskog orla antičkog Rima. Naročito je popularan u heraldikama srednje i istočne Evrope. Tokom XII i XIII vijeka orao je prikazivan sa podignutom glavom, zatvorenog kljuna, raširenih krila vrhova usmjerenih na niže, ispruženih nogu i pravih pera u repu. Od XIV do XVI vijeka glava orla se spušta tako da je pogled usmjeren u desnu stranu, kljun se otvara a jezik je isplažen, raširenih krila visoko podignutih, pera repa dekorativno izuvijnih. Na isti način se mijenjalo prikazivanje dvoglavog orla. Dvoglavi orao se od XIV vijeka koristi u cijeloj Evropi kao šarža a od cara Sigismunda početkom XV vijeka postaje naslijedni simbol Svetog Rimskog Crstva.
Kao u slučaju lava kod sisara, i kod orla će biti prkazani mogući stavovi ptica. Neki se stavovi različito opisivati u zavisnosti dali je ptica grabljivica ili ne. Krila orla mogu zauzeti bilo koji položaj od sklopljenih uz tijelo do raširenih i visoko uzdignutih tako da se dodiruju iznad leđa.
Orao raširenih krila može biti prikazan sa vrhovima krila usmjerenim na gore ili na dolje.
U svim ovim stavovima je orao je okrenut u desnu stranu i ovaj stav se opisuje kao orao koji polijeće ili u poletu uz dodatni opis položaja krila.
Orao može biti prikazan i s prsa, s tim da je glava orla uvijek okrenuta u desnu stranu, ukoliko nije drugačije opisano. U tom slučaju se opisuje kao orao raširenih krila ili raširenih uzdignutih krila. Na isti način se opisuje i dvoglavi orao s tim da se mora naglasiti da je orao dvoglav.
Kod Svetgo Rimskog Carstva i Ruskog Carstva bilo je uobičajeno, da dvoglavi orao predstavlja carsko dostojanstvo, sve dok Napoleon nije vratio u upotrijebu jednoglavog rimskog carskog orla. Napoleonov carski orao je imao glavu okernutu u lijevu stranu.
Na isti način kako se više lavova u obliku malih šarži postavljenih na polju štita opisuju kao lavići , tako se više orlova u obliku malih šarži posijanih po polju štita opisuju kao orlići. Kad su kljun i kandže orla istaknute bojom drugačijom od boje ostatka tijela, orao se opisuje kao naoružan datom bojom.
Grifonova glava iako se opisuje kao orlovska, od orlovske se razlikuje po tome da ima ušne školjke.
Djelovi orlovskog tijela su jednako popularne šarže. Krila u heraldici su po pravilu uvijek orlovska izuzev ako je drugačije opisano. Krila mogu biti u paru i tad su spojena, a ako su pojedinačno prikazana treba se naglasiti radi li se o lijevom ili desnom krilu. Dvoje krila spojenih u korijenu se opisuje „krila spojena u mamku ili sokolarski mamak“. Zapravo se radi o mamku kojim se vježbaju sokolovi. Sokolar pravi mamak načinjen od krila sokolove lovine koji se nalazi na dugom kanapu. Dok se mamak okreće kroz vazduh soko trenira napad na plijen.
Orlova noga se prikazuje najčešće otrgnuta u bedru. Ako je prekinuta ispod pera onda se opisuje kao kandža. Orlovska glava je takođe omiljena šarža može biti odsječena ili otrgnuta.
Neobična šarža je alerion odnosno orao prkazan bez kljuna i kandži. Nepoznato je značenje ove šarže predpostavlja se da se zapravo radi o slabom razumijevanju loše prikazanog orla na starim grbovima ili crtežima.
Orao srebrne boje se ponekad opisuje kao osprey ili orao ribar.
Soko
Soko (falcon) je najbrže stvorenje na Zemlji, rasprostranjen na svim kontinentima. Ptica grabljivica koja se hrani drugim pticama, pripada familiji Falconidae, Falco peregrinus. Poslije orla najomiljenija šarža u heraldici što je i razumljivo ako se na umu ima uloga sokola u srednjevjekovnom društvu. Heraldika ne poznaje razliku između sokola i jastreba. Kao šarža soko se najčešće prikazuje „sa zvonom“. Zpravo bi svaki soko u heraldici trebao biti prikazan sa zvonom vezanim za nogu kožnom vezicom. Ako su mu kljun i kandže istaknute bojom drugačijom od boje ostatka tijela opisuje se kao naoružan datom bojom. Za razliku od drugih ptica soko može biti opisan „sa kapuljačom“ dok sjedi ili se odmara na ruci ili odmorištu. Soko se prikazuje u istim pozama na isti način kao i orao s tim da je sokolu kljun uvijek zatvoren i nema nakostriješenog perja na glavi.
U Egiptu je soko označavao oko boga Horusa. On je sve vidio jer mu je jedno oko bilo sunce a drugo mjesec. Predstavljao se kao čovjek s glavom sokola. Sokolarstvo je bilo u srednjem vijeku sport kojim su se bavile samo krunisane glave i visoko plemstvo. Umjeće obuke sokola u lovu i gonjenju lovine je najprije bilo razvijeno u Kini i Persiji odakle se prenosi na egipatski dvor. U hrišćanstvu soko predstavlja Hrista spasitelja. Soko označava snagu i dostojanstvo. U heraldici još označava: nestrpljenje, žarku želju za dostizanje cilja, soko na odmorištu označava spremnost na velika postignuća.
...
Pogledaj ovđe sve piše:
http://www.4shared.com/file/vougbOQ3/HE ... TNICA.html
Fazon je što na zastavi nema nigdje Srba. 
