Dešavanja u Srbiji

[Bloo]

» united bosnae
Mjesec
» ugly duckling
Trajni
» General War
Mjesec

Trolanje, vrijedanje, kloniranje...

[vatrogasac]

Al' ih Rusi uvijek navuku da se isture u prvu liniju, a kada Milosrdni anđeo se spusti na Srbiju onda Rusa nigdje.

[Bloo]

Jan Palah na Kalemegdanu
MIJAT LAKIĆEVIĆ

Verujem da svaki građanin Češke Republike zna ko je Jan Palah, pa verujem da to zna i predsednik češke vlade Andrej Babiš. A i vlasnik Telenora, Peter Kelner, morao bi to da zna.

Ne verujem, međutim, da je to poznato i većini građana Srbije, naročito onim mlađim, pa ću pružiti osnovnu informaciju. Jan Palah je mladić, Čeh naravno, koji se u znak protesta januara 1969. polio benzinom i zapalio na glavnim praškom trgu, Vaclavskim namjestima, pošto je nekoliko meseci ranije Sovjetski Savez okupirao Češku.

To znači da Česi imaju osećaj za to šta znači boriti se za slobodu.

Zbog toga ni češkom premijeru ne može biti svejedno ako neko iz Češke dolazi da okupira Srbiju. Ako mu je češki ambasador, povodom sporazuma Telekoma i Telenora da unište SBB, stvarno rekao da se tu radi o „sporu između privatnih kompanija“ – kao što je Babiš izjavio na konferenciji za novinare prilikom svoje posete (10. februara) Beogradu – onda je sasvim krivo informisan. Jer, najmanje se tu radi o veličini tržišnog „kolača“. Mnogo su krupnije stvari ovde u igri; u krajnjoj liniji reč je o slobodi. Otud, iako Telenor jeste u privatnom vlasništvu, nijedna nacija, a pogotovo njeni najviši predstavnici, ne sme da se „pravi luda“ ako se pod njenom zastavom, u njeno ime takoreći, u nekoj zemlji gaze sloboda i osnovna ljudska prava. Doduše, sada ne tenkovima, kao što su to činili sovjeti pre 50 i kusur godina; sredstva „komunikacije“ su danas mnogo sofisticiranija, ali je suština ista. A ima još jedna sličnost: kao što su pre pola veka postojali neki domaćini, tj. Česi, koji su pozvali sovjete da dođu u Češku, tako i danas postoje neki domaćini, Srbi, koji su pozvali Čehe da dođu i za njih obave prljav posao u Srbiji.

Beograd je tada pružio podršku češkom narodu, pa ne bi bilo rđavo ako bi se Prag toga sada setio.

A da se ovde ne radi ni o kakvom poslovnom dogovoru ili ugovoru između srpske državne kompanije Telekom i češke kompanije norveškog imena (trebalo bi zbog toga da se zabrinu i Norvežani) nego o političkom sporazumu, pokazao je i dokazao ovih dana sam Telenor. To jest, njegovo beogradsko rukovodstvo. Kompanija Telenor je, naime, tužila urednike televizije N1 i portala Nova S i istovremeno zatražila da se ovim medijima zabrani emitovanje bilo kakvih vesti o Telenoru. Eto kako je ova nestrpljivost zapravo pokazala netrpeljivost i razotkrila prave namere ne samo Telekoma nego i Telenora. Gašenje slobode, slobodne reči i slobodnog duha – to je njihov glavni, ultimativni cilj. Pred tim saznanjem sve drugo, naročito ono prošlo, što se može staviti na teret SBB-u, N1 i Novoj S postaje, makar trenutno, irelevantno.

Uprava Telenora žali se još u pomenutoj tužbi da je pretrpela štetu, koju je sama procenila na oko milion evra. Verujem, u ovom slučaju, da u tome ima istine. I dobro je da je tako. Ali za to je kriv sam Telenor. Pravedno je – i pravno ispravno – da se nečasni poslovi obiju o glavu onome ko ih preduzima. Štaviše, moglo bi se reći da će, ako Telenor nastavi putem kojim je krenuo, šteta biti još veća.

Niko se neće spaliti, ne brinite, ali javno spaljivanje ugovora hiljada Telenorovih klijenata, recimo, ispred njegove poslovne zgrade, ili ispred češke ambasade, ili bojkot Telenorove mobilne telefonije nešto je što nije teško zamisliti. A ni organizovati. Bar se takav zaključak može izvući iz raspoloženja ljudi na društvenim mrežama.

[Emiremir33]

Jan Palah na Kalemegdanu
MIJAT LAKIĆEVIĆ

Verujem da svaki građanin Češke Republike zna ko je Jan Palah, pa verujem da to zna i predsednik češke vlade Andrej Babiš. A i vlasnik Telenora, Peter Kelner, morao bi to da zna.

Ne verujem, međutim, da je to poznato i većini građana Srbije, naročito onim mlađim, pa ću pružiti osnovnu informaciju. Jan Palah je mladić, Čeh naravno, koji se u znak protesta januara 1969. polio benzinom i zapalio na glavnim praškom trgu, Vaclavskim namjestima, pošto je nekoliko meseci ranije Sovjetski Savez okupirao Češku.

To znači da Česi imaju osećaj za to šta znači boriti se za slobodu.

Zbog toga ni češkom premijeru ne može biti svejedno ako neko iz Češke dolazi da okupira Srbiju. Ako mu je češki ambasador, povodom sporazuma Telekoma i Telenora da unište SBB, stvarno rekao da se tu radi o „sporu između privatnih kompanija“ – kao što je Babiš izjavio na konferenciji za novinare prilikom svoje posete (10. februara) Beogradu – onda je sasvim krivo informisan. Jer, najmanje se tu radi o veličini tržišnog „kolača“. Mnogo su krupnije stvari ovde u igri; u krajnjoj liniji reč je o slobodi. Otud, iako Telenor jeste u privatnom vlasništvu, nijedna nacija, a pogotovo njeni najviši predstavnici, ne sme da se „pravi luda“ ako se pod njenom zastavom, u njeno ime takoreći, u nekoj zemlji gaze sloboda i osnovna ljudska prava. Doduše, sada ne tenkovima, kao što su to činili sovjeti pre 50 i kusur godina; sredstva „komunikacije“ su danas mnogo sofisticiranija, ali je suština ista. A ima još jedna sličnost: kao što su pre pola veka postojali neki domaćini, tj. Česi, koji su pozvali sovjete da dođu u Češku, tako i danas postoje neki domaćini, Srbi, koji su pozvali Čehe da dođu i za njih obave prljav posao u Srbiji.

Beograd je tada pružio podršku češkom narodu, pa ne bi bilo rđavo ako bi se Prag toga sada setio.

A da se ovde ne radi ni o kakvom poslovnom dogovoru ili ugovoru između srpske državne kompanije Telekom i češke kompanije norveškog imena (trebalo bi zbog toga da se zabrinu i Norvežani) nego o političkom sporazumu, pokazao je i dokazao ovih dana sam Telenor. To jest, njegovo beogradsko rukovodstvo. Kompanija Telenor je, naime, tužila urednike televizije N1 i portala Nova S i istovremeno zatražila da se ovim medijima zabrani emitovanje bilo kakvih vesti o Telenoru. Eto kako je ova nestrpljivost zapravo pokazala netrpeljivost i razotkrila prave namere ne samo Telekoma nego i Telenora. Gašenje slobode, slobodne reči i slobodnog duha – to je njihov glavni, ultimativni cilj. Pred tim saznanjem sve drugo, naročito ono prošlo, što se može staviti na teret SBB-u, N1 i Novoj S postaje, makar trenutno, irelevantno.

Uprava Telenora žali se još u pomenutoj tužbi da je pretrpela štetu, koju je sama procenila na oko milion evra. Verujem, u ovom slučaju, da u tome ima istine. I dobro je da je tako. Ali za to je kriv sam Telenor. Pravedno je – i pravno ispravno – da se nečasni poslovi obiju o glavu onome ko ih preduzima. Štaviše, moglo bi se reći da će, ako Telenor nastavi putem kojim je krenuo, šteta biti još veća.

Niko se neće spaliti, ne brinite, ali javno spaljivanje ugovora hiljada Telenorovih klijenata, recimo, ispred njegove poslovne zgrade, ili ispred češke ambasade, ili bojkot Telenorove mobilne telefonije nešto je što nije teško zamisliti. A ni organizovati. Bar se takav zaključak može izvući iz raspoloženja ljudi na društvenim mrežama.

Prljavi poslovi inače na lošem je glasu Telenor usluga spora ili nikakva

[Bossona]

I Vučić ima svoje Fadile, Srebrne Maline i Monty Payton-e

Još jedan koruptivni dil gradske uprave: nabavka novih električnih autobusa
14. 02. 2021.
Na tenderu za kupovinu 10 solo autobusa na električni pogon sa opremom za punjenje koji je raspisalo JKP Gradsko saobraćajno preduzeće “Beograd” nabavka vozila u iznosu od skoro 6 miliona eura (704.606.786 dinara) pripala je firmi DAT holding DOO koja je u saradnji sa bugarskom kompanijom “Chariot motors” dala ovu ponudu, iako je druga ponuda koja je stigla od kineskog proizvođača “Lanzhou guangdong new energy automobile” bila za million i po eura niža (511.123.312 dinara).
No, iako je u još nekim segmentima ponuda bila bolja zbog nedostatka garancije za servis od “Ikarbus-a AD” i širih zadnjih vrata za 8mm, ova ponuda nije prošla i ugovor je u petak 12. februara dodeljen firmi “DAT holding doo”. Inače, interesantno je da je krajem 2019. najavljivana saradnja “Ikarbus-a” i pomenute kineske kompanije, te sklapanje elektro buseva u ovoj našoj fabrici.
https://nedavimobeograd.rs/jos-jedan-ko ... -autobusa/

[sandzokan]

Sa dobrom rajom...

Ko je, bolan, od Francetica mogao spasiti hiljade Srba!?

Njegova majka da ga je molila ne bi je poslušao.

Pojedinačno da je bilo spasavanja ne sumnjam, ali da je spaseno u hiljadama...

Pa zemaljska komisija je iznijela šta se dešavalo od 1941. do 1945..

Svako pedeset godina jedni su gore, drugi dole... i koljemo se ko afrička plemena.

A isti smo. Samo vjera različita. Na čitavom Balkanu, sem Grka i Šiptara.

Nemoj druže tako. Ti si akademski građanin, ne možeš tek tako odmahnuti rukom i reći da je nešto neistina jer ti se ne uklapa u tvoja saznanja o nekim događajima, osobama, procesima...pogotovo jer je kolega @155_mm postavio i sliku dokumenta na koji se poziva.

Evo ti link na njegov post desavanja-u-srbiji-t45518s51650.html#p17150804.

Inače, članak AJB je pisan na osnovu knjige "Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne", knjiga je iz 1967. U toj knjizi istoričar Lazarević Đorđe, na osnovu dokumenta čiju je sliku okačio 155_mm, piše sljedeće:



Izvor za ovu tvrdnju je Arhiv BiH, spisi Zemaljske komisije, što je i vidljivo na slici ispod:




Neka su 10 ljudi spasili to je, priznat ćeš, uspjeh. Zbog tih humanih ljudi ne bi trebao žuriti i negirati čitav događaj

[muha_sa]

[Evenine]

Sa dobrom rajom...

Ko je, bolan, od Francetica mogao spasiti hiljade Srba!?

Njegova majka da ga je molila ne bi je poslušao.

Pojedinačno da je bilo spasavanja ne sumnjam, ali da je spaseno u hiljadama...

Pa zemaljska komisija je iznijela šta se dešavalo od 1941. do 1945..

Svako pedeset godina jedni su gore, drugi dole... i koljemo se ko afrička plemena.

A isti smo. Samo vjera različita. Na čitavom Balkanu, sem Grka i Šiptara.

Nemoj druže tako. Ti si akademski građanin, ne možeš tek tako odmahnuti rukom i reći da je nešto neistina jer ti se ne uklapa u tvoja saznanja o nekim događajima, osobama, procesima...pogotovo jer je kolega @155_mm postavio i sliku dokumenta na koji se poziva.

Evo ti link na njegov post desavanja-u-srbiji-t45518s51650.html#p17150804.

Inače, članak AJB je pisan na osnovu knjige "Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne", knjiga je iz 1967. U toj knjizi istoričar Lazarević Đorđe, na osnovu dokumenta čiju je sliku okačio 155_mm, piše sljedeće:



Izvor za ovu tvrdnju je Arhiv BiH, spisi Zemaljske komisije, što je i vidljivo na slici ispod:




Neka su 10 ljudi spasili to je, priznat ćeš, uspjeh. Zbog tih humanih ljudi ne bi trebao žuriti i negirati čitav događaj

Dzaba ti je mitomanima objasnjavati. Samo oni mogu biti junaci. Kolektivni poremecaj percepcije.

Kako se mitomani zamisljaju:



A kako zapravo izgledaju:

[vatrogasac]

Čuj, spužvasto lišće. A možda i jeste mutiralo od bombardovanja osiromašenim uranijumom.

[hali gali halid]

[Duka Dizel II]

Kako to da Srbija moze pokloniti Makedoniji vakcine a ne smije poslati u brlog nego ih poziva u Loznicu da ih vakcinisu.

Zato što je i procedura poklanjanja vakcina drugoj državi dovoljno komplikovana, a kamoli jednom entitetu u drugoj državi.
Mislim da je nemoguće pokloniti Republici Srpskoj vakcine, jer pretpostavljam da je Agencija za ljekove državna, a ne entitetska nadležnost.

Bar da je BiH u Malom Šengenu kao Makedonija, mogli bi doturiti nešto fajzera ili sputnjika do napaćenog srpskog naroda u BiH.

Sad je Crna Gora prioritet jer tamo je gadna situacija s koronom, a idu i izbori u Nikšiću, pa je tamošnji srpski svijet na velikim iskušenjima.

[88Sioux]

@BiseraTurkovic
Upravo sam potpisala u ime BiH dokumente Berlinskog procesa, kojima se BiH pridružuje novom Zajedničkom regionalnom tržištu i Zelenoj agendi za Zapadni Balkan. Naš čitav region prihvata standarde Zajedničkog tržišta EU i ubrzava svoj put ka EU #EU Zajedno smo jači
@EU_Commission
12:48 по подне · 10. нов 2020.

Srpski član i predsedavajući Predsedništva BiH Milorad Dodik rekao je danas u Beogradu da je sa predsednikom Srbije Aleksandrom Vučićem razgovarao da Srpska, ali i Federaciji BiH ukoliko želi, od Srbije dobije vakcine protiv virusa korona.

- Predsednik (Vučić) je sam obećao da ćemo finalizirati taj razgovor u narednom periodu i da će Republika Srpska imati sasvim dovoljno vakcina, uz pomoć Srbije, kako bi se izvršila imunizacija stanovništva, slično kao što se to čini u Srbiji - rekao je Dodik.

Dodik je novinarima izjavio da je sa Vučićem razgovarao i o mogućnosti da se, ukoliko žele, i drugi deo BiH uključi u taj program podrške i pomoći.

Istakavši da Vučić to prihvata, Dodik je rekao da će kasnije tokom dana pokušati telefonom da razgovara sa kolegama iz Predsedništva BiH da vidi da li uopšte u FBiH žele vakcine iz Srbije ili ne.

Dodik je podsetio da je sa Vučićem ranije razgovarao da se obezbijedi vakcinisanje u tri centra u Srbiji za 5.000 medicinskih i drugih radnika Republike Srpske koji su izloženi virusu korona.

- Mi smo podržali te aktivnosti, a sada sam razgovarao, poučen nekim iskustvima koje smo mogli da dobijemo ovih dana, da dobijemo količine vakcine za upotrebu u samoj Republici Srpskoj - rekao je Dodik.

Dodik je čestitao Vučiću i Srbiji na uspešnoj imunizaciji stanovništva.

- Veoma sam ponosan na činjenicu što mnogi u Evropi i svetu govore kako je Srbija napravila nesumnjiv uspeh. Evropa se nije najbolje snašla oko toga, ali, evo, Srbija jeste i sada je u prilici da pomogne i nama - rekao je Dodik.

On je izrazio zadovoljstvo što Vučić, a i čitava Srbija smatraju da je sasvim prirodno i normalno da se Srbima pomogne, gde god da se nalaze.

[Evenine]

Ko i zašto ruši Aleksandra Vučića?

Sintagma “srpski svet“, ili u prijevodu “Velika Srbija“, nova je stara kovanica za spoljnu i unutrašnju politiku Srbije. Objavljena je nakon što je Srbija usvojila Strategiju odbrane i Strategiju nacionalne bezbednosti, a “ozvaničena“ u vrijeme litija u Crnoj Gori.

Piše: Dženana Karup Druško

Kome je u svemu ovome zasmetao i Vučić koji je sve to osmislio i krenuo u realizaciju?

Aleksandar Vučić je prošle godine procijenio da je sazrijelo vrijeme da može da krene u novi-stari (zločinački) poduhvat tako što će proglasiti novu-staru strategiju velike Srbije i time sebi pokušati osigurati neograničen mandat u Srbiji i kod “srpskog sveta”. I sve to znajući kakva je bila sudbina Slobodana Miloševića koji je upravo pokrenuo ono što on sada radi, ali Vučić je, očito, (u)mislio da je pametniji i jači od zločinca Miloševića. Suština te “nove“ Vučićeve politike je apsolutno vezivanje za Rusiju, ekonomski za Kinu, a politički za sve one koji podržavaju srbijansku politiku glede Kosova, Crne Gore, Bosne i Hercegovine, ali i Sjeverne Makedonije.

Po uzoru na ruski i “srpski svet” sadrži četiri strategije: spoljnu (zajedničku) politiku “srpskog sveta”, religiju kao osnovicu povezivanja srpskog i pravoslavnog svijeta, spoljno kulturno povezivanje i produkciju interesa, te geopolitiku kao osnovicu teritorijalnog povezivanja “srpskog sveta”.


Vučićev “srpski svet“ i Ruska Federacija

Trebale bi desetine stranica da se samo nabroji šta su sve Ruska Federacija i Srbija zajednički uradile u godini korone i kako je funkcionirala veza “dva sveta”, ruskog i srpskog, kao podloge za srbijansku destabilizaciju regiona.

Krajem 2020. Ruska Federacija je uspostavila svoje vojno predstavništvo pri Ministarstvu odbrane Srbije u Beogradu. To predstavništvo je od starta od Srbije dobilo diplomatski status, vjerovatno zbog toga što je GRU, vojna služba, trenutno najaktivnija (obavještajna) služba Rusije u inozemstvu i što će preko vojno-tehničke saradnje biti direktno uključena u koncipiranje srbijanske vojske po uzoru na rusku. Uz to će imati kontrolu koja bi se u budućnosti (is)koristila ukoliko bi Srbija krenula preko svojih (iz srpskog sveta ) i ruskih “agenata” u Crnoj Gori, Kosovu, BiH i Sjevernoj Makedoniji, ka novom “rješavanju srpskog pitanja“ otimanjem teritorija u regionu.

Tako danas, pored obavještajnog centra u Nišu, koji zbog pritisaka Zapada, iako je Ruska Federacija u više navrata to tražila, nije dobio diplomatski status od Srbije, sada imamo i ruski vojni obavještajni centar u srcu Ministarstva odbrane Srbije. Kako je saopćeno iz ovog ministarstva “cilj osnivanja predstavništva Ministarstva odbrane Rusije je pružanje podrške i brže rešavanje pitanja u vezi sa vojno-tehničkom pomoći, vojnom i vojno-tehničkom saradnjom, a u skladu sa sporazumom između Vlade Srbije i Vlade Rusije o vojno-tehničkoj saradnji“. Taj sporazum je potpisan, kako su naveli u saopćenju, na osnovu dogovora predsjednika Srbije i Rusije, Aleksandra Vučića i Vladimira Putina.

Otvaranje ruskog vojnog predstavništva uslijedilo je nekoliko mjeseci nakon pritiska Evropske unije na Srbiju da ne učestvuje na vojnim vježbama ODKB-a (novog ruskog “Varšavskog pakta”) u Bjelorusiji. Informacija o otvaranju ruskog predstavništva potekla je iz Rusije koja je javno objavila dokument o tome, da bi nakon toga i Srbija to potvrdila, što se u nekim krugovima smatra odmazdom Rusije (prema EU) za neučestvovanje Srbije na planiranoj vojnoj vježbi.

U 2020. je nastavljena ruska isporuka oružja i oruđa Srbiji, od tenkova do sofisticiranih sistema. Alesandar Vulin, kao ministar odbrane Srbije, u septembru je učestvovao u Moskvi na zajedničkoj sjednici šefova ministarstava odbrane Zajednice nezavisnih država, Šangajske organizacije za saradnju i ODKB. Krajem novembra Srbija je učestvovala na plenarnoj sjednici ODKB-a, ruskog vojnog saveza, zajedno sa Bjelorusijom, Jermenijom, Kirgistanom, Kazahstanom i Tadžikistanom. Na sjednici su se zahvalili ruskoj vojsci na dezinfekciji protiv koronavirusa koju su proveli početkom prošle godine u Srbiji, a koju su onda preko Milorada Dodika prebacili i u BiH.

Aleksandar Vučić je posjetio Vladimira Putina u junu 2020, a Srbiju su posjetili Sergej Lavrov (ministar spoljnih poslova) u decembru i Sergej Šojga (ministar odbrane) u februaru 2020.


Dva “sveta“

I svi drugi stubovi “dva sveta” su zadnjih godinu dana bili aktivni kroz zajednički nastup Ruske Federacije i Srbije prema regionu što ilustrira i istup ruskog ambasadora u Beogradu, Aleksandra Bocan-Harčenka, od prije nekoliko dana, koji se u Srbiji zalaže i za prava Hrvata u – BiH, a uz to ne želi novog visokog predstavnika u BiH jer smatra da se preko njega ugrožava – Republika Srpska. Politike “dva sveta” – miješanje u unutrašnje stvari BiH, Crne Gore, Kosova i Sjeverne Makedonije, osporavanje i zaustavljanje evro-atlanskih integracija i povezivanje “srpskog sveta”, u interesu su Srbije i Ruske Federacije.

Saradnja Ruske Federacije i Srbije na kulturno-ekonomsko-vjerskom planu ostvaruje se kroz cijelu mrežu zajedničkih “projekata“ koji se realiziraju preko društvenih mreža, medija, udruženja, akademske zajednice, Crkve... Zajedničkim filmovima “Balkanska međa” i “Hotel Beograd”, Rusija i Srbija 24. maja zajedno obilježavaju Dan slovenskog pisma (ćirilice) i kulture.

Godine 2020. Rusija je ratifikovala Sporazum o zoni slobodne trgovine između Srbije i Evroazijske ekonomske unije. Krajem decembra prošle godine počelo je snabdijevanje Srbije ruskim prirodnim gasom koji se isporučuje preko gasovoda “Sjeverni tok 2“, a ključni igrači dopreme i prerade su NIS, Gazprom i Lukoil.

Ruske željeznice su nastavile s izgradnjom pruge Beograd-Novi Sad za šta Srbija koristi sredstva ruskog kredita u iznosu od 800 miliona dolara i 172,5 miliona eura.

Srpska pravoslavna crkva ima zajednički nastup s Ruskom pravoslavnom crkvom u pogledu pravoslavne crkve u Ukrajini, ali i zajednicki nastup oko dešavanja u Crnoj Gori.

Zaista, dug je spisak zajedničkih akcija ruskog i srpskog svijeta u vrijeme korone, sve do usvajanja planova za proizvodnju ruske vakcine Spunjik V u Srbiji koju ni sam Putin ne želi da primi (odgodio je to do jeseni), Dodik će sačekati “sljedeću isporuku“, a i Vučić svoju vakcinaciju odlaže.


Dvostruka igra Moskve

Međutim, uz svo ovo približavanje “svog“ svijeta Rusiji, Vučić je stalno imao dvostruku politiku od strane Ruske Federacije koja je istovremeno igrala i sa drugim agentima u regionu, odnosno “srpskom svetu”. Dodik i aktuelna vlast u Crnoj Gori (uz Vučića) imaju još jednog “poslodavca”, a to je Rusija. Nesumnjivo da Vučiću smeta takvo djelovanje Ruske Federacije i evidentno je da su već duže i Dodik i novo rukovodstvo u Crnoj Gori na udaru Vučića zbog njihovog vezivanja za Moskvu, ali i zato što su ga počeli onemogućavati da kontrolira “celi srpski svet”. No, Dodik i crnogorski igrači su dodatno ojačali podrškom koju im daju pojedine vladike SPC i oni koji imaju pravo glasa na predstojećem izboru za novog patrijarha.

Smrti Amfilohija i Irineja dodatno su zakomplicirale Vučićevu poziciju u srpskom svetu i kod Ruske Federacije, jer pojedinci aktivno rade da 18. februara izaberu svog patrijarha. Smrt Irineja potencijalna je (politička) “smrt” Vučića, jer ukoliko ne uspije nametnuti svog patrijarha samo je pitanje vremena kad će nestati s političke scene. Ne treba zaboraviti da je upravo Amfilohije Vučića nazvao izdajnikom, a Dodikova akvizicija Grigorija pokazuje da je među najaktivnijima po pitanju izbora novog patrijarha, a protiv Vučića.

U slučaju Vučićevog poraza u SPC Ivica Dacić se pominje kao idealno rješenje i za SPC i za Rusiju, što za ostatak regiona suštinski ništa ne mijenja, osim što će Rusija umjesto preko Vučića, sa Dačićem i SPC imati potpunu kontrolu svih procesa u srpskom svetu, odnosno umjesto zajednicke kontrole Srbije i Ruske Federacije, kontrola u perspektivi bila bi isključivo ruska, što uopće i ne predstavlja neku novinu. Jer, Vučić je također upravo na toj matrici a njegova politika zamrzutog konflikta može već sutra biti politika “odmrznutog konflikta”, zajedno sa Rusijom.

Treba li podsjećati da se “srpski svet”, prioritetno preko Vučića, uvukao u bliske odnose s Ruskom Federacijom, a sada taj “srpski svet”, ili preciznije dio tog “sveta”, želi da se otarasi Vučića kako bi imao jednu komandu i direktnu vezu s Ruskom Federacijom što bi im omogućila SPC, odnosno (njihov) novi patrijarh.

Računica je vrlo jasna: dio “srpskog sveta” i dio SPC, zajedno sa Rusijom, žele opciju srpskog sveta bez Vučića koji je to sve i osmislio i krenuo u realizaciju. Na šta je sve spreman Vučić kako bi zadržao sadašnju poziciju u “srpskom svetu“, a na šta negova opozicija vidjet će se vrlo brzo nakon izbora novog patrijarha.


Vučićev “srpski svet“ i Zapad

Vučić, kao zamišljeni lider, glavni je pregovarač u ime srpskog sveta, kao što je to nekad bio Slobodan Milošević u ime velike Srbije. Igrajući dvostruko potpisao je sve moguće sporazume u vezi sa Kosovom dodvoravajući se Zapadu, istovremeno radeći sve suprotno od potpisanog uz traženje podrške od Rusije i Kine, što je redovno i dobijao. No, u tim svojim kombinatorikama se prekombinirao kada je dobio priznanje Kosova od strane Izraela zbog čega je njegova politika približavanja jevrejskom svijetu na račun Kosova, Hrvatske i BiH, doživjela krah i postala ključni argument među vladikama SPC-a da zato treba osujetiti izbor Vučićevog patrijarha a njega skloniti s političke scene.

U svemu tome veliki (politički) odjek su imale i brojne kritike, a zatim i eliminacija film “Dara u Jasenovcu” u utrci za Oskara, jer su najvažniji američki filmski kritičari (Jevreji) film o Jasenovcu ocijenili kao propagandni i lažan, što je “srpskom svetu“ pod palicom Vučića još jedan klasični nokaut pred izbor patrijarha. Ovim je i jedan od važnijih stubova djelovanja “srpskog sveta“ – kultura, doživjela neviđenu sramotu ismijavanjem Vučićevog filma o logoru Jasenovac u srcu SAD-a, pogotovo imajući u vidu da je film bh. redateljice Jasmile Žbanić o genocidu o Srebrenici “Quo vadis, Aida“ ušao u uži izbor za Oskara. Vučić “spašava“ kulturu odlikovanjima koja je spremio za Dan državnosti Srbije, gdje će uz brojne zaslužne, od Rusije, preko Grčke do Kipra, odlikovati i reditelja i scenaristkinju propalog (propagandnog) filma o Jasenovcu.

Poraz sa Izraelom je opasan poraz za Vučića i njegov srpski svijet u vrijeme korone, no nije i jedini. Novi poraz njegove vanjske politike je uslijedio nakon posjete Francuskoj kada je upoznat s modalitetom da Kosovo dobije mjesto u UN, a da se pri tome ne traži od Srbije da prizna Kosovo, čime se Vučiću omogućava beskonačno manipuliranje Kosovom. No, odmah je reagirao Putin poručujući Vučiću da je poštivanje rezolucija UN-a jedino rješenje za Kosovo, bez ikakvih inovativnih moduliranja s Francuzima. A onda je uslijedila i Bidenova čestitka u kojoj je napisao da mora priznati Kosovo.

“Neću da lažem narod, da govorim da je situacija laka i izigravam heroja, situacija jeste teška i biće sve teža. Kao što sam vam rekao pre tri dana, ja to vidim, ja to očekujem, vidim kako se to polako steže, zato što su njihovi međusobni sukobi u svetskim okvirima sve snažniji i sve veći, i onda mi tu plaćamo cenu“, izjavio je u svom stilu Vučić reagirajući na Bidenovu čestitku, aludirajući na “sve“, te naglašavajući “njihove sukobe” u koje je upravo on vrlo ciljano uveo Srbiju i srpski svet. Ali, “kasno Marko...“ Biden i nova administracija početak su kraja Vučićevog “srpskog sveta“.

Vučićeva politika prema “srpskom svetu” u BiH je podrivačka prema Bosni i Hercegovini, kao što je i njegova politika prema Crnoj Gori. No, to više nije dovoljno za apetite koji rastu i Dodik se definitivno “otkinuo”, ali podobro i crnogorska nova vlast koja je proizvod Amfilohija koji nije vjerovao Vučiću, i sad djeluju zajedno (protiv Vučića) za izbor novog patrijarha.

Hrvatska sa Borisom Miloševićem i Miloradom Pupovcem je izgubljena za Vučićev ”srpski svet”, jer oni su već bili na obilježavanju “Oluje”, ali i zbog činjenice da je Hrvatska ipak članica NATO i EU što je nepremostiva prepreka za Vučića sve i da hoće da zanemari dogovor Milošević-Tuđman o uspostavljanju granica. Ivan Stoilković, glavna srpska uzdanica u Sjevernoj Makedoniji najavljuje proslavu novog praznik “srpskog sveta“ na Kajmakčalanu.

Upravo izbor patrijarha se u ostatku “srpskog sveta“ doživljava kao odsutna odbrana od nove američke administracije, jer je Vučić (nakon Vašingtonskog sporazuma i niza sukoba sa SPC) očigledno izgubio povjerenje tog ostatka “srpskog sveta”. U istoj situaciji je i Dodik koji može poslužiti kao sredstvo u rušenju Vučića, ali dugoročno nije stabilni igrač Rusije, jer, ne zaboravimo, ipak je potpisao ANP a nepouzdan je igrač i jer se smatra da ga Zapad nekim ustupcima u svakom trenutku može privući na svoju stranu (što mu ne bi bilo prvi put). Može se očekivati da nova administracija počne samostalno rješavati Srbiju i “srpski svet”, ukoliko EU saveznici budu projicirali svoje političke interese u odnosu na Zapadni Balkan.


Vučićev “srpski svet“ i Kina

Potpisivanje Sveobuhvatnog sporazuma o ulaganju Evropske unije i Kine (CAI) krajem decembra prošle godine označilo je geopolitičku pobjedu KIne. Evropski parlament ne prestaje kritizirati ovaj sporazum. S tim u vezi svoje mjesto je našla i Srbija. Dvadeset šest članova Evropskog parlamenta upozorilo je 19. januara u pismu evropskom komesaru Oliveru Varhelyiu na “sve veći kineski uticaj u Srbiji i predstojeću štetu po životnu sredinu koja je nastala usled nekoliko teških industrijskih projekata kineskih kompanija u Srbiji“.

“Evropska unija sa zabrinutošću prati rastući kineski uticaj u Srbiji", rekla je i predsjednica Evropske komisije Ursula Von der Leyen, jasno poručujući: “ Zapadni Balkan je dio Evrope, a ne stanica na novom Putu svile.”

Naravno, glavni promoter sporazuma EU s Kinom je SR Njemačka, što ne čudi s obzirom da prema tom sporazumu preko 50 odsto izvoza prema Kini pripada upravo Njemačkoj što je predmet rasprave u Evropskom parlamentu. Uz to, upravo Njemačka je sklopila sporazum sa Ruskom Federacijom oko Sjevernog toka 2.

Trampova politika je udaljila Njemačku i EU od SAD-a, što je Srbija iskoristila da se “nesmetano”, uz rusku pomoć – Ruska Federacija podržava ulazak Kine u EU, ali i na Zapadni Balkan jer time projektuje sukobe unutar EU, a usporava širenje i NATO-a i EU na Zapadni Balkan – finansijski “zakači” za Kinu. Predstoji žestoko raspetljavanje odnosa EU i SAD (Bidenova administracija se protivila trgovinskom sporazumu EU s Kinom), uključujući i G mrežu koju Kina pokušava instalirati u EU, kao uostalom u cijelom svijetu.

U 2020. godini trgovinska razmijena Srbije s Kinom je iznosila je gotovo 3,7 milijardi USD. Kina učestvuje i u gradnji metroa u Beogradu koja treba da počne krajem ove godine, a u čemu će učestvovati i francuske kompanije (posjeta Vučića Macronu je skoro u potunosti bila posvećena ekonomskim ulaganjima Francuske u Srbiju) koje su 22. januara potpisale Memorandum o razumijevanju za projekat “Beogradski metro“. Procjena je da će izgradnja beogradskog metroa koštati više od 4,4 milijarde eura.


“Srpski svet“ uz pomoć Kine i Rusije propao je projekat Beograda


Vojno ovisna o Rusiji, a finansijski i tehnološki (perspektivno) i od Kine i od Rusije, Srbija je sebe i “srpski svet” uvukla u neizvjesnu avanturu, a sve pod krinkom vojne i političke neutralnosti. Plan da se obnovi ideja velike Srbije, pod sinonimom “srpski svet”, koja bi Vučiću pomogla da vlada prioritetno i dugo, a onda da uz pomoć blefova pokuša nešto istrgovati muljajući na međunarodnom planu i u srpskom svetu (posebno oko Kosova i Republike Srpske), početak je kraja njegove i srbijanske politike (čemu su doprinjeli i smrt Irineja i pad Trumpa).

Nažalost, Vučić je u svojim “velikim planovima“ povukao za sobom sve ratne zastave i ratne luđake prvo proizvodeći, a onda i održavajući zamrznuti konflikt na Zapadnom Balkanu. Uništio je opoziciju u Srbiju, što mu i nije bilo teško, kao i skoro potpuno (uz izuzetak nekoliko pojedinaca) tzv. drugu Srbiju, uvjeren da u nedogled može voditi politiku na dvije stolice usput obmanjujući sve ratne luđake koje je okupio oko sebe i u srpskom svijetu.

Pozicionirao je Vučić Srbiju kao najveću prijetnju NATO-u na Balkanu, sada već i prijetnju novoj američkoj administraciji, zbog pretvaranja Srbije u svojevrsnu rusku bazu u regionu Europe, ali i povlačeći poteze slične sirijskom diktatoru Asadu koji je unutrašnju pobunu riješio tako što je pozvao Ruse u pomoć, koji su već imali vojnu bazu u Siriji.

“Srpski svet”, na čelu s Vučićem, u vrijeme korone je do kraja ogolio svoje pravo lice – regionalnog destabilizatora, no, po svemu sudeći destabilizacija tek slijedi nakon izbora patrijarha: prvo autohtono u srpskom svijetu, a onda opet ponovo i prema srpskom svijetu sada već od strane autohtone zapadne i američke politike koja nije dozvolila stvaranje velike Srbije, kao što neće dozvoliti stvaranje “srpskog sveta“.

Srbija je, čini se, zaboravila da je jedina držva na svijetu presuđena zbog nesprečavanja zločina genocida i država koja je sa “srpskim svetom“ mjesecima bombardovana da bi se zaustavila na putu teritorijalnih osvajanja i zločina koji su počinjeni u ime “srpskog sveta” iliti velike Srbije. Nažalost, ovakva politika Srbije ¬– Vučića, a sada već i “srpskog sveta“ koji traži novog gospodara, prijetnja je ne samo regionalnom miru.

Da li je Vučić svjestan u šta je uvukao Srbiju i cijeli region, tvrdeći da je Srbija dio nekih geostrateških interesa i igara “velikih” u kojima se on, kao neutralan, bori za svoju državu i njene najbolje interese. Najbolji interesi za Srbiju su mir, sigurnost, ekonomski oporavak, stabilnost, dobri odnosi sa susjedima, podrška “srpskom svetu” da što prije, zajedno sa Srbijom, uđe u EU, kao i da Srbija omogući BiH da uđe u NATO. I da Srbija, ako već želi biti neutralna, tu neutralnost pokaže nemješanjem u unutrašnje odnose drugih država u regionu. O nekim drugim, pozitivnim stvarima ne treba ni pisati jer su nedokučive za Srbiju, upravo zbog politika velike Srbije i srpskog svijeta. Nažalost, Srbija je problem svima u regionu, ali i sama sebi.

https://vijesti.ba/clanak/525301/ko-i-z ... dra-vucica

Malo mi je senancionalisticki tekst ali ima dobrih pasaza.

[88Sioux]

[Duka Dizel II]

Malo mi je senancionalisticki tekst ali ima dobrih pasaza.

To je ona Džanana što je Natašu Kandić optužila za istorijski revizionizam
A ova je nju nazvala SDA ideološkinjom.

Ha ha ha...kakve zamlate.

Pa to ne može pogoditi kakvo će vreme biti juče, a kamoli da nešto ozbiljno anticipiraju na geopolitičkom planu ili ne dak bože da proniknu u punodomišljatost strategije srpskog sveta.

To piše tekstove kao da je juče Berlinski zid pao

[Evenine]

Malo mi je senancionalisticki tekst ali ima dobrih pasaza.

To je ona Džanana što je Natašu Kandić optužila za istorijski revizionizam
A ova je nju nazvala SDA ideološkinjom.

Ha ha ha...kakve zamlate.

Pa to ne može pogoditi kakvo će vreme biti juče, a kamoli da nešto ozbiljno anticipiraju na geopolitičkom planu ili ne dak bože da proniknu u punodomišljatost strategije srpskog sveta.

To piše tekstove kao da je juče Berlinski zid pao

Ma predimenzionirana vaznost novog patrijarha a Kina i EU haman spomenute k'o fusnota.

[sandzokan]

Dzaba ti je mitomanima objasnjavati. Samo oni mogu biti junaci. Kolektivni poremecaj percepcije.

Kako se mitomani zamisljaju:



A kako zapravo izgledaju:

Mislim da Čapljina nije takav kakvim ga smatraš. Može se s njim razgovarati uz obostrano uvažavanje.

[Evenine]

Dzaba ti je mitomanima objasnjavati. Samo oni mogu biti junaci. Kolektivni poremecaj percepcije.

Kako se mitomani zamisljaju:



A kako zapravo izgledaju:

Mislim da Čapljina nije takav kakvim ga smatraš. Može se s njim razgovarati uz obostrano uvažavanje.

Znam da je tako ispalo ali nisam mislio konkretno na njega nego na taj stav ma nije moguce da su ovi iz Srebrenice od ustasa spasili nekih 3000 ljudi u Drugom svjetskom. Pa nije ni pogledao dokument a bacio je takav komentar.

[Bossona]

Ko i zašto ruši Aleksandra Vučića?

Sintagma “srpski svet“, ili u prijevodu “Velika Srbija“, nova je stara kovanica za spoljnu i unutrašnju politiku Srbije. Objavljena je nakon što je Srbija usvojila Strategiju odbrane i Strategiju nacionalne bezbednosti, a “ozvaničena“ u vrijeme litija u Crnoj Gori.

Piše: Dženana Karup Druško

Kome je u svemu ovome zasmetao i Vučić koji je sve to osmislio i krenuo u realizaciju?

Aleksandar Vučić je prošle godine procijenio da je sazrijelo vrijeme da može da krene u novi-stari (zločinački) poduhvat tako što će proglasiti novu-staru strategiju velike Srbije i time sebi pokušati osigurati neograničen mandat u Srbiji i kod “srpskog sveta”. I sve to znajući kakva je bila sudbina Slobodana Miloševića koji je upravo pokrenuo ono što on sada radi, ali Vučić je, očito, (u)mislio da je pametniji i jači od zločinca Miloševića. Suština te “nove“ Vučićeve politike je apsolutno vezivanje za Rusiju, ekonomski za Kinu, a politički za sve one koji podržavaju srbijansku politiku glede Kosova, Crne Gore, Bosne i Hercegovine, ali i Sjeverne Makedonije.

Po uzoru na ruski i “srpski svet” sadrži četiri strategije: spoljnu (zajedničku) politiku “srpskog sveta”, religiju kao osnovicu povezivanja srpskog i pravoslavnog svijeta, spoljno kulturno povezivanje i produkciju interesa, te geopolitiku kao osnovicu teritorijalnog povezivanja “srpskog sveta”.


Vučićev “srpski svet“ i Ruska Federacija

Trebale bi desetine stranica da se samo nabroji šta su sve Ruska Federacija i Srbija zajednički uradile u godini korone i kako je funkcionirala veza “dva sveta”, ruskog i srpskog, kao podloge za srbijansku destabilizaciju regiona.

Krajem 2020. Ruska Federacija je uspostavila svoje vojno predstavništvo pri Ministarstvu odbrane Srbije u Beogradu. To predstavništvo je od starta od Srbije dobilo diplomatski status, vjerovatno zbog toga što je GRU, vojna služba, trenutno najaktivnija (obavještajna) služba Rusije u inozemstvu i što će preko vojno-tehničke saradnje biti direktno uključena u koncipiranje srbijanske vojske po uzoru na rusku. Uz to će imati kontrolu koja bi se u budućnosti (is)koristila ukoliko bi Srbija krenula preko svojih (iz srpskog sveta ) i ruskih “agenata” u Crnoj Gori, Kosovu, BiH i Sjevernoj Makedoniji, ka novom “rješavanju srpskog pitanja“ otimanjem teritorija u regionu.

Tako danas, pored obavještajnog centra u Nišu, koji zbog pritisaka Zapada, iako je Ruska Federacija u više navrata to tražila, nije dobio diplomatski status od Srbije, sada imamo i ruski vojni obavještajni centar u srcu Ministarstva odbrane Srbije. Kako je saopćeno iz ovog ministarstva “cilj osnivanja predstavništva Ministarstva odbrane Rusije je pružanje podrške i brže rešavanje pitanja u vezi sa vojno-tehničkom pomoći, vojnom i vojno-tehničkom saradnjom, a u skladu sa sporazumom između Vlade Srbije i Vlade Rusije o vojno-tehničkoj saradnji“. Taj sporazum je potpisan, kako su naveli u saopćenju, na osnovu dogovora predsjednika Srbije i Rusije, Aleksandra Vučića i Vladimira Putina.

Otvaranje ruskog vojnog predstavništva uslijedilo je nekoliko mjeseci nakon pritiska Evropske unije na Srbiju da ne učestvuje na vojnim vježbama ODKB-a (novog ruskog “Varšavskog pakta”) u Bjelorusiji. Informacija o otvaranju ruskog predstavništva potekla je iz Rusije koja je javno objavila dokument o tome, da bi nakon toga i Srbija to potvrdila, što se u nekim krugovima smatra odmazdom Rusije (prema EU) za neučestvovanje Srbije na planiranoj vojnoj vježbi.

U 2020. je nastavljena ruska isporuka oružja i oruđa Srbiji, od tenkova do sofisticiranih sistema. Alesandar Vulin, kao ministar odbrane Srbije, u septembru je učestvovao u Moskvi na zajedničkoj sjednici šefova ministarstava odbrane Zajednice nezavisnih država, Šangajske organizacije za saradnju i ODKB. Krajem novembra Srbija je učestvovala na plenarnoj sjednici ODKB-a, ruskog vojnog saveza, zajedno sa Bjelorusijom, Jermenijom, Kirgistanom, Kazahstanom i Tadžikistanom. Na sjednici su se zahvalili ruskoj vojsci na dezinfekciji protiv koronavirusa koju su proveli početkom prošle godine u Srbiji, a koju su onda preko Milorada Dodika prebacili i u BiH.

Aleksandar Vučić je posjetio Vladimira Putina u junu 2020, a Srbiju su posjetili Sergej Lavrov (ministar spoljnih poslova) u decembru i Sergej Šojga (ministar odbrane) u februaru 2020.


Dva “sveta“

I svi drugi stubovi “dva sveta” su zadnjih godinu dana bili aktivni kroz zajednički nastup Ruske Federacije i Srbije prema regionu što ilustrira i istup ruskog ambasadora u Beogradu, Aleksandra Bocan-Harčenka, od prije nekoliko dana, koji se u Srbiji zalaže i za prava Hrvata u – BiH, a uz to ne želi novog visokog predstavnika u BiH jer smatra da se preko njega ugrožava – Republika Srpska. Politike “dva sveta” – miješanje u unutrašnje stvari BiH, Crne Gore, Kosova i Sjeverne Makedonije, osporavanje i zaustavljanje evro-atlanskih integracija i povezivanje “srpskog sveta”, u interesu su Srbije i Ruske Federacije.

Saradnja Ruske Federacije i Srbije na kulturno-ekonomsko-vjerskom planu ostvaruje se kroz cijelu mrežu zajedničkih “projekata“ koji se realiziraju preko društvenih mreža, medija, udruženja, akademske zajednice, Crkve... Zajedničkim filmovima “Balkanska međa” i “Hotel Beograd”, Rusija i Srbija 24. maja zajedno obilježavaju Dan slovenskog pisma (ćirilice) i kulture.

Godine 2020. Rusija je ratifikovala Sporazum o zoni slobodne trgovine između Srbije i Evroazijske ekonomske unije. Krajem decembra prošle godine počelo je snabdijevanje Srbije ruskim prirodnim gasom koji se isporučuje preko gasovoda “Sjeverni tok 2“, a ključni igrači dopreme i prerade su NIS, Gazprom i Lukoil.

Ruske željeznice su nastavile s izgradnjom pruge Beograd-Novi Sad za šta Srbija koristi sredstva ruskog kredita u iznosu od 800 miliona dolara i 172,5 miliona eura.

Srpska pravoslavna crkva ima zajednički nastup s Ruskom pravoslavnom crkvom u pogledu pravoslavne crkve u Ukrajini, ali i zajednicki nastup oko dešavanja u Crnoj Gori.

Zaista, dug je spisak zajedničkih akcija ruskog i srpskog svijeta u vrijeme korone, sve do usvajanja planova za proizvodnju ruske vakcine Spunjik V u Srbiji koju ni sam Putin ne želi da primi (odgodio je to do jeseni), Dodik će sačekati “sljedeću isporuku“, a i Vučić svoju vakcinaciju odlaže.


Dvostruka igra Moskve

Međutim, uz svo ovo približavanje “svog“ svijeta Rusiji, Vučić je stalno imao dvostruku politiku od strane Ruske Federacije koja je istovremeno igrala i sa drugim agentima u regionu, odnosno “srpskom svetu”. Dodik i aktuelna vlast u Crnoj Gori (uz Vučića) imaju još jednog “poslodavca”, a to je Rusija. Nesumnjivo da Vučiću smeta takvo djelovanje Ruske Federacije i evidentno je da su već duže i Dodik i novo rukovodstvo u Crnoj Gori na udaru Vučića zbog njihovog vezivanja za Moskvu, ali i zato što su ga počeli onemogućavati da kontrolira “celi srpski svet”. No, Dodik i crnogorski igrači su dodatno ojačali podrškom koju im daju pojedine vladike SPC i oni koji imaju pravo glasa na predstojećem izboru za novog patrijarha.

Smrti Amfilohija i Irineja dodatno su zakomplicirale Vučićevu poziciju u srpskom svetu i kod Ruske Federacije, jer pojedinci aktivno rade da 18. februara izaberu svog patrijarha. Smrt Irineja potencijalna je (politička) “smrt” Vučića, jer ukoliko ne uspije nametnuti svog patrijarha samo je pitanje vremena kad će nestati s političke scene. Ne treba zaboraviti da je upravo Amfilohije Vučića nazvao izdajnikom, a Dodikova akvizicija Grigorija pokazuje da je među najaktivnijima po pitanju izbora novog patrijarha, a protiv Vučića.

U slučaju Vučićevog poraza u SPC Ivica Dacić se pominje kao idealno rješenje i za SPC i za Rusiju, što za ostatak regiona suštinski ništa ne mijenja, osim što će Rusija umjesto preko Vučića, sa Dačićem i SPC imati potpunu kontrolu svih procesa u srpskom svetu, odnosno umjesto zajednicke kontrole Srbije i Ruske Federacije, kontrola u perspektivi bila bi isključivo ruska, što uopće i ne predstavlja neku novinu. Jer, Vučić je također upravo na toj matrici a njegova politika zamrzutog konflikta može već sutra biti politika “odmrznutog konflikta”, zajedno sa Rusijom.

Treba li podsjećati da se “srpski svet”, prioritetno preko Vučića, uvukao u bliske odnose s Ruskom Federacijom, a sada taj “srpski svet”, ili preciznije dio tog “sveta”, želi da se otarasi Vučića kako bi imao jednu komandu i direktnu vezu s Ruskom Federacijom što bi im omogućila SPC, odnosno (njihov) novi patrijarh.

Računica je vrlo jasna: dio “srpskog sveta” i dio SPC, zajedno sa Rusijom, žele opciju srpskog sveta bez Vučića koji je to sve i osmislio i krenuo u realizaciju. Na šta je sve spreman Vučić kako bi zadržao sadašnju poziciju u “srpskom svetu“, a na šta negova opozicija vidjet će se vrlo brzo nakon izbora novog patrijarha.


Vučićev “srpski svet“ i Zapad

Vučić, kao zamišljeni lider, glavni je pregovarač u ime srpskog sveta, kao što je to nekad bio Slobodan Milošević u ime velike Srbije. Igrajući dvostruko potpisao je sve moguće sporazume u vezi sa Kosovom dodvoravajući se Zapadu, istovremeno radeći sve suprotno od potpisanog uz traženje podrške od Rusije i Kine, što je redovno i dobijao. No, u tim svojim kombinatorikama se prekombinirao kada je dobio priznanje Kosova od strane Izraela zbog čega je njegova politika približavanja jevrejskom svijetu na račun Kosova, Hrvatske i BiH, doživjela krah i postala ključni argument među vladikama SPC-a da zato treba osujetiti izbor Vučićevog patrijarha a njega skloniti s političke scene.

U svemu tome veliki (politički) odjek su imale i brojne kritike, a zatim i eliminacija film “Dara u Jasenovcu” u utrci za Oskara, jer su najvažniji američki filmski kritičari (Jevreji) film o Jasenovcu ocijenili kao propagandni i lažan, što je “srpskom svetu“ pod palicom Vučića još jedan klasični nokaut pred izbor patrijarha. Ovim je i jedan od važnijih stubova djelovanja “srpskog sveta“ – kultura, doživjela neviđenu sramotu ismijavanjem Vučićevog filma o logoru Jasenovac u srcu SAD-a, pogotovo imajući u vidu da je film bh. redateljice Jasmile Žbanić o genocidu o Srebrenici “Quo vadis, Aida“ ušao u uži izbor za Oskara. Vučić “spašava“ kulturu odlikovanjima koja je spremio za Dan državnosti Srbije, gdje će uz brojne zaslužne, od Rusije, preko Grčke do Kipra, odlikovati i reditelja i scenaristkinju propalog (propagandnog) filma o Jasenovcu.

Poraz sa Izraelom je opasan poraz za Vučića i njegov srpski svijet u vrijeme korone, no nije i jedini. Novi poraz njegove vanjske politike je uslijedio nakon posjete Francuskoj kada je upoznat s modalitetom da Kosovo dobije mjesto u UN, a da se pri tome ne traži od Srbije da prizna Kosovo, čime se Vučiću omogućava beskonačno manipuliranje Kosovom. No, odmah je reagirao Putin poručujući Vučiću da je poštivanje rezolucija UN-a jedino rješenje za Kosovo, bez ikakvih inovativnih moduliranja s Francuzima. A onda je uslijedila i Bidenova čestitka u kojoj je napisao da mora priznati Kosovo.

“Neću da lažem narod, da govorim da je situacija laka i izigravam heroja, situacija jeste teška i biće sve teža. Kao što sam vam rekao pre tri dana, ja to vidim, ja to očekujem, vidim kako se to polako steže, zato što su njihovi međusobni sukobi u svetskim okvirima sve snažniji i sve veći, i onda mi tu plaćamo cenu“, izjavio je u svom stilu Vučić reagirajući na Bidenovu čestitku, aludirajući na “sve“, te naglašavajući “njihove sukobe” u koje je upravo on vrlo ciljano uveo Srbiju i srpski svet. Ali, “kasno Marko...“ Biden i nova administracija početak su kraja Vučićevog “srpskog sveta“.

Vučićeva politika prema “srpskom svetu” u BiH je podrivačka prema Bosni i Hercegovini, kao što je i njegova politika prema Crnoj Gori. No, to više nije dovoljno za apetite koji rastu i Dodik se definitivno “otkinuo”, ali podobro i crnogorska nova vlast koja je proizvod Amfilohija koji nije vjerovao Vučiću, i sad djeluju zajedno (protiv Vučića) za izbor novog patrijarha.

Hrvatska sa Borisom Miloševićem i Miloradom Pupovcem je izgubljena za Vučićev ”srpski svet”, jer oni su već bili na obilježavanju “Oluje”, ali i zbog činjenice da je Hrvatska ipak članica NATO i EU što je nepremostiva prepreka za Vučića sve i da hoće da zanemari dogovor Milošević-Tuđman o uspostavljanju granica. Ivan Stoilković, glavna srpska uzdanica u Sjevernoj Makedoniji najavljuje proslavu novog praznik “srpskog sveta“ na Kajmakčalanu.

Upravo izbor patrijarha se u ostatku “srpskog sveta“ doživljava kao odsutna odbrana od nove američke administracije, jer je Vučić (nakon Vašingtonskog sporazuma i niza sukoba sa SPC) očigledno izgubio povjerenje tog ostatka “srpskog sveta”. U istoj situaciji je i Dodik koji može poslužiti kao sredstvo u rušenju Vučića, ali dugoročno nije stabilni igrač Rusije, jer, ne zaboravimo, ipak je potpisao ANP a nepouzdan je igrač i jer se smatra da ga Zapad nekim ustupcima u svakom trenutku može privući na svoju stranu (što mu ne bi bilo prvi put). Može se očekivati da nova administracija počne samostalno rješavati Srbiju i “srpski svet”, ukoliko EU saveznici budu projicirali svoje političke interese u odnosu na Zapadni Balkan.


Vučićev “srpski svet“ i Kina

Potpisivanje Sveobuhvatnog sporazuma o ulaganju Evropske unije i Kine (CAI) krajem decembra prošle godine označilo je geopolitičku pobjedu KIne. Evropski parlament ne prestaje kritizirati ovaj sporazum. S tim u vezi svoje mjesto je našla i Srbija. Dvadeset šest članova Evropskog parlamenta upozorilo je 19. januara u pismu evropskom komesaru Oliveru Varhelyiu na “sve veći kineski uticaj u Srbiji i predstojeću štetu po životnu sredinu koja je nastala usled nekoliko teških industrijskih projekata kineskih kompanija u Srbiji“.

“Evropska unija sa zabrinutošću prati rastući kineski uticaj u Srbiji", rekla je i predsjednica Evropske komisije Ursula Von der Leyen, jasno poručujući: “ Zapadni Balkan je dio Evrope, a ne stanica na novom Putu svile.”

Naravno, glavni promoter sporazuma EU s Kinom je SR Njemačka, što ne čudi s obzirom da prema tom sporazumu preko 50 odsto izvoza prema Kini pripada upravo Njemačkoj što je predmet rasprave u Evropskom parlamentu. Uz to, upravo Njemačka je sklopila sporazum sa Ruskom Federacijom oko Sjevernog toka 2.

Trampova politika je udaljila Njemačku i EU od SAD-a, što je Srbija iskoristila da se “nesmetano”, uz rusku pomoć – Ruska Federacija podržava ulazak Kine u EU, ali i na Zapadni Balkan jer time projektuje sukobe unutar EU, a usporava širenje i NATO-a i EU na Zapadni Balkan – finansijski “zakači” za Kinu. Predstoji žestoko raspetljavanje odnosa EU i SAD (Bidenova administracija se protivila trgovinskom sporazumu EU s Kinom), uključujući i G mrežu koju Kina pokušava instalirati u EU, kao uostalom u cijelom svijetu.

U 2020. godini trgovinska razmijena Srbije s Kinom je iznosila je gotovo 3,7 milijardi USD. Kina učestvuje i u gradnji metroa u Beogradu koja treba da počne krajem ove godine, a u čemu će učestvovati i francuske kompanije (posjeta Vučića Macronu je skoro u potunosti bila posvećena ekonomskim ulaganjima Francuske u Srbiju) koje su 22. januara potpisale Memorandum o razumijevanju za projekat “Beogradski metro“. Procjena je da će izgradnja beogradskog metroa koštati više od 4,4 milijarde eura.


“Srpski svet“ uz pomoć Kine i Rusije propao je projekat Beograda


Vojno ovisna o Rusiji, a finansijski i tehnološki (perspektivno) i od Kine i od Rusije, Srbija je sebe i “srpski svet” uvukla u neizvjesnu avanturu, a sve pod krinkom vojne i političke neutralnosti. Plan da se obnovi ideja velike Srbije, pod sinonimom “srpski svet”, koja bi Vučiću pomogla da vlada prioritetno i dugo, a onda da uz pomoć blefova pokuša nešto istrgovati muljajući na međunarodnom planu i u srpskom svetu (posebno oko Kosova i Republike Srpske), početak je kraja njegove i srbijanske politike (čemu su doprinjeli i smrt Irineja i pad Trumpa).

Nažalost, Vučić je u svojim “velikim planovima“ povukao za sobom sve ratne zastave i ratne luđake prvo proizvodeći, a onda i održavajući zamrznuti konflikt na Zapadnom Balkanu. Uništio je opoziciju u Srbiju, što mu i nije bilo teško, kao i skoro potpuno (uz izuzetak nekoliko pojedinaca) tzv. drugu Srbiju, uvjeren da u nedogled može voditi politiku na dvije stolice usput obmanjujući sve ratne luđake koje je okupio oko sebe i u srpskom svijetu.

Pozicionirao je Vučić Srbiju kao najveću prijetnju NATO-u na Balkanu, sada već i prijetnju novoj američkoj administraciji, zbog pretvaranja Srbije u svojevrsnu rusku bazu u regionu Europe, ali i povlačeći poteze slične sirijskom diktatoru Asadu koji je unutrašnju pobunu riješio tako što je pozvao Ruse u pomoć, koji su već imali vojnu bazu u Siriji.

“Srpski svet”, na čelu s Vučićem, u vrijeme korone je do kraja ogolio svoje pravo lice – regionalnog destabilizatora, no, po svemu sudeći destabilizacija tek slijedi nakon izbora patrijarha: prvo autohtono u srpskom svijetu, a onda opet ponovo i prema srpskom svijetu sada već od strane autohtone zapadne i američke politike koja nije dozvolila stvaranje velike Srbije, kao što neće dozvoliti stvaranje “srpskog sveta“.

Srbija je, čini se, zaboravila da je jedina držva na svijetu presuđena zbog nesprečavanja zločina genocida i država koja je sa “srpskim svetom“ mjesecima bombardovana da bi se zaustavila na putu teritorijalnih osvajanja i zločina koji su počinjeni u ime “srpskog sveta” iliti velike Srbije. Nažalost, ovakva politika Srbije ¬– Vučića, a sada već i “srpskog sveta“ koji traži novog gospodara, prijetnja je ne samo regionalnom miru.

Da li je Vučić svjestan u šta je uvukao Srbiju i cijeli region, tvrdeći da je Srbija dio nekih geostrateških interesa i igara “velikih” u kojima se on, kao neutralan, bori za svoju državu i njene najbolje interese. Najbolji interesi za Srbiju su mir, sigurnost, ekonomski oporavak, stabilnost, dobri odnosi sa susjedima, podrška “srpskom svetu” da što prije, zajedno sa Srbijom, uđe u EU, kao i da Srbija omogući BiH da uđe u NATO. I da Srbija, ako već želi biti neutralna, tu neutralnost pokaže nemješanjem u unutrašnje odnose drugih država u regionu. O nekim drugim, pozitivnim stvarima ne treba ni pisati jer su nedokučive za Srbiju, upravo zbog politika velike Srbije i srpskog svijeta. Nažalost, Srbija je problem svima u regionu, ali i sama sebi.

https://vijesti.ba/clanak/525301/ko-i-z ... dra-vucica

Malo mi je senancionalisticki tekst ali ima dobrih pasaza.

Ma Vučić se sEća da se ničega ne sEća

[sandzokan]

Znam da je tako ispalo ali nisam mislio konkretno na njega nego na taj stav ma nije moguce da su ovi iz Srebrenice od ustasa spasili nekih 3000 ljudi u Drugom svjetskom. Pa nije ni pogledao dokument a bacio je takav komentar.

hhh a jeste tu istrčao pred rudu, mada mislim da razlog nije nacionalizam, već narcizam. Čapljina zaista ima znanja iz historije, pa je samouvjereno odbacio tvrdnje iz članka jer je bio siguran da bi za tako nešto znao da se zaista desilo.

[Evenine]

Znam da je tako ispalo ali nisam mislio konkretno na njega nego na taj stav ma nije moguce da su ovi iz Srebrenice od ustasa spasili nekih 3000 ljudi u Drugom svjetskom. Pa nije ni pogledao dokument a bacio je takav komentar.

hhh a jeste tu istrčao pred rudu, mada mislim da razlog nije nacionalizam, već narcizam. Čapljina zaista ima znanja iz historije, pa je samouvjereno odbacio tvrdnje iz članka jer je bio siguran da bi za tako nešto znao da se zaista desilo.

Onda je do mene.

[draganbl]

Prije nekoliko dana sam pokušao usmjeriti fokus ove teme ka mnogo važnijim pitanjima od vječitih tema (ko je koga u bližoj i daljoj prošlosti više klao a ko koga više spasavao) i pomenuo veličanstvenu mogućnost da se značajan broj medicinskih radnika iz Bosne i Hercegovine vakciniše u Srbiji.

Sada, ponovo, iz Srbije dolaze još bolji prijedlozi, da se, pored ljekara i med. sestara iz RS, u Srbiji vakcinišu i medicinski radnici Federacije. Prosto ne mogu da vjerujem da su političari u FBiH toliko zatucani i toliko okrenuti ka internim političkim prepucavanjima (Mostar je eklatantan primjer), da ne vide koliku štetu nanose sopstvenom narodu. Pa ja da sam na mjestu Komšića, Izetbegovića, Džaferovića, tu bih vijest, da se javlja mogućnost da se ljekarima napokon skine ogroman teret sa leđa koji nose već godinu dana, dočekao sa maksimalnom pažnjom, odmah bih zvao Vučića, zakazivao sastanak na najvišem nivou, krenuo sa popisom ljekara koji žele da se vakcinišu, tražio autobuse za prevoz, dao svu moguću logističku podršku, krenuo u medijsku kampanju tako tjerajući Vučića da se ne predomisli i sve ostalo...

Pa da li ti političari uopšte znaju šta znači provesti jedan dan u COVID bolnici, da li oni uopšte znaju koliko je težak svaki dan medicinskog radnika, koliki je njegov strah da ne zarazi svoju porodicu, druge pacijente, druge ljekare.

Ali ne, hajmo mi o izdaji Naše stranke u Mostaru, na to se narod prima. Pa dokle više?

[Blek Stena]

Do sudnjeg dana! Digla se i kuka i motika kad je Ramovic u Gorazdu trazio pomoc u respiratorima od Srbije i evo ga i izbore je izgubio nakon toga. Zamisli kakva bi to hajka bila da im agresor vakcinise zdravstvene radnike.

[Evenine]

Do sudnjeg dana! Digla se i kuka i motika kad je Ramovic u Gorazdu trazio pomoc u respiratorima od Srbije i evo ga i izbore je izgubio nakon toga. Zamisli kakva bi to hajka bila da im agresor vakcinise zdravstvene radnike.

Ne pravi se nevjest. Pokazalo se na kraju da pomoc u Gorazdu nije bila potrebna.

Kako saznaje portal Klix.ba, prve vakcine protiv koronavirusa u Federaciju BiH bi trebale stići naredne srijede, 17. februara. Riječ je o vakcinama proizvođača Pfizer, koje su razvijane u saradnji s njemačkim BioNTechom, a vijest je potvrđena iz izvora bliskog Vladi FBiH.

U prvom kontingentu trebalo bi se nalaziti 16.000 doza koje će poslužiti za vakcinisanja najprioritetnijih grupa, dijela zdravstvenih radnika, osoblja i korisnika domova za stare osobe. Ovih 16.000 doza dio je prve pošiljke zajedničkog sistema COVAX za našu zemlju, koja bi trebala dobiti ukupno 23.400 doza

.
Agresor neka prestane ometati po raznim pitanjima i svima u BiH ce biti bolje. A i sire.

[Hemel]

Prije nekoliko dana sam pokušao usmjeriti fokus ove teme ka mnogo važnijim pitanjima od vječitih tema (ko je koga u bližoj i daljoj prošlosti više klao a ko koga više spasavao) i pomenuo veličanstvenu mogućnost da se značajan broj medicinskih radnika iz Bosne i Hercegovine vakciniše u Srbiji.

Sada, ponovo, iz Srbije dolaze još bolji prijedlozi, da se, pored ljekara i med. sestara iz RS, u Srbiji vakcinišu i medicinski radnici Federacije. Prosto ne mogu da vjerujem da su političari u FBiH toliko zatucani i toliko okrenuti ka internim političkim prepucavanjima (Mostar je eklatantan primjer), da ne vide koliku štetu nanose sopstvenom narodu. Pa ja da sam na mjestu Komšića, Izetbegovića, Džaferovića, tu bih vijest, da se javlja mogućnost da se ljekarima napokon skine ogroman teret sa leđa koji nose već godinu dana, dočekao sa maksimalnom pažnjom, odmah bih zvao Vučića, zakazivao sastanak na najvišem nivou, krenuo sa popisom ljekara koji žele da se vakcinišu, tražio autobuse za prevoz, dao svu moguću logističku podršku, krenuo u medijsku kampanju tako tjerajući Vučića da se ne predomisli i sve ostalo...

Pa da li ti političari uopšte znaju šta znači provesti jedan dan u COVID bolnici, da li oni uopšte znaju koliko je težak svaki dan medicinskog radnika, koliki je njegov strah da ne zarazi svoju porodicu, druge pacijente, druge ljekare.

Ali ne, hajmo mi o izdaji Naše stranke u Mostaru, na to se narod prima. Pa dokle više?