sulejman1 wrote:505 bb, je svoju taktiku razvijala na pricipu 100%-tnom efektu, temeljito pripremanje i planiranje, izviđanje u dubini neprijatelja ubacivanjem manjih grupa koje su temeljito prikupljale podatke o neprijatelju, naravno korišteni su i svi drugi izvori informacija. Nanićevo planiranje akcije išlo je do te mjere da je kontrolisao sve udarne grupe prije akcije, njihovu opremu i naoružanje, motiv i spremnost ljudi, većina akcija 95 % je izvođeno prolaskom iza neprijateljskih linija, plan je obuhvatao obavezno kako napad na četničke linije, tako napad, na artiljerijske tačke određenim udarnim grupama, zatim na komandna mjesta, sistem veze i sprečavanje dolaska pojačanja iz dubine, nekad su planovi išli do te mejre da se izvrši na primjer likvidacija komandanta četničke brigade daleko u dubini, šta hoću da kažem planiranje je bilo sistemsko da se napravi potpuna paraliza četničke odbrane i tako ostavri efekat 100%.Vjerujte u prvim akcijama sam mislio da je čovjek pomalo lud gdje nas sve šalje, ali kasnije sam vidio da je stvarno stručnjak u planiranju i da smo bez problema prihvatali njegove planove koji su se svodili na potpunu blisku borbu sa neprijateljem, tako da smo se prekalili u tim borbama pa smo bili veliko iznenađenje Srbiajanskim Crvenim beretkama, tzv. Jedinici u operaciji Pauk koja im je bila najveća operacija koju su uopšte izvodili u svom postojanju, što su sve priznali kasnije.Dakle nisu vjerovali da im se neko tako suprostavio u potpuno bliskim borbama, našto po njihovim izjavama i nisu baš navikli.
Ono što mi smeta nakon rata, jeste krađa naših rezultata od strane drugih i nepriznavanje svega što smo uradili, naravno neumanjujem ničiji rezultat, ali u BiH sa učinkom se niko nemože ni blizo mjeriti sa 505, to potvrđuju i sami četnici smatrajući 505 najelitnijom brigadom. Da nebi bilo zabune oko komentara u vezi krađe naših rezltata navešću primjer oslobađanja Pećigrada gdje je 505 probila linije, opkolila Pećigrad sa oko 1000 autonomaša i to sve spcijalne jedinice koje su trebale napasti Cazin, i držala najvećim dijelom iste u okruženju dok nije došlo do predaje oko 1000 ljudi,Dudaković je zvanično naredio da u Pećigrad uđu 511 Krupska i 502 Bihaćka kao oslobodilačke brigade iako je njihovo učešće nezamarivo u odosu na učešće 505 u tom oslobađanju. Dakle 505 odradila 95 % posla drugi se vode kao oslobodioci.Također kod oslobađanja Kladuše u prvoj autonomiji, učestvovala je sama 505 bb, na način da je prošla kroz linije autonomaša i ušla oko 30 km u dubinu i napala sami grad Kladušu sa par stotina ljudi, nakon čega su pale sve linije i sama autonomija. Razlog uspjeha ove akcije je upravo prethodna akcijaa Pećigrad gdje su zarobljene sve speciajlne jedinice autonomije što je Nanić skontao i iskoristio da poduzme ovako rizičnu akciju.Dakle bez specijalnih jedinica autonomija se sa 5-6000 autonomaša nije mogla suprostaviti nama sa 200-300 boraca. To je razlog zašto je pala prva autonomija, a ne operacija Tigar sloboda 94 kako mnogi žele prikazati. U toj operaciji koja je zaista dobro isplanirana korpus je dobio oko 1000 pušaka, kojesu dobro došle, ali one strateški nisu ništa značile da korpus (505) oslobodi V. kladušu, jer smo mi imali u to vrijeme dovoljno pješadijskog naoružanja. S druge strane autonomaši nisu ništa izgubili i dalje su držali dostignute treritorije nisu imali gubitaka u ljudstvu, oružja su imali koliko im je trebalo, dakle strateški operacija Tigar sloboda 94 nije mogla utjecati na oslobađanje Kladuše od strane 505 bb. Operacija Sana se tako opisuje od strane pripadnika komande korpusa kao da 505 nije nikako ni učestvovala u njoj, a jedini koji su pregazili Grmeč u toj operaciji je 505, koja je se probila do Sanskog mosta sa lijeve starne grada u isto vrijeme kada su i sve brigade (koji je bilo dosta više)na desnoj strani, sam ulazak u grad nakon ulaska u predgrađa nije bio uopšte problem. Ovdje žeim da istaknemda je 505 imala teži prava nego druge brigade, ali eto nebitno, zaključak je da se 505 mora tretirati kao i druge brigade kada se proslavlja oslobađanje Sanskog mosta. Mnoge velike operacije 505 uopšte se nespominju kao velike, nemogu se lako nabrojati, ali pomenuću samo forsiranje Une i pokušaj oslobađanja Krupe kada su druge brigade zakazale, 505 je oavila zadatak na terenu 511 čiji pripadnici nisu ni smjeli doći pozicija 505 koje dostigla nakon forsiranja une.
Kad ste se tako pripremali sto vas 506 izginu?
Cuj Tigar sloboda nije bitna operacija.
Normalno da nije bitna vama u Buzimu koje je selo iz opstine Bosanski Novi, prije rata ni opstinu niste imali.
Cilj akcije Tigar Sloboda 94 je bio pad Bihaca i prelazak Bihackog jurisnog bataljona Tigar u vojsku AP Zapadna Bosna.
Da je Bihac pao, ili da je dosao grad od 60 hiljada u selo kao Buzim, desila bi se Srebrenica u Zapadnoj Bosni.
To da je Buzim isao na autonomiju najvise, sastoji se iz dvije jednostavne racunice.
Vi i autonomasi ste se najvise mrzili.
Buzimski kadar je Kanton Bihacki unistio, sa svojim Veladzicem koji se udao u Mlado-muslimane. Buzimski i Cazinski seljacki kadar je vladao gradom kao sto je Bihac, a Bihac je ipak za Buzim, grad. Vi koliko ste oslobodilacka sila bili, pocinili ste etnicko ciscenje u opstini Kladusa gdje ste istjerali 40 hiljada ljudi iz njihovi kuca jer su bili uz Fikreta (Fikret prije 3 godina od tog etnickog ciscenja osvojio vise glasova od Alije na izborima), drugo, niste oslobodili glavni grad svoje opstine (Bosanski Novi), trece poginuo vam komandant oslobadajuci Hrvatske teritorije tj. cackajuci mecku i ganjajuci Srbe i oruzije koje ce iza sebe ostaviti.
Taj isti Veladzic je uzrok veliki frikcija sa Kladusom, a kasnije je i imao problema sa Nanicem.
Vjeruje se da Nanic nije prezivjeo rat jer se Veladzic plasio da ce da ga ubije poslje istog. Veladzic je jedva dockao i da umjerene struje u SDA kao npr. Irfana Ljubijankica posalje na funkciju u Sarajevo, samo da njega niko ne dira iz stolice. I niko ga i nije diro dok ga OHR nije smjenio 1999 godine zbog nacina na koji je vladao.
Zbog toga svega, svih drugih gluposti kao klanjanje dzenaza samim sebi prije borbe, islamizacije Armije *neko te je pitao gore, sto Arapin kolje Srbina u sumi po Bosni, to je u Krajini jednio mogao u 505 brigadi, takodje pojedinci koji su u Kladusi silovali autonomasice, negdje se cak navodi da su silovane nozem, uvodjenja selama u institucije tj. bez selama i bez dzamije nisi mogao biti niko i nista, vladavinu SDA kao partije kojoj se nije smjelo naci mane, dodana danasnjeg u Buzimu ne postoji i ne moze pobijediti druga partija, sistematkog rata protiv svercera koji su hranili narod, jer mi nismo humanitarne imali 2 godine zbog Fikreta, i neko je morao naplatiti sto ide rizikovati glavu da bi sverca sa Srbima i slicno.
U operaciji Pauk nisu se uopste borile Crvene Beretke. One su dovedene da komanduju s minornim srpskim jedinicama iz Bosne i najvecim dijelom autonomasa koje su pokupili iz kampova i hala Agrokomerca po Hrvatskoj i Krajini u kojima su bili smjesteni Fikretovci.
Buzim je u svojo borbi casan, ali takodje, toliko eksterman da je 500 poginulih muskaraca i 2000 ranjenih i ratnih invalida, danas koje su perspektive Buzima? Da ide vani raditi ili da sta?
Borba nije adekvatno nagradjena, i na kraju zao mi je sto ste vise vremena proveli na autonomiji nego kontra Srba.
To i jest Trojanski konj koji je nama smjestilo Sarajevo i Alija na jednu ruku, na drugu Srbi, na trecu Fikret, i njegovi sverceri i njegov lobi i njegovi karijeristi, od kojih je prvi i najbitniji bio Mirsad Veladzic (predratni nacelnik glavnog odbora SDA stranke u Velikoj Kladusi).
Kamo srece da ste bili malo manje elitni, a malo vise gledali da vas vise prezivi, da se malo manje uzimao nepotrebni rizak, da je malo manje ljudi bilo koji su isli od zajebancije samostalno u akcije, da bi se dokazali, ili ubili nekog cetnika donjeli uniformu ili zaprepastili one s kojima su bili u rovu. Jednostavno rat u Bosni nije bio crno bijeli, a Buzim ga je gledao kao crni bijeli rat, sive nije nigdje bilo. A dosta toga je bilo sivo. I dosta tih u sivom su se plasili Buzimljana, jer nisu svi bili kao vi, da su mogli ici u rat da poginu, neki su isli u rat da se iz njega vrate zivi, i da u ratu ne traze boga, vec odbrane mater i kucu u kojoj zive. Buzimljani su mislili da ne moze njih niko voditi, i da oni prvi mogu ici naprijed, da je ispod nivoa da cuvaju neke linije, pomalo jedan seljacko-Sandzacki kompleks, kao mozemo mi zajedno ali sam ako sam ja bolji od tebe. I u Islamu i u ratu. Eto bili ste bolji u Islamu i u ratu, kakvi ste u miru?
, itd, itd.; 
