Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
Krvava opsada
Na današnji dan prije 33 godine na opkoljeno Sarajevo ispaljeno 3.777 granata, po minuti su padale dvije
Na današnji dan, prije tačno 33 godine, zabilježen je rekord od 3.777 ispaljenih granata na opkoljeno Sarajevo. Tog dana palo je najviše granata u jednom danu tokom opsade koja je trajala 44 mjeseca, od 5. aprila 1992. do 29. februara 1996. godine.
Dvadesetdrugi juli 1993. godine kao dan koji je trajao 24 sata za stanovnike opkoljenog Sarajeva trajao je barem dvostruko duže nego bilo koji drugi dan rata.
Tog dana na grad su svake minute padale po dvije granate sa agresorskih položaja Vojske Republike Srpske (VRS) i tako tokom 1.440 minuta za 3.777 granata.
U četiri godine rata sa opsadnog prstena oko grada snage VRS-a su ispalile približno 50.000 tona artiljerijskih projektila različitih kalibara i tipova.
Gotovo da nije bilo civilnog, kulturnog i vjerskog objekta da nije pretrpio štetu, ali ipak najveće stradanje doživjelo je stanovništvo Sarajeva.
U Sarajevu je za vrijeme opsade na najsvirepije načine ubijena 11.541 osoba, registrirana po imenu i prezimenu, mjestu rođenja i pogibije, od toga 1.601 dijete, dok ih je preko 56.000 teže ili lakše ranjeno.
Na meti sistematskog ubijanja pored odraslih sposobnih muškaraca jednako su bila zastupljena i djeca, žene, stare i iznemogle osobe među kojima neprijatelj nije pravio razliku u starosnoj dobi, polu i nacionalnosti jer je bilo jedino bitno ubiti što više ljudi.
Po svim objektivnim analizama i stručnim vojnim procjenama, Sarajevo je trebalo pasti za nekoliko dana, a takve prognoze davao je i Karadžić sa ostalim rukovodstvom SDS-a.
Pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju (ICTY) za zločine počinjene tokom četverogodišnje opsade Sarajeva osuđeni su najviši politički i vojni dužnosnici Republike Srpske: Stanislav Galić, Dragomir Milošević, Radovan Karadžić i Ratko Mladić.
Na današnji dan, u samo jednom danu na jedan grad palo je 3.777 granata!
Taj grad Sarajevo se zove.
Raspalili su srpski zločinci sa brda raspalili i tukli sve pred sobom.
Raspalili su i Srbi naslednici danas na Drini, toj rečnoj grobnici Bošnjaka ponovo ubijajući svaku žrtvu, uz urlike i povike da ih oni na dnu bolje čuju, uz pesmu, prostakluk i kurvarluk, kliču i pevaju Srbi i Srpkinje sa Drine da ne vole balije
kliču da "studenti pobedjuju"
i poje hladnom pivčugom Ratka Mladića, nazdravljaju u njegovo ime i slave počinjen genocid
na Drini, na čamcima
nad leševima
nad ljudima na dnu....
Ružni, masni, prljavi i zli.
Drugari moji u Sarajevu su ubijani na igralištima ispred zgrada gde im je najčešće geler zauvek prekinuo detinjstvo.
Sa osmehom prkoseći ratu neshvatajući sta je rat,
a previše odrasli da se sa njim nose.
Strah im je nadvladala igra.
Igra im je bila sve.
"Išli smo se klizati kad je najedanput pala granata.
Kad smo počeli bježati Danijel i ja, granata je pala među nas i Danijela je ubila na mjestu, a mene je ranila na četiri mjesta..."
1601. ubijeno dete Sarajeva
1601. prazna stolica, nekoliko desetina hiljada ranjenih, osakaćenih i uništenih života...
Nisu ih videli, ne vide ih srpski zločinci ni danas.
Ja neću nikada zaboraviti
ni Jasminu (1989)
ni Mirzu (1986)
ni Admira (1986)
ni Danijela (1983)
ni Indiru (1982) ni Nermina...
Ja cu drugare moje posećivati opet u Sarajevu, svaki put, ja cu podsećati na vas i onda kada ćute i onda kada pevaju sa Drine.
Danas i svaki drugi dan opkoljenog grada Sarajeva je dan koji će prećutati svi srpski ratni zločinci, učesnici u ratu koji su svojevoljno pristali na zlo, na propagandu, na naređenja vrhovnog komadanta zločinca Slobodana Miloševića.
Svi ratni profiteri, svi velikosrpski nacionalisti, istaknuti akademici, pevaljke i sav taj ološ koji je pevao dok je u Sarajevu pucalo.
Svi koji su svojom ideologijom doprineli stvaranju klime za prolivanje krvi u svojoj zemlji, na svom tlu. Svi ti popovi koji su ratove blagosiljali, lopovi koji su se bogatili na tuđoj nesreći, svi arkani, mladići, karadžići, svi fašisti i ratni zločinci, oni koji danas rehabilituju zločinačku velikosrpsku politiku i oni koji to ne osuđuju.
Četiri godine opsade jednog grada.
Četiri godine bez struje i vode.
Četiri godine jecaja, plača i krvi.
Četiri godine beznađa i bespomoći.
Četiri godine u zemlji krvi i meda.
Ljudi koji su trebali biti ubijeni.
Ljudi koji su trebali biti na smrt preplašeni.
Svakog dana.
Svakog jutra.
Svake noći.
Ovim ljudima nisu dali miran san.
Ovi ljudi su budni spavali.
Ta granata ispaljena je iz Beograda 1992.
Ta granata ispaljena je pre Oluje u Hrvatskoj.
Ta granata ispaljena je pre NATO bombardovanja Srbije.
Tu granatu i sve naredne ispalila je Vojska Republike Srpske potpomognuta formacijama iz Srbije.
Četiri godine, bez prestanka imala je samo jedan cilj – SRAVNITI GRAD.
Ovo posvećujem svim ljudima koji nisu imali gde da odu ili nisu želeli nigde da odu. Onim ljudima koji nisu pobegli u Srbiju i potom postali najveći nacionalisti. Velikosrpski nacionalisti.
Ovo je posvećeno Sarajlijama. Bosni. Jugoslovenima. Onima koji su ostali. Onima koji drugi dom nisu imali. Oni koji nisu izdali svoj grad, svoje komšije, svoje prijatelje. Onima koji su možda i otišli negde daleko, ali koji će nositi taj bol sa sobom.
Onima koji su izgubili živote u svom gradu!
U gradu ljubavi. U gradu Olimpijskih igara.
U gradu bratstva-jedinstva, gradu Kemala Montena, Olge Sučić, Suade Dilberović…
Ovo je posvećeno mojim vršnjacima, deci, omladini, braniocima Bosne
Ovo je posveceno Ljiljanima.
Svima koji su izgubili svoje živote..
To nije bio rat, to je bila agresija na Bosnu i Hercegovinu.
Naša je obaveza da kažemo istinu vama koji i danas ćutite o tome!
Krivica je individualna, odgovornost je kolektivna. Odgovorni ste da o tome govorite!
Vi koji ste učestovali, vi slobodni a krivi, vi osudjeni i vi kojima se ne sudi.
Vi koji danas ćutite, vi koji ste ih pustili
vi koji rehabilitujete zločince, vi koji vodite propagandu predstavljajući nam dželate za žrtve, vi ste dužni da o tome govorite, vi ste krivi.
Ko se sa zločinim nije suočio, spreman je da ih ponovi.
Spreman je da zapeva danas sa Drine.
Sarajevo vam nikad necu oprostiti!
Sarajevo se nikad ne sme zaboraviti!
Ne praštajte im roditelji, znali su šta rade...
Volim vas moji drugari.
