Forum Klix.ba

...

Što se tiče 13 SS divizije, koliko su Srba pobili na malom području na kome su operirali (Brčko-Bijeljina) ne znam, pa se neću gađati brojkama. Ali budući da je to već 1944. godina, kada je većina Srba muškaraca u oružanim jedinicama, bilo četničkim bilo partizanskim, a civilno stanovništvo smješteno uglavnom na teritoriji jedne ili druge vojske, malo je vjerovatno da su pripadnici divizije imali prilike da pobiju "na hiljade" Srba, na stranu njihove namjere.
Komandni kadar 13.SS divizije činili su Nijemci, dok je oficira Bošnjaka bilo svega devet (9). Većina pripadnika bili su mladići izbjegli iz istočne Bosne od četničkih pokolja.
Ne znam kakve veze ima Vuk Drašković sa Crnom Gorom. Na području Gacka upravo je takva bila situacija: prvo ustaše pokolju Srbe, onda ovi uzvrate, i tako ukrug. Konkretne primjere drugom prilikom, sada sam umoran.

Pomaze Bog Drugarice, jope I uvijek

Mnogo pitas I mnogo si brza pa imas lude I brze odgovore.

Kratko I drugarski posto vidim da si partizanka I lozis se na pravdu.

Porodicne price negde drugo, podforum je Istorija ali ne porodicna. Tih je milion pa je malo komplikovano, ovih jugoslovenski 5-10, ako racunas i tudje istorije o nama pa je lakse

Dala si primer, sasvim moguce istinit ali u kontekstu pakla koji su u celini gledano Nemci uradili u svetu, a o jugi da ne govorimo, primer je zaista na ivici smisla i dobrog ukusa. Ne upucujem te na wiki nego na zdravu pamet.

Kapiram ja da te kao partizanku interesuje drugarska samokritika ali slabo ces naci partizana da se pokaje pred kolektivom, jer nije vise jedan sada je 5-6 partizanskih kolektiva od kad krenuse da resavaju nacionalna pitanja.

Ovi danas vecinom peru svoja licna tanka poimanja istorije partizanskim idealima najcesce. Zvuci sasavo ali deluje. Evo i ti ih volis, zar ne ? To je ok samo zbog brojnih partizanskih celija se slabije kapirate. A za partizane malo previse drobite o republickim istorijama, to bre drugari ne ide po republickoj liniji u ww2. To je posle nasa borba vama dala. Istorija ww2 je jedna i zrtve jedne i neprijatelji jedni, sve to bre fasisti. I sve Partizani, nema moji i tvoji.
Po partizanima.
Tako je bilo, a sada vec idu novopartizanske varijante, nemoj da se trzas i ti si ta, samo s one strane grane.

E pa posto je nemacki izvor tako samokriticno i iskreno napisao o SS, nemackoj jedinici, pitaj o tome na berlinskom forumu, sta ces ovde jadna ?
Jesi to vec probala ili kapiras opet samo drugarsku samokritiku ali javno ? Slabo si Nemaca partizana nasla za pricu tamo valjda, pa sad pitas dalje sta li ?

Vuk bese komunisticki kadar i funkcioner na lepom mestu dok drugari ne pocese kavgu, pa se razume u Cetnike odskora ko i ti u Handzar diviziju. A Dana mu je sef od kad se partija samoubila.

A ko tebe pita da se izvinjavas ? Ili kapiras da treba neko tebi da se izvini ? Cemu te ispirke to te Nemci loze sa izlozbom o Pancevu ?

Super si ti drugarice, a i Nemci su prznice al umeju da se kaju do yaya. Tu su se sad oprali skroz i sada sa iscekivanjem siparice iscekujemo da citamo o razvoju europske vojne na celu sa okajanim njemackim generalom. Dok se to ne razvije kako i prilici nadozbi novo okajanog komandanta hrlimo na nemacke pokajnicke izlozbe i divimo se disciplini i iskrenom pokajanju jednovremeno. Stereo ugodjaj.

A za pokajanje ili u Nemacku ili u okviru svoje celije i siroko ti, obidji javna mesta I masovne jugoslovenske ali sada medjunarodne hepeninge u sirokom luku.

PS Net jeste ali sarajevski, znaci sareno. Ima tu masa ok likova ali avaj u startu krenu galamdzije i strucnjaci pa malo kvare utisak. Evo i ja se asimilovao pa mozda malo ostrije ne sto mi sta od svega gore posebno smeta, nego da ukapiras gde si. Uostalom sa tom pricom ne bi ni u Pancevu bolje prosla samo po drugoj liniji, zar ne ?

Aleykum selam

Opet ovaj trenira supljiranje.

Gdje je onaj sto banira

madner wrote:Opet ovaj trenira supljiranje.

Gdje je onaj sto banira

Ma, no frks

Meni je zabavno da me prozivaju (ovde ispadoh i partizanka) cetnikusom,partizankom,Vlajnom,
gastarbartejrkom,ljubiteljkom lika i dela nacista, a bilo bi jos toga,ali i nije za javnost

Elem,izgleda da nije moguce saznati stav Crnogoraca glede cetnika.

Neka borba bude neprestana (by Tito)

Epitete cemo ljepit poslje, zasad vidim samo povrsno i nekriticno poznavanje materije

Justina wrote:
U mojim nemackim izvorima stoji da su hiljade i hiljade srpskih civila pobijene, da se tacan broj
kao obicno i ne zna, a hiljade i hiljade moze znaciti i 22.000.

Ili,hajde,ja nisam upucena,moji izvori su grcka mitologija, pa bih tebe zamolila da ti navedes
neki broj ubijenih srpskih civila u Bosni.Ili ih nije bilo?

Mislim, stvarno preterujete.

Evo šta sam uspio pronaći o zločinima Handžar divizije.
Nakon rata, 1947. godine, Zemaljska komisija za utvrđivanje zločina okupatora i njegovih saradnika BiH sastavila je vrlo obiman elaborat o 13. SS Handžar diviziji, koji je ovu jedinicu predstavio u izrazito negativnom svjetlu, kao zločinačku i koljačku formaciju. Po ovom elaboratu, pripadnici ove formacije su po selima nemilice ubijali civilno stanovništvo, pljačkali, palili, ubijali zarobljene i ranjene partizane itd. Po ovom dokumentu, 13. SS divizija je za vrijeme svog boravka u Bosni, od marta do oktobra 1944., na području od Brčkog i Bijeljine do Vlasenice i Šekovića, pobila 1803 civila i neutvrđen broj zarobljenih i ranjenih partizana. Navedene brojke su osporavane od različitih istraživača kao pretjerane i neutemeljene iako naravno nema pouzdanih dokaza sa kojim bi se stavila tačka na ovu temu.

Trideset i osam vojnika nekadašnje divizije je optuženo i suđeno 1947. godine za ratne zločine. Samo za sedam njih komunistička vlast je imala dokaze o ratnim zločinima, no unatoč tome svi su osuđeni. Sedam vojnika za koje su imali dokaze su pogubljeni, dok su ostali osuđeni na pet godina do doživotne robije.

Treba još dodati i to da su se njemački zapovjednici handžar divizije već tokom marta i aprila 1944. uz odobrenje Draže Mihailovića sastali sa Stevanom Damjanovićem Lekom i Radivojem Kerovićem koji su komandovali majevičkim i semberskim četničkim odredima. Aktivna suradnja i zajedničke operacije protiv partizana handžar divizije i četnika trajala je tokom cijelog boravka ove divizije u BiH.

@Justina

Evo ću ti nabacati podataka pa sama skontaj:

Brigade NOVJ i JA 1941-45po republikama
Bosna i Hercegovina (33)
Hrvatska (48)
Makedonija (23)
Crna Gora, Boka i Sandžak (8)
Slovenija (23)
Srbija (31)
Kosovo (9)
Vojvodina (14)

Dolaskom u Bosnu i Hercegovinu 12. jula 1941. godine Svetozara Vukmanovića Tempa, delegata CK KPJ i Glavnog štaba, formirano je Vojno rukovodstvo za Bosnu i Hercegovinu. Na istom sastanku Pokrajinskog komiteta KPJ za Bosnu i Hercegovinu formirana su i četiri Oblasna štaba, čiji su zadatak bio da odmah formiraju partizanske odrede i započnu borbu protiv okupatora:

Oblasni vojni štab za Bosansku krajinu,
Oblasni vojni štab za tuzlansku oblast,
Oblasni vojni štab za Hercegovinu i
Oblasni vojni štab za sarajevsku oblast.
U Štab za Bosansku krajinu tada su ušli: Danko Mitrov, komandant; Osman Karabegović, politički komesar i Miljenko Cvitković, zamenik komandanta. U Štab tuzlanske oblasti ušli su: Ivan Marković Irac, komandant; Cvijetin Mijatović Majo, politički komesar; Pašaga Mandžić Murat, zamenik komandanta; Todor Vujasinović i Josip Jovanović, članovi štaba. U Štabu za Hercegovinu bio je najpre predviđen komandant dr. Safet Mujić, ali je kasnije za komandanta određen Miro Popara, za političkog komesara određen je Mustafa Pašić. U Štab sarajevske oblasti ušli su: Slobodan Princip Seljo, komandant i Hasan Brkić, politički komesar.

Brigade Narodnooslobodilačke vojske BiH
1. muslimanska brigada
2. muslimanska brigada
16. muslimanska brigada
2. krajiška udarna brigada
4. krajiška udarna brigada
5. krajiška (kozaračka) udarna brigada
6. krajiška brigada
7. krajiška udarna brigada
8. krajiška (muslimanska) brigada
10. krajiška udarna brigada
11. krajiška udarna brigada
12. krajiška udarna brigada
13. krajiška udarna brigada (Garava)
15. krajiška udarna brigada
16. krajiška udarna brigada
17. krajiška (muslimanska) udarna brigada
20. krajiška (kozaračka) udarna brigada
10. hercegovačka udarna brigada
11. hercegovačka udarna brigada
12. hercegovačka udarna brigada
13. hercegovačka udarna brigada
14. hercegovačka omladinska brigada
14. srednjobosanska udarna brigada
18. srednjobosanska udarna brigada
19. srednjobosanska udarna brigada
18. (hrvatska) istočnobosanska brigada
21. istočnobosanska brigada
15. majevička brigada
17. majevička brigada
Birčanska brigada
Drvarska brigada
Muslimanska brigada 8. divizije
Romanijska brigada (20. istočnobosanska brigada)

Treći bosanski korpus NOVJ
Treći bosanski korpus NOVJ formiran je 9. novembra 1942. godine, naredbom Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita, kao Prvi bosanski narodnooslobodilački udarni korpus. U njegov sastav tada su ušle sve jedinice na teritoriji Bosne i Hercegovine: Četvrta i Peta krajiška divizija, Šesta proleterska istočnobosanska NOU brigada i partizanski odredi iz Bosanske krajine.
Za komandanta Prvog bosanskog korpusa postavljen je Kosta Nađ, narodni heroj, a za političkog komesara Osman Karabegović, narodni heroj.

1. muslimanska brigada
Osnovana 8. februara 1944 u Cazinu. Od Cazinskog NOP odreda u V. Kladuši, po naređenju Štaba 4. korpusa NOVJ, formirana 1. muslimanska brigada Unske operativne grupe.

2. muslimanska brigada
Osnovana 2. marta 1944.

27. istočnobosanska divizija NOVJ formirana je 10. oktobra 1943. u oslobođenoj Tuzli od Druge krajiške, 17. majevičke, 18. istočnobosanske brigada, i delova Birčanskog NOP odreda. 24. oktobra u njen sastav ušla je Devetnaesta birčanska brigada. Iz sastava divizije izašle su 18. brigada (2. decembra 1943) i 2. krajiška (5. maja 1944). Umesto njih u diviziju su ušle Šesnaesta muslimanska brigada 15. marta 1944. i Dvadeseta romanijska brigada 19. maja 1944. Pri formiranju, divizija je imala 2.037, 25. oktobra 3.309, a sredinom novembra oko 4.100 boraca. Pošto je borački sastav pretežno poticao iz Tuzle i šire okoline, 27. divizija u nekim knjigama se naziva i tuzlanskom. Početkom septembra 1944. Treći korpus je iskoristio povoljan razvoj okolnosti i 17. septembra 27. divizija je konačno oslobodila Tuzlu.

Komandant: .
Pero Kosorić (oktobar 1943. - septembar 1944.)
Miloš Zekić (septembar 1944. - maj 1945.)
Polit. komesar: Hasan Brkić (oktobar 1943. - novembar 1943.)
Pavle Goranin (novembar 1943. - januar 1944.)
Zarija Škerović (mart 1944. - maj 1945.)

10. hercegovačka proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada formirana je naredbom Vrhovnog komandanta NOP i DVJ Josipa Broza Tita, 10. avgusta 1942. godine, u selu Šujici kod Duvna, od Hercegovačkog partizanskog odreda i Mostarskog partizanskog bataljona. Nešto kasnije, krajem avgusta u sastav brigade ušla je Igmanska partizanska četa, u septembru Prozorski bataljon Trećeg krajiškog partizanskog odreda, a u novembru rasformirani Treći odred Četvrte operativne zone Hrvatske i partizanski batljaoni: „Jozo Jurčević“, „Vojin Zirojević“ i „Mihovil Tomić“. Po formiranju brigada je imala tri bataljona, s oko 620 boraca, a u novembru 1942. godine imala je pet bataljona, s oko 1.000 boraca.

Prvi komandant brigade bio je Vlado Šegrt, narodni heroj, politički komesar Čedo Kapor, a partijski rukovodilac Vaso Miskin Crni, narodni heroj.

Narodni heroji Desete hercegovačke brigade:
Mladen Balorda, komandant Trećeg (mostarskog) bataljona
Karlo Batko, političkog komesara čete u Petom bataljonu
Kosta Bjelogrlić, komandant Prvog (gatačkog) bataljona
Risto Vreća, politički komesar bataljona
Pavle Vukoje, komandant Petog bataljona
Hasan Zahirović Laca, borac-mitraljezac u Trećem (mostarskom) bataljonu
Asim Zupčević, politički komesar čete u Trećem (mostarskom) bataljonu
Miloš Kovačević, komandant Trećeg (mostarskog) bataljona
Vaso Miskin Crni, partijski rukovodilac brigade
Šefik Obad, politički komesar Treće čete Trećeg (mostarskog) bataljona
Mileta Okiljević, borac Prve čete Prvog (gatačkog) bataljona
Dušan Pajić-Dašić, komandir artiljerije brigade
Žarko Papić, komandir Prve čete Prvog (gatačkog) bataljona
Ahmed Pintul, komandir Druge čete Trećeg (mostarskog) bataljona
Srećko Reić, komandant bataljona
Vlado Tomanović, zamenik komandanta brigade
Radovan Šakotić, komandant Trećeg (mostarskog) bataljona
Danilo Šarenac, komandant Četvrtog bataljona
Ante Šarić Rade Španac, komandir čete u bataljonu Vojin Zirojević
Vlado Šegrt, prvi komandant brigade
Obren Šupić, komandir čete u Prvom (gatačkom) bataljonu


6. proleterska istočnobosanska narodnooslobodilačka udarna brigada je formirana naredbom Vrhovnog štaba NOP i DVJ 6. avgusta 1942. godine u Šekovićima, od tri istočno-bosanska proleterska bataljona. Na dan formiranja imala je 550 boraca.

Prvi komandant brigde bio je Vojo Ljujić, narodni heroj, a politički komesar Pašaga Mandžić Murat, narodni heroj.

Brigada je imala ogroman značaj za održavanje ustanka u istočnoj Bosni u periodu njegove najveće krize (1942-1943. godine), u ponovnom rasplamsavanju ustanka u ovoj oblasti, i brojnim poduhvatima u istočnoj Bosni, Crnoj Gori, Srbiji, Hrvatskoj i Sloveniji. Dala je veliki broj vojno-političkih i partijskih rukovodilaca, kao i narodnih heroja.

Odlukom Vrhovnog štaba NOV i POJ za postignute uspehe u borbi, 29. oktobra 1944, proglašena je proleterskom.

Odlikovana je i Ordenom narodnog oslobođenja i Ordenom bratstva i jedinstva, a povodom petnaestogodišnjice bitke na Sutjesci, juna 1958. godine, odlikovana je Ordenom narodnog heroja.

Komandant: Vojo Ljujić
Polit. komesar: Pašaga Mandžić Murat
Narodni heroji Šeste proleterske brigade
Nisim Albahari
Hasan Brkić
Milenko Verkić
Dušan Vukasović
Ravijojla Janković Rava
Veljko Lukić Kurjak
Vojo Ljujić
Anka Matić Grozda
Pašaga Mandžić Murat
Omer Maslić
Huso Merdžić
Cvijetin Mijatović
Vlada Obradović Kameni
Vladimir Perić Valter
Jovo Radovanović Jovaš
Avdo Hodžić
Branko Šurbat Bane
__________________________________________________________________________

Dakle 6 od 33 brigade u BiH su nosile naziv muslimanska. Sudeći prema imenima komandnog kadra kao i imenima narodnih heroja očigledno da su i druge brigade na područjima gdje su živjeli muslimani bile u dobroj mjeri zastupljene muslimanski borcima. Koliko ih je moglo biti na nivou cijele NOV probaj zaključiti sama.

Nezbilj wrote:@Justina

Evo ću ti nabacati podataka pa sama skontaj:

Brigade NOVJ i JA 1941-45po republikama
Bosna i Hercegovina (33)
Hrvatska (48)
Makedonija (23)
Crna Gora, Boka i Sandžak (8)
Slovenija (23)
Srbija (31)
Kosovo (9)
Vojvodina (14)

Dolaskom u Bosnu i Hercegovinu 12. jula 1941. godine Svetozara Vukmanovića Tempa, delegata CK KPJ i Glavnog štaba, formirano je Vojno rukovodstvo za Bosnu i Hercegovinu. Na istom sastanku Pokrajinskog komiteta KPJ za Bosnu i Hercegovinu formirana su i četiri Oblasna štaba, čiji su zadatak bio da odmah formiraju partizanske odrede i započnu borbu protiv okupatora:

Oblasni vojni štab za Bosansku krajinu,
Oblasni vojni štab za tuzlansku oblast,
Oblasni vojni štab za Hercegovinu i
Oblasni vojni štab za sarajevsku oblast.
U Štab za Bosansku krajinu tada su ušli: Danko Mitrov, komandant; Osman Karabegović, politički komesar i Miljenko Cvitković, zamenik komandanta. U Štab tuzlanske oblasti ušli su: Ivan Marković Irac, komandant; Cvijetin Mijatović Majo, politički komesar; Pašaga Mandžić Murat, zamenik komandanta; Todor Vujasinović i Josip Jovanović, članovi štaba. U Štabu za Hercegovinu bio je najpre predviđen komandant dr. Safet Mujić, ali je kasnije za komandanta određen Miro Popara, za političkog komesara određen je Mustafa Pašić. U Štab sarajevske oblasti ušli su: Slobodan Princip Seljo, komandant i Hasan Brkić, politički komesar.

Brigade Narodnooslobodilačke vojske BiH
1. muslimanska brigada
2. muslimanska brigada
16. muslimanska brigada
2. krajiška udarna brigada
4. krajiška udarna brigada
5. krajiška (kozaračka) udarna brigada
6. krajiška brigada
7. krajiška udarna brigada
8. krajiška (muslimanska) brigada
10. krajiška udarna brigada
11. krajiška udarna brigada
12. krajiška udarna brigada
13. krajiška udarna brigada (Garava)
15. krajiška udarna brigada
16. krajiška udarna brigada
17. krajiška (muslimanska) udarna brigada
20. krajiška (kozaračka) udarna brigada
10. hercegovačka udarna brigada
11. hercegovačka udarna brigada
12. hercegovačka udarna brigada
13. hercegovačka udarna brigada
14. hercegovačka omladinska brigada
14. srednjobosanska udarna brigada
18. srednjobosanska udarna brigada
19. srednjobosanska udarna brigada
18. (hrvatska) istočnobosanska brigada
21. istočnobosanska brigada
15. majevička brigada
17. majevička brigada
Birčanska brigada
Drvarska brigada
Muslimanska brigada 8. divizije
Romanijska brigada (20. istočnobosanska brigada)

Treći bosanski korpus NOVJ
Treći bosanski korpus NOVJ formiran je 9. novembra 1942. godine, naredbom Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita, kao Prvi bosanski narodnooslobodilački udarni korpus. U njegov sastav tada su ušle sve jedinice na teritoriji Bosne i Hercegovine: Četvrta i Peta krajiška divizija, Šesta proleterska istočnobosanska NOU brigada i partizanski odredi iz Bosanske krajine.
Za komandanta Prvog bosanskog korpusa postavljen je Kosta Nađ, narodni heroj, a za političkog komesara Osman Karabegović, narodni heroj.

1. muslimanska brigada
Osnovana 8. februara 1944 u Cazinu. Od Cazinskog NOP odreda u V. Kladuši, po naređenju Štaba 4. korpusa NOVJ, formirana 1. muslimanska brigada Unske operativne grupe.

2. muslimanska brigada
Osnovana 2. marta 1944.

27. istočnobosanska divizija NOVJ formirana je 10. oktobra 1943. u oslobođenoj Tuzli od Druge krajiške, 17. majevičke, 18. istočnobosanske brigada, i delova Birčanskog NOP odreda. 24. oktobra u njen sastav ušla je Devetnaesta birčanska brigada. Iz sastava divizije izašle su 18. brigada (2. decembra 1943) i 2. krajiška (5. maja 1944). Umesto njih u diviziju su ušle Šesnaesta muslimanska brigada 15. marta 1944. i Dvadeseta romanijska brigada 19. maja 1944. Pri formiranju, divizija je imala 2.037, 25. oktobra 3.309, a sredinom novembra oko 4.100 boraca. Pošto je borački sastav pretežno poticao iz Tuzle i šire okoline, 27. divizija u nekim knjigama se naziva i tuzlanskom. Početkom septembra 1944. Treći korpus je iskoristio povoljan razvoj okolnosti i 17. septembra 27. divizija je konačno oslobodila Tuzlu.

Komandant: .
Pero Kosorić (oktobar 1943. - septembar 1944.)
Miloš Zekić (septembar 1944. - maj 1945.)
Polit. komesar: Hasan Brkić (oktobar 1943. - novembar 1943.)
Pavle Goranin (novembar 1943. - januar 1944.)
Zarija Škerović (mart 1944. - maj 1945.)

10. hercegovačka proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada formirana je naredbom Vrhovnog komandanta NOP i DVJ Josipa Broza Tita, 10. avgusta 1942. godine, u selu Šujici kod Duvna, od Hercegovačkog partizanskog odreda i Mostarskog partizanskog bataljona. Nešto kasnije, krajem avgusta u sastav brigade ušla je Igmanska partizanska četa, u septembru Prozorski bataljon Trećeg krajiškog partizanskog odreda, a u novembru rasformirani Treći odred Četvrte operativne zone Hrvatske i partizanski batljaoni: „Jozo Jurčević“, „Vojin Zirojević“ i „Mihovil Tomić“. Po formiranju brigada je imala tri bataljona, s oko 620 boraca, a u novembru 1942. godine imala je pet bataljona, s oko 1.000 boraca.

Prvi komandant brigade bio je Vlado Šegrt, narodni heroj, politički komesar Čedo Kapor, a partijski rukovodilac Vaso Miskin Crni, narodni heroj.

Narodni heroji Desete hercegovačke brigade:
Mladen Balorda, komandant Trećeg (mostarskog) bataljona
Karlo Batko, političkog komesara čete u Petom bataljonu
Kosta Bjelogrlić, komandant Prvog (gatačkog) bataljona
Risto Vreća, politički komesar bataljona
Pavle Vukoje, komandant Petog bataljona
Hasan Zahirović Laca, borac-mitraljezac u Trećem (mostarskom) bataljonu
Asim Zupčević, politički komesar čete u Trećem (mostarskom) bataljonu
Miloš Kovačević, komandant Trećeg (mostarskog) bataljona
Vaso Miskin Crni, partijski rukovodilac brigade
Šefik Obad, politički komesar Treće čete Trećeg (mostarskog) bataljona
Mileta Okiljević, borac Prve čete Prvog (gatačkog) bataljona
Dušan Pajić-Dašić, komandir artiljerije brigade
Žarko Papić, komandir Prve čete Prvog (gatačkog) bataljona
Ahmed Pintul, komandir Druge čete Trećeg (mostarskog) bataljona
Srećko Reić, komandant bataljona
Vlado Tomanović, zamenik komandanta brigade
Radovan Šakotić, komandant Trećeg (mostarskog) bataljona
Danilo Šarenac, komandant Četvrtog bataljona
Ante Šarić Rade Španac, komandir čete u bataljonu Vojin Zirojević
Vlado Šegrt, prvi komandant brigade
Obren Šupić, komandir čete u Prvom (gatačkom) bataljonu


6. proleterska istočnobosanska narodnooslobodilačka udarna brigada je formirana naredbom Vrhovnog štaba NOP i DVJ 6. avgusta 1942. godine u Šekovićima, od tri istočno-bosanska proleterska bataljona. Na dan formiranja imala je 550 boraca.

Prvi komandant brigde bio je Vojo Ljujić, narodni heroj, a politički komesar Pašaga Mandžić Murat, narodni heroj.

Brigada je imala ogroman značaj za održavanje ustanka u istočnoj Bosni u periodu njegove najveće krize (1942-1943. godine), u ponovnom rasplamsavanju ustanka u ovoj oblasti, i brojnim poduhvatima u istočnoj Bosni, Crnoj Gori, Srbiji, Hrvatskoj i Sloveniji. Dala je veliki broj vojno-političkih i partijskih rukovodilaca, kao i narodnih heroja.

Odlukom Vrhovnog štaba NOV i POJ za postignute uspehe u borbi, 29. oktobra 1944, proglašena je proleterskom.

Odlikovana je i Ordenom narodnog oslobođenja i Ordenom bratstva i jedinstva, a povodom petnaestogodišnjice bitke na Sutjesci, juna 1958. godine, odlikovana je Ordenom narodnog heroja.

Komandant: Vojo Ljujić
Polit. komesar: Pašaga Mandžić Murat
Narodni heroji Šeste proleterske brigade
Nisim Albahari
Hasan Brkić
Milenko Verkić
Dušan Vukasović
Ravijojla Janković Rava
Veljko Lukić Kurjak
Vojo Ljujić
Anka Matić Grozda
Pašaga Mandžić Murat
Omer Maslić
Huso Merdžić
Cvijetin Mijatović
Vlada Obradović Kameni
Vladimir Perić Valter
Jovo Radovanović Jovaš
Avdo Hodžić
Branko Šurbat Bane
__________________________________________________________________________

Dakle 6 od 33 brigade u BiH su nosile naziv muslimanska. Sudeći prema imenima komandnog kadra kao i imenima narodnih heroja očigledno da su i druge brigade na područjima gdje su živjeli muslimani bile u dobroj mjeri zastupljene muslimanski borcima. Koliko ih je moglo biti na nivou cijele NOV probaj zaključiti sama.

al pogledaj i datume nastanke tih brigada. većina nastale 1944 godine.
i moja nepismena prababa je tada znala da ce svaba da ispusi.
u koliko je bosnjackih sela dignut ustanak 1941.
npr ustanak u dobojskom kraju je u 100% slučajeva počeo u srpskim selima a broj partizana (1941-1942) bosnjačke nacionalisti se moze izbrojati na prstima i obično se radilo o skojevcima.u banja lučkom kraju je bilo malo više al u odnosu na ostale mizerija.
il sto bi moj đed "domaći izdajnik" rekao koji je kur.c dosao u moje selo (srpsko) dizat ustanak sto nije dizo u svom bosnjačkom.za odmazdu neće svaba i ustasa palit njegovo već moje selo.
naravno svako je tada dobrodosao u borbi protiv okupatora i domaćih izdajnika i na tome hvala al necemo supljaka.

il ak oćeš koliko je u procentima bilo bosnjaka u jedinicama koje nisu imale prefiks muslimanska br. osim komesara i slično.

poz

A ko bi bolan krenuo za Osmanom Karabegovićem?

Zapravo ne znam ni što je to bitno kad su se jugosloveni 90 odrekli i Tita i NOB-e.

drug bevc wrote:
al pogledaj i datume nastanke tih brigada. većina nastale 1944 godine.
i moja nepismena prababa je tada znala da ce svaba da ispusi.
u koliko je bosnjackih sela dignut ustanak 1941.
npr ustanak u dobojskom kraju je u 100% slučajeva počeo u srpskim selima a broj partizana (1941-1942) bosnjačke nacionalisti se moze izbrojati na prstima i obično se radilo o skojevcima.u banja lučkom kraju je bilo malo više al u odnosu na ostale mizerija.
il sto bi moj đed "domaći izdajnik" rekao koji je kur.c dosao u moje selo (srpsko) dizat ustanak sto nije dizo u svom bosnjačkom.za odmazdu neće svaba i ustasa palit njegovo već moje selo.
naravno svako je tada dobrodosao u borbi protiv okupatora i domaćih izdajnika i na tome hvala al necemo supljaka.

il ak oćeš koliko je u procentima bilo bosnjaka u jedinicama koje nisu imale prefiks muslimanska br. osim komesara i slično.

poz

Namjera mi je bila odgovoriti na pitanje o učešću muslimana u partizanima. Dakle nemam iluziju preuveličavanja njihove uloge ali mislim da se na osnovu predočenog također ne može reći da je njihova uloga bila minorna kako se to inače imputira. Ako krenemo od toga onda možemo krenuti u raspravu i analizu detalja.

Ukupan broj partizana 41. i 42. je mali i večina brigada se formira od 43. pa nadalje sa momentumom u 44. godini kada partizanima masovno pristupaju i četnici i ustaše i muslimani. Srbi su bili najviše motivisanu pristupiti partizanima jer je to bila jedina vojska koja se frontalno sukobljavala sa ustašama dok su četnici kolaborirajući sa Njemcima često zapravo surađivali sa ustašama. Svi oni koji su bili protiv četničkih zločina radije su se opredjeljivali za partizane tako da je u prvoj polovini rata najviše Srba bilo u partizanima u BiH. Dalmatinci su kao što znamo masovno pristupili partizanima jer su se protivili prepuštanju uprave nad Dalmacijom Italijanima. Dakle razloge za podršku ovoj ili onoj vojsci ne treba tražiti u idealima.U tom vremenu postojale su politike i narod. Četnička, ustaška, njemačka, partizanska politika vođene su sa svojim ciljevima i zločini su bili sredstvo.

Srpska propaganda pokušava da prikaže kako su muslimani bili fašisti u drugom svijetskom ratu pa čak i da su počinili genocid nam jevrejima sto su tipične metode izjednačavanja zločina. Musimani su bili na udaru četničkih zločina i njihova politika je bila politika preživljavanja tako da je najbolja vojska bila ona koja te ne kolje a to su prije svega bili Nijemci, zatim vojska koja brani od četnika što su u određenoj mjeri bili domobrani, zeleni kadar i muslimanske milicije pa onda vojska koja bije četnike a to su bili partizani i donekle ustaše. Ipak partizani nisu bilo poznati po vjerskoj toleranciji tako da je za mnoge muslimane bilo upitno kakav će biti njihov status ako partizani pobjede.

Evo, po meni, vrlo jasnog objašnjenja odnosa Bošnjaka prema partizanima, i obratno, u prvim godinama rata, u već pominjanoj knjizi Joze Tomasevicha "Rat i revolucija u Jugoslaviji 1941 - 1945 : Okupacija i kolaboracija"

Do početka 1942 partizani u BiH, uglavnom Srbi, usko su surađivali sa četnicima, a ponegdje-u okolici Drvara u zapadnoj Bosni i u istočnoj Hercegovini-odbijali primati Muslimane u svoje redove i povremeno se prema muslimanskom stanovništvu ponašali upravo kao i četnici. Nije dakle ni čudo da muslimansko stanovištvo mjesecima nije vidjelo nikakvu razliku između partizana i četnika.
Iznimke su bile oni Muslimani intelektualci i industrijski radnici koji su, kao članovi KPJ, od samog početka sudjelovali u ustanku i bili na vodećim pozicijama. Također, u nekim područjima partizani su od samog početka uspjeli mobilizirati znatan broj Muslimana i Hrvata. Primjerice, u području oko planine Kozare u sjeverozapadnoj Bosni, Muslimani i Hrvati sačinjavali su oko 10% partizanskih jedinica već koncem kolovoza 1941, a od konca godine njihov udio narastao je na 25%. Slična situacija prevladavala je čini se i u partizanskim jedinicama na području planine Romanije blizu Sarajeva.
Barem jedan od partizanskih vođa, Svetozar Vukmanović Tempo, koji je kod bh.partizana kao delegat CK KPJ i VŠ boravio od srpnja 1941. do kasne jeseni 1942, smatrao je da su za nepovjerenje Muslimana prema partizanima krivi uglavnom četnici. Prema njegovim tvrdnjama, odnosi između partizana i Muslimana u istočnoj Bosni u početnoj fazi ustanka bili su toliko dobri da su partizani formirali muslimanski bataljun, ali su njihove kasnije napore da privuku više Muslimana spriječili četnici. Izvještaji o porazima partizana u Srbiji, a uz to i mnogi nedostaci partizanskog zapovjednog kadra, povećali su broj Srba koji su odlazili u četnike, iako su se neki od njih prvotno bili pridružili partizanima. Povećanje broja četnika, kao i dolazak dva jaka četnička odreda iz Srbije, rezultirali su intenziviranjem četničkih zvjerstava nad Muslimanima. Postoje dokazi da su se pri počinjenju tih zvjerstava četnicima pridružili i neki partizani. Kad se pokazalo da partizanska komanda nije u stanju držati mnoge od svojih jedinica pod kontrolom, ni štititi muslimansko stanovništvo, partizane je napustio toliki broj Muslimana da je njihov bataljon morao biti raspušten. Muslimansko stanovništvo potražilo je sigurnost na područjima pod kontrolom ustaša koja se graničila sa istočnom Bosnom. Prema Vukmanoviću Tempu, neki izbjeglice osvetili su se kasnije kao pripadnici ustaške Crne legije, koja je postala zloglasna po zvjerstvima nad Srbima u istočnoj Bosni.

Za par godina ce Draza biti osnivac humanizma i demokratije, osmanski okupatori ce biti donosioci slobode i ljudskih prava a ustase aktivisti protiv nasilja nad zivotinjama i okolinom kasnije preimenovani u Green Peace i PETA a MAlcolm pojam nepristranosti,....

Bitte_Halt_ja_ja wrote:Za par godina ce Draza biti osnivac humanizma i demokratije, osmanski okupatori ce biti donosioci slobode i ljudskih prava a ustase aktivisti protiv nasilja nad zivotinjama i okolinom kasnije preimenovani u Green Peace i PETA a MAlcolm pojam nepristranosti,....

Tako nekako.U mom kraju,mislim u donjoj Hercegovini nešto muslimana je učestvovalo od 41 u partizanima,Hairlići iz Boljuna učestvovali su čak u junskom ustanku pa ih posle ni četnici nisu maltretirali za razliku od srpskih partizanskih familija.Dosta Stolačke muslimanske omladine od početka ustanka sarađuje sa partizanima...Behmeni,Pirije,Rizvanbegovići takođe.Selo Basilije kod Stoca,Bitunjani isto.Nije muslimanima bilo lako ni svejedno otići u partizane te 41zato ovim pobrojanim iskazujem dužno poštovanje.Treba i Srbe razumjeti. Oni koji su preživjeli skapavaju po bezvodnim hercegovačkim planinama i brane goli život.Kad su se dočepali uslovno rečeno slobode,ne razabiraju ko je zločinac a ko nije.

majstorina wrote:

Bitte_Halt_ja_ja wrote:Za par godina ce Draza biti osnivac humanizma i demokratije, osmanski okupatori ce biti donosioci slobode i ljudskih prava a ustase aktivisti protiv nasilja nad zivotinjama i okolinom kasnije preimenovani u Green Peace i PETA a MAlcolm pojam nepristranosti,....

Tako nekako.U mom kraju,mislim u donjoj Hercegovini nešto muslimana je učestvovalo od 41 u partizanima,Hairlići iz Boljuna učestvovali su čak u junskom ustanku pa ih posle ni četnici nisu maltretirali za razliku od srpskih partizanskih familija.Dosta Stolačke muslimanske omladine od početka ustanka sarađuje sa partizanima...Behmeni,Pirije,Rizvanbegovići takođe.Selo Basilije kod Stoca,Bitunjani isto.Nije muslimanima bilo lako ni svejedno otići u partizane te 41zato ovim pobrojanim iskazujem dužno poštovanje.Treba i Srbe razumjeti. Oni koji su preživjeli skapavaju po bezvodnim hercegovačkim planinama i brane goli život.Kad su se dočepali uslovno rečeno slobode,ne razabiraju ko je zločinac a ko nije.

Upravo tako.
Nadam se da si pročitao citat u mom gornjem postu. To u glavnim crtama razjašnjava tu situaciju na početku ustanka.

Nezbilj wrote: Namjera mi je bila odgovoriti na pitanje o učešću muslimana u partizanima. Dakle nemam iluziju preuveličavanja njihove uloge ali mislim da se na osnovu predočenog također ne može reći da je njihova uloga bila minorna kako se to inače imputira. Ako krenemo od toga onda možemo krenuti u raspravu i analizu detalja.

Ukupan broj partizana 41. i 42. je mali i večina brigada se formira od 43. pa nadalje sa momentumom u 44. godini kada partizanima masovno pristupaju i četnici i ustaše i muslimani. Srbi su bili najviše motivisanu pristupiti partizanima jer je to bila jedina vojska koja se frontalno sukobljavala sa ustašama dok su četnici kolaborirajući sa Njemcima često zapravo surađivali sa ustašama. Svi oni koji su bili protiv četničkih zločina radije su se opredjeljivali za partizane tako da je u prvoj polovini rata najviše Srba bilo u partizanima u BiH. Dalmatinci su kao što znamo masovno pristupili partizanima jer su se protivili prepuštanju uprave nad Dalmacijom Italijanima. Dakle razloge za podršku ovoj ili onoj vojsci ne treba tražiti u idealima.U tom vremenu postojale su politike i narod. Četnička, ustaška, njemačka, partizanska politika vođene su sa svojim ciljevima i zločini su bili sredstvo.

Srpska propaganda pokušava da prikaže kako su muslimani bili fašisti u drugom svijetskom ratu pa čak i da su počinili genocid nam jevrejima sto su tipične metode izjednačavanja zločina. Musimani su bili na udaru četničkih zločina i njihova politika je bila politika preživljavanja tako da je najbolja vojska bila ona koja te ne kolje a to su prije svega bili Nijemci, zatim vojska koja brani od četnika što su u određenoj mjeri bili domobrani, zeleni kadar i muslimanske milicije pa onda vojska koja bije četnike a to su bili partizani i donekle ustaše. Ipak partizani nisu bilo poznati po vjerskoj toleranciji tako da je za mnoge muslimane bilo upitno kakav će biti njihov status ako partizani pobjede.

šta ovo podcrtano znači, da su četnici i ustaše religija ili možda ime naroda ili da su muslimani kvislinška vojna formacija, ne bi li bilo ispravno " četnici i ustaše ( hrvati i muslimani)", doduše odlaska ustaša u partizane bilo koje vjere baš i nije bilo, vrlo malo...

osa wrote:

Nezbilj wrote: Namjera mi je bila odgovoriti na pitanje o učešću muslimana u partizanima. Dakle nemam iluziju preuveličavanja njihove uloge ali mislim da se na osnovu predočenog također ne može reći da je njihova uloga bila minorna kako se to inače imputira. Ako krenemo od toga onda možemo krenuti u raspravu i analizu detalja.

Ukupan broj partizana 41. i 42. je mali i večina brigada se formira od 43. pa nadalje sa momentumom u 44. godini kada partizanima masovno pristupaju i četnici i ustaše i muslimani. Srbi su bili najviše motivisanu pristupiti partizanima jer je to bila jedina vojska koja se frontalno sukobljavala sa ustašama dok su četnici kolaborirajući sa Njemcima često zapravo surađivali sa ustašama. Svi oni koji su bili protiv četničkih zločina radije su se opredjeljivali za partizane tako da je u prvoj polovini rata najviše Srba bilo u partizanima u BiH. Dalmatinci su kao što znamo masovno pristupili partizanima jer su se protivili prepuštanju uprave nad Dalmacijom Italijanima. Dakle razloge za podršku ovoj ili onoj vojsci ne treba tražiti u idealima.U tom vremenu postojale su politike i narod. Četnička, ustaška, njemačka, partizanska politika vođene su sa svojim ciljevima i zločini su bili sredstvo.

Srpska propaganda pokušava da prikaže kako su muslimani bili fašisti u drugom svijetskom ratu pa čak i da su počinili genocid nam jevrejima sto su tipične metode izjednačavanja zločina. Musimani su bili na udaru četničkih zločina i njihova politika je bila politika preživljavanja tako da je najbolja vojska bila ona koja te ne kolje a to su prije svega bili Nijemci, zatim vojska koja brani od četnika što su u određenoj mjeri bili domobrani, zeleni kadar i muslimanske milicije pa onda vojska koja bije četnike a to su bili partizani i donekle ustaše. Ipak partizani nisu bilo poznati po vjerskoj toleranciji tako da je za mnoge muslimane bilo upitno kakav će biti njihov status ako partizani pobjede.

šta ovo podcrtano znači, da su četnici i ustaše religija ili možda ime naroda ili da su muslimani kvislinška vojna formacija, ne bi li bilo ispravno " četnici i ustaše ( hrvati i muslimani)", doduše odlaska ustaša u partizane bilo koje vjere baš i nije bilo, vrlo malo...

U navedenom kontekstu možda nisam bio dovoljno precizan. Hrvati su u svakom slučaju u partizane prelazili iz ustaša i domobrana, a Srbi iz četnika. Kod muslimana situacija je ipak bila malo kompleksnija. Iako ih je značajan broj bio u ustašama muslimani su bili najbrojniji u posebnim dobrovoljnim domobranskim formacijama zvanih zeleni kadar, kao što su bosanski planinci, Hadžiefendićeva Domdo pukovnija u Tuzlanskom kraju (oko 3000 boraca), Muslimanska vojnica - Huskina milicija u Krajini (oko 3000 boraca), u istočnoj Hercegovini Džemal Tanović imao je oko 700 vojnika u području Fazlagića Kule itd. Osim toga naročito u istočnoj BiH postojale su i brojne nezavisne muslimanske milicije. Muhamed ef. Pandža regrutovao je muslimanske jedinice u području istočne Bosne koje su predvodili Husin-beg Čengić u području Čajniča, Mustafa Zuković u području Pljevalja, Zulfo Dumanjić u području Rogatice, Edhem Hadžialić Efendić oko Bratunca, Ismet Bektašević područje Srebrenice itd. Ako ovome dodamo i hiljade dezertera iz Handžar divizije koja je brojala do 20.000 boraca onda ti je jasno zašto nisam naveo pojedinačnu vojsku iz koje je dolazilo najviše muslimana u partizane.

Nezbilj, može li se znati odakle ti ove posljednje informacije (o muslimanskim dobrovoljačkim formacijama)? Jako bih volio da nađem tu literaturu.

Pera Trta wrote:Nezbilj, može li se znati odakle ti ove posljednje informacije (o muslimanskim dobrovoljačkim formacijama)? Jako bih volio da nađem tu literaturu.

http://www.rijaset.ba/images/stories/GL ... .-1945.pdf

http://bosnjacki.forumpro.eu/istorija-i ... ar-t34.htm
evo i ovo o tuzlanskom kraju

Nezbilj wrote:

Pera Trta wrote:Nezbilj, može li se znati odakle ti ove posljednje informacije (o muslimanskim dobrovoljačkim formacijama)? Jako bih volio da nađem tu literaturu.

http://www.rijaset.ba/images/stories/GL ... .-1945.pdf

Hvala.
U ovom kratkom pregledu se najbolje vidi kako je istorija Bošnjaka u WW2 sve samo ne crno-bijela.

Chmoljo wrote:

Justina wrote: Nisi u toku dragi covece. U Srbiji se otkopavaju grobnice,ali u tim masovnim grobnicama je oko
100.000 ljudi, a 90% njih nema veze sa cetnicima nego su bili na ovaj ili onaj nacin "drzavni
neprijatelji" Bilo je u Srbiji masovnih streljanja,ocigledno da ste vi u Bosni bili postedjeni
tih strahota kao sto ste bili postedjeni i Sremskog Fronta.

Inace,jednostavno smatram da je slika koja je postavljena neukusna,vulgarna i da ne prilici
ovom PDF.Ima valjda nekog PDF- za zezanje i smijesne slike. Ali ja samo rekoh svoje misljenje.

ovdje nije riječ o 100.000 neznanih ljudi. riječ je o jednom, jedinom čovjeku i svemu što on predstavlja. kao i ono što predstavljaju njegovi sljedbenici.

draga ženo, isti oni koji su klali po Srebrenici, Zvorniku i Foči su se pozivali na lik i djelo dotičnog. ali bitno je da se ne naruši njegov spokoj. moćno neko govno.

a što se tiče tog busanja u prsa Sremskim Frontom i masovnim streljanjima, očigledno kako misliš da su se Sutjeska, Neretva, Kozara, Igmanski Marš, oslobođenje Bihaća itd. itd. odigrali u Zimbabweu.

nije ni čudo kada su po udžbenicima u Srbiji četnici - antifašisti...

Partizani jedina garancija opstanka narodima Jugoslavije

Partizani su svakako jedina, doduse disproporcionalno ali ipak visenacionalna vojska od druge polovine 43ce pa nadalje bili.
Mislim da nisi pozitivno ukapirao sta Justina hoce da kaze mada to nije lako.

Opet kad si tako tvrd, I zaslepljen, onda znaj da sve te bitke partizana koje si naveo pre druge polovine 43, vodili su prognani NDH / bosanski / srpski stanovnici, partizani kad vec tako pricate o tom pokretu.

Partizani su medjutim bili jedino garancija za uvodjenje komunizma. Nista drugo znacajnije. U krajnjoj liniji pokazalo se i garant unistenja Jugoslavije, njihovi politicki naslednici.

Ludi jugosloveni bi kako tako preziveli kao i sada. Kolaterala.
Samo bi imali jednu traumu manje.

Osim Osmanskog i Habsburskog carstva i sada Evropske unije imali bi jedno nasilno nametanje vlasti manje

Problem je da se vekovima zivi konstantno na periferiji. Periferni geografski polozaj ne bi sam po sebi bio problem vec cinjenica da smo svo to vreme na periferiji, svih trendova i ekonomskih, kulturnih, politickih i kakvih god ti drago u svim tim drzavno politickim sistemima.

Periferiji osmanske Turske, periferiji habsburske monarhije, periferiji istocnog bloka, pa i van njega, a opet komunisticka zemlja i evo sada na periferiji EU. Cak ni unutar nje, sto zapravo ima jedino i logike. Bilo nama to drago ili ne.

Nikako dovoljno ambiciozni da pozele sta vise i budu uspesniji, juzni sloveni u Jugoslaviji nazalost dozvolili su da partijski mediokriteti prednost daju i svu narodnu energiju podrede svom opstanku na nasilno osvojenoj vlasti, podgrevajuci zle duhove ww2 sve vreme, citavih 45 godina, umesto da oslobode pozitivnu stvaralacku energiju koje medju jugoslovenima ne fali.

Sto se tice kvalifikacija, neka te, to me ne zanima uopste. Ne slazemo se svakako ni oko oslobodioca kao ni oko fasista antifasita ranije.

To nije ni toliko bitno. Bitno je da se ne slazemo kao stanovnici periferije, pa nase ne slaganje jos grce zvuci i besmisleno dugo traje.

Da ne pominjem netolerantan ton i odsustvo svakog interesa za razumevanjem. Steta.

Pozdrav

@bokakotorska

na tvoju žalost Jugoslavija nije bila periferija od 1961. Jugoslavija je bila predvodnica nekog drugog svijeta. Trećeg. preciznije.

ili još bolje rečeno, to je bio Tito. govorili mnogo relevantniji ljudi od forumskih relativizatora.

i ne interesuješ ti mene nikako. i živ bio, ne nazivaj mi više selam. shvatiću ga jako zlonamjerno.

Chmoljo wrote:@bokakotorska

na tvoju žalost Jugoslavija nije bila periferija od 1961. Jugoslavija je bila predvodnica nekog drugog svijeta. Trećeg. preciznije.

ili još bolje rečeno, to je bio Tito. govorili mnogo relevantniji ljudi od forumskih relativizatora.

i ne interesuješ ti mene nikako. i živ bio, ne nazivaj mi više selam. shvatiću ga jako zlonamjerno.

U pravu su oni što kažu da je Tito bio kralj. Vile, brodovi, skupa odjela, kuba cigare, druženje sa glumicama i svijetskom kremom. I naravno kao pravi suveren bolio ga je k.rac šta će biti kad kralj umre. Da se malo manje manekeniso po svijetu možda se mogao potruditi da mogao uspostaviti demokratiju u Jugoslaviji za svog života umjesto što se proglasio doživotnim kraljem bez nasljednika. Da se barem malo više otvorio prema zapadu ujesto što je glumio kralja nesvrstanih vjerovatno bi bili prva ex kounistička zemlja u EU i imali veći standard barem od Talijana i Španaca. Ovako imamo samo sjećanje Titu kralja. Kralj je go. Jes Tita mi.

Nezbilj wrote:
U pravu su oni što kažu da je Tito bio kralj. Vile, brodovi, skupa odjela, kuba cigare, druženje sa glumicama i svijetskom kremom. I naravno kao pravi suveren bolio ga je k.rac šta će biti kad kralj umre. Da se malo manje manekeniso po svijetu možda se mogao potruditi da mogao uspostaviti demokratiju u Jugoslaviji za svog života umjesto što se proglasio doživotnim kraljem bez nasljednika. Da se barem malo više otvorio prema zapadu ujesto što je glumio kralja nesvrstanih vjerovatno bi bili prva ex kounistička zemlja u EU i imali veći standard barem od Talijana i Španaca. Ovako imamo Titu kralja. Kralj je go. Jes Tita mi.

Tito nam je kriv što su Bošnjaci zabranjivali ženskoj djeci da idu u školu... jel' tako Nezbilj?

Tito nam je i danas kriv pretpostavljam? zbog Daytona i svega?

Tito nam je kriv što smo uvijek bili pogubljene ovce?

Jes' jes'... nego sarkazam ti uopšte ne stoji... ako je Tito guzio, Tito je i dao narodu. ne hljeba i igara, nego i malo više od toga. to što u našim glavama prevladava mišljenje da smo periferija, kao kod ovoga gore, nije ni čudo da sjebemo ono što je stvorio taj kralj.

kriv je Tito i što ga nema...

Chmoljo wrote:

Nezbilj wrote:
U pravu su oni što kažu da je Tito bio kralj. Vile, brodovi, skupa odjela, kuba cigare, druženje sa glumicama i svijetskom kremom. I naravno kao pravi suveren bolio ga je k.rac šta će biti kad kralj umre. Da se malo manje manekeniso po svijetu možda se mogao potruditi da mogao uspostaviti demokratiju u Jugoslaviji za svog života umjesto što se proglasio doživotnim kraljem bez nasljednika. Da se barem malo više otvorio prema zapadu ujesto što je glumio kralja nesvrstanih vjerovatno bi bili prva ex kounistička zemlja u EU i imali veći standard barem od Talijana i Španaca. Ovako imamo Titu kralja. Kralj je go. Jes Tita mi.

Tito nam je kriv što su Bošnjaci zabranjivali ženskoj djeci da idu u školu... jel' tako Nezbilj?

Tito nam je i danas kriv pretpostavljam? zbog Daytona i svega?

Tito nam je kriv što smo uvijek bili pogubljene ovce?

Jes' jes'... nego sarkazam ti uopšte ne stoji... ako je Tito guzio, Tito je i dao narodu. ne hljeba i igara, nego i malo više od toga. to što u našim glavama prevladava mišljenje da smo periferija, kao kod ovoga gore, nije ni čudo da sjebemo ono što je stvorio taj kralj.

kriv je Tito i što ga nema...

Čitaj ono što sam napisao. Uradio je Tito puno toga dobrog ali je u ključnim stvarima zajebo sve ono što je napravo. Prije svega kao što sam naveo nije obezbijedio da Juga opstane poslije njegove smrti. Umjesto sto je rješavao probleme Afrike i Azije i glumio glumca mogao je obezbijediti budučnost svoje zemlje za šta je bilo potrebno malo manje narcisoidnosti i egomanije. Ili je možda skontao da se neke stvari jednostano ne mogu riješiti i odlučio kraljevski provesti ostatak života. Sumnjam da nije bio svijestan šta će se desiti kada njega više ne bude. Ipak je on dobro znao ko je ko u toj zemlji i bio pragmatičar a ne idealista kakvog ga danas želite prikazati. A što se tiče problema periferije Balkan je to uvijek bio i to ne samo od vremena Turaka već i od vremena Ilira. Takva nam nafaka..