Forum Klix.ba

Uopste ne poznajes istoriju Albanije.
Citava Albanija prije dolaska Turaka bila je dio srpskog carstva a prije toga bili su dio vizantijskog carstva. Znaci pravoslavci. Samo primorski dijelovi su pripadali Veneciji isto kao i hrvatska Dalmacija.

prog321 wrote:Uopste ne poznajes istoriju Albanije.
Citava Albanija prije dolaska Turaka bila je dio srpskog carstva a prije toga bili su dio vizantijskog carstva. Znaci pravoslavci. Samo primorski dijelovi su pripadali Veneciji isto kao i hrvatska Dalmacija.

Ne,Albanci su u velikoj većini bili katolici zapadnog tj. Rimskoga obreda ,ne samo primorski dio.Sada ih je oko 4% katolika i oni su posljednji od Balkanskih naroda prihvatili islam(zadnji prjelazi su bili u 19-om. stolječu) tako da i danas imamo vjerski mješovitih i rodbinski vezanih Albanskih porodica.Mnoge njihove nacionalne ikone kao Skender beg su bili katolici.
Pravoslavnih je bio neznatan broj.

Koje dokaze imaš da su bili katolici? Čini mi se nagadjaš i pišeš svoje želje i pozdrave. Fakti su nešto drugo. Albanci su bili pod Vizantijskim carstvom i onda pod srpskim. Kojeg vraga bi oni bili katolici? Kako ?

Skenderbeg se udružio sa Venecijom i pobjegao je u neki pomorski grad (mrsko mi sad guglati ime grada) kada mu je pobuna propala i Turci ga satjerali tamo. I tamo se vratio katoličanstvu.

prog321 wrote:Koje dokaze imaš da su bili katolici? Čini mi se nagadjaš i pišeš svoje želje i pozdrave. Fakti su nešto drugo. Albanci su bili pod Vizantijskim carstvom i onda pod srpskim. Kojeg vraga bi oni bili katolici? Kako ?

Skenderbeg se udružio sa Venecijom i pobjegao je u neki pomorski grad (mrsko mi sad guglati ime grada) kada mu je pobuna propala i Turci ga satjerali tamo. I tamo se vratio katoličanstvu.

Nije to ništa novo niti sam radio Mileva za takvo što.To je poznata stvar da su Albanci bili uglavnom katolici pogotovo oni na Kosovu dok je pravoslavnih bilo nešto malo više u Albaniji,no svugdje su katolici bili većina.Uostalom iz osobnih poznanstava sa njima poznajem iste obitelji koje danas djele jednu i drugu vjeru ,no nisu zaboravile krvno srodstvo.Evo jedna knjiga o tome.
http://www.ika.hr/index.php?prikaz=vijest&ID=59589

WTF. Koje smeće od knjige. Dalje od opisa ne bih nikada ni čitao. A očigledno nisi ni ti jer da jesi primjetio bi da je neki zaluđeni katolički fanatik pisao tu lakrdiju od knjige o životu katolika u Albaniji između 15 i 20 vijeka.
Znači o životu katolika nakon dolaska Turaka. Ne prije.
I nemoj života ti više takve besmislene izvore postavljati.


Katolici nikad nisu bili većina u Albaniji.
Istočno od Drine je bio domen carigradske religije. Sve od dometa Venecije to znači primorski gradovi nije moglo biti ništa drugo nego pravoslavlje.
Koristi malo logiku. Koji k..?
Vecinski katolici u po vizantijskog carstva?. Nemoguće

prog321 wrote:Koje dokaze imaš da su bili katolici? Čini mi se nagadjaš i pišeš svoje želje i pozdrave. Fakti su nešto drugo. Albanci su bili pod Vizantijskim carstvom i onda pod srpskim. Kojeg vraga bi oni bili katolici? Kako ?

Skenderbeg se udružio sa Venecijom i pobjegao je u neki pomorski grad (mrsko mi sad guglati ime grada) kada mu je pobuna propala i Turci ga satjerali tamo. I tamo se vratio katoličanstvu.

"U starom vijeku ovdje su živjela ilirska plemena, a na jugu i grčkim kolonijama se osjećao utjecaj starogrčke vjere. Dolaskom Rimljana širi se rimska vjera. Albanija je jedno od mjesta gdje se kršćanstvo prvo proširilo. Do velike podjele kršćanstva, Katoličkoj Crkvi bio je naklonjen sjever i priobalje današnje Albanije, posebice predjeli pod mletačkom vlašću, a u ostatku Pravoslavnoj Crkvi, kao posljedica bizantske vlasti.

Dolazak albanskih krajeva pod osmansku vlast za posljedicu je imalo islamiziranje. Islamiziranje je trajalo od 15. stoljeća. Postupno se širilo, a tanzimatske reforme 1839. koje su nametnule vojnu službu nemuslimanima pridonijele su da se je većina stanovnika današnje Albanije islamizirala. Većinu stanovništva činili su muslimani, no među njima brojni kriptokršćani.

Od proglašenja neovisnosti 1912. godine od Osmanskoga Carstva, vjerski identitet u Albaniji se do danas kontinuirano mijenjao. To je uglavnom zbog komunističkog režima od 1944. do 1991. godine, kada je režim Envera Hoxhe propagirao ateizam na jedinstveno intezivan način u svijetu.

Godine 1967. zatvorene su sve crkve i džamije. Studenoga 1990. Albanija je dopustila privatno prakticiranje vjere.[2] Nakon pada komunizma 1991. godine, u Albaniji je povećan broj kršćana.

Srpska okupacija Albanije je trajala od novembra 1912. do 25. oktobra 1913. godine....dakle jebenih godinu dana sto je skoro pa nevazno za ovu pricu. Najbitniji podatak je taj da se albanci smatraju najstarijim balkanskim narodom sto onda svakako katolicanstvo koje se prvo pojavilo na ovim prsotorima gura u prvi plan.

Prema podacima iz 2011 godine (CIA Factbook) sastav stanovnista na bazi religije je sljedeci:
Muslim 56.7%, Roman Catholic 10%, Orthodox 6.8%, atheist 2.5%, Bektashi (a Sufi order) 2.1%, other 5.7%, unspecified 16.2%
note: all mosques and churches were closed in 1967 and religious observances prohibited; in November 1990, Albania began allowing private religious practice (2011 est.)

Medjutim.....
Prema Svjetskoj bazi podataka, 38,8% stanovništva Albanije su muslimani (30% sunitski muslimani, 8% bektaši), 22% stanovništva su pravoslavci, a 13% rimokatolici. Međutim, mnogi Albanci su ili ateisti ili agnostici. Prema podacima organizacije "Međunarodna vjerska sloboda" 2007. godine "Ne postoje pouzdani podaci o njihovom postotku, ali smatra se da se kreće od 25-40 posto"

prog321 wrote:Uopste ne poznajes istoriju Albanije.
Citava Albanija prije dolaska Turaka bila je dio srpskog carstva a prije toga bili su dio vizantijskog carstva. Znaci pravoslavci. Samo primorski dijelovi su pripadali Veneciji isto kao i hrvatska Dalmacija.

Srpska okupacija Albanije je trajala od novembra 1912. do 25. oktobra 1913. godine!!!

I to je sve sto se tice Albanije u nekom srpskom carstvu.

U 13 -14 vijeku prije dolaska Turaka čitava današnja albanska teritorija je pripadala srpskim vladarima.
Pročitaj pažljivo vlastiti izvor.
Fino ti piše da je samo mali sjeverni dio i primorje bilo katoličko. Ostalo je pripadalo vizantijskom carstvu i bili su pravoslavci.

Kad ljudi ni vlastite izvore ne čitaju

prog321 wrote:WTF. Koje smeće od knjige. Dalje od opisa ne bih nikada ni čitao. A očigledno nisi ni ti jer da jesi primjetio bi da je neki zaluđeni katolički fanatik pisao tu lakrdiju od knjige o životu katolika u Albaniji između 15 i 20 vijeka.
Znači o životu katolika nakon dolaska Turaka. Ne prije.
I nemoj života ti više takve besmislene izvore postavljati.


Katolici nikad nisu bili većina u Albaniji.
Istočno od Drine je bio domen carigradske religije. Sve od dometa Venecije to znači primorski gradovi nije moglo biti ništa drugo nego pravoslavlje.
Koristi malo logiku. Koji k..?
Vecinski katolici u po vizantijskog carstva?. Nemoguće

Nisi dovoljno dobro educiran i još uz to neznaš rzgovarati.Predugo bi mi bilo ulaziti u detalje.Knjigu je napiso Albanski katolički svećenik,dakle sigurno nije riječ o nekom običnom dripcu koji lupa gluposti.

Dobro. Katolički svećenik pisao svoje mišljenje o progonima katolika ? To je isto kao kad bi efendija pisao o stradanjima muslimana u Kawkazu.
Valjda razum nalaže da neće biti potpuno objektivan.
Još piše o vremenu poslije dolaska Osmanlija , a mi diskutujemo o vremenu prije njih.

prog321 wrote:Dobro. Katolički svećenik pisao svoje mišljenje o progonima katolika ? To je isto kao kad bi efendija pisao o stradanjima muslimana u Kawkazu.
Valjda razum nalaže da neće biti potpuno objektivan.
Izvor ti je malo reći groteskan.
Još piše o vremenu poslije dolaska Osmanlija , a mi diskutujemo o vremenu prije njih.

Ja sam samo prenio recenziju knjige ali ne zbog toga nego se radilo o raspravi o katoličkom podrjetlu Albanaca,uostalom Albanac piše o svom narodu i teško je znati koliko je objektivan? Biskupije sa tog područja se spominju na Nicejskom saboru 325 g. i na drugim važnim skupovima Rimske crkve. Nakon toga sve do 1967. godine, osim razdoblja od 601. do 1089 godine, ime skadarskog biskupa, crkveno povjesni dokumenti ćesto spominju kao sudionika na mnogim važnim crkvenim skupovima Rimske crkve .Preko Albanije prolazi t e takozvana Teodozijeva crta koja je podijelila dvije imperije između Rima i Carigrada.

prog321 wrote:Bugumilstvo je imalo neke slicnosti sa Islamom u toj mjeri da su svecenici mogli da se zene i imaju djecu. Sto kod katolika je veliki no no.

Pa i pravoslavni sveštenici mogu da se žene.

Bogumili su manje paznje davali materijalnom; ikonama , crkvenim raskosnim bogomoljama, velikim nadgrobnim spomenicima,- slicno kao Islam gdje je striktno zabranjeno ikonoklestvo, crtanje imidza svetaca i poslanika.
Tako da je bilo te neke slicnosti kojima je ljudima pomoglo da se presaltaju u Islam.

Jest...Baš muslimani ne daju ni pet para na velike raskošne bogomolje.
Ali zato daju petro-dolara.

60tak djedova i najvisih bogumilskih zvanicnika je protjerano kod Kosace u istocnu Hercegovinu. Oni su kasnije primili pravoslavlje sigurno iz revolta.

Ovo je baš interesantno.
Zašto su izbegli baš kod Kosača? I tamo primili pravoslavlje.
Zar nisu i Kosače bili nekakvi "bogumili"?
Doduše, Vukčić je bio specifičan bogumil od Svetog Save.

slavonskilola wrote: .Preko Albanije prolazi t e takozvana Teodozijeva crta koja je podijelila dvije imperije između Rima i Carigrada.

Stvarno mi nije zelja da te spustam. Ali ne mozes valjati toliki nonsense i ocekivati da ne reagujem.

Evo ti karta Teodozijevog razgranicenja kada su njegovi sinovi podijelili carstvo.

slavonskilola wrote: Nije to ništa novo niti sam radio Mileva za takvo što.To je poznata stvar da su Albanci bili uglavnom katolici pogotovo oni na Kosovu dok je pravoslavnih bilo nešto malo više u Albaniji,no svugdje su katolici bili većina.Uostalom iz osobnih poznanstava sa njima poznajem iste obitelji koje danas djele jednu i drugu vjeru ,no nisu zaboravile krvno srodstvo.Evo jedna knjiga o tome.
http://www.ika.hr/index.php?prikaz=vijest&ID=59589

Stvarno pišeš nebuloze.
Pre svega, Albanaca na Kosovu pre Turaka ima tek u tragovima.
To dokazuju turski defteri.
Ono malo što ih se može prepoznati po imenima iz tih deftera, zaista ne znam šta su po veroispovesti bili...ali sumnjam da su bili katolici s obzirom, na jak uticaj Vizantije i pravoslavnog sveštenstva na tom području.
Albanci na Kosovu su i danas pretežno islamske vere iz prostog razloga, što su Turci naseljavali na to područje uglavnom islamizovano stanovništvo iz Albanije, nakon iseljavanja Srba na sever.

Katoličanstvo u Albaniji je prisutno samo u primorju, jer je to područje bilo u domašaju katoličkog sveštenstva. Isto kao što je bio jak i u primorskoj Zeti, Dubrovniku i tako dalje...

hrasno38 wrote: Srpska okupacija Albanije je trajala od novembra 1912. do 25. oktobra 1913. godine....dakle jebenih godinu dana sto je skoro pa nevazno za ovu pricu. Najbitniji podatak je taj da se albanci smatraju najstarijim balkanskim narodom sto onda svakako katolicanstvo koje se prvo pojavilo na ovim prsotorima gura u prvi plan.

To što neko nešto "smatra" u stvari nije nikakav podatak, a kamoli najbitniji.
Apsolutno nikakvih dokaza nema za tvrdnju da su Albanci najstariji narod na ovim prostorima, sem klasične priče "Niko ne zna ko su Albanci, pa su verovatno Iliri".
Albance ne pominje nijedan vizantijski izvor do 12 veka, što je u najmanju ruku čudno s obzirom da su navodno "najstariji narod".

Drugo, zaista je neozbiljno reći da se katoličanstvo PRVO pojavilo na ovim prostorima.
Bilo je jedinstveno hrišćanstvo.
Za Albance je zaista teško reći da li pokrštavani od strane rimskih ili carigradskih sveštenika, s obzirom da za razliku od Slovena nemamo nikakve izvore o njihovom pokrštavanju. Uopšte, nemamo izvore o njima do 11 veka.

@Duke,

Stovanje ikona je centralni dio pravoslavne crkve koji se nije podudarao sa bogumilstvom.
SPC je proglasio bogumile hereticima i naredio svojim sljedbenicima da ih proganjaju u unistavaju (citaj ubijaju) gdje god ih vide.


A Stjepan Vukcic je vjerovatno primio pravoslavlje nakon dolaska Turaka.
Jednostavno se radilo o vojnom savezu sa srpskim vladarom Djuradom Brankovicem u Vukcicevoj borbi protiv nasljednika Tvrtka drugog, Stjepana Tomasa. Nije tu bilo nikakvog emocijalnog krscanskog prizivanja. Nego jednostavno vojna alijanca koja je za vojsku i oruzje zauzvrat imala primanje pravoslavlja.

prog321 wrote:@Duke,

Stovanje ikona je centralni dio pravoslavne crkve koji se nije podudarao sa bogumilstvom.
SPC je proglasio bogumile hereticima i naredio svojim sljedbenicima da ih proganjaju u unistavaju (citaj ubijaju) gdje god ih vide.

Ne znam ja zaista za bogumile, niti o njima pričam. Ti srednjevekovni dualisti jesu ikone ismevali, ali su i krst prezirali, a groblja i molitve ignorisali i odbacivali.
Bosanski krstjani ništa od toga nisu radili. Oni su sebe smatrali hrišćanima, krst su poštovali i ucrtavali ga u svoje spise i ilustrovali likove Isusa, Bogorodice, starozavetnih proroka, apostola i hrišćanskih svetitelja, čije su praznike slavili, podizali su nadgrobne spomenike, za svoje mrtve molili i još što šta radili, što se sa bogumilstvom, odnosno srednjovekovnim dualizmom nikako ne može povezati.

Nikad SPC nije osudila bogumile. Nemanja se po izvorima obračunavao sa nekakvim babunima i poluvercima. Nema jasnih dokaza da se to odnosilo na bogumile, a kamoli na bosanske krstjane.
Čak i da uzmemo za tačno tu pretpostavku, malo je čudno da rodjeni brat Stefana Nemanje, Miroslav, za ženu uzme "bogumilku" odnosno sestru Kulina bana...a ovamo ih njegov brat nemilice istrebljuje zbog hereze.

A Stjepan Vukcic je vjerovatno primio pravoslavlje nakon dolaska Turaka.
Jednostavno se radilo o vojnom savezu sa srpskim vladarom Djuradom Brankovicem u Vukcicevoj borbi protiv nasljednika Tvrtka drugog, Stjepana Tomasa. Nije tu bilo nikakvog emocijalnog krscanskog prizivanja. Nego jednostavno vojna alijanca koja je za vojsku i oruzje zauzvrat imala primanje pravoslavlja.

Nije on primio pravoslavlje nakon dolaska Turaka.
Turci su Bosnu zauzeli kasnije.
Može biti da je njegov prelazak u pravoslavlje i uzimanje titule Herega od Svetog Save rezultat političkog savezništva sa srspkim despotom, ali je jako indikativno da nakon toga kod njega utočište pronalaze i poslednji djed Crkve Bosanske i gost Radin i većina preostalih krstjana. Čak i sam djed CB prelazi u pravoslavlje, ako je verovati vizantijskim izvorima.

Biće da je tu u pitanju ipak bliskost dve crkve.

Gdje bi drugo 'hrstjani' mogli da odu nakon sto su protjerani od bosnjackih vladara ?
Da su otisli u Dubrovnik ili Veneciju bili bi ubijeni. Isto bi se dogodilo da su otisli kod srpskih vladara.
Jedino opcija je bila Stjepan Vukcic koji je zbog okolnosti i gradjanskog rata u BiH postao pravoslavac mozda zajedno i sa krstjanima. Neko grupno preobracenje da spase glavu.

I zene nisu imale nikakvu ulogu u igrama prijestolja osim sto su sluzile kao nacin da se kraljestva vojno udruze protiv nekog treceg neprijatelja.
Zapamti da bosnjacki vladari iako bogumili morali su oficijalno biti prikazani kao katolici. Nije bilo otvorenog prelaska na bogumilstvo jer bi Papa i madjarski kraljevi istog momenta poslali krscansu vojsku na njih.

PS.
Babuni su srpski naziv za bogumile.

prog321 wrote:Gdje bi drugo 'hrstjani' mogli da odu nakon sto su protjerani od bosnjackih vladara ?
Da su otisli u Dubrovnik ili Veneciju bili bi ubijeni. Isto bi se dogodilo da su otisli kod srpskih vladara.
Jedino opcija je bila Stjepan Vukcic koji je zbog okolnosti i gradjanskog rata u BiH postao pravoslavac mozda zajedno i sa krstjanima. Neko grupno preobracenje da spase glavu.

I zene nisu imale nikakvu ulogu u igrama prijestolja osim sto su sluzile kao nacin da se kraljestva vojno udruze protiv nekog treceg neprijatelja.
Zapamti da bosnjacki vladari iako bogumili morali su oficijalno biti prikazani kao katolici. Nije bilo otvorenog prelaska na bogumilstvo jer bi Papa i madjarski kraljevi istog momenta poslali krscansu vojsku na njih.

PS.
Babuni su srpski naziv za bogumile.

Znači, po tebi, krstjani su opirući se katoličanstvu pobegli kod Vukčića da bi sačuvali svoju veru i spasili živu glavu.
A onda su tamo prešli u pravoslavlje.

Očigledno je njima pravoslavlje iz nekog razloga bilo prihvatljivije od katoličanstva.

A ja tvrdim da je to iz razloga što je i sama CB bila crkva istočnog obreda. Doduše, prilično zaostala po ondašnjim shvatanjima.

Ja bih voleo videti neki spis ili dokument gde bosanski krstjani sami sebe nazivaju bogumilima ili babunima ili bilo kojim drugim imenom do krstjani.
Svi ti nazivi, bogumili, babuni, manihejci, patareni, heretici, kudugeri i sl. su strani i pogrdni nazivi za njih.

Zato mislim da nije ispravno ih rabiti.

Uostalom, ceo mit o bogumilima je izgradjen na dva-tri latinska izvora.
Nikako na domaćim izvorima.

Ti kazes oni su pravoslavci i to je to.
Ja kazem hajde da pogledamo ono malo dokaza sto imamo i vidimo da li su pravoslavci.

Znaci, ikone ? Prvo to je bio veliki nono. Sveci, obiljezja mrtvih ne postoji kod Bogumila (zvat cemo ih tako jer je krace, nego pripadnike crkve bosanske. )
Drugo su manastiri i crkvena mjesta . Vrelo Bosne, Visoko, Maglaj u cijeloj Bosni nigdje nema traga pravolsavnoj crkvi. A tamo gdje nema crkvi pravoslavlje nije postojalo. U to vrijeme je SPC pravila ogromne manastire sa freskama i ikonima po cijelom zidu. Takva vrsta kicha je nezamisliv u bosanskoj crkvi.
Trece, da su bili pravoslavci ne bi ih SPC proklela. Babune, bogumile , paterine, za Rim i Carigrad sve je to isto.



Nisu Hrstjani bjezali kod Vukcica da bi spasili vjeru. Ja mislim da je u tom momentu bilo najvaznije da spase glavu. Nigdje drugo nisu mogli ici.
Ponavljam , da su bili pravoslavci pobjegli bi kod Brankovica ili nekog drugog srpskog despota a mozda ne bi ni bjezali ? Zatrazili bi vojnu invaziju srpske vlastele da ih odbrane od najezde katolika.

prog321 wrote:Ti kazes oni su pravoslavci i to je to.
Ja kazem hajde da pogledamo ono malo dokaza sto imamo i vidimo da li su pravoslavci.

Znaci, ikone ? Prvo to je bio veliki nono. Sveci, obiljezja mrtvih ne postoji kod Bogumila (zvat cemo ih tako jer je krace, nego pripadnike crkve bosanske. )
Drugo su manastiri i crkvena obiljezja . Blagaj, Visoko, Maglaj u cijeloj Bosni nigdje nema traga pravolsavnoj crkvi. A tamo gdje nema crkvi pravoslavlje nije postojalo. U to vrijeme je SPC pravila ogromne manastire sa freskama i ikonima po cijelom zidu. Takva vrsta kicha je nezamisliv u bosanskoj crkvi.

Ako sveci i obeležja mrtvih ne postoje kod bogumila, zašto onda pripadnike CB nazivaš bogumilima pored onoliko nadgrobnih spomenika u vidu stećaka i svih dokaza o svecima koje su pripadnici CB slavili?


Ti baš ne razumeš u čemu se ogleda "istočni obred" Crkve Bosanske.
Nisu to grandiozne kamene crkve i manastiri, prepune fresaka i ikona. Za tako nešto trebalo je para.
To je bilo moguće graditi u tadašnjoj Srbiji, jer je pravoslavna crkva u Srbiji bila de facto državna crkva, svi vladari su joj pripadali i bili njeni ktitori.
Nema vladara u Srbiji koji kao zadužbinu nije izgradio neku crkvu ili manastir.

Napisao sam već da je CB bila prilično zaostala za ondašnje poimanje istočne crkve.
Ona čak nije ni imala karakter državne crkve.
Bosanski vladari nisu bili njeni pripadnici, iako su krstjani bili izuzetno poštovani zbog svoje moralnosti i imali su nesumnjiv autoritet i bili su prisutni na dvoru.
Ali sveštenstvo CB je bilo uglavnom pustinjačko. Njihove crkve i manastiri su bile tkz. hiže, obične kolibe od drveta i pruća. Nije ni čudo što ništa od toga nije ostalo.

Ono što CB čini crkvom istočnog obreda je njena hijerarhijska organizacija po uzoru na red Svetog Vasilija, liturgija na slovenskom jeziku, sveci koje su slavili po istočnom kalendaru (otkud bogumilima sveci?), teološko učenje i obredi.

Nema tu apsolutno ništa bogumilsko, manihejsko i slično.

Trece, da su bili pravoslavci ne bi ih SPC proklela. Babune, bogumile , paterine, za Rim i Carigrad sve je to isto.

Ma zašto misliš da ne bi?
Pa danas je od SPC i Carigradske patrijaršije anatemisana i tkz. Crnogorska pravoslavna crkva zajedno sa svojim patrijarhom raspopom Mirašem Dedićem.
Jel to znači da oni nisu pravoslavci?

Pravoslavne crkve su nezavisne i nije redak slučaj da se medjusobno kunu i anatemišu, pogotovo ako se spore oko nadležnosti i vlasništva.

Nisu Hrstjani bjezali kod Vukcica da bi spasili vjeru. Ja mislim da je u tom momentu bilo najvaznije da spase glavu. Nigdje drugo nisu mogli ici.
Ponavljam , da su bili pravoslavci pobjegli bi kod Brankovica ili nekog drugog srpskog despota a mozda ne bi ni bjezali ? Zatrazili bi vojnu invaziju srpske vlastele da ih odbrane od najezde katolika.

Zar se nisu jednostavno mogli preobratiti u katoličanstvo i tako spasiti glavu?
Zašto bi bežali u Hum, gde će se svejedno preobratiti...ali u pravoslavlje?

prog321 wrote:

slavonskilola wrote: .Preko Albanije prolazi t e takozvana Teodozijeva crta koja je podijelila dvije imperije između Rima i Carigrada.

Stvarno mi nije zelja da te spustam. Ali ne mozes valjati toliki nonsense i ocekivati da ne reagujem.

Evo ti karta Teodozijevog razgranicenja kada su njegovi sinovi podijelili carstvo.

Da,to je jednako onome da Albanci nikada većinski nisu bili katolici. ,kao i ovo.To je tvoj nonses.Reagiram samo na svaku petu stvar koju krivo interpretiraš.

U prvoj polovici 4. stoljeljećanastavilo se administrativno-teritorijalno
usloænjavanje Carstva te je fl u vrijeme Konstantina ili neposredno poslije
njegove smrti doπlo do stvaranja prvih teritorijalnih prefektura.«12
Osnovane su tri velike prefekture: prefektura Istok; prefektura Ilirika,
Italije i Afrike te prefektura Galija.13 Ilirik, koji nas ovdje posebno zanima,
sastojao se od dviju dijeceza: Panonije i Mezije. Panonija se sastojala od
sedam provincija: Priobalnog Norika; Sredozemnog Norika; Panonije
Savije; Panonije Valerije; Panonije Donje; Panonije Gornje i Dalmacije.
Dijeceza Mezija se sastojala od osam provincija: Mezije Prve; Priobalne
Dacije; Sredozemne Dacije; Dardanije; Prevalisa; Makedonije; Ahaja i
Epira (zadnje tri provincije dijecezi Meziji je pripojio car Konstantin).14
Do kraja 4. stoljeÊa Ilirik je u viπe navrata kratkotrajno izdvajan iz
centralne prefekture tj. 357-361, 364, 376. i 378. U tim je periodima formirao
zasebnu prefekturu Ilirik.15 Valja navesti da se na tlu tadaπnjeg Ilirika
nalazio prostor sljedeÊih ovovremenih dræava: Austrije (veÊi dio);
Slovenije; Maarske (zapadni dio); Hrvatske; Bosne i Hercegovine; Srbije;
Crne Gore; Albanije; Makedonije; Grčke i Bugarske (krajnji zapad).
Sve u svemu, u vremenu prije Teodozijeve podjele cjelokupni je Ilirik
bio dijelom zapadne sfere Carstva. Kako kaže Vladimir Ćorović: flNa
takozvanim Trajanovim vratima (prijevoj u srednjoj Bugarskoj, op. a.),
na tom putu, bila je administrativna podjela Istoka i Zapada. Trakija
(današnja istočna Bugarska, krajnji istok Grčke i europska Turska, op.
a.) je potpadala pod prefekturu Istoka, a čitavi ostali Balkanski poluotok
pod prefekturu Ilirika (točnije, pod prefekturu Ilirika, Italije i Afrike, op.
a.).«16
Car Teodozije (379-395), za kojeg kršćanstvo postaje obveznom religijom
za sve podanike Carstva (380), na samom kraju svog života dijeli Carstvo
na zapadni dio koji prepušta sinu Honoriju te na istočni dio koji prepušta
sinu Arkadiju.17 O toj podjeli Georgije Ostrogorski iznosi sljedeće: flSama
po sebi Teodozijeva podjela Carstva nije predstavljala ništa novo. Ona je
samo ponavljala slične podjele prethodnog doba. Ali ipak je značajno da

je poslije ove diobe i sve do propasti Zapadnorimske carevine država
ostala stalno podijeljena u dva dijela. Istina, u principu jedinstvo Rimske
imperije odræavalo se i dalje; nisu postojale dvije carevine nego samo
dva dijela jednog jedinog carstva, koje se nalazilo pod upravom dva cara.
Zakoni su zemlje objavljivani u ime oba cara. Kad bi jedan car umro, drugi
je imao pravo da imenuje njegovog nasljednika. Međutim, ustvari je veza
između dva dijela Carstva bila, što se dalje išlo, sve labavija. Ovo tim
prije što su se prilike na Istoku i Zapadu razvijale sasvim različito i što
odnosi izmeu dvije vlade obično nisu bili nimalo prijateljski. Već za
vrijeme Teodozijevih sinova postojalo je stalno suparniπtvo izmeu
istoËnih regenata, koji su, Ëesto se mijenjajuÊi, upravljali u Carigradu
umjesto slabog Arkadija, i moÊnog Germana Stilihona koji je preko jednog
desetljeÊa vladao Zapadom u ime mladog Honorija.«18
No, car Teodozije nije podijelio Carstvo tokom rijeke Drine.
Njegovom podjelom cjelokupni Ilirik, dakle, i prostori na kojima se danas
nalaze Srbija, Crna Gora, Albanija, Makedonija, Grčka i zapadna Bugarska
— imao je pripasti Zapadu. Ipak, poslije smrti cara Teodozija (17. siječnja
395.), kad se zbog podjele Carstva na Istočno i Zapadno činilo da je vlast
oslabila, Vizgoti su se pobunili i krenuli prema Carigradu, ali ih je od
opsade novcem odvratio pretorijanski prefekt Istočnog Carstva Rufin.
Na njegov nagovor Vizgoti su otiπli da za sebe preuzmu istočni Ilirik,
oblast koja je pri diobi Carstva bila priznata Zapadnom Carstvu. Magister
militum Zapadnog Carstva Stilihon prisilio ih je međutim da se vrate
u donju Meziju (Dobruu). Ali kad je uskoro zatim IstoËnorimsko Carstvo
nasilno preotelo Zapadu istoËni Ilirik, izmeu obje rimske dræave
zavladalo je ogorčeno neprijateljstvo.«19
Tako je 396. istoËni dio Rimskog Carstva došao u posjed dijeceze
Mezije koja je u meuvremenu podijeljena na dijecezu Daciju i dijecezu
Makedoniju od kojih je konstituirana najmanja prefektura Carstva tj.
prefektura Ilirik.20 Dijeceza Panonija, koja je ostala u sastavu centralne
prefekture od tada se uobičajeno naziva dijeceza Ilirik.21 Dakle, godine
396. Drina je uistinu postala granicom između dvaju dijelova Rimskog
Carstva, ali svega na četrdeset i jednu godinu. Naime, godine 437.
zapadnorimska carica Gala Placidija u želji da omoguÊi većii angaæman
istočnog dijela Carstva u obrani Zapada, sklapa brak između svog sina
Valentijana III i Eudoksije, kćerke istočnorimskog cara Teodozija II.....

A kakve veze ima Teodozijeva podela carstva sa katoličanstvom ,pravoslavljem i Albancima?
Pa to je vreme kad se tek hrišćanstvo zapatilo u Rimskom carstvu.

slavonskilola wrote: No, car Teodozije nije podijelio Carstvo tokom rijeke Drine.
Njegovom podjelom cjelokupni Ilirik, dakle, i prostori na kojima se danas
nalaze Srbija, Crna Gora, Albanija, Makedonija, Grčka i zapadna Bugarska
— imao je pripasti Zapadu. Ipak, poslije smrti cara Teodozija (17. siječnja
395.), kad se zbog podjele Carstva na Istočno i Zapadno činilo da je vlast
oslabila, Vizgoti su se pobunili i krenuli prema Carigradu, ali ih je od
opsade novcem odvratio pretorijanski prefekt Istočnog Carstva Rufin.
Na njegov nagovor Vizgoti su otiπli da za sebe preuzmu istočni Ilirik,
oblast koja je pri diobi Carstva bila priznata Zapadnom Carstvu. Magister
militum Zapadnog Carstva Stilihon prisilio ih je međutim da se vrate
u donju Meziju (Dobruu). Ali kad je uskoro zatim IstoËnorimsko Carstvo
nasilno preotelo Zapadu istoËni Ilirik, izmeu obje rimske dræave
zavladalo je ogorčeno neprijateljstvo.«19
Tako je 396. istoËni dio Rimskog Carstva došao u posjed dijeceze
Mezije koja je u meuvremenu podijeljena na dijecezu Daciju i dijecezu
Makedoniju od kojih je konstituirana najmanja prefektura Carstva tj.
prefektura Ilirik.20 Dijeceza Panonija, koja je ostala u sastavu centralne
prefekture od tada se uobičajeno naziva dijeceza Ilirik.21 Dakle, godine
396. Drina je uistinu postala granicom između dvaju dijelova Rimskog
Carstva, ali svega na četrdeset i jednu godinu. Naime, godine 437.
zapadnorimska carica Gala Placidija u želji da omoguÊi većii angaæman
istočnog dijela Carstva u obrani Zapada, sklapa brak između svog sina
Valentijana III i Eudoksije, kćerke istočnorimskog cara Teodozija II.....

Nastavi citati.
Ne mozes stati gdje se kaze da granica nije bila na Drini.
Da si procitao par linija nize shvatio bi da jeste.

prog321 wrote:

slavonskilola wrote: No, car Teodozije nije podijelio Carstvo tokom rijeke Drine.
Njegovom podjelom cjelokupni Ilirik, dakle, i prostori na kojima se danas
nalaze Srbija, Crna Gora, Albanija, Makedonija, Grčka i zapadna Bugarska
— imao je pripasti Zapadu. Ipak, poslije smrti cara Teodozija (17. siječnja
395.), kad se zbog podjele Carstva na Istočno i Zapadno činilo da je vlast
oslabila, Vizgoti su se pobunili i krenuli prema Carigradu, ali ih je od
opsade novcem odvratio pretorijanski prefekt Istočnog Carstva Rufin.
Na njegov nagovor Vizgoti su otiπli da za sebe preuzmu istočni Ilirik,
oblast koja je pri diobi Carstva bila priznata Zapadnom Carstvu. Magister
militum Zapadnog Carstva Stilihon prisilio ih je međutim da se vrate
u donju Meziju (Dobruu). Ali kad je uskoro zatim IstoËnorimsko Carstvo
nasilno preotelo Zapadu istoËni Ilirik, izmeu obje rimske dræave
zavladalo je ogorčeno neprijateljstvo.«19
Tako je 396. istoËni dio Rimskog Carstva došao u posjed dijeceze
Mezije koja je u meuvremenu podijeljena na dijecezu Daciju i dijecezu
Makedoniju od kojih je konstituirana najmanja prefektura Carstva tj.
prefektura Ilirik.20 Dijeceza Panonija, koja je ostala u sastavu centralne
prefekture od tada se uobičajeno naziva dijeceza Ilirik.21 Dakle, godine
396. Drina je uistinu postala granicom između dvaju dijelova Rimskog
Carstva, ali svega na četrdeset i jednu godinu. Naime, godine 437.
zapadnorimska carica Gala Placidija u želji da omoguÊi većii angaæman
istočnog dijela Carstva u obrani Zapada, sklapa brak između svog sina
Valentijana III i Eudoksije, kćerke istočnorimskog cara Teodozija II.....

Nastavi citati.
Ne mozes stati gdje se kaze da granica nije bila na Drini.
Da si procitao par linija nize shvatio bi da jeste.

Varaš se