Challenger_ wrote:Sve ja to razumijem, svoj interes na prvom mjestu a postoje jednaki i jednakiji. Ipak, neko insistira da se formiraju neka univerzalna pravila a neko uporno insistira na fantomskoj izuzetnosti i otud imamo pravni vakuum i bezakonje u međunarodnim odnosima.
Razumijem da danas i ovdje nije konjukturno insistirati na pravilima, šta više to se ismijava, ali sam isto tako uvjeren da je to jedini put za čovječanstvo i njegov opstanak.
Kada smo kod "fantomske izuzetnosti" ni Rusi nisu pošteđeni te "mesijanske uloge".
Ruski nacionalizam je oduvek imao mesijansku crtu i karakterističan pogled na svoju ulogu kao primer za ostatak sveta. U devetnaestom veku, grupa slavenofilskih intelektualaca posmatrala je carsku Rusiju kao kontra teg Zapadu čije je moderne prosvetiteljske vrednosti ocenila kao materijalističke i dekadentne. Nakon toga, u 20. veku, Sovjetski Savez je položio pravu na drugačiju sudbinsku ulogu, kao prva komunistička država sveta, čiji je san okončan padom socijalističkog režima.
Danas se grupa ruskih mislilaca ponovo okreće idejama devetnaestovekovnih slavenofila nastojeći da na njima izgradi predstavu ruske posebnosti za 21. vek. Glavna među njihovim tezama jeste ona o Rusiji kao Trećem Rimu, istinskom zaštitniku hrišćanske civilizacije nakon pada Prvog Rima u raskol, a Drugog, Konstantinopolja, pod vlas osmanskih Turaka. U svojoj knjizi pod naslovom „Novi Treći Rim: tumačenja ruskog nacionalističkog mita“, Jardar Østbø prati rad četvorice savremenih ruskih filozofa i njihove ideje oživljavanja ovog starog ruskog mita.
U sopstvenom tumačenju mita ruskog Trećeg Rima, Dugin jasno označava uzvišenu poziciju Rusije, ali istovremeno pokazuje i veliko interesovanje za Drugi Rim, Vizantiju. Neki ovo pripisuju činjenici da dugim pripada Starovercima, ruskoj pravoslavnoj sekti nastaloj otcepljenjem onih crkvenih činilaca koji nisu hteli da prihvate reforme Petra Velikog kojima se Rusija udaljila od vizantijskog nasleđa. Dugin s tim u skladu piše: „naša formula je jasna, Zapad je zao, Vizantija je dobra, sve loše napisano o njoj je laž, ako kritikujete Vizantiju, vi ste ruski neprijatelj“. Prema njegovom shvatanju, Vizantija je čisti, desničarski, savršeni ideal kome savremena Rusija treba da teži. Što se kritičara tiče, Dugin nema problema u razračunavanju s njima. Zapravo, 2014. godine, on je izgubio mesto predavača na univerzitetu jer je pozivao na ubistva Ukrajinaca. Ovakvo nasilje Dugin pravda tvrdnjom da je Rusija svetski Katehon.
...Natalija Naročnitskaja je tipični državni akademac (i bivši poslanik u Dumi zaslužan za usvajanje zakona o nevladinim organizacijama 2012. godine). Istorija govori o poreklu države, a najveći izazov savremene ruske istoriografije jeste povezivanje carističke, sovjetske i postsovjetske Rusije u jednu celinu. Naročnitskaja,kao doslevni slovenofil, predstavlja idealnog režimskog istoričara.
...Naročito je interesantna njena za savremene Slavenofile karakteristična interpretacije Trećeg Rima kao živog organizma kojeg na zemlji čine verni narod i Crkva. Tako se svaki iskreni Rus nalazi u mističnoj vezi sa svojim sunarodnicima uključujući i pripadnike političke elite.
Treći mislilac kojim se Ostbo bavi jeste Vadim Cimburski, filozof koji je preminuo 2009. godine. Dok se njegove kolege zalažu za otvorenu konfrontaciju Rusije sa Zapadom, Cimburski se kloni spoljne politike. Njegova osnovna ideja ogleda se u Rusiji kao jedinom preostalom ostrvu pravednosti u moru protivnika od kojih mora da se izoluje. Njegova misao objedinjuje geopolitiku i organski oblik pravoslavnog učenja koji istoriju posmatra kao sukob civilizacija u kome jedna od njih, posthrišćanski Zapad, nastoji da nadvlada sve ostale.
Jegor Holmogorov je konzervativni novinar koji nudi veoma jednostavan pogled na istoriju: sve što je Rusiji prethodilo, postojalo je s ciljem njenog nastanka, a sve što joj sledi u suštini nije važno. Rečju „Rusija je sve, sve ostalo nije ništa“. Rusi, pod koje Holmogorov ubraja i Beloruse i Ukrajince su Bogom izabran narod, a ruska nacionalna svest najstarija je na svetu.
