Forum Klix.ba

MuaDib wrote:Kolo historije se okreće, tako da iako je nekima teško shvatiti, jugoslavenska ideja i dalje tinja u glavama značajnog broja ljudi sa prostora bivše države.
Na ovoj temi je jasno vidljiv sraz između ljudi koji historiju posmatraju s realne crte gledišta, u kojoj su sadržani svi aspekti ljudskog društva, i ovih drugi koji misle da argumentima nacionalne indoktrinacije. I ključ problema leži u toj indoktrinaciji, koja je u našem slučaju poslužila kao instrument za instaliranje političkih elita poslušnih zapadnim centrima moći. Ta elita je uspješno dezintegrirala, degenerisala, deindustrijalizirala i deformisala ekonsmke, privredne i trgovačke tokove koji su uspotstavljeni za vrijeme SFRJ, kako bi se stvorile marionetske države koje će "liberalizirana trgovina" pretvoriti u izvore sirovina, jeftine radne snage i odlagališta za robu loše kvalitete. Međutim realanost života kad tad će ljudima otkriti istinu o pravoj svrsi nacionalizma i besmislu u koje je uveo cijelu bivšu Jugoslaviju. A tada će jugoslovenska ideja ponovo postati instrument zaštitne integracije, koja će se rukovoditi ravnotežom interesa, a ne dominacijom jednih nad drugima.

Mr Majestic wrote:

MuaDib wrote:Kolo historije se okreće, tako da iako je nekima teško shvatiti, jugoslavenska ideja i dalje tinja u glavama značajnog broja ljudi sa prostora bivše države.
Na ovoj temi je jasno vidljiv sraz između ljudi koji historiju posmatraju s realne crte gledišta, u kojoj su sadržani svi aspekti ljudskog društva, i ovih drugi koji misle da argumentima nacionalne indoktrinacije. I ključ problema leži u toj indoktrinaciji, koja je u našem slučaju poslužila kao instrument za instaliranje političkih elita poslušnih zapadnim centrima moći. Ta elita je uspješno dezintegrirala, degenerisala, deindustrijalizirala i deformisala ekonsmke, privredne i trgovačke tokove koji su uspotstavljeni za vrijeme SFRJ, kako bi se stvorile marionetske države koje će "liberalizirana trgovina" pretvoriti u izvore sirovina, jeftine radne snage i odlagališta za robu loše kvalitete. Međutim realanost života kad tad će ljudima otkriti istinu o pravoj svrsi nacionalizma i besmislu u koje je uveo cijelu bivšu Jugoslaviju. A tada će jugoslovenska ideja ponovo postati instrument zaštitne integracije, koja će se rukovoditi ravnotežom interesa, a ne dominacijom jednih nad drugima.

Ja nemam nikakav problem da se formira neka nova Jugoslavija samo ako bi mogao dobiti garancije da ce biti van granica BiH i da nece smetati da se uspostavi nacionalna drzave Bosnjaka . Kad citam tvoj komentar prosto mi dodze zao sto nema vise Jugoslavije pa zato imam jedan prijedlog za vas Yugo-nostalgicare , sto netrazite od Putina da vam dozvoli da napravite neku novu drzavu . On ima tamo u Sbiru toliko praznog prostora pa trazite da van ustupi dio gdje bi mogli napraviti neku novu Jugoslaviju i urediti je onako kako sano vi zelite .

General War wrote: Vidm bolesnici jos lijece svoje frustracije

General War wrote: Vidm bolesnici jos lijece svoje frustracije

Connaisseur Karlin wrote:

General War wrote: Vidm bolesnici jos lijece svoje frustracije

oktud tebi ideja da je neko bolestan jer ne podrzava tvoje misljenje

mozes ti nastaviti da sanjas npr. i o pan-slavizmu, ako ti je to toliko vazno

9. Kako biste okarakterisali nacinalističku ideologiju devedestih godina u odnosu na prethodnu komunističku ideologiju?

Želimir Žilnik: Jugoslovenski slučaj ima svoje izuzetke. Ranih sedamdesetih godina, kao što sam već pomenuo, Titov režim kreće u akciju restaljinizacije, uzburkan protestima protiv „crvene buržoazije” i eliminacijom Dubčeka sa scene. Proces restaljinizacije je bio teško izvodljiv u razvijenom sistemu samoupravljanja i u zemlji otvorenih granica. Tako da je pre svega obuhvatala sferu partijske ideologije, dok je sa druge strane stimulisala zatvaranje republičkih elita u „svoje države”. Tako je u drugoj polovini osamdesetih godina sistem u Jugoslaviji postao oblik „regionalnog socijalizma”. „Ograđene republičke vlasti” su se predstavljale kao branitelji interesa svojih građana od „iskorištavanja” drugih republika! Osnova za kasniji „otvoreni socijalizam” se nalazi u tom procesu feudalizacije Jugoslavije. I kada se 1990. godine ceo korpus komunističke moći uzdrmao - nacionalizam je upotrebljen kao zamena za ideologiju. Propagatori primitivnog nacionalizma su, uglavnom, bili funkcioneri prethodnog sistema iz vrha partije ili policije. Frustrirani intelektualci, uglavnom nekadašnji mladi „avangardni komunisti” dolivali su ulje na vatru. A tehnologija moći tog nacionalizma bila je po mnogim elementima identična sa staljinizmom: samo što više nije bilo pitanje da li ste dobar član, već dobar Srbin ili Hrvat.

10. Junaci Vaših filmova su često žrtve ideologije, ali ako mogu da pojednostavim, ljudi koji učestvuju u njoj nisu tako nevini... Mislim da se život sa ideologijom jasno vidi u filmu Tito po drugi put među Srbima. Šta mislite o ulozi običnih ljudi u jugoslovenskom društvu tokom poslednjih godina?

Želimir Žilnik: Obični ljudi na Balkanu od početka 20. veka žive kao građani drugog reda, jer je ovaj prostor bio okupiran od strane Turaka, Austro-Ugarske monarhije i Italije. A onda su nastupili procesi oslobođenja. Tokom smene jedne ili dve generacije, dolazi do značajnih promena na ovim prostorima. Razvijaju se gradovi, industrija, zajedno sa obrazovnim institucijama. Između ratova se utemeljuje „divlji kapitalizam”; tokom Drugog svetskog rata raznolike brutalne manifestacije fašizma su se javljale, uz nemačke naredbe da se za jednog ubijenog vojnika ubije sto Srba; a posle rata došao je komunizam, sa svojim repertoarom surovosti, od oduzimanja zemlje seljacima, koncentracionih logora za Titove protivnike, itd. Poboljšanje materijalne situacije ili stvaranje radnih mesta za ogroman broj ljudi na Balkanu nije donelo lični uspeh na poslu, marljivost ili talenat. U filmu Tito po drugi put među Srbima sam hteo da pokažem koliko su zvanična propaganda i ideologija preko medija zaludele narod. A to se jasno vidi u ovom filmu. Najveću krivicu vladajuće klase vidim u činjenici da je spremna da vrši pritisak na sopstveni narod do propasti.

11. Vaše novije stvaralaštvo je preko angažovanih dokumentaraca i dokumentarnih drama neposredno reagovalo na političku situaciju devedesetih godina u Jugoslaviji. Koji period Vam je otvorio najviše mogućnosti za realizaciju filmova?

Želimir Žilnik: Dve metode su mi posebno predstavljale izazov, što objašnjava zašto sam pokušavao da ih spojim u jednu metodu. Rad sa unapred napisanim tekstom i glumcima omogućava da precizno formulišete radnju, emocije i odnose sa glumcima; snimanje dokumentarnog filma daje mogućnost artikulacije „delova života” u novu celinu. Spoj ta dva metoda omogućava deset puta efektivnije snimanje filma, ekonomičnije i direktnije nego kad radite „čisto”. Mislim da mi je to pošlo za rukom u filmovima Marble Ass, Tvrđava Evropa, Kenedi se vraća kući, itd.

12. Vaše delo karakteriše spoj dokumentarnih i igranih postupaka. Da li imate neki ključ po kom određujete kada da koristite dokumentarne, a kada igrane metode?

Želimir Žilnik: Pri snimanju dokumentaraca postoje ograničenja: ne možete da eksponirate nečiju intimu, čak i kada na to učesnik pristane, jer postoji stepen odgovornosti da on ili njegova porodica zbog toga ne budu izloženi neprijatnostima. Ali, ne bi trebalo da postoji bilo kakav problem pri snimanju onoga što je javna ili društvena sfera života. Igrana struktura sa talentovanim glumcima vam daje mogućnost reinterpretacije emocija.

13. Gledalac Vaših filmova je u neobičnoj situaciji kada želi da se na emotivnom planu identifikuje sa likovima ili sa radnjom filma; često se obavezuje na zauzimanje kritičke pozicije. Ali, mislim da istovremeno gledalac može da oseti snažne reakcije izazvane neposrednošću junaka i njihovom egzistencijalnom dramom. Na kom nivou tražite identifikaciju sa svojom publikom?

Želimir Žilnik: Za mene je izazov demistifikacija procesa snimanja i montiranja filma, što je uvek konstrukcija, ali istovremeno i velika moć filma da se skoncentriše na nežne emocije, raspoloženja i odnose, kao pri razgovoru ili u komunikaciji među ljudima koji imaju mnogo veću individualnost od onoga što je izrečeno na pozorišnoj sceni ili u romanu.

14. Vaši filmovi često prikazuju „otuđujuće efekte” - karikaturu, dosadu, ozbiljne priče, neočekivane završetke, narativne digresije. Da li to govori o Vašoj nesigurnosti u vezi sa mogućnostima koje film može da ponudi? Da može da postavi pitanja, izrazi stavove, ali ne i da da odgovor?

Želimir Žilnik: Film, ako je dobro urađen, deluje kao „deo života”. On može biti paralelni subjekat stvarnosti koja se snima. A život, kao što znamo iz svakodnevnog iskustva, tako neočekivano može da promeni svoj tok, da se prekine, zaustavi.

15. U Vašim filmovima značajno mesto zauzimaju obični ljudi. Oni često dolaze sa socijalne periferije i igraju sami sebe. Zanimljivo je koliko prostora dajete učesnicima i kako oni participiraju u stvaranju konačnog oblika filma. Na koji način ih uvlačite u film?

Želimir Žilnik: Metoda koju koristim može da se nazove „prečica” od običnog redosleda konstrukcije radnje. Drugi scenarista bi se hvalio kako je našao „zanimljiv slučaj”, neku sudbinu ili događaj. Time bi se inspirisao, napisao priču koja pokušava da bude „blizu stvarnosti”. Onda bi počeo produkcijski i finansijski da organizuje projekat i na kraju da snima. Taj ciklus obično traje od jedne do tri godine. Moja metoda je: osobe ili događaji koji me zanimaju budu obuhvaćene kao ready-made deo budućeg filma, tako da od trenutka kada se odlučim za priču filma do njene konačne realizacije prođe manje od šest meseci.

16. Jedan od najjačih momenata za mene su „kolektivne scene”, gde ljudi izražavaju i razmenjuju svoje stavove i gledišta, često na osnovu sopstvene identifikacije sa drugima. Kako su nastale te scene?

Želimir Žilnik: To je slično kao i u igranim filmovima, isto kao i tamo formulišete konflikt među ljudima, dovedete u dijalog ljude sa različitim iskustvima i socijalnim background-om.

17. Važna tema u Vašem stvaralaštvu je pozicija gastarbajtera i emigranata, ne samo kao kulturni i socijalni fenomen, već oni takođe svedoče o egzistencijalnim problemima onih koji ne žele više da žive u svom okruženju. Koji su Vaši drugi razlozi za tako često prikazivanje priča ovih ljudi?

Želimir Žilnik: To su iskustva iz mog života koja me okupiraju. U ranim godinama svog života sam odbačen i izbačen. Imao sam 24 godine. Počinjao sam sa ubeđenjem da živim u jednoj zanimljivoj, uspešnoj, samostalnoj socijalističkoj zemlji. Sa tim ubeđenjem sam radio prve filmove, koji su bili kritički i provokativni. Nije mi padalo na pamet da je cela struktura trula. I onda je usledilo otrežnjenje. Kada sam, zajedno sa puno svojih kolega, posmatran kao neprijatelj. A onda, lična iskustva sa gastarbajterima i iskustva čoveka na margini, kao direktnog oponenta u vreme Miloševića - naučio sam da se esencija života i refleksi i kultura preživljavanja na Balkanu ne nalazi u establišmentu, već na margini društva. Establišment i dalje čine prevaranti, ideolozi i kriminalci.

Razgovor je vođen preko interneta između 3. i 16. septembra 2005. godine.Intervju je prvi put objavljen kao: Prejdová, D.: Lidé z okraje společnosti jsou hnací silou života na Balkáně. Rozhovor se Želimirem Žilnikem. U: DO III revue pro dokumentární film, č.3/2005, ed.: Slováková, A., p. 249 - 254.)

desni wrote:Za Bošnjake je bolja bila Austrougarska.

Nisu nam oduzimali zemlju,napravili nam puteve,pruge,fabrike,sve one lijepe građevine.Sila.

_BataZiv_0809 wrote:

desni wrote:Za Bošnjake je bolja bila Austrougarska.

Nisu nam oduzimali zemlju,napravili nam puteve,pruge,fabrike,sve one lijepe građevine.Sila.

Koliko su univerziteta osnovali?

uglavnomja wrote:

_BataZiv_0809 wrote:

desni wrote:Za Bošnjake je bolja bila Austrougarska.

Nisu nam oduzimali zemlju,napravili nam puteve,pruge,fabrike,sve one lijepe građevine.Sila.

Koliko su univerziteta osnovali?

putevi i narocito pruge nisu napravljeni NAMA nego da se lakse iznose prirodna dobra iz bosne
isto kao sto turci nisu pravili mostove za narod nego da njihova vojska lakse napreduje.

desni wrote:Od prve Jugoslavije Austrougarska je za Bošnjake bila milion puta bolja.Otkud inače poznata uzrečica "Ode Švabo ode babo".

Otpor austrougarskoj vladavini je bio najjači od vjerski nastrojenih ljudi koji se nisu mogli pomiriti sa tim da im vladaju kršćani pa ih se na desetine hiljada iselilo u Tursku.

Prve fabrike,putevi,željeznice a sve to je za vrijeme Karađorđevića stagniralo ili uništeno.Položaj Bosne i Hercegovine regulisan"turskim paragrafom".Zanimljivo da Šahoviće,zločin u organizaciji državnih organa prve Jugoslavije ne pominjete

http://www.klix.ba/vijesti/bih/mracni-p ... /151130122

Druga Jugoslavija je puno uradila na industrijalizaciji,sekularizaciji i obrazovanju i na tome skidam kapu.

Zamjerka je na nedostatku šeste buktinje i uvođenju nacionalnog ključa,konstitutivnosti što nas i danas hebe.

Kako im ne naumpade bosanskohercegovačka nacija hebemu miša.Nego izmisliše naziv Muslimani sa malim i velikim m.

_BataZiv_0809 wrote:

desni wrote:Od prve Jugoslavije Austrougarska je za Bošnjake bila milion puta bolja.Otkud inače poznata uzrečica "Ode Švabo ode babo".

Otpor austrougarskoj vladavini je bio najjači od vjerski nastrojenih ljudi koji se nisu mogli pomiriti sa tim da im vladaju kršćani pa ih se na desetine hiljada iselilo u Tursku.

Prve fabrike,putevi,željeznice a sve to je za vrijeme Karađorđevića stagniralo ili uništeno.Položaj Bosne i Hercegovine regulisan"turskim paragrafom".Zanimljivo da Šahoviće,zločin u organizaciji državnih organa prve Jugoslavije ne pominjete

http://www.klix.ba/vijesti/bih/mracni-p ... /151130122

Druga Jugoslavija je puno uradila na industrijalizaciji,sekularizaciji i obrazovanju i na tome skidam kapu.

Zamjerka je na nedostatku šeste buktinje i uvođenju nacionalnog ključa,konstitutivnosti što nas i danas hebe.

Kako im ne naumpade bosanskohercegovačka nacija hebemu miša.Nego izmisliše naziv Muslimani sa malim i velikim m.

Koliko su univerziteta osnovali Austro-Ugari?

Je li vaznija buktinja na grbu (kasnije svakako dodata) ili ravnopravna republika kao mehanizam za ostvarivanje individualnih i kolektivnih prava?

Muslimani sa velikim pocetnim slovom je realnost toga doba i tako ga treba posmatrati.

SESTI GENOCID

Sesti genocid nad Bosnjacima dogadja se kao posledica Austro-ugarske okupacije Bosne i Hercegovine. Tako su se Bosnjaci u toku i poslije okupacije poceli iseljavati u: Sandzak, Kosovo, Makedoniju, gdje je tada jos uvijek bila turska vojska. Tako dolazi do radikalnog smanjenja muslimanske populacije u ukupnom stanovnistvu BiH. Historicari navode da je od 1879 do 1910 procenat muslimanske populacije u BiH smanjen za 7 % sto nije mali broj s obzirom da Bosnjaci gledajuci brojcano nije velki narod.

uglavnomja wrote:mislim da se jugoslavenstvo iz naslova teme odnosi na sfrj, ne na ono prije.

_BataZiv_0809 wrote:

desni wrote:Od prve Jugoslavije Austrougarska je za Bošnjake bila milion puta bolja.Otkud inače poznata uzrečica "Ode Švabo ode babo".

Otpor austrougarskoj vladavini je bio najjači od vjerski nastrojenih ljudi koji se nisu mogli pomiriti sa tim da im vladaju kršćani pa ih se na desetine hiljada iselilo u Tursku.

Prve fabrike,putevi,željeznice a sve to je za vrijeme Karađorđevića stagniralo ili uništeno.Položaj Bosne i Hercegovine regulisan"turskim paragrafom".Zanimljivo da Šahoviće,zločin u organizaciji državnih organa prve Jugoslavije ne pominjete

http://www.klix.ba/vijesti/bih/mracni-p ... /151130122

Druga Jugoslavija je puno uradila na industrijalizaciji,sekularizaciji i obrazovanju i na tome skidam kapu.

Zamjerka je na nedostatku šeste buktinje i uvođenju nacionalnog ključa,konstitutivnosti što nas i danas hebe.

Kako im ne naumpade bosanskohercegovačka nacija hebemu miša.Nego izmisliše naziv Muslimani sa malim i velikim m.

Koliko su univerziteta osnovali Austro-Ugari?

Je li vaznija buktinja na grbu (kasnije svakako dodata) ili ravnopravna republika kao mehanizam za ostvarivanje individualnih i kolektivnih prava?

Muslimani sa velikim pocetnim slovom je realnost toga doba i tako ga treba posmatrati.

cyprus wrote:

uglavnomja wrote:mislim da se jugoslavenstvo iz naslova teme odnosi na sfrj, ne na ono prije.

Pa sad, na kakko je jugoslavenstvo mislila Karlinka ne znam, ali obzirom da je na otvaranju teme citirala mene, mislim da sam dužan pojasniti na kakvo sam jugoslavenstvo ja mislio...

Ja sam mislio na današnje kulturno jugoslavenstvo, ne nekakvo prošlo političko-komunističko jugoslavenstvo... Pod kulturnim jugoslavenstvom podrazumijevam zajedničko kulturno naslijeđe Srba, Hrvata, Bošnjaka i Crnogoraca, jer su to narodi čiji se kulturni i jezički identiteti međusobno isprepliću, te ih nije moguće potpuno razgraničiti, bez da se ti elementi nasljeđa i identiteta iskasape... Dakle, reći da Vuk Karadžić nema ništa sa bosanskim ili hrvatskim jezikom, da su stećci samo nasljeđe Bošnjaka, da je Aleksa Šantić samo srpski pjesnik, da na kršćansko nasljeđe srednjeg vijeka pravo mogu polagati samo Srbi i Hrvati, a na Hasanaginicu samo Bošnjaci, da je Miroslav Krleža samo hrvatski književnik, da se trebamo dobro posvađat prije nego utvrdimo čiji su Kulin i Tvrtko, da Ljudevit Gaj pripada samo hrvatskom nasljeđu, da mi je Jovan Jovanović Zmaj tuđi književnik itd. jeste osiromašivanje vlastitog identiteta... Ja na to ne pristajem, i zato sam Jugoslaven...

Na logično pitanje šta je sa Slovencima, Makedoncima, pa i Bugarima, mogu dati sljedeći odgovor... U nekom širem smislu i za njih ima mjesta pod kapom jugoslavenskog identiteta, ali zbog jezičke specifičnosti mislim da oni svoje kulturno nasljeđe ipak mogu lakše razgraničiti, nego što je to slučaj sa Srbima, Hrvatima, Bošnjacima i Crnogorcima...

Već sam govorio, ali da ponovim - političko jugoslavenstvo je nešto drugo, i ono može imati različite formate... Dosad svo imati tri Jugoslavije - kraljevinu, oscijalističku u onu krnju SRJ, od koje su dvije bile kurac od ovce... SFRJ jeste bila svjetli, tj. najsvjetliji primjer državne organizacije koje ovaj prostor pamti, ali šta to vrijedi kada više nema vezivnog tkiva koje je to državu držalo u jednom komadu - komunizma... Nasilu je zasigurno ne treba obnavljat, niti težiti tome... Umjesto toga, težiti bi trebalo narmalizaciji odnosa među jugoslavenskim plemenima, a to ne možemo dok iskreno ne pristupimo rješavanju pitanja iz prošlosti, pri čemu moramo odbaciti licemjerje... Ali to je neko drugo pitanje...

uglavnomja wrote:jedan sin direktora visoke serijatske je zavrsio, tacnije doktorirao, pravo u becu.

sto mu je donijelo mejsto ministra saobracaja u vladi kraljevine i mogucnost zaposljavanja muslimana na zeljeznici, ali kafu sa otrovom.



zanimljivost vezana za izjasnjavanje:

"Fehim Spaho će se kasnije izjašnjavati kao Hrvat, a brat Mustafa, po profesiji inženjer, kao Srbin. Brat Mehmed se u studentsko vrijeme izjašnjavao kao Srbin, a poslije se nije htio nazivati ni Srbinom ni Hrvatom. "



samo
mislim da se jugoslavenstvo iz naslova teme odnosi na sfrj, ne na ono prije.

cyprus wrote:Zar A-U nije izvršila genocid na Bošnjacima, jedan od onih famoznih 10 ili 11

http://www.bosnjaci.net/prilog.php?pid=18852

SESTI GENOCID

Sesti genocid nad Bosnjacima dogadja se kao posledica Austro-ugarske okupacije Bosne i Hercegovine. Tako su se Bosnjaci u toku i poslije okupacije poceli iseljavati u: Sandzak, Kosovo, Makedoniju, gdje je tada jos uvijek bila turska vojska. Tako dolazi do radikalnog smanjenja muslimanske populacije u ukupnom stanovnistvu BiH. Historicari navode da je od 1879 do 1910 procenat muslimanske populacije u BiH smanjen za 7 % sto nije mali broj s obzirom da Bosnjaci gledajuci brojcano nije velki narod.

uglavnomja wrote:osoba koja trosi (svoj americki) zivot na citanje subjektivnih traktata apsolutno nebitnih anonimnih likova koje je selektivno izabrala na netu da popljuje zemlju u kojoj nikad nije zivjela, o kojoj nista ne zna i koja vise ni ne postoji da bi ispala najpametnija na jednom lokalnom bosanskom forumcicu

Connaisseur Karlin wrote:
Muslimani su trebali imati izbor da se izajsnajvaju kao : Bosanjci, Pomaci, Goranci, Torbesi naravno da je realnost doticnog doba, jedna negativna realnost

cyprus wrote:Zar A-U nije izvršila genocid na Bošnjacima, jedan od onih famoznih 10 ili 11

http://www.bosnjaci.net/prilog.php?pid=18852

SESTI GENOCID

Sesti genocid nad Bosnjacima dogadja se kao posledica Austro-ugarske okupacije Bosne i Hercegovine. Tako su se Bosnjaci u toku i poslije okupacije poceli iseljavati u: Sandzak, Kosovo, Makedoniju, gdje je tada jos uvijek bila turska vojska. Tako dolazi do radikalnog smanjenja muslimanske populacije u ukupnom stanovnistvu BiH. Historicari navode da je od 1879 do 1910 procenat muslimanske populacije u BiH smanjen za 7 % sto nije mali broj s obzirom da Bosnjaci gledajuci brojcano nije velki narod.