Nekoliko razmisljanja na prethodni thread
1. Zdravstvo i odrzavanje sistema zdravstva je skupo: I dok se sat medicinskog osoblja npr. u DE i BIH znacajno razlikuje, odrzavanje aparata, rezervni dijelovi kao i sami aparati su cjenovno u pet deka sto znaci da i sami pregledi moraju biti cjenovno slicni. Ako je MRI aparat milion € i na jednom i na drugom trzistu onda razlika u cijeni moze biti samo u satnici operatera, servisera, doktora koji ce ocitati nalaz, struje koja ga pogoni i sl. i to je negdje 1:2 omjer. Ove je otprilike na primjeru DE, mada za neke zemlje taj omjer ide i vise
2. Solidarni sistem zdravstvenog osiguranja: Posto se iz prethodnog moze ustanoviti da je zdravstvo opcenito skupo treba uzeti u obzir da onaj koji je na birou, studenti, djaci, penzioneri i oni koji su produktivni (bez obzira na nivo primanja) podjednako opterecuju zdravstveni sistem u smislu da imaju jednak pristup zdravstvu ali ne ucestvuju u punjenju fonda na jednak nacin. Uzimajuci u obzir stepen sive ekonomije nije nikakvo cudo sto zdravstveni sistem decenijama tavori.
3. Za ove koji kazu da nikada nisu bili na bolovanju neka procitaju ponovo pod 2 jer isto tako kao sto ima ljudi koji nisu bili dan na bolovanju ili im je plafon zdravstvene usluge recept za antibiotik, tako nisu svi ni pacijenti za intezivne njege.
4. Medicniski turizam: Ljudi koji su investirali u bolnicu nisu glupi jer niko glup nece uloziti kamaru para da bi propao. Posto sistem zdravstvenog osigranja u EU uglavnom funkcionira na principu obaveznog + dobrovoljnog sto znaci da osiguravajucim kucama u EU se teoretski vise isplati slati nekoga na pretrage ili na operaciju u Bosnu nego da iste te pretrage obavlja u domacoj klinici jer procitaj pod 1.
5. Domace stanovnistvo ce itekako koristiti usluge i to iz prostog razloga: ili imaju para ili ne zele da budu zavuceni od strane domacih doktora ili kombinacija ovo dvoje
