CPT wrote:
Identity politics je dovela Trumpa na vlast, to je bit desnice u SAD danas.
Potencirati pricu o " individualizmu, slobodi pojedinca" i paralelni odredjivati sta neko smije sa svojim tijelom je ... Stvar je sasvim jednostavna i ima podrsku (veliko) zena. I samo to je relevantno.
Svako ima pravo protesta? Osim kad te na protestu zgaze desnicare (do smrti)? Ili kad ostanes bez posla? Ili kad te prvi covjek drzave etiketira kao izdajnika.... Zbog protesta. O tom pravu ti pricas?
Cuj, "sekularni musliman", pravo pojedinca i ta prica.
Btw, kad ti neko ispali metak u glavu zbog religije teo vjerovatno mozes smatrati kao "problem"?!
Trumpov izbor je bila reakcija na identity politics američkih liberala. Njegov izbor je bio ''whitelash'' bijelog muškarca koji i dalje čini većinu radničke i umiruće srednje klase u SAD-u. Ljevica, kojoj i sam pripadam, bi se trebala zapitati zašto je izgubila podršku bijele radničke i srednje klase iz tzv. fly over states. Politički je autizam hypeati priču o transrodnim toaletima, dok tzv. biblijski pojas samo što ne umire od gladi i opijatske epidemije. Fokusirati 90% svoje politike na prava manjina, taman neke od njih bile na nivou statističkih grešaka, a nazivati jezgro radničke klase white trashom će nužno dovesti do pobjede nekog populiste na izborima. Amerikanci su indoktrirani pop kulturom - ne možeš očekivati da kompletan liberalni establišment pumpa javnost pričama o velikoj heroini Caitlyn Jenner, koja živi u multimilionskoj kućetini u Malibuu, dok ujedno totalno ignoriše nezaposlenog rudara iz Kentuckyja, nabijajući mu na nos white privilege kojeg on u životu nije osjetio jer nije bankar sa Wall Street koji se školovao na Harvardu niti bogati šef nekog holivudskog studija, nego obična sirotinja koja živi u rasno homogenoj vukojebini pa samim tim ne može ni uživati prednost nad nekim pripadnikom druge rase.
Isto važi i za Evropu. Da se sad sprovedu referendumi o migrantima u sve i jednoj EU zemlji, nigdje open-border policy ne bi prošla. Ali ne, današnju kvazi-ljevicu to ne interesuje. Ne interesuju je stavovi sopstvenog građanstva, nego s njima komunicira s pozicije nadvišene moralne superiornosti. Drugim riječima, zadržala je najgoru moguću boljševičku praksu po kojoj je svako ko se s njom ne slaže neprijatelj naroda. Na velika vrata je uvedena politička korektnost koja neminovno dovodi do autocenzure. Svako se boji svoje sjene jer ne želi da ga neko proglasi fašistom i svima se nameće jednoumlje koje se ne smije kritikovati. I što je najgore, da se sprovede referendum o umjerenoj imigrantskoj politici po kojoj bi se stvarne izbjeglice i ljudi u neposrednjoj opasnosti primali, narod sve i jedne zapadne države bi glasao pozitivno.
Evo, uzmimo muslimane s bliskog istoka za primjer. Ljevica, koja bi trebala baštiniti sekularne i progresivne vrijednosti te biti najjači kritičar islamskog fundementalizma, teokratije, pa i same teologije je sve osim toga. Njen istorijski antiklerikalizam je pomogao da se negativna uloga crkve odstrani iz Evrope, no sada su na snazi dupli aršini koji su očiti većinski kršćanskom stanovništvu te iste Evrope. Samo bi budala pomisala da to neće dovesti do reakcionizama. Ljevica se stavila u poziciju branioca postmodernog multikulturalizma čiji osnovni postulat glasi: sve kulture su jednake i samim tim se ona nama strana ne smije kritikovati. Drugim riječima, kada je Francuska uvela najrigidniji oblik sekularizma da u potpunosti iskorijeni katoličku crkvu iz javnog života, kako bi se društvo emancipovalo na zdravim prosvjetiteljskim temeljima, antiklerikalizam je bio ok. Kada se isto treba uraditi sa islamom, onda je to odraz ksenofobije, rasizma, islamofobije i fašizma. Kada se trebaju tekovine seksualne revolucije njegovati i dodatno promicati autohtonom stanovništvu, to se čini, a kada se treba isto raditi muslimankama s bliskog istoka, onda se stvara fama o tobožnjoj ljudskopravaškoj pozadini burki i nikaba. Kada je seljaštvo za vrijeme španskog građanskog rata spalilo preko 300 crkava i samostana, to se s pravom tumačilo kao odraz slobodarske klasne borbe, a kada se neko usprotivi što u Londonu svakodnevno niću selefijski mesdžidi, to je islamofobija. E zbog toga će ljevica i dalje gubiti svoju političku moć.
Gubiće svoju političku moć zato što je zaboravila da su evropske zemlje zemlje njenih autohtonih naroda i građana, koji tu žive od pamtivijeka ili koji su uslijed istorijskih previranja nečujno tu došli iz nekih drugih sredina te se u potpunosti asimilirali. Te evropske zemlje nisu metafizički entiteti koji utjelovljuju neke nadvišene ideale o kumbaja bratstvu svih stanovnika planete. One nisu svačije, nisu bastioni humanističkog poimanja božje bašte na zemlji koja pripada svakom čovjeku, nego su konkretne teritorije na kojima postoje konkretna društva koja pripadaju konkretnom civilizacijskom okviru izgrađenom na konkretnim duhovnim osnovama s konkretnim nacionalnim mitologijama, konkretnim vrijednostima, društvenim modelima i ekonomskim sistemima koje su izgradili konkretni ljudi koji su pripadali konkretnim narodima i ostavili ih u amanet njihovim konkretnim potomcima koji imaju svoju konkretnu zajednički istoriju. Samim tim, građani tih evropskih zemalja moraju biti pitani o bilo kakvim krupnijim društvenim promjenama i seobama, a ne marginalizirani čim se suprotstave vladajućoj ideologiji koju uglavnom isključivo baštini politička, NGO i ekonomska elita nametnuta nekim nepoznatim putem. I zbog toga se nemojmo čuditi ako za 5 ili 10 godina zavlada stvarni fašizam u Evropi.
