A_I_ wrote:forUMASH wrote:vatrogasac wrote:
....da li ti odgovori koje je dala nauka su u suprotnosti sa religijskim učenjem.....?......konkretno, islamu sve otkriveno ide u prilog.....
....ma ja....
....samo idioti i budale gube vrijeme i novac na istrazivanje i naucni rad.......izmisljaju toplu vodu......
.....cemu, kad je to sve zapisano....
ma sve je to urota nevjernika sram ih bilo kol'ko para uzalud trose a ni metar se nismo pomakli proteklih dvjesto godina
sta ce nam praksa kad imamo teoriju
....ako uzmemo u obzir da su ovo potomci naroda koji do dolaska islama nije imao ni jedne knjige napisane na arapskom jeziku, jedva koji je znao čitati i pisati......šta ga je to motiviralo da se promijeni.....ovi gore komentari dovode do zaključka da mnogi ateisti ustvari ne znaju šta je poslanje vjere.....
Islamski naučnici
U poznate arapske univerzitete u Kordobi, Sevilli i Toledu dolazili su studenti iz mnogih evropskih naroda. U Toledu, u kojem se tada nalazila najveća evropska biblioteka, je 1130 godine osnovan prevodilački institut. Pod pokroviteljstvom nadbiskupa Rejmonda počelo se sa prevodom sa arapskog na latinski jezik. Ovi radovi protezali su se kroz čitav 12., 13. i 14. vijek.
U ovim centrima znanosti školovali su se veliki učenjaci tog vremena; Gerbert de Aurillac, kasniji papa Silvestar II, Adelard von Bath, Leonard de Pisa [ obnovitelj matematike na okcidentu (zapadu) ] Albert Veliki, Roger Bacon, Michel Scot, Danile Morley, Alphonse X, Toma Akvinski, Hermann der Deutsche, Duns Scot, Wilhelm de Ocam i Arnold Villeneuve. Sam Gerhart Kremonski je u Toledu na latinski preveo 71 djelo sa arapskog. Na taj način su Evropljani doživjeli preporod, koji je nekoliko stoljeća imao uticaja na njih.
Arapska medicina je uživala veliki ugled na okcidentu. Na više evropskih univerziteta arapska djela su bila korištena kao podloga medicinske nastave, duboko do u 18. vijek. Do 11. stoljeća zapadnjačka medicina skoro nije ni postojala. Tek nakon što se saznalo za medicinska dostignuća iz muslimanske Španije, koja su se udomaćila na evropskim univerzitetima, medicina se kao nauka etablirala na Zapadu. Prvi naučnici i profesori novoosnovanih univerziteta, bili su u stvari nekadašnji učenici arapskih naučnika.
Da bi olakšao izučavanje medicine, francuski kralj Henry III je na pariškom College Royal osnovao institut za izučavanje arapskog jezika. Salerno, centar medicinske znanosti u Italiji bio je organizovan po ugledu na arapske škole. Rhazes, čije ime je u stvari Ar-Razi, bio je jedan od najvećih teoretičara medicine. Napisao je preko 220 naučnih radova, od kojih su neki bili prave enciklopedije. Prevedene su na latinski i izučavale su se do duboko u 17. vijek. On je napisao prvi naučni rad o ospicama i prištu. Medicinski historičar Max Neuburger kaže: "Ovaj rad se svugdje sa pravom naziva jedan od najgenijalnijih radova na polju medicine". Ar-Razi je bio osnivač hemoterapije. Karl Sudhoff potvrđuje da Ar-Razi spada u najveće medicinare historije.
Najpoznatiji ljekar srednjeg vijeka je zasigurno Ibn Sina ( lat. Avicenna ), kojeg su zvali 'prvak ljekara.' On je bio genij sa izvanrednim enciklopedijskim znanjem. Njegovo glavno djelo "Al Qanun" ( lat. Canon Medicinae ) se je izučavalo u Evropi u periodu od šest stotina godina. Zahvaljujući njemu imamo tačan opis irisa, očne kože, mehanizma prilagođavanja očiju, kao i položaja mišića u očnoj duplji. On je bio aktivan i u geologiji. Zbog svog opisa nastanka planina Garrison ga naziva "ocem geologije."
Abul-Kasim iz Azzahre kod Kordobe je bio najveći arapski hirurg, čije djelo je uticalo na nastanak ove nauke u Evropi. Bez sumnje su arapski ljekari bili nadmoćniji nad svojim kolegama u Evropi. Abu-Kasim ( lat. Abulcasis ) bio je prvi hirurg, koji je opisao arterijsko zaustavljanje i koji je uveo catgut šav.
Muslimanski očni ljekari su znatno doprinijeli na polju oftamologije. U svom poznatom djelu "optika", koja je bila polazna tačka izučavanja Roger Bacona i Kepplera, Ibn Al-Haitham detaljno opisuje oko i način formiranja slike u mozgu, koja nastaje gledanjem. On je na genijalan način ispitao pojavu prelamanja snopa svijetlosti i kao prvi je spomenuo praktične primjene tamne komore.
Jedan od najboljih dotignuća islamske medicine je bila organizacija psihijatrije. Medicinski historičar Neuburger piše: "Mora se posebno istaći, da su maloumnici u islamskim zemljama liječeni sa puno obzira, a ne kao u Evropi, kao da su kriminalci." Prva psihijatrija je osnovana 765. godine u Bagdadu, znači 700 godina prije prve takve ustanove u Evropi, koja je otvorena 1410. godine u španskoj Valenciji.
Muslimani su prednjačili i u matematici. Prema Carra de Vaux, nula je Arapima bila poznata najmanje 250 godina prije nego Evropljanima. Jedan od najpoznatijih arapskih matematičara je Muhamed Al-Kavarizmi. On je imao najvećeg uticaja na ovom polju na evropske naučnike. Kada su njegova djela o matematici i algebri ( od arapske rječi al-džebr ), prevedena na latinski, ona su imala veliki utjecaj ne samo na te nauke nego su bili podloga za beskrajna dostignuća astronomiji.
Genijalni fizičar Al-Biruni je ustanovio specifičnu težinu elemenata. Iglu na kompasu su izmislili muslimanski naučnici, a njezinu praktičnu upotrebu su usavršili muslimanski moreplovci, koji su je predstavili Evropljanima. Muslimanski astronomi su također napravili veoma važne korake na tom polju. Navešćemo riječi Nallina, koji kaže o Al-Battaniju: "Al-Battani je sa nevjerovatnom preciznošću otkrio nagib ekliptike, trajanje tropske godine, dužinu godišnjih doba, putanju sunca, mjeseca i planeta. On je opovrgnuo ptolomejsko učenje o statičnosti sunca i otkrio je vremenska razdoblja godišnjih pomračenja sunca i mjeseca."
Autor: Zaki Ali, preuzeto iz knjige: "Islam und Abendland – Begegnung zweier Welten", izdavači Muhammed Asad i Hans Zbinden.Walter Verlag 1960 god.
....ima još.....
