Forum Klix.ba

svaka cast za temu i trud, pa da ih sve poredate aBd

137. GUAM


Broj stanovnika: 160 hiljada
BDP po stanovniku: 15 000 $
Broj takmičara: 8

I ponovo dolazimo da zemlje koja je veličine neke opštine u BiH, a da je napravila veći uspjeh od nas na Olimpijadi i imala više takmičara. Guam ustvari i nije nezavisan u potpunosti nego se radi o nekoj vrsti posjeda SAD-a koji ima ograničenu državnost kao i pravo da bude član nekih ogrganizacija poput FIFA-e i IOC-a. Guam je ustvari otok na Pacifiku na kojem ne postoje gradove nego omanaj naselja i sela, a opstaju od turizma i imaju praov dobar BDP što znači lijepo žive. To im daje prednost da ulažu sport pa tako da pohvalno da ovako mala nacija ima 8 takmičara. Ipak od takmičara i nije bilo očekivanja, ali ni oni nisu puno napravili. Trkač na 800 metara Derek Mandell je bio 50. od 52 takmičara u kvalifikacijama, au istoj kategoriji trkačica Amy Atkinson je završila na 36. mjestu od 40 takmičarki. Cross-country biciklista Derek Horton nije završio utrku. Džudista u kategoriji preko 100 kilograma Ricardo Blas Jr. je u prvom meču pobjedio gvinejca Keitu, a u drugom meču je izgubio od kubanca Braysona. Plivač na 100 metar slobodnim stilom Christopher Duenas je zauzeo 44. mjesta od 56 takmičara. Plivač Benjamin Schulte je u najtežoj kategoriji 10 kilometara na otvorenoj vodi, zauzeo posljednje (25.) mjesto, a plivačica u kategoriji 100 metara prsno Pilar Shimizu je završila 42. odmah iz naše Ivane Ninković od ukupno 46 takmičarki. Hrvačica Maria Dunn u kategoriji do 63 kilogram je izgubila u prvom meču od ruskinje Volosove. Mada rezultai nisu uopšte na zavidnom nivou, opet ću napomenuti da je Guam mala zemlja i da odlična stvar što ulažu u sport.


Ricardo Blas Jr.

136. TURKMENISTAN


Broj stanovnika: 5,1 milion
BDP po stanovniku: 7846 $
Broj takmičara: 10

Turkmenistan je dominantno pustinjska, te shodno tome i rijetko naseljena zemlja centralne Azije. Država je nastala 1991. godine raspadom SSSR-a, a od tada je poznata po prilično rigidnom diktatorskom režimu, zbog čega spada u red najizolovanijih u svijetu. U sportskom pogledu se ne može pohvaliti nekim uspjesima, jer je jedina od 15 bivših sovjetskih republika koja u proteklih 20 godina nije osvojila nijednu olimpijsku medalju. U Londonu je imao 10 predstavnika, što i nije loša cifra, obzirom da dosad nikad i nije imao više od toga. Kao i obično, Turkmenistanci su najviše nade polagali u svoje dizače tegova. Na ovim OI ih je bilo čak trojica. Umurek Bazarbayev, kojem je ovo četvrta Olimpijada je ostvario najbolji rezultat za svoju zemlju. Bio je 6. u konkurenciji 15 dizača tegova u kategoriji do 62 kg, nakon što je digao 135 kg u trzaju i 167 kg u izbačaju. Ostali dizači su imali skromniji učinak, Ismayilov je u kategoriji do 69 kg zauzeo 13. mjesto među 24 konkurenta, dok Redzhepov u kategoriju do 85 kg nisu uspio da izbaci nijednu zadatu težinu, iako je u trzaju bio solidan. Ostali turkmenistanski predstavnici u atletici, boksu, džudou i plivanju su ostvarili veoma loše rezultate. Na kraju šta reći... mislim da se odgovorni za stanje u turkmenistanskom sportu moraju zapitati zašto njihovi sportisti toliko zaostaju za ostalim bivšim sovjetskim državama.


Umurek Bazarbayev

135. EL SALVADOR


Broj stanovnika: 5,7 miliona
BDP po stanovniku: 7549 $
Broj takmičara: 10

El Salvador površinom spada među manje latinoameričke države, ali je prilično gusto naseljen, a što je još bitnije ubraja se i među ekonomski najrazvijenije države u ovom dijelu svijeta. Usprkos tome, i dalje ima velikih problema sa kriminalom, posebno onim povezanim sa narko kartelima. Što se tiče sporta, fudbal je daleko najpopularniji, a ostali timski i pojedinačni sportovi su u njegovoj sjeni. Kada sam govorio o Hondurasu, spominjao sam oružani sukob ove dvije države započeo nakon fudbalske utakmice njihovih reprezentacija 1969. godine. Nepoklanjanje pažnje ostalim sportovima je dovelo do činjenice da El Salvador spada u grupu država koje nikada nisu osvojile olimpijsku medalju. U Londonu su imali 10 predstavnika, a ja ću izdvojiti tri čiji su rezultati koliko-toliko pristojni. Takmičarka u biciklizmu Evelyn Garcia je u uličnoj utrci, dugoj preko 140 km, zaostala za pobjednicom oko pola minute i zauzela 26. mjesto od 66 takmičarki. Salvadorski takmičar u brzom hodanju, Emerson Esnal Hernandez je na utrci od 50 km postavio nacionalni rekord osvojivši 27. mjesto od 62 takmičara. Za pobjednikom je zaostao 18 minuta. Camila Vargas Palomo je među 28 veslačica uspjela da se domogne 16. mjesta, koje je izborila u C finalu. Kad se sve sabere, ne znam koliko Salvadorci mogu biti zadovoljni, obzirom da su na ranijim OI znali postići i bolje rezultate, te da još uvijek čekaju svoju prvu medalju.


Evelyn Garcia Marroquin

134. KAMERUN


Broj stanovnika: 17,5 miliona
BDP po stanovniku: 2257 $
Broj takmičara: 33

Kamerun nije anonimna sportska nacija. Iako pet olimpijskih medalja u historiji i ne djeluje kao nešto impresivno, za jednu siromašnu afričku državu to sasvim sigurno ne znači malo, jer se ne može mnogo država sa ovog kontinenta pohvaliti time. Na svakoj od prethodne tri Olimpijade Kamerun je osvajao po jedno zlato. U Sydneyu 2000. godine taj podvig su napravili njegovi fudbaleri, dok je u Atini i Beijingu za takav uspjeh bilo zaslužna jedna žena - Françoise Mbango Etone, takmičarka u troskoku. No, obzirom da ona više ne nastupa pod kamerunskom zastavom, aduti ove zemlje za osvajanje nove medalje su se prilično stanjili. Sa 33 predstavnika, kamerunska olimpijska reprezentacija je istina bila jedna od najvećih afričkih u Londonu, ali treba reći da je više od pola članova ove sportske delegacije pripadalo ženskoj fudbalskoj selekciji. Ona međutim nije uradila ništa, tj. ubjedljivo je poražena u sva tri duela grupne faze olimpijskog turnira, protiv Velike Britanije, Brazila i Novog Zelanda. Predstavnici u pojedinačnim sportovima su ostvarili dosta šarolike rezultate, ali niko nije uspio doći blizu medalji. Najuspješnija je bila Annabelle Ali, koja je u ženskom hrvanju do 72 kg uspjela da pobjedi svoju prvu protivnicu, reprezentativku Madagaskara, ali je u sljedećem krugu izgubila od predstavnice Bugarske, koja je na kraju došla do finala. To je omogućilo Kamerunki novu priliku kroz repasaž, ali joj se tu ispriječila predstavnica Bjelorusije. Od ostalih sportista iz Kameruna, pristojne rezultate su ostvarili Delphine Atangana u trci na 100 metara, Antoinette Guerdia u plivanju na 50 metara, Sarah Hanffou u stonom tenisu, Madias Nzesso u dizanju tegova i Thomas Essomba u boksu. Kamerunski olimpijski tim u Londonu će ipak ostati upamćen po nečemu mnogo bizarnijem. Naime, sedam sportista iz ovog tima je pobjeglo iz olimpijskog sela, od kojih je većina zatražila azil u Velikoj Britaniji.


Annabelle Ali (crvena)

133. HAITI


Broj stanovnika: 9,7 miliona
BDP po stanovniku: 1235 $
Broj takmičara: 5

Haiti je država u centralnoj Americi, koja zauzima zapadni dio ostrva Hispanola. Smatra se za najsiromašniju državu u obje Amerike, a ionako loša situacija dodatno je pogoršana katastrofalnim zemljotresom od prije dvije godine. Takvo stanje u državi se odrazilo na vrlo ograničene mogućnosti razvoja sporta, pa su tako najbolji haićanski sportisti uglavnom rođeni i žive u dijaspori, najčešće SAD-u. Inače, Haiti ima dugu, ali ne i konzistentnu historiju učešća na OI. Prvi put su nastupili još davne 1900. godine, kada su imali predstavnike u mačevanju. Do jedinih medalja su došli tokom 20-tih godina prošlog stoljeća, tačnije do bronze u streljaštvu i srebra u skoku u dalj. Od tada je ova država propustila učešće na više OI, sve do 1984. godine od kada se pojavljuju svaki put. Ove godine su imali četiri predstavnika u atletici i jednu džudašicu. Od njih su zapažen nastup imali Marlena Wesh, koja se plasirala u polufinale utrke na 400 metara i na kraju zauzela 19. mjesto, te Samyr Laine u troskoku, koji je ostvario ulazak u finale i u konačnici bio 11.


Marlena Wesh (lijevo)

132. BANGLADEŠ


Broj stanovnika: 161 milion
BDP po stanovniku: 1790 $
Broj takmičara: 5

Ho'š - ne'š - Bangladeš je gusto naseljena azijska država smještena u delti rijeka Gang i Bramaputra. Ovo je populacijski najveća država koja nikada nije osvojila olimpijsku medalju. Iako se Bangladeš grčevito bori sa prirodnim (česte poplave), demografskim (prenaseljenost) i ekonomskim (enormno siromaštvo) problemima, zaista je nevjerovatno da država koja npr. ima više stanovnika od jedne Rusije ima i tako katastrofalno stanje u sportu, te ne samo da nikada nije osvojila nijednu medalju, nego nikada nijedan njen sportista nije ni ispunio normu za OI. Naime, svi predstavnici koji su ikada nastupili na OI za Bangladeš su se tu našli zahvaljujući pozivnici. Tako da, uzimajući to u obzir, mogli bi biti prezadovoljni pozicijom koju sam im dodijelio za nastup u Londonu, a koja je objektivno previsoka za njihova generalna dostignuća. Ova pozicija im je data prvenstveno zbog solidnog nastupa gimnastičara Syquea Caesara, inače rođenog Amerikanca sa porijeklom iz Bangladeša. On je u konkurenciji 70-tak gimnastičara uspio da bude 27. na dvovisinskom razboju, te 29. na parteru. Na vratilu je međutim imao dosta skromniji rezultat. Osim njega, streljašica Sharmin Ratna također može biti zadovoljna svojim rezultatom u disciplini 10-metarska vazdušna puška, u kojoj je iza sebe ostavila 29 konkurentica, od kojih su mnoge bile iz daleko sportski renomiranijih zemalja. Nosač zastave na ostvaranju, plivač Mahfizur Rahman Sagor je bio bolji od 19 svojih konkurenata na 50 metara slobodno.


Quazi Syque Caesar

131. MALTA


Broj stanovnika: 450 hiljada
BDP po stanovniku: 21 028 $
Broj takmičara: 5

Jedna i ne više tako mala mediteranska nacija (npr. Crna Gora ima 175 hiljada stanovnika više od Malte) na Olimpijadi se pojavljuje od 1928. i od tada nisu nastupili na samo 5 Olimpijada, ali do sada nemaju nijednu osvojenu medalju. Ali i oni imaju svog Fazliju, streljač u kategoriji dvostruki trap William Chetchuti nastupa za Maltu od već treću Olimpijadu i za dlaku mu bježi finale već dvije Olimpijade. Ove godine su imali 5 predstavnika, bez nekih posebnih rezultata. Trkač na 100 metara Rachid Chouhal je u kvalifikacijama bio 12. od 29 takmičara i za prolaz dalje su mu bile potrebne 4 stotinke. Trkačica u istoj kategoriji Diane Borg je bila 7. u kvalifikacijama od 32 takmičarke, a u četvrtfinalu je bila 53. od 56 takmičarki. Već spomenuti streljač William Chetcuti je bio 9 u kvalifikacijama u kategoriji dupli trap, a falila su mu tri boda za prolazak u finale. Plivač Andrew Chetcuti je u kategoriji na 100 metara slobodnim stilom je bio 39. u poretku od 56 takmičara. Plivačica Nicola Muscat je u kategoriji 50 metara slobodnim stilom bila 43. od 73 takmičarke. Treba reći da Malta jeste minijaturna zemlja, ali sigurno ne više i minijaturna nacija tako da je za očekivati od njih barem jedno finale, ako ne može već medalja jer Crna Gora koja je nešto veća nacija od njih već ima i medalju, a s obzirom da je Malta ekonomski razvijena zemlja treba li bi više ulagati u sport.


William Chetcuti

130. JORDAN


Broj stanovnika: 6,5 miliona
BDP po stanovniku: 4674 $
Broj takmičara: 9

Ova kraljevina na Bliskom Istoku nastupa konstanto na Olimpijskim igrama još od 1980. godine. Dosada nisu imali značajnih rezultata, a do ove godine broj njihovih predstavnika nije prelazio 5. Ove godine su imali 9 predstavnika koji su napravili poneki rezultat uglavnom u borilačkim sportovima. Maratonac Methkal Abu Drais je zauzeo 56. mjesto od 85 maratonaca koji su istrčali maraton. Trkačica na 100 metara Rima Taha je bila 16. od 32 takmičarke u kvalifikacijama i bilo joj je potrebno 43 stotinke za prolaz dalje. Bokser u poluteškoj kategoriji Ihab Al-Matbouli je pobijedio u prvom meču nigerijca Lawala, a u drugom meču je izgubio od kubanca La Cruza. Jahač Ibrahim Besharat je u kategoriji skok je bio 67 od 72 takmičara. Plivač u kategoriji 50 metara slobodnim stilom Kareem Ennab je bio 37. od 58 takmičara, a plivačica u istoj kategoriji Talita Baqlah je završila 45. od 73 takmičarke. Takmičar u Taekwondo u kategoriji do 68 kilograma Mohammad Abu Lebdeh je pobijedio u prvom meču nigerijca Muhammada dok je u drugom meču izgubio brazilca Silve. Ženske predstavnice u ovom sportu su obe izgubile u prvim mečevima, Raya Hatahet je u kategoriji do 49 kilograma izgubila od meksikanske Alegrie dok je Nadin Dawani u kategoriji preko 67 kilograma izgubila od ukrajinke Konieve. Ne može se reći da je ovo loš rezultat za Jordan, ali treba istaći da u ovoj zemlj ise ulaže u sport u posljednje vrijeme i za očekivati je da bi u bližoj budućnosti mogli nešto i da naprave na Olimpijskim igrama.


Ihab Al-Matbouli

129. LIBAN


Broj stanovnika: 4,2 miliona
BDP po stanovniku: 15 552 $
Broj takmičara: 10

Liban je realtivno mala država na azijskom Sredozemlju, koja je zbog svoje etno-religijske složenosti i okrenutosti uslužnom sektoru djelatnosti bila poznata kao Švicarska Bliskog istoka, sve do devastirajućeg građanskog rata tokom 70-tih i 80-tih godina. Danas se ova država koliko-toliko oporavila od posljedica tog rata, ali političke tenzije su i dalje prisutne, poseno ako se uzme u obzir neposredan vojno-politički uticaj najbližih susjeda, Sirije i Izraela. Može se reći da je takvo stanje ostavilo i određene negativne posljedice na libanski sport, jer ova država nakon 1980. godine nije osvojila nijednu olimpijsku medalju. Do tada su osvojene ukupno tri u hrvanju, te jedna u dizanju tegova. Ove godine 10 libanskih sportista u Londonu je predstavilo svoju zemlju sa osrednjim učinkom, te se opet niko nije ni približio medalji. Andrea Paoli je u tekvandou uspjela da prođe prvo kolo pobjedivši Kubanku Munoz, ali je zaustavljena u četvrtfinalu od strane tajvanske predstavnice. I Mona Shaito je napravila sličan rezultat u mačevanju, tačnije kategoriji floret. Ona je također prošla svoju prvu prepreku, takmičarku iz Egipta, ali je nakon toga ubjedljivo poražena od jedne od sjajne Elise di Francisce iz Italije. Plivačica Katya Bachrouche je ostvarila solidno 19. mjesto u disciplini 800 metara slobodnim stilom za žene. Ostali predstavnici su ostvarili bitno skromnije rezultate od ovih.


Andrea Paoli (crvena)

128. ALBANIJA (+KOSOVO)


Broj stanovnika: 2,8 miliona
BDP po stanovniku: 3992 $
Broj takmičara: 11

Kada je većina stvari u pitanju, nas porede sa Albanijom, a mi kao ne damo jer su oni ispod našeg nivoa. Lično posjetio sam tu zemlju i trenutno jesu ispod našeg nivoa, ali s obzirom na način na koji se razvijaju i mi ćemo uskoro biti daleko iza njih. Činjenica da već drugu godinu šalju po 11 takmičara na poprilično mali broj stanovnika je zaista odličan podatak, ipak svakako treba istaći da predstavnici sa Kosova također nastupaju za Albaniju. Albanija je prvi puta nastupila na Olimpijskim igrama 1972. u Minhenu, a drugi puta tek 1992. i od tada konstanto nastupaju.

Bacač kugle Adriatik Hoxha je bio posljednji (37.), a trkačica na 200 metara se povukla zbog ozljede. Džudistkinja u kategoriji do 52 kilograma Majlinda Kelmendi (Kosovo) je uprvom meču pobijedila finkinju Sundberg, a u drugom meču je izgubila od predstavnice Mauricijusa, Christianne Legentil. Streljač Arben Kucana je u kategoriji 10 metara zračni pištolj je završio 20. od 44 takmičara dok je u kategoriji 50 metara pištolj je završio predzadnji (37). Plivač Sidni Hoxha je u kategoriji 100 metara slobodnim stilom završio 37. od 56 takmičara dok je plivačica Noel Borshi u kateogriji 100 metara leptir završila 40. od 42 takmičarke. Albanije je ove godine poslala najviše dizača tegova, njih 4 ukupno. Briken Calja je u kategoriji do 69 kilograma bio 9. od 18 takmičara i bilo mu je potrebno 13 bodova za bronzanu medalju dok je njegov kolega u istoj kategoriji Daniel Godelli odustao nakon prvog kola. Endri Karina je u kateogriji do 94 kilograma je bio 14. od 20 takmičara. Žeska predstavnica u dizanju tegova Romela Begaj je u kategoriji do 58 kilograma je završila 11. od 17 takmičarki.

Ja mislim da je ovo dobar rezultat za Albaniju s obziorm da je sport u ovoj zemlji do kraja posljednje decenije bio potpuno nerazvijen i krenuli su dobrim putem i očekujem još bolje rezultate.


Briken Calja

So What! wrote:...Briken Calja je u kategoriji do 69 kilograma bio 9. od 18 takmičara i bilo mu je potrebno 13 bodova za bronzanu medalju...

Samo da ne bih dobio novo pitanje zašto je Albanija ispred ovih ili onih... Da kažem da je Calja bio 9. među 24 takmičara... To što se njih šest precijenilo pa nije uspjelo dić nijednu težinu, ne znači da se ne pikaju

Sve u svemu pristojan rezultat Albanca, a vjerujem da bi oni već na nekoj od sljedećih olimpijada doć do prve medalje... Možda samo još malo više da porade na ovim borilačkim sportovima...

PS I kad kažeš bodova, pretpostavljam da misliš kilograma

cyprus wrote:

So What! wrote:...Briken Calja je u kategoriji do 69 kilograma bio 9. od 18 takmičara i bilo mu je potrebno 13 bodova za bronzanu medalju...

Samo da ne bih dobio novo pitanje zašto je Albanija ispred ovih ili onih... Da kažem da je Calja bio 9. među 24 takmičara... To što se njih šest precijenilo pa nije uspjelo dić nijednu težinu, ne znači da se ne pikaju

Sve u svemu pristojan rezultat Albanca, a vjerujem da bi oni već na nekoj od sljedećih olimpijada doć do prve medalje... Možda samo još malo više da porade na ovim borilačkim sportovima...

PS I kad kažeš bodova, pretpostavljam da misliš kilograma

A ja dosada to obično nisam računao jer ni na stranici OI oni nisu stavljeni u rang nego je kraj njihovog imena prazno polje.

127. UJEDINJENI ARAPSKI EMIRATI


Broj stanovnika: 4,1 milion
BDP po stanovniku: 48 158 $
Broj takmičara: 26

UAE je naftom bogata država u Perzijskom zaljevu, a čini je sedam emirata. Interesantno da većinu njenog stanovništva čine doseljenici iz drugih arapskih država, kao i južne Azije. Na OI u Londonu UAE je predstavljalo čak 26 sportista, što je dosad daleko najviše. Naravno, za tu činjenicu moraju zahvaliti svom muškom fudbalskom timu, koji je postao prva ekipna reprezentacija ove države koja se plasirala na OI. Ipak, rezultat koji je ona na samim igrama ostvarila i nije za neku pohvalu (remi sa Senegalom, porazi od Velike Britanije i Urugvaja), ali i samo učešće se za njih može smatrati velikim uspjehom. Što se tiče sporta generalno, ova država tradicionalno ima najbolje rezultate u streljačkom ''podsportu'' - gađanju glinenih golubova. Tu su osvojili i svoju jedinu olimpijsku medalju 2004. godine u Atini, kada je član vladajuće porodice emirata Dubai, šeik Ahmed Al Maktoum, postao olimpijski šampion u disciplini dupli trap. Ove godine je član iste porodice, šeik Saeed Al Maktoum u sličnoj disciplini skit ostvario 13. mjesto među 36 takmičara. Još jedan pripadnik iste porodice, Juma Al Maktoum je bio također 13. u Londonu u disciplini dupli trap, ali među manjom konkurencijom. Ostali predstavnici ove jedinstvene države su završili među posljednjima u svojim sportovima.


Saeed bin Maktoum bin Rashid Al Maktoum

126. SIRIJA


Broj stanovnika: 22,5 miliona
BDP po stanovniku: 5040 $
Broj takmičara: 10

Obzirom da se zbog građanskog rata koji bjesni u njoj, Sirija smatra za trenutno politički najnestabilnije područje u svijetu, bilo je neizvjesno da li će se njeni sportisti uopšte pojaviti na OI u Londonu. To se ipak desilo, pa se njenih 10 predstavnika našlo na ceremoniji otvaranja pod aktuelnom sirijskom zastavom, iako je i ona bila predmet špekulacija u medijima. Također, i sirijski navijači koji su pratili svoje sportiste su uglavnom imali iste zastave i najčešće svojim povicima izražavali naklonost Assadovoj vladi. Siriji je ovo bio 12. nastup na ljetnim OI, a jednom su još nastupali zajedno sa Egiptom kao Ujedinjena Arapska Republika. U svojoj historiji imaju tri medalje, bronzu u boksu iz 2004. godine, srebro u hrvanju iz 1984. godine, a jedina sirijska olimpijska šampionka je postala Ghada Shouaa u sedmoboju u Atlanti 1996. godine. Ovogodišnji predstavnici su bili daleko ispod tih uspjeha. Gotovo svi su imali razočaravajuće loše nastupe. Jedino je dizač tegova u kategoriji do 105 kg, Ahed Joughili, uspio bar malo osvjetlati obraz državi kojoj je momentalno sport posljednja briga. Završio je 6. u konkurenciji 17 takmičara, s tim da mu je trebalo 13 kilograma više na tegu, da postane osvajač medalje. Ali i ovako, njegov rezultat je dovoljan da ga stavim ispred svih dosad nabrojanih država. Još radi reda eto i da spomenem plivačicu Bayan Jumah, koja je bila plasirana bolje od 10 takmičarki na 100 metara slobodnim stilom. Na kraju samo da poželim da se situacija što prije smiri i razriješi. Ludi džabe gube živote.


Ahed Joughili

125. MONAKO


Broj stanovnika: 35 hiljade
BDP po stanovniku: 186 175 $
Broj takmičara: 6

Kneževina Monako je mikrodržava stješnjena na manje od dva kvadratna kilometra na Azurnoj obali, ali i država sa vjerovatno najboljim životnim standardom u svijetu. I pored svog bogatstva, teško je očekivati od države ove veličine neke velike sportske rezultate. Sa nekoliko preskočenih igara, Monako je učesnik OI još od 1920. godine, ali nikada nije osvojio medalju, ako se ne računa bronzana medalja sa OI 1924. godine, koja je zarađena u arhitekturi. Naime, arhitektura je bila jedna od pet disciplina umjetničkog takmičenja, koje je bilo dio OI od 1912. do 1948. godine. Ove godine Monako je imao šest svojih predstavnika u Londonu, baš kao i mi, ali sa naravno boljim ostvarenih rezultatima od naših. Najzadovoljniji može biti džudista Yann Siccardi. On je izbacio jemenskog protivnika kao prvu prepreku, a zapeo je na drugoj, Rusu Galstyanu, koji je postao i olimpijski prvak u ovoj disciplini. Treba istaknuti još i veslača Mathiasa Raymonda, koji je u konkurenciji 33 takmičara bio prilično solidan. Izborio je plasman u C finale, u kojem je bio zadnji, a to znači 18. u ukupnom poretku. Takmičari u atletici, jedrenju, triatlonu i plivanju se već ne mogu pohvaliti svojim rezultatima, već samo učešćem. Na kraju još da napomenem da Monako obično šalje i predstavnike na zimske OI, naravno sa boljim rezultatima nego mi


Yann Siccardi (u plavom)

124. MAURICIJUS


Broj stanovnika: 1,3 miliona
BDP po stanovniku: 15 595 $
Broj takmičara: 11

Mauricijus je ostrvska zemlja u Indijskom okeanu, koja se smatra dijelom Afrike. Ipak, ona nije tipična afrička država, budući da najveći broj stanovnika ima indijsko porijeklo, a što se tiče ekonomskog i životnog standarda, Mauricijus je daleko iznad afričkog prosjeka. U Londonu je ova država zabilježila svoje osmo olimpijsko pojavljivanje, i to sa solidnom sportskom delegacijom od 11 članova. Oni istina nisu bili tako uspješni kao u Beijingu, kada je bokser Bruno Julie osvojio historijsku prvu olimpijsku medalju za svoju zemlju, ali i ovogodišnji rezultati mogu zadovoljiti apetite ove relativno male nacije. Džudistkinja Christiane Legentil u kategoriji do 52 kg pobjedivši albansku predstavnicu se plasirala u četvrtfinale, gdje je izgubila od takmičarke iz Belgije. To joj je obezbjedilo i kasniji repasaž, ali ni iz ponovljene prilike Christiane nije uspjela doći do medalje. Ovaj put se ispriječila predstavnica Luksemburga. Bokser Richarno Colin je također prešao jednu prepreku, marokanskog takmičara, ali je u osmini finala izgubio od Mongola. Fabrice Coiffic je u trčanju na 100 metara uspio da prođe kvalifikacije, ali je u četvrtfinalu završio među zadnjima, što mu je donijelo konačnu 47. poziciju. Atletičarki Annabelli Lascar je malo nedostajalo da se nađe u polufinalu trke na 800 metara, ali je imala peh što je trčala u brzoj grupi, pa joj čak ni 19. vrijeme kvalifikacija nije donijelo sljedeću rundu. Još ne bi bilo loše izdvojiti ni triatlonku Fabienne St. Louis koja je kasnila nešto manje od osam minuta za pobjednicom, ali je ostavila 13 takmičarki iza sebe. Ovo naravno nisu neki spektakularni rezultati, ali za jednu omanju državu poput Mauricijusa se čine sasvim pristojni.


Christiane Legentil (u plavom)

Dobra Albanija u odnosu na nas

charrrmed wrote:Dobra Albanija u odnosu na nas

Ma izvlači ih ovo dizanje tegova... A stvarno, zašto ono mi nemamo predstavnika u tome?

Da jos uvijek postoji ova kategorija arhitektura u kojoj je Monako osvojio bronzu, mozda bi tu ostvarili kakav rezultat.

charrrmed wrote:Da jos uvijek postoji ova kategorija arhitektura u kojoj je Monako osvojio bronzu, mozda bi tu ostvarili kakav rezultat.

ukinuto odavno
pored arhitekture tu su jos bili poezija,slikarstvo, literatura i muzika

sto je jos zanimljivije jeste da se nisu sve medalje morale dodijeliti, tj.znalo se da se dodijeli npr samo bronzana medalja jer radovi nisu bili dovoljno dobri za vise

Tvrtko II Kotromanić wrote:

charrrmed wrote:Da jos uvijek postoji ova kategorija arhitektura u kojoj je Monako osvojio bronzu, mozda bi tu ostvarili kakav rezultat.

ukinuto odavno
pored arhitekture tu su jos bili poezija,slikarstvo, literatura i muzika

sto je jos zanimljivije jeste da se nisu sve medalje morale dodijeliti, tj.znalo se da se dodijeli npr samo bronzana medalja jer radovi nisu bili dovoljno dobri za vise

To mi se dopada. To bi vjerovatno bile nase discipline.

123. FILIPINI


Broj stanovnika: 92,3 miliona
BDP po stanovniku: 4214 $
Broj takmičara: 11

Filipini su velika ostrvska država u jugoistočnoj Aziji, koja nije baš poznata po velikim sportskim postignućima, iako se ne može reći da sport nije popularan u njoj, pogotovo košarka i boks. Istina, Filipini su u historiji osvojili ukupno devet medalja (sedam bronzanih i dvije srebrene), ali to je jednostavno premalo za državu ove veličine. Uostalom, većina tih medalja je osvojena još u periodu dok su Filipini bili teritorija SAD-a (npr. u Los Angelesu 1932. godine su osvojili tri bronze), dok su u zadnjih 50 godina osvojene samo četiri medalje, i to isključivo u boksu. Posljednju je osvojio Mensueto Velasco u Atlanti 1996. godine. Ove godine ih je predstavljalo samo 11 takmičara, dakle isti broj kao i neuporedivo manji Mauricijus. Najveća filipinska uzdanica je i ovaj put bio jedan bokser, Mark Anthony Barriga. On je u prvom kolu najlakše kategorije savladao protivnika iz Italije, a u sljedećem izgubio za samo jedan poen od boksera iz Kazahstana. Taj meč je obilježen kontraverzom, jer su se Filipinci žalili na spornu odluku sudija, međutim bez povoljnog ishoda za njih. Ostali filipinski sportisti nisu oduševili. Izdvajaju se tek nešto manje loši nastupi skakačice u dalj, Marestelle Torres i plivačice Jasmine Alkhaldi. Torres je skočila 18 centimetara manje nešto što je bilo potrebno za finale i završila na 22. mjestu, a Alkhaldi je bila 34. među 50 plivačica na 100 metara slobodnim stilom. Za one koji nisu upućeni, većina Filipinaca nosi španska imena i prezimena, jer im je to ostalo iz španskog kolonijalnog perioda, koji je trajao do početka prošlog stoljeća. Također, interesantno je da su Filipini jedna od najvećih katoličkih zemalja u svijetu, što je neobično za jednu azijsku državu.


Mark Anthony Barriga (crveni)

cyprus dobro si se potrudio. samo ovo nije bas realno prikazano. odnosno uzeti broj ucesnika ostavreni rezultati i da se dobije plasman reprezentacija.
zaboravio si najbitniji detalj. pare. nije isto kada jedna amerika ulozi 500 miliona dolara i neka zemlja 100.000 KM. i amerika osvoji 10 medlaja a povede 500 sportista, a ova druga zemlja ne osvoji medalju a povela 5 sportista.
treba vidjeti koj e koliko ulozi i kakve je rezultate ostavrio odnsono da se vidi koliko kosta medalja osvojena u pijedinim drzavama. evo nesto sam nasao koliko je britanija ulozila u svoj olimpijski tim. vrijedi pogledati ima interesantnih podataka. vjerovatno je slicna situacija i u USA, Kini, Australiji, Njemackoj, Francusnkoj, Rusiji...

http://www.uksport.gov.uk/sport/summer/

Control panel wrote:cyprus dobro si se potrudio. samo ovo nije bas realno prikazano. odnosno uzeti broj ucesnika ostavreni rezultati i da se dobije plasman reprezentacija.
zaboravio si najbitniji detalj. pare. nije isto kada jedna amerika ulozi 500 miliona dolara i neka zemlja 100.000 KM. i amerika osvoji 10 medlaja a povede 500 sportista, a ova druga zemlja ne osvoji medalju a povela 5 sportista.
treba vidjeti koj e koliko ulozi i kakve je rezultate ostavrio odnsono da se vidi koliko kosta medalja osvojena u pijedinim drzavama. evo nesto sam nasao koliko je britanija ulozila u svoj olimpijski tim. vrijedi pogledati ima interesantnih podataka. vjerovatno je slicna situacija i u USA, Kini, Australiji, Njemackoj, Francusnkoj, Rusiji...

http://www.uksport.gov.uk/sport/summer/

Super, samo gdje da ja nađem koliko je svaka država uložila u sport? A i ja sam ovdje dao generalni prikaz država prema rezultatu koje su ostvarile, bez obzira na njihovu veličinu, ulaganje, ekonomsku situaciju, broj predstavnika itd. Svjestan sam da jedna medalja ne znači isto za Tadžikistan i SAD, ali to u ovoj svojoj kvazianalizi i naglasim...