Forum Klix.ba

158. BRITANSKA DJEVIČANSKA OSTRVA


Broj stanovnika: 27 hiljada
BDP po stanovniku: 20 200 $
Broj takmičara: 2

Malena karipska državica, koja nije puno veća i naseljenija od prosječne općine u BiH na Olimpijskim igrama neprekidno učestuje od 1984. godine i tada su poslali čak 9 takmičara da bi se taj broj sve više smanjivao i posljednje četiri Olimpijade taj broj nije prelazio dva. Ove godine su poslali dva takmičara što je solidan broj na jednu jako malu naciju. Trkač na 100 metara, J'maal Alexander je kvalifikacijama zauzeo 16. poziciju od 29 takmičara i falilo mu je 12 stotinki do plasmana dalje dok je trkačica Tahesia Harriga u istoj kategoriji zauzela 44. mjesto od 56 takmičarki u prvoj rundi (četvrtfinalu).


J'maal Alexander

157. IRAK


Broj stanovnika: 31,1 milion
BDP po stanovniku: 4272 $
Broj takmičara: 8

Irak je država veoma burne historije koju ne treba dodatno opisivat, a kao produkt toga danas je iračko društvo duboko podijeljeno po etno-religijskim linijama. Prvi put se na OI pojavio 1948, a konstantan je tek od 1980. godine, usprkos svim ratovima koje je vodio od tada. U svojoj historiji ima samo jednu olimpijsku medalju, i to iz davne 1960. godine, kada je dizač tegova Abdul Wahid Aziz osvojio bronzu. I na ovogodišnjim igrama u Londonu najuspješniji je bio dizač tegova, Safaa Al Jumaili. On je u kategoriji do 75 kg među 23 takmičara osvojio ne baš spektakularno, ali pristojno 13. mjesto. Osim njega, solidni su bili i irački atletičari. Dana Hussain je uspjela proći kvalifikacije trke na 100 metara, ali je četvrtfinale bilo prevelik izazov za nju, te je završila na 48. mjestu u ukupnom poretku. Adnan Taess Akkar je u disciplini 800 metara zabilježio prilično dobar rezultat, plasiravši se na 31. mjesto od 56 trkača, što mu ipak nije bilo dovoljno da prođe kvalifikacije. Irački predstavnici u boksu, hrvanju, streličarstvu, streljaštvu i plivanju nisu ostvarili spomena vrijedne rezultate. Na kraju ide zaključak da Irak može daleko više, obzirom na ekonomske resurse koje ima (prvenstveno nafta), te solidnu populacijsku bazu, ali nestabilna politička situacija im je naravno najveći problem.


Safaa Al Jumaili

156. OMAN


Broj stanovnika: 2,8 miliona
BDP po stanovniku: 26 519 $
Broj takmičara: 4

Oman je pustinjska i rijetko naseljena zemlja na jugoistoku Arabijskog poluostrva. Činjenica da nema mnogo stanovnika, te da ima značajno bogatstvo naftom, dala je njenom stanovništvu relativno visok životni standard. Usprkos tome, Oman nije neka sportska nacija. Jedino bi trebalo izdvojiti njihovu fudbalsku reprezentaciju, koja je solidna za azijske prilike. Što se tiče Olimpijada, Oman je konzistentan u učešćima na ljetnim igrama od 1984. godine, ali do medalje još nije došao. U Londonu je imao četiri svoja predstavnika, što je najčešća cifra broja omanskih sportista na dosadašnjim OI. Od njih je najviše pokazao sprinter Barakat Mubarak Al Harthi, koji nije morao prolaziti kvalifikacije trke na 100 metara, nego se odmah našao u četvrtfinalu, kao jedan od boljih azijskih trkača. Tu je istrčao vrijeme 10,41, ali nije uspio dohvatiti polufinale, jer mu je nedostajalo 20 stotinki za taj poduhvat, pa je svoj nastup završio na 42. mjestu u ovoj disciplini. I njegovoj timskoj kolegici u istoj disciplini je također nedostajalo 20 stotinki, ali da se plasira iz kvalifikacija u četvrtfinale. Treći omanski atletičar nije ni nastupio, dok u jedinoj neatletskoj disciplini, duplom trapu (streljaštvo), omanski predstavnik je zauzeo 19. mjesto od 24 takmičara.


Barakat Mubarak Al Harthi (desno)

155. SENT LUCIJA


Broj stanovnika: 174 hiljade
BDP po stanovniku: 12 607 $
Broj takmičara: 4

Ova malo poznata karipska država se u principu po ničemu bitnom ne izdvaja od ostalih ostrvskih država u Malim Antilima. Dakle, Sent Lucija je jedno tipično tropsko ostrvo. Iako je nezavisna već 33 godine, ovo joj je bilo tek peto učešće na OI. U sportskom pogledu ima rezultate u skladu sa svojom veličinom, tj. nije kao neke druge manje karipske države (kao npr. Trinidad i Tobago, Grenada ili Sent Kits i Nevis) još uspjela da proizvede neko veliko sportsko ime. Također, jedina je karipska država koja na ovim OI nije imala predstavnika u trkačkim, tačnije sprinterskim disciplinama. Umjesto toga, najbolji rezultat za ovu državu je postigla skakačica u vis, Levern Spencer. Ona je zasigurno najbolja sportistkinja sa ovog ostrva. Iako nije uspjela da se plasira u finale svoj discipline, popravila je svoj rezultat iz Beijinga, te je sa prekočenih 1,90 metara zauzela solidnu 19. poziciju u konkurenciji 35 atletičarki. Ipak, Levern zasigurno može i bolje, jer da je ponovila svoj lični rekord, ušla bi u finale i bila visoko plasirana. Ostali predstavnici Sent Lucije su imali skromniji nastup. Njen timski kolega nije uspio preskočiti nijednu visinu, dok su takmičarke u jedrenju i plivanju završile blizu dna, s tim da je plivačica ipak iza sebe ostavila 10 konkurentica.


Levern Spencer

154. BOLIVIJA


Broj stanovnika: 10,9 miliona
BDP po stanovniku: 4789 $
Broj takmičara: 5

Bolivija je najsiromašnija država u Latinskoj Americi, što se odrazilo i na bolivijski sport. Naime, ona je jedina država Južne Amerike koja nikada nije osvajala medalje. Analogno tome, i u Londonu je ostala južoamerička olimpijska reprezentacija koja je pokazala najmanje, što je bilo i očekivano, jer sa samo pet kvalifikovanih sportista teško da je i moglo više. Ipak, ti sportisti su ostvarili pristojne rezultate u okviru svojih mogućnosti. Takmičarka u brzom hodanju, Claudia Balderama je u utrci na 20 km postavila svoj lični rekord, te zauzela 33. mjesto od okupno 61 djevojke koja se našla na startu. Sprinter Bruno Rojas je na 100 metara uspio da prođe kvalifikacije i zauzme 48. mjesto u ukupnom poretku nakon ispadanja u četvrtfinalu. Predstavnici u plivanju su također završili ispred 10-tak, odnosno 20-tak konkurenata, dok je jedino strijelac u trapu ostavio samo trojicu iza sebe. Sve u svemu, bolivijski sportisti nisu razočarali, ali Bolivijci mogu biti generalno razočarani stanjem u svom sportu, koje istina samo prati veoma lošu ekonomsku situaciju.


Claudia Balderrama

153. SURINAM


Broj stanovnika: 493 hiljade
BDP po stanovniku: 9475 $
Broj takmičara: 5

Surinam je rijetko naseljena južnoamerička država koja se svojim kulturno-historijskim i društveno-geografskim karakteristikama ne uklapa baš u ostatak kontinenta. Dovoljno je reći da je to bivša holandska kolonija u kojoj je danas najbrojnije stanovništvo indijskog porijekla. Sa sportskog aspekta Surinam je najpoznatiji po velikom broju velikih fudbalera, koju su međutim slavu stekli igrajući za Holandiju. Ruud Gullit, Franck Rijkaard, Patrick Kluivert, Edgar Davids, Clarence Seedorf itd, svi su ili rođeni u Surinamu ili imaju surinamsko porijeklo. Od onih sportista koji su nastupali pod zastavom Surinama najznačajnije je ime plivača Anthonya Nestya. On je donio ovoj državi dosad jedine dvije medalje sa OI, i to zlato iz Seoula 1988. i bronzu iz Barcelone 1992. godine, plivajući na 100 metara delfin stilom. U Londonu je nastupilo pet surinamskih takmičara, od kojih je dvoje ostvarilo rezultate koji zaslužuju da se pomenu. Sprinter Jurgen Themen je imao jedno od najbržih vremena u kvalifikacijama trke na 100 metara, čime je ostvario plasman u četvrtfinale u kojem je završio na ukupnom 44. mjestu. Najbolja sportistica ove države Chinyere Pigot je očekivano ostvarila najbolji rezultat među surinamskim predstavnicima u Londonu. U utrci na 50 metara slobodno je završila na 40. mjestu, ostavivši iza sebe 34 konkurentice.


Chinyere Pigot

152. PARAGVAJ


Broj stanovnika: 6,5 miliona
BDP po stanovniku: 5412 $
Broj takmičara: 8

Ostajemo još u Južnoj Americi. Paragvaj je jugoistočni susjed Bolivije. Ove dvije države su jedine bez izlaza na more u obje Amerike, a između sebe su historijski gledano imale i sukoba oko teritorije. Ipak, to je neka druga priča, posvetimo se sportu. Paragvaj je tipična fudbalska nacija, u kojoj su svi drugi sportovi potisnuti u drugi plan. Čak i jedina olimpijska medalja za Paragvaj je zarađena u fudbalu, kada je reprezentacija ove zemlje bila druga na olimpijskom turniru u Atini 2004. godine. U Londonu je Paragvaj predstavljalo osam sportista. Najveću pažnju na sebe je, kao i u Beijingu, privukla bacačica koplja Leryn Franco, ali ne zbog sportskih postignuća. Zbog kojih razloga biće vam jasno kad joj potražite slike na googleu . A prema postignutim rezultatima najviše je postigao plivač Benjamin Hockin, inače rođeni Kolumbijac čija je majka Paragvajka. On je nastupao u čak tri utrke, a solidne rezultate je ostvario plivajući slobodnim stilom na 100 i 200 metara. Na 200 metara je završio kao 26, a na duplo kraćoj dionici je bio 32. među dosta većom konkurencijom. Od ostalih Paragvajaca ne vidim koga bih još mogao izdvojiti, možda jedino njihovog veslača koji je ubilježio 20. poziciju ostavivši osam konkurenata iza sebe.


Paragvajci na otvaranju OI, na čelu sa Benjaminom Hockinom

151. LIBERIJA


Broj stanovnika: 3,5 miliona
BDP po stanovniku: 456 $
Broj takmičara: 4

Liberija je uz Etiopiju jedina afrička država koja nikada nije bila kolonija, a nastala je u XIX stoljeću kao država oslobođenih robova iz Amerike, koji su se vratili na kontinent svog porijekla. Danas je jedna od najsiromašnijih država svijeta, a njena novija historija je obilježena burnim događajima i vojnim sukobima. Zbog toga ne čude veoma skromna sportska dostignuća iz ove zemlje. Jedan veliki izuzetak i fenomen je naravno bivši fudbaler George Weah, koji je sredinom 90-tih važio za jednog od najboljih, ako ne i najboljeg fudbalera u svijetu. Iako Liberija ima duži olimpijski staž od većine afričkih država, na OI se nikada nije pojavio nijedan Liberijac bar približne sportske veličine kao Weah. U Londonu je boje Liberije branilo troje atletičara i jedan džudista. I ova država je svoj najzapaženiji rezultat ostvarila u sprintu. Trkačica Phobay Kutu-Akoi je nastupala u četvrtfinalu trke na 100 metara, bez da je morala proći kvalifikacije. Na kraju joj je falilo 30 stotinki da se nađe u polufinalu, a ostaće joj upisan plasman na 42. poziciju od 79 takmičarki. Njena timska kolegica na 400 metara sa preponama nije uspjela da prođe kvalifikacije, dok je takmičar u desetoboju, Jangy Addy pokvario svoj rezultat iz Beijinga i završio kao 23. u konkurenciji 30-tak atletičara. Džudista je već u prvoj borbi glatko poražen od Marokanca. U iščekivanju nekog novog Georgea Weaha, mislim da je ovo realni domet liberijskog sporta u ovom trenutku.


Phobay Kutu-Akoi (lijevo)

150. JEMEN


Broj stanovnika: 25,1 miliona
BDP po stanovniku: 1340 $
Broj takmičara: 4

Ova zemlja sa arapskog poluotoka na Olimpijskim igrama nastupa od 1992. godine. Prije toga Jemen je bio podiljeljen na Sjeverni i Južni. Sjeverni je nastupio 1984. i 1988. godine, a Južni samo 1988. godine. Uglavnom nišza značajno nisu napravili na Olimpijadama, a najveći broj predstavnika su imali u Barcelon 1992., njih 8, a ove godine su u London poslali 4 takmičara. Trkač na 1500 metara Nabil Mohammed Al-Garbi je zabršio 41. od 43. takmičara, a trkačica na 100 metara Fatima Sulaiman Dahman je završila predzadnja (31.). Džudista u kategoriji do 60 kilograma Ali Khousrof je izgubio prvi meč od predstavnika Monaka Yanna Siccardija. Jedini zapažen rezultat je napravio predstavnik u taekwondou u kategoriji do 58 kilograma Tameem Al-Kubati je u prvom krugu pobijedio predstavnika Dominikanske Republike, Gabriela Mercedesa, a u polufinalu je ispao od Kolumbijca Ovieda. Jedan vrlo loš rezultat za jednu mnogoljudnu i relativno razvijenu zemlju. Ipak se vidi da Jemen i nema neke ambicije barem kada su olimpijski sportovi u pitanju.


Tameem Al-Kubati

149. RUANDA


Broj stanovnika: 10,7 miliona
BDP po stanovniku: 605 $
Broj takmičara: 7

Runda je zemlja centralne Afrike, najviše poznata po genocidu koji se tamo desio 1994. godine. Ipak ova zemlja se neprekidno takmiči na olimpijskim igrama od 1984. godine i do sada su bez medalje, ali bi trebalo istaći da su 2004. na Paraolimpijskim igrama osvojili bronzanu medalju. Ipak ova zemlja se uspjela oporaviti od genocida i rata te je ekonomija u velikom usponu, a sport je jedan od važnijih prioriteta ove zemlje. Osim fudbala, u ovoj zemlji je posebno popularan biciklizam. Ove godine su poslali 7 takmičara, a nekog većeg uspjeha nije bilo. Trkač u kategoriji 10 000 metara, Robert Kajuga je zauzeo 14. mjesto od 26 takmičara. Maratonistkinja Claudette Mukasakindi je zauzela 101. poziciju od 107 takmičarki koje su istrčale maraton, a maratonac Jean Pierre Mvuyekure je zuazeo 79. mjesto od 85 takmičara koji su istrčali maraton. Biciklista Adrien Niyonshuti je planinskom cross-countryu završio predzadnji (39.). Džudista Fred Yannick Uwase je u kategoriji do 73 kilograma izgubio u prvom meču od brazilca Mendonçe. Plivač Jackson Niyomugabo je u kategoriji 50 metara slobodnim stilom je zauzeo 52. mjesto od 58 takmičara, a plivačica u istoj kategoriji Alphonsine Agahozo je završila 58. mjesto od 73 takmičarke. Ovo i nije impresivan rezultat, ali kao što sam rekao ipak se radi o zemlji koja se još uvijek oporavlja, ali ima potencijal da se razvije.


Robert Kajuga

148. LIHTENŠTAJN


Broj stanovnika: 36 hiljada
BDP po stanovniku: 143 151 $
Broj takmičara: 7

I dosta je zemalja nabrojano nakon BiH, da bismo došli do sljedeće evropske zemlje koja je veličine općine Vitez. Lihtenštajna je zemlja koja ima dugu tradiciju pojavljivanja na Olimpijskim igrama, pojavljuju se od 1936. godine u Berlinu uz izuzeće 1956. i 1980. godine. Dosada su osvojili mnogo medalja na Zimskim olimpijskim igrama, ali nijednu na ljetnim. Ipak na tome im se i ne može zamjeriti s obzirom da se radi o jednoj od najmanjih svjetskih nacija. Ove godine u Londonu su imali tri predstavnika koji i nisu ostvarili ništa značajno. Maratonac Marcel Tschopp je završio 75. od 85 takmičara. Plivačica Julia Hassler je u kategoriji na 400 metara slobodnim zauzela 27. mjesto od 35 takmičari, a u kategoriji 800 metara slobodnim stilom zauzela je 17. mjesto od 35 takmičarki, ipak za prolazak dalje joj je falilo 8 sekundi. Teniserka Stephanie Vogt je izgubila u prvom meču od gruzijke Anne Tatishvili. I na kraju treba reći da se od Lihtenštajna uopšte nije puno očekivlao, a puno nisu ni pokazali, ali s obzirom na ekonomski potencijala, država bi mnogo više trebala raditi na unapređenju svojih sportista.


Julia Hassler

---------PREMJEŠTENO---------

Ovako, moram napomenuti da sam napravio grešku kad sam sastavljo tabelu... Malavi sam postavio niže nego što treba... Zahvaljujući plasmanu njihovog maratonca trebali su biti plasirani na 137. mjesto, što znači da ove države o kojima je So What! naknadno pisao idu jedno mjesto unazad... Dakle...

150. Jemen
149. Ruanda
148. Lihtenštajn...

Tako da, ako nije problem nek So What! koriguje samo te brojeve, a Malavi ćemo samo prekopirat kad dođe red na njeg...

147. MIJANMAR


Broj stanovnika: 60 miliona
BDP po stanovniku: 1324 $
Broj takmičara: 6

Mijanmar, ili nekadašnja Burma je velika zemlja, u novijoj historiji poznata po diktaturi vojnog režima i kršenju ljudskih prava mnogih njenih građana. Najnoviji slučaj žestokih kršenja ljudskih prava je progon muslimanske Rohingja etničke manjine na zapadu zemlje. U sportu, kao i u ostalim segmentima ljudskog društva, Mijanmar je prilično zaostao za većinom drugih država, čak i za azijske prilike, a i ova pozicija koju sam mu dodijelio na ovoj tabeli je nerealno visoka, dobivena samo zahvaljujući pristojnom nastupu mijamarskog takmičara u streličarstvu na proteklim OI. Naime, Nay Myo Aung je napravio najveći uspjeh u historiji mijanmarskog olimpizma tako što je u prvom kolu takmičenja u muškom pojedinačnom streličarstvu uspio eliminisati Francuza Girouillea. U šesnaestini finala je Ukrajinac Ivashko bio pretežak protivnik, te je Aung poražen, ali ostaće zapisan kao prvi mijanmarski sportista koji je na OI uspio da iza sebe ostavi bar pola svoje konkurencije. Ostalih pet mijanmarskih takmičara je u Londonu ostvarilo vrlo skromne rezultate, završivši pri začelju u svojim disciplinama. Jasno je da Mijanmar uzimajući u obzir njegovu geografsku i populacijsku veličinu spada u sportski najnerazvijenije države svijeta, ali prioritet ove države je svakako sređivanje društvenih i ekonomskih prilika, a tek nakon toga će se ozbiljnije moći posvetiti poboljšavanju stanja u sportu.


Nay Myo Aung

146. TOGO


Broj stanovnika: 6,6 miliona
BDP po stanovniku: 505 $
Broj takmičara: 6

Za razliku od prošlih Olimpijskih igara u Pekingu, može se reći da je Togo poprilično zakazao, osim Benjamina Boukpetia koji je donio čast u tu zemlju, vrativši se iz Pekinga 2008. godine sa bronzanom medaljom u kajakaštvu, prvom u historiji za Togo. Ova zemlja je prvi puta nastupila na Olimpijskim igrama 1972. godine, a drugi puta 1984. godine i od tada su stalni učesnici ovog takmičenja mada nikada nisu slali više od 6 takmičara. Ove godine su ih baš toliko takmičara predstavljalo. Atletičar u trčanju sa preponama na 400 metara Lankantien Lamboni je diskvalifikovan, a trkačica na 100 metara je bila 10. u kvalifikacijama, a u četvrtfinalu je bila posljednja (56.). Već spomenuti osvajač medalje Benjamin Boukpeti je ponovo napravio najbolji rezultat za Togo, u kvalifikacijama je bio 14. od 22 takmičara, u polufinalu je bio 6. od 15 takmičara i u finalu je bio posljednji (10.), ali je uspio zaraditi 52 kaznene sekunde. Džudista Kouami Sacha Denanyoh je u kategoriji do 81 kilogram izgubio u prvom meču od kazahstanca Bozbayeva. Plivačica na 50 metara slobodnim stilom Adzo Kpossi je zauzela pretposljednje (72.) mjesto. Stonoteniser Mawussi Agbetoglo je izgubio u prvom meču od australca Justina Hana. Ovaj nastup i nije toliko loš s obzirom da radi o jednoj maloj naciji za afričke prilike, a zemlja ima ozbiljnih ekonomskih problema. Ipak društveni problemi i sukobi u ovj zemlji su skoro nepoznanica, a za nju je specifično i to da ima jednu od najjačih fudbalskih reprezentacija Afrike, a jedan od najpozantijih fudbalera današnjice Emmanuel Adebayor dolazi iz ove zemlje.


Benjamin Boukpeti

145. MOZAMBIK


Broj stanovnika: 21,4 miliona
BDP po stanovniku: 1085 $
Broj takmičara: 6

Mozambik je 1975. godine dobio nezavisnost od Portugala, ali je ubrzo zatim počeo iscrpljujući građanski rat koji je trajao 15 godina, zbog čega se ova država našla u još većem društveno-ekonomskom zaostatku u odnosu na veći dio svijeta. Danas je politička situacija donekle mirna, ali ostaje enormno siromaštvo kao krucijalni problem ove države na jugoistoku Afrike. Usprkos svim problemima koje su ga zadesile, Mozambik na ljetnim OI redovno učestvuje od 1980. godine, a ono što je bitno reći jeste da spada u zemlje koje su uspjele doći do medalje. Međutim, za to je zaslužna isključivo jedna žena, fenomen zvani Maria Mutola. Ova srednjeprugašica je pored brojnih uspjeha na međunarodnoj sceni uspjela i da pobjedi u Sydneyu na olimpijskoj trci na 800 metara, dok je prethodno u Atlanti bila bronzana. Nako njenog povlačenja, Mozambik više nema aduta za ponavljanje njenih uspjeha. Šest predstavnika u Londonu je ostvarilo očekivane rezultate u rangu ostalih prosječnih afričkih država. Najuspješniji je bio atletičar Kurt Couto, koji je uspio da prođe kvalifikacije trke na 400 metara sa preponama, da bi u polufinalu imao najslabije vrijeme, ali ipak plasman na 22. mjesto od 50 takmičara je rezultat kojim ne bi trebao biti previše nezadovoljan. Još treba spomenuti pristojne rezultate mozambičkih plivača na 50 metara slobodnim stilom. Plivač Camal je ostavio 20, a plivačica Vieira čak 30 protivnika iza sebe. Bokser i džudista su ispali nakon prve borbe, dok je atletičarka na 100 metara sa preponama bila među posljednjim u svojoj konkurenciji.


Kurt Couto

Lijepa tema Cyprus

144. HONDURAS


Broj stanovnika: 7,5 miliona
BDP po stanovniku: 4345 $
Broj takmičara: 27

Honduras je tipična centralnoamerička država, u kojoj je daleko najpopularniji sport fudbal. Ova država je čak vodila sa susjednim El Salvadorom pravi oružani sukob 1969. godine, u historiji poznat pod nazivom Fudbalski rat. Tako je nazvan zato što je povod za izbijanje rata bila fudbalska utakmica ove dvije države. Mislim da sama ta činjenica dovoljno govori o značaju fudbala u ovom dijelu svijeta. Osim toga, Honduras spada u red najjačih fudbalskih selekcija svog kontinenta, pa je ovo drugo učešće zaredom njegovih fudbalera na OI. Ovaj put su ostavili dosta bolji utisak nego u Beijingu prije četiri godine, kada su izgubili sve tri utakmice. U Londonu su pobjedom protiv favorizovane Španije, te remijima sa Marokom i Japanom ostvarili plasman u četvrtfinale olimpijskog turnira. Četvrtfinalni duel protiv velikog Brazila je bio izuzetno uzbudljiv, jer je Honduras vodio dva puta, ali na kraju je ipak poražen sa 3:2. Iako zaustavljen u četvrtfinalu, fudbaleri Hondurasa su osvjetlali obraz svojoj naciji, koja se usput rečeno još nikada nije domogla medalje. To se ne može reći i za ostale predstavnike Hondurasa u Londonu, koji su ostvarili očajne rezultate u atletici, plivanju, dizanju tegova, boksu, džudu i hrvanju.


Jerry Bengtson postiže gol za fudbalsku reprezentaciju Hondurasa protiv Španije

Nivri wrote:Lijepa tema Cyprus

Hvala

143. NIGER



Broj stanovnika: 15 miliona
BDP po stanovniku: $771

Broj takmicara: 6 u 5 sportova ( atletika, boks, judo, plivanje i veslanje )

Niger - drzava na sjeverozapadu Afrike koja je neovisna od 1960 godine, a od 1964 se redovno takmici na OI s izuzecem 1976 i 1980. Na igrama u Munchenu 1972 osvojili su i jedinu medalju na OI a koja je bronzanog sjaja koju je donio bokser Dabore. Zanimljivo na ovim igrama nastupio im je dosada najveci broj takmicara a koji su se takmicili u cak 5 sportova. Na ovim igrama su imali svog najstarijeg i najmladjeg takmicara ikada ( veslac Hamadou Djibo Issaka imao je 36 godina, dok plivacica Nafissatou Moussa Adamou je imala samo 14 godina ).
Veslac Hamodou je naucio veslati 3 mjeseca prije olimpijade a MOK mu je uputio specijalnu pozivnicu s ciljem popularizacije tog nepoznatog vodenog sporta. Naravno, zavrsio je uvjerljivo posljednji sa 1.40 zaostatkom u svojoj kvalifikacionoj grupi a potom i u repasazu. No, sto je najvaznije zaradio je veliki aplauz publike.
Plivacica Nafissatou zavrsila 71 u kvalifikacionoj grupi 50m slobodno ostavivsi iza sebe 2 takmicara.
Bokser Moustapha Hima izgubio u prvoj rundi. Atleticar na 1500m Rabiou Guero Gao zavrsio posljednji u kvalifikacijama dok nesto bolji utisak ostavila je sprinterica Nafissa Souleymane koja je zavrsila 6 u kvalifikacijama.
Zasigurno najbolji plasman je imao dzudista Zakari Gourouza koji je prosao prvo kolo ali na njegovu zalost u drugom je naletio na ruskog takmicara koji je na kraju uzeo zlato.



Hamadou Djibo Issaka

142. SAMOA


Broj stanovnika: 194 hiljade
BDP po stanovniku: 3451 $
Broj takmičara: 8

Samoa je klasična polinezijska zemlja ipak nešto više naseljena od ostalih. Na Olimpijskim igrama konstantno nastupaju od 1984. godine i do sada su bez medalje. Ove godine ih je predstavljalo 8 takmičara i nisu imali značajnih rezultata. Streljačica s lukom i strijelom, Maureen Tuimalealiifano je u poretku završila pretposljednja (63.). Kajakaš sprinter Rudolph Berking-Williams je u kategoriji na 200 metara se kvalifikovao u polufinale, a tamo je završio posljednji (24.) dok je u kateogriji na 1000 metara u kvalifikacijama bio posljednji (18.). Džudista do 73 kilograma Aleni Smith je izgubio u prvom meču od čeha Ježeka. Takmičar u Taekwondou u kategoriji preko 80 kilograma, Kaino Thomsen je izgubio prvi meč od gabonca Obamea, a u drugom poušaju izgubio od kubanca Despaigne dok je ženska predstavnica u ovom sportu preko 67 kila izgubila od srpkinje Mandić, a u drugom pokušaju je izgubila od meksikanke Espinoze. Bacač kugle Emanuele Fuamatu je bio 35. od 37 takmičara. I na kraju tradicionalni oceanijski sport dizanje tegova, muški predstavnik kategoriji do 77 kilograma je završio posljednji (11.), a predstavnica Ele Opeloge u kateogriji preko 75 kilograma je završila 6 i falilo joj je 18 bodova za bronzanu medalju. Kada se radi o ovim minijaturnim državama treba reći za njih da je važno učestovati, ali i one čestu znaju dati poneki dobar rezultat. I možemo reći da Samoa nije razočarala na ovim igrama, ali uvijek se može bolje.


Ele Opeloge

141. GANA


Broj stanovnika: 24,2 miliona
BDP po stanovniku: 3256 $
Broj takmičara: 9

Jedna od najrazvijenih zemalja Afrike i zemlja koj se nalazi među deset najbrže rastućih ekonomija u svijetu, Gana se i nije nešto proslavila ove godine na Olimpijskim igrama. Već 20 godina ova zemlja je bez medalje, a posljednju bronzanu su osvojili fudbaleri 1992. godine dok su prije još dvije bronzane i jednu srebrnu osvojili bokseri. Inače ova dva sporta su ujedno i najpopularnija u Gani, a ove godine su imali čak 4 boksera na Olimpijadu od ukupno 9 takmičara koliko su poslali. Inače osim olimpijske medalje, njihova fudbalska reprezentacija je bila prvak Afrike čak četiri puta, a zadnji puta su to napravili 1982. godine dok su na posljednjem Svjetskom prvenstvu igrali četvrtinu finala. Ove godine njihovi atletičari su napravili loše rezultate, trkačica na 200 metara Vida Anim je bila 43. od 54 takmičarke, a skakač u dalj Ignisious Gaisah je završio 18. od 40 takmičara u kvalifikacijama dok je takmičarka u sedmboju Margaret Simpson odustala zbog povrede. Bokseri Tetteh Sulemanu i Isaac Zion Kojo Dogboe su igubili u prvim mečevima, Maxwell Amponsah se povukao sa takmičenja zbog privatnih razloga, a Duke Akueteh Micah je pobijedio u prvom meču predstavnika Mauricijusa Lavigilantea, a izgubio u drugom meču od irca Conlana. Džudista u kategoriji do 73 kilograma Emmanuel Nartey izgubio je prvi meč od holanđanina Elmonta. Dizačica tegova Alberta Ampomah je završila posljednja (13.). Inače ovo je jedan od najlošijih nastupa Olimpijaca iz Gane od kako nastupaju, a nastupaju od 1956. godine. Nakon lošeg rezultata u Pekingu 2008. taj rezultat je nastavljen i ove godine i Olimpijski komitet Gane će morati nešto poduzeti po ovom pitanju.


Duke Akueteh Micah

140. GVAJANA


Broj stanovnika: 753 hiljade
BDP po stanovniku: 3202 $
Broj takmičara: 6

Ova južnoamerička zemlja na Olimpijskim igrama nastupa još 1948. godine, a imaju i jednu olimpijsku medalju, bronzu koju je osvojio bokser Michael Anthony u Moskvi 1980. godine. Ove godine su imali 6 predstavnika kao i mi, ali uglavnom beznekih većih uspjeha. Trkač na 100 metara Jeremy Bascorn bio je 34. u poretku četvrtfinala od 54 takmičara. Trkač na 400 metara Winston George je završio 38. od 47 takmičara u poretku kvalifikacija dok je trkačica u istoj kategoriji Aliann Pompey zauzela 19 poziciju u prvoj rundi od 45 takmičarki, a u polufinalu je bila 22. od 24 takmičarke. Džudista u aktegoriji do 60 kilograma Raul Lall je izgubio prvi meč od saudijca Majrashia. Plivač na 100 metara slbodnim stilom Niall Roberts je završio 48. u poretku od 56 takmičara, a plivačica u istoj kategoriji Brittany Van Lange je zauzela 42. poziju od 48 takmičarki. Za Gvajnu se može reći da je poprilično tiha zemlja, a do sada nije imala problema sa ratovima ili nekim drugim drugim društvenim problemima. Sport u ovoj zemlji je važan, ali ne standardni sportovi kao u ostatku Južne Amerike. Inače kulturološki ova zemlja se razlikuje od zmealja Južne Amerike, a pošto se radi o bivšoj britanskoj koloniji engleski jezik se zadržao kao i pojedini sportovi. Kriket, netball i skvaš su najpopularniji sportovi u državi uz pomalo fudbala i košarke. Gvajana je jedina kontinentalna zemlja koja je dio kriketske reprezentacije Zapdane Indije tj. ujedinjene reprezentacije Karipskih država i Gvajane i jedna su od najjačih reprezentacija u tom sportu.


Aliann Pompey

139. GVINEJA BISAU


Broj stanovnika: 1,6 miliona
BDP po stanovniku: 575 $
Broj takmičara: 4

Ja vjerujem da vas većina za ovu zemlju nikada nije ni čula, a i teško da je mgola s obziorm da se radi o maloj zemlji, manjoj i od BiH. Ipak od nezavisnosti nije bilo ratova ili političkih previranja, ali ekonomija je na nezavidnom nivou. Na Olimpijskim igrama su prvi puta pojavili 1996. i od konstantno učestuju. Do sada nisu poslali više od 4 takmičara, a ove godine ih je i bilo toliko. Trkač na 100 metara Holder da Silva bio je 8. u kvalifikacijama, au četvrtfinalu bio je 51. od 54 takmičara. Trkačica na 400 metara Graciela Martins je završila 40. u poretku kvalifikacija od 45. takmičarki. Hrvač u kategoriji do 74 kilograma slobodnim stilom Augusto Midana je u prvom meču pobjedio predstavniak Venecuele Robertya, a u drugom meču je izgubio od gruzijca Khutsishvilija, a hrvačica slobodnim stilom do 63 kilograma Jacira Mendonca je izgubila prvi meč od mađarke Sastin. Ja lično vjerujem da ova zemlja može ostvariti mnogo bolje rezultate od trenutnih, ali nije ovo toliko loše ipak se radi o manjoj naciji. U ovoj državi je fudbal najdominantniji sport mada fudblaeri nikada ništa značajno nisu napravili.


Holder da Silva

138. MALAVI


Broj stanovnika: 14,9 miliona
BDP po stanovniku: 351 $
Broj takmičara: 3

Malavi je južnoafrička država usko vezana za istoimeno jezero koje čini veliki dio teritorije ove države. Ova zemlja nije ni po čemu specifičnom poznata, a u sportu ova zemlja nije napravila niakakav uspjeh. Najuspješniji sport u ovoj zemlji je netball i ženski tim je popularniji od muškog tima. Na Olimpijskim igrama su se prvi puta pojavili 1972. godine, a drugi puta 1984. godine i od tada konstanto u čestuju na Olimpijadama, ali dosada bez ijedne osovjene medalje. Broj predstavnika ove zemlje ne prelazi 4, a ove godine su poslali 3 predstavnika. Maratonac Mike Tebulo je istrčao maraton i zauzeo 44. poziciju od 85 takmičara. Trkačica na 400 metara Ambwene Simukonda je završila 37. od 45 takmičarki. Plivačica na 50 metara slobodnim stilom Joyce Tafathata završila je 46. od 73 takmičarke. S obzirom da je Malavi jako siromašna zemlja i ne očekuje se mnogo od njih, a i s obzirom da u ovoj zemlji sportovi i nisu popularni može se reći da je ovo solidan nastup.


Mike Tebulo