TiDamJa wrote:da, na zalost, mnogo takvih prica ima,
zbog sujete, ega, ponosa, zadrtosti i gluposti, ljudi prave izbore za koje misle da su u najboljem interesu za njega, a biraju zapravo svoju nesrecu, da zive u zabludi i da ih do kraja zivota muci pitanje a sta da sam, i zasto zaboga nisam...precesto se desava da se odluce za ono sto se tog trenutka cini lakse, birajuci put linije manjeg otpora, sa manje borbe, manje zrtve, manje truda, svega manje, a onda vjerujem i manje ljubavi....opet ponavljam, lagati sebe i uvjeravati se u nesto, gusiti svoje srce i ono prema cemu te zapravo
vuce, ignorisuci njegove savjete, je najgore sto covjek sebi moze napraviti...i kajati se do kraja zivota, jer na vrijeme nije shvatio....
jedan od najiskrenijih ljudi koje ikad slusah i cije mi rijeci uvijek daju nadu iznova ali i mnogo straha:
Ljubav ce znati da mi jednoga dana stavi pod nos
i da mi u glavu vrati sve sto propustio sam s njom
radim na tome da se ludilo moje
ne istrci van
pa da se brukam pred njome
kad mogu spasit' sto se spasit da
ja ne odustajem, ne odustajem
Io vado avanti
perche l'amore vero non muore mai
noi mai staremo distanti
e questa ferita si chiudera'
io non rinuncio a lei
non smetto, no, la vorrei qui
non rinuncio a lei
io voglio lei, la voglio qui
Ja ne odustajem
jedino s njom sebe vidim
ja ne odustajem
od one za koju zivim
ne, ne odustajem
Lei e' da vero tutto quello che ho
lei e'la sola che io voglio e che sempre vorrei
adesso e sempre l'amore resiste
non vivo senza di lei
I ne smijem stati
noi mai saremo distanti
Io non rinuncio a lei
perche io non, non vivo cosi
io non rinuncio
a lei, lei tornera', l'asspeto qui
io non rinuncio a lei
Za koju zivim
ne odustajem
Non rinuncio a lei,
l'asspetto qui
non rinuncio a lei
Ne odustajem
ja ne odustajem
Non rinuncio a lei
non rinuncio a lei
Ja ne odustajem
ne smijem stati
Non rinuncio a lei
I ne smijem stati
L'asspetto qui
Za koju zivim
"Cesto, ko plemenito zrno sjemena...
smrtnikovo srce ne zna da u
u mrtvoj ljusci o ljubavi sniva...
sve dok nije doslo njegovo vrijeme...
blazenog budenja u zagrljaju istine..."
I svi mi vremenom prije ili kasnije suoceni sami sa sobom i onim sto je u nama, onim sto smo u ljubavi cinili, naucimo da se ljubav ne oblikuje vidljivim gestama vec hiljadu i jednim nagovjestajem svakodnevno rodenih novih osjecaja, spoznaja i da je za ljubav navika obicna kamena granica proslosti oko sadasnjosti...i da ako zelimo dalje, ljepse, bolje, iskrenije da moramo preskociti nemir i nezadovoljstvo u nama, raskinuti lance zadovoljavanja postojecim...ako to nije ono sto zelimo u dubini duse...ako to nije ono sto nas cini sretnima...
I divna konstatcija "da nam je drago sto smo sposobni voljeti" 
Stvarno, što prije riješiš tu situaciju biće ti lakše!
nego potrefili ja opet temu il sam fulo jopet
se pije uveliko i tabiri po net-u 
