http://img683.imageshack.us/img683/596/ ... vatske.gifBosanska Krajina wrote:Ima li neko etnicku kartu Hrvatske po popisu iz 91???
Hrvatsko proljece
Moderators: _BataZiv_0809, anex
-
Fratris
- Posts: 999
- Joined: 07/11/2006 09:10
#51 Re: Hrvatsko proljece
-
piupiu
- Posts: 16760
- Joined: 05/01/2008 05:08
#52 Re: Hrvatsko proljece
Mmmm. Taman otkucah dvije strane intervjua s Mikom Tripalom iz knjige "Ljudi iz 1971.-e: Prekinuta sutnja" (urednik Milovan Baletic), i nesto se s*eba, te nestade sav moj trud. 
Svidja mi se gdje se ide s diskusijom. Za mene je Hrvatsko proljece prije svega unutarnji sukob oko demokratizacije Partije i drustva, koji se, prije svega, dogadjao na ekonomskom planu. Tripalo prica o sukobu izmedju intenzivnog i ekstenzivnog pristupa ekonomiji. U sustini, on govori o kocenju razvoja hrvatske i slovenske ekonomije zbog slijevanja kompletnog dohotka u udruzeni rad, pa onda u federalne fondove. Federalni fondovi su kontrolisali 3 cetvrtine ukupnog dohotka, a sve ostale banke Jugoslavije jednu cetvrtinu.
Kad se odlucivalo o nacinu na koji ce se ta sredstva ulagati, islo se na to da se investira u infrastrukturu i izgradnju privrede i u zaposljavanje, a nije se radilo na produktivnosti, razvoju i modernizaciji postojecih kapaciteta, inovaciji, osposobljavanju za trsisnu ekonomiju koja zahtijeva puno strucne radne snage i drugaciji nacin rada. Dakle, Hrvatska i Slovenija su mozda u tom trenutku bile vec spremne za intenzivnu ekonomiju, ali nisu je mogle ostvariti administrativno sve dok je cilj ekonomije bio da se nerazvijene republike dignu na odredjeni nivo ekonomskog prosperiteta, a uzde i fondovi u rukama federacije.
Tu je problem bio i birokratske i ekonomske prirode. Birokratske u smislu da se u tom trenutku morao naci bolji nacin za manje centralizovanu ekonomiju koja bi dopustila i jedno i drugo, a to nije bio dio ideoloske matrice vecine clanova Partije u tom trenutku koji su i dalje isli Lenjinovim putem.
Tripalo pise kako je u poslijeratnom periodu postojalo odusevljenja i entuzijazam obicnog covjeka za masovno sudjelovanje u politickom zivotu i da je u rukovodstvima Socijalistickog saveza bilo preko 70 posto ljudi koji nisu bili clanovi Partije. Tokom 60.ih i 70ih, ti ljudi su marginalizirani u politickom sistemu jer je nestalo te originalno 'demokratski samoupravne' atmosfere, i zamijenila ju je partijska birokratizacija. Ona je mozda bila neophodna da bi se dostigao ekonomski razvoj kroz petogodisnje planove, itd, ali onog trenutka kad je taj razvoj donio dovoljno prosperiteta, porast socijalnog standarda, itd ... bilo bi logicno da se dopustio nivo decentralizacije koji bi dopustio daljnji razvoj zasnovan na mogucnostima i potrebama federalnih jedinica kroz veci broj konsultativnih mehanizama.
Ekonomska kriza koja se desila kasnije je vjerovatno vrlo usko vezana za taj problem pristupu ekonomiji. Nama je trebao taj intenzivni pristup ekonomiji u poslijeratnom periodu jer nismo imali privredu. Fenomenalno je dostignuce sta se sve izgradilo i napravilo u tom periodu. Ali, nakon infrastrukture, ospobljavanja i zaposljavanja slijedi sofisticirano ulaganje i strucno iskoristavanje postojecih kapaciteta. Sukob se desio izmedju dijela koji je bio spreman za ovaj korak (i ideoloski i ekonomski spreman), i dijela koji za to nije bio spreman. Dakle, niti taj sukob umanjuje zasluge Partije za razvoj i stabilnost drzave, niti umanjuje opravdanost hrvatskih zahtjeva.
Ko god je radio za multi-nacionalnu kompaniju zna da svaka od njih prolazi kroz cikluse centralizacije i decentralizacije, ovisno o razvojnim potrebama. U sustini, razlika nije velika izmedju nacina na koji se vodi drzava, samo su represivni aparati drugaciji,
. Dakle, za mene je Hrvatsko proljece prije svega rezultat lose procjene i nedostatke volje da se 'popusti uzad', a sve ono sto se desilo oko toga je manje-vise usputni rezultat tih sukoba. Taj originalni sukob nije imao nikakve veze s hrvatskim nacionalizmom ili nacionalnim budjenjem i nije odatle potekao, ali je mozda potakao i jedno i drugo (i usput je kacenje takvih 'naljepnica' istom bilo politicki upotrebljivo u datom trenutku).
Svidja mi se gdje se ide s diskusijom. Za mene je Hrvatsko proljece prije svega unutarnji sukob oko demokratizacije Partije i drustva, koji se, prije svega, dogadjao na ekonomskom planu. Tripalo prica o sukobu izmedju intenzivnog i ekstenzivnog pristupa ekonomiji. U sustini, on govori o kocenju razvoja hrvatske i slovenske ekonomije zbog slijevanja kompletnog dohotka u udruzeni rad, pa onda u federalne fondove. Federalni fondovi su kontrolisali 3 cetvrtine ukupnog dohotka, a sve ostale banke Jugoslavije jednu cetvrtinu.
Kad se odlucivalo o nacinu na koji ce se ta sredstva ulagati, islo se na to da se investira u infrastrukturu i izgradnju privrede i u zaposljavanje, a nije se radilo na produktivnosti, razvoju i modernizaciji postojecih kapaciteta, inovaciji, osposobljavanju za trsisnu ekonomiju koja zahtijeva puno strucne radne snage i drugaciji nacin rada. Dakle, Hrvatska i Slovenija su mozda u tom trenutku bile vec spremne za intenzivnu ekonomiju, ali nisu je mogle ostvariti administrativno sve dok je cilj ekonomije bio da se nerazvijene republike dignu na odredjeni nivo ekonomskog prosperiteta, a uzde i fondovi u rukama federacije.
Tu je problem bio i birokratske i ekonomske prirode. Birokratske u smislu da se u tom trenutku morao naci bolji nacin za manje centralizovanu ekonomiju koja bi dopustila i jedno i drugo, a to nije bio dio ideoloske matrice vecine clanova Partije u tom trenutku koji su i dalje isli Lenjinovim putem.
Tripalo pise kako je u poslijeratnom periodu postojalo odusevljenja i entuzijazam obicnog covjeka za masovno sudjelovanje u politickom zivotu i da je u rukovodstvima Socijalistickog saveza bilo preko 70 posto ljudi koji nisu bili clanovi Partije. Tokom 60.ih i 70ih, ti ljudi su marginalizirani u politickom sistemu jer je nestalo te originalno 'demokratski samoupravne' atmosfere, i zamijenila ju je partijska birokratizacija. Ona je mozda bila neophodna da bi se dostigao ekonomski razvoj kroz petogodisnje planove, itd, ali onog trenutka kad je taj razvoj donio dovoljno prosperiteta, porast socijalnog standarda, itd ... bilo bi logicno da se dopustio nivo decentralizacije koji bi dopustio daljnji razvoj zasnovan na mogucnostima i potrebama federalnih jedinica kroz veci broj konsultativnih mehanizama.
Ekonomska kriza koja se desila kasnije je vjerovatno vrlo usko vezana za taj problem pristupu ekonomiji. Nama je trebao taj intenzivni pristup ekonomiji u poslijeratnom periodu jer nismo imali privredu. Fenomenalno je dostignuce sta se sve izgradilo i napravilo u tom periodu. Ali, nakon infrastrukture, ospobljavanja i zaposljavanja slijedi sofisticirano ulaganje i strucno iskoristavanje postojecih kapaciteta. Sukob se desio izmedju dijela koji je bio spreman za ovaj korak (i ideoloski i ekonomski spreman), i dijela koji za to nije bio spreman. Dakle, niti taj sukob umanjuje zasluge Partije za razvoj i stabilnost drzave, niti umanjuje opravdanost hrvatskih zahtjeva.
Ko god je radio za multi-nacionalnu kompaniju zna da svaka od njih prolazi kroz cikluse centralizacije i decentralizacije, ovisno o razvojnim potrebama. U sustini, razlika nije velika izmedju nacina na koji se vodi drzava, samo su represivni aparati drugaciji,
. Dakle, za mene je Hrvatsko proljece prije svega rezultat lose procjene i nedostatke volje da se 'popusti uzad', a sve ono sto se desilo oko toga je manje-vise usputni rezultat tih sukoba. Taj originalni sukob nije imao nikakve veze s hrvatskim nacionalizmom ili nacionalnim budjenjem i nije odatle potekao, ali je mozda potakao i jedno i drugo (i usput je kacenje takvih 'naljepnica' istom bilo politicki upotrebljivo u datom trenutku).