kockica_kockica wrote:u subotu sam bila na Vrelu Bosne.. to je tako jadno... u onom jedinom i jedinom restoranu htjdoh popiti kafu sa prijateljicom koja je dosla iz Njemacke... na samom ulazu docekao nas covjek koji je mahao rukama da mi naisareti kuda da se parkiram... onda sam se progurala negdje drugo jer na mjesto gdje me slao imala sam utisak da cu pasti u tu provaliju ili auto necu zateci na istom jestu.. zemlja se urunila na tom mjestu koje poprilicno nizbrdo... sorry ali ja svog ljubimca na 4 tocka tamo ne ostavljam... i tako nakon 10 minutnog traganja nadjem prikladno mjesto da nije na travi da ne smeta nikome dok prolazi itd, jer se od parkiranih auta dvoja kola ne mogu mimoici a kako ostavljaju aute sve imam utisak da cu nekog zagrebati a uopce nije do mene... i tako krenemo lagano u setnju.. sjede na klupi dva papka sisla ko zna odakle i sad citiram " plava, jesi dobra sad bi ja tebe... hajd dodji da se upoznamo ... hej bona ne pravi se vazna... " i tako dok nismo odmakle dovoljno daleko da ih ne cujemo... a onda standovi i standovi i muzika koja ne da mi smeta vec svakom normalnom insanu na ovoj planeti bi smetalo... smrdljivi cevapi sa prasinom kao prilog se peku psi laju oko njih hladi se piva i sokovi u Bosni i mene je bilo stid... istog momenta zazalih sto smo dosli tu... ali nije vazno gdje si nego s kim si.... a samo smo htjeli pobjeci od vreline gradskog betona...
i ja sam bio po prvi put nakon rata ove godine. ogavno je najblaza rijec. skrenuli smo iz blazuja, na obe strane ceste su bili parkirani automobili, a u po frke se nasao jedan autobus koji je onemogucavao autima svoj kretanje. nakon pola sata stari je na kraju uspio parkirati u bastu jednog seljaka.
na ulazu u vrelo bosne nas je docekao stand piratskih materijala, bilo je uzeti jeftino pornica (cijena po komadu sitnica: 3 km), tik uz njega je vehabijski stand ( htjedoh uzeti knjigu "svi grijesi", ili ovako nesto, da vidim jel' me koji mimoisao) tu je bila i zena koja je prodavala cevape sa rostilja koji je bas onako krvnicki dimio. taj dan je na vrelu bosne bilo neko zensko udruzenje pa se igralo kolo i svirala harmonika, bas je bila ugodna seoska atmosfera. izlet ne bi bio izlet bez auta kroz veliku aleju, smeca razbacanog i razjebanih klupa. kad smo potrazili malo predaha od krkanluka u gore spomenutom restoranu, gdje brat bratu moze stati jedno 300 dusa, konobar nam je rekao da pisanje mozemo obaviti u kabinama za posjetioce.
ne znam da li da se smijem ili da placem.
tamo, za kraj Sarajevske zime...ali onda i nije bilo mnogo gostiju pa je izgledalo kako tako OK...Do Kantona je, do opštine je... do Semihe formalno nije jer Ilidža nije sarajevska opština...
puklo sve, rupa na toboganu (majke mi nije moje dijete grizlo 
)
