Gad Tedeschi wrote:hizo ramidovic wrote:Gad Tedeschi wrote:sve zemlje su nastale na genocidu, a posebno turska. pa opet ne vidim da bosnjacima to smeta.
ovo je glupost koju ne vrijedi ni komentarisati.
a cak i da je istina, znaci li to da genocid treba da bude osnovni gradivni element buducih drzava?
koja bolesna logika, jebote...
za tursku je istina, da spomenem samo jermene a kurde cu trenutno zanemarit mada nad njima drzava turska sprovodi genocid dok ovo tipkam pa se bosnjaci nijednom zvanicno oko toga nisu oglasili....
ne, prosto se radi o tome da bosnjaci nisu prinicpjelni. ne radi se samo o turskoj nego generalno... ne smeta ima sto je amerika nastala na genocidu i sto ga dan danas sprovodi, cak bosnjaci zele da se prikljuce nato savezu kako bi ucestvovali u genocidu po bliskom i srednjem istoku. sami se puno ne stide zbog svog ucesca u ustasama i handzar diviziji... kad god se to spemene
kazu nismo mi nego hrvati i nijemci,
ili relativiziraju i umanjuju svoje ucesce ndh, itd...
Yebo hrvate i njemce u ndh to je normala nego sta Srbi rade kod Pavelica Ante
Uvaženi član predsjedništva Hrvatskog državnog sabora Nezavisne države Hrvatske bio je dr Savo Besarović, inače bliski prijatelj Dr Ante Pavelića. Članovi Hrvatskog državnog sabora u tom sazivu bili su Srbi dr Svetislav Šumanović, vice-ban Hrvatske i Slavonije od 1903 do 1906 godine, te predsjednik Upravnog odbora Srpske banke iz Zagreba od 1929 do 1941. godine, kao i Uroš Doder. (Jozo Tomasevich, War and revolution in Yugoslavia 1941 – 1945. Stanford University Press, 2001)
General Đuro Grujić, osoba od najvećeg Pavelićeva povjerenja, glavar glavnog stožera Hrvatskih oružanih snaga je na procesu pred Vrhovnim vojnim sudom u Beogradu, u septembru 1945 godine izjavio: ”Veliki broj Srba pravoslavaca je bio visoko pozicioniran u Hrvatskoj vojsci, a veliki broj civila, pravoslavaca i Srba svoju su obvezu prema državi odrađivali na druge načine. Dr Savo Besarović, pravoslavac, je bio ministar u vladi Nezavisne države Hrvatske. Desetak Srba – pravoslavaca zauzimali su itekako osjetljive pozicije u toj Vladi i toj hrvatskoj vojsci.” (Arhiva Vrhovnog suda FNRJ, Grujić i ostali, 1945, 2298/45)
General-pukovnik Fedor Dragojlov bio je general-pukovnik u Hrvatskoj vojsci, a u periodu od 1943 do kraja 1944 glavni zapovjednik Hrvatske vojske.
Visoke položaje u vojsci Nezavisne države Hrvatske imali su i slijedeći Srbi: general Jovan Iskrić, general Mihajlo Lukić,general Miroslav Opačić, ustaški krilnik i general Dušan Palčić, general Milan Desović, zrakoplovni general Đuro Dragičević, te zrakoplovni general Milan Uzelac.
Ministar “bez lisnice” u Vladi NDH bio je i magistar farmacije Ljubomir Pantić, apotekar iz Bijeljine.
Marka Šarca notorni koljač je bio ustaški tabornik u Tornju i Pakracu, a kasnije logornik u Pakracu. Bio je čovjek od osobnog povjerenja pukovnika Maksa Luburića, u stvari njegova desna ruka za područje Pakraca, Lipika, odnosno Zapadne Slavonije. (Dane Pavlica, Stratišta oko Papuka i Psunja, Zavičajno udruženje Slavonaca, Beograd, 2007) Marko Šarac je strijeljan kao ratni zločinac 1946. godine zbog niza počinjenih masovnih zločina nad svojom braćom i sestrama Srbima i Srpkinjama u selima oko Pakraca.
Mihajlo Lukić odlikovan je Hrvatskim troilistom 1. stupnja s hrastovim grančicama, a to odlikovanje primili su samo: Jure Francetić, Rafael Boban, Slavko Kvaternik i on. Posmrtno je odlikovan i njemačkim križem 1. stupnja s hrastovim lišćem kao izvanredan i dobar suradnik.
Milka Obradović, koja se valjda „dokazivala“ pred kolegicama ustašicama u logoru Stara Gradiška, vršeći grozne zločine, a posebno s velikim uživanjem nad srpskom djecom i Srpkinjama.
Po zlu je bio poznat i jasenovački koljač Mile Vasić, koji je u tom logoru smrti sa posebnim zadovoljstvom klao i ubijao maljem baš svoje Srbe.
Četnički vojvoda Radoslav Rade Radić je aktivno učestvovao sa svojom jedinicom u zajedničkom napadu Nemaca i ustaša na civile na Kozari. Pri tom je iskazao veliku kooperativnost i subordinaciju sa jedinicama Vermahta i NDH, što je kasnije bila jedna od stavki u optužnici protiv njega.
Četnički vojvoda Uroš Drenović je sa četničkim vrhom aktivno učestvovao u pripremama za ustaško-Nemačku ofanzivu protiv slobodne teritorije na Kozari. Bio je prisutan na sednici na kojoj se govorilo o predstojećoj ofanzivi na Kozaru. To svedoči zapisnik sa sednice četničkog vrha 7. juna 1942. godine i njegov referatu kome on između ostalog kaže:
“ Propagande nema uopšte kod nas. Partizani govore da je njihova čitava Bosna. Narodu se može izložiti i lepo kazati sve što je na stvari. Pozadina mora razumevati naš rad, a rad u pozadini mora da bude organizovan. Dalje referiše o stanju partizana koji su se sada grupisali u Kozari i Grmeču. Na njih će napasti, prema obaveštenjima koja on ima biti izvršena ofanziva 14. ov. mj. Hrvati će biti naročito oprezni oko Vidov dana, a iz Londona putem radija poručuju da borba za sad stane. Mislim da je narod jedino na taj način spašen, što smo zaključili ovaj sporazum.”
Pod komandom Uroša Drenovića i Marčetića aktivno su učestvovale u napadu na Kozaru zajedno sa ustaškim, nemačkim i mađarskim jedinicama, sveukupno oko 2.000 četnika pod komandom Osovine.
itd, itd...
Помоз' Бог јунаци
